ಅಥೋವಾಚ ಮುನೀನ್ಸರ್ವಾನ್ವಿಶ್ರಾಂತಾನ್ಪದ್ಮಯೋನಿಜಃ
ಮಲ್ಲಿಗೆ ಹೂವಿನಂತೆ ಹುಟ್ಟಿದ ಪಿತಾಮಹನು, ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆದ ಎಲ್ಲಾ ಮುನಿಗಳಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.
ಪ್ರೋಚ್ಯತಾಂ ಚಾಪಿ ಯತ್ಕೃತ್ಯಂ ಯುಷ್ಮಾಕಂ ಕ್ರಿಯತೇಽಧುನಾ ೬.೨೧.
ಈಗ ನೀವು ಯಾವ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಕೈಗೊಂಡಿದ್ದೀರೋ ಅದನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳಿ.
ತೀರ್ಥಯಾತ್ರಾಪ್ರಸಂಗೇನ ಭ್ರಮಮಾಣಾ ಮಹೀತಲಮ್ ಃ। ಚಮತ್ಕಾರಪುರಾಭ್ಯಾಶೇ ವಯಂ ಪ್ರಾಪ್ತಾಃ ಪಿತಾಮಹ
ಪಿತಾಮಹನೇ, ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆ ಮಾಡುವಾಗ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡುತ್ತಾ, ನಾವು ಆ ಅದ್ಭುತ ನಗರದ ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಬಂದೆವು.
ತತ್ರಾನೇನ ವಯಂ ದೇವ ಬಾಲಕೇನಾಽಭಿವಾದಿತಾಃ
ಅಲ್ಲಿ, ದೇವರೇ, ಈ ಬಾಲಕನು ನಮ್ಮನ್ನು ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು.
ಏತಸ್ಯ ತು ಪುನಃ ಶೇಷಮಾಯುಷೋ ದಿವಸತ್ರ ಯಮ್
ಆದರೆ ಈತನ ಉಳಿದ ಆಯುಷ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ—
ತತಶ್ಚೈನಂ ಸಮಾದಾಯ ವಯಂ ಪ್ರಾಪ್ತಾಸ್ತವಾಂತಿಕಮ್
ನಂತರ ಅವನನ್ನು ನಮ್ಮೊಡನೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ನಾವು ನಿನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದೆವು.
ತಸ್ಮಾದ್ಯಥಾ ವಯಂ ಸತ್ಯಾ ಭವತಾ ಸಹ ಪದ್ಮಜ
ಆದುದರಿಂದ, ನಾವು ಸತ್ಯವಂತರು ಎಂಬುದನ್ನು ನೀನು ಕೂಡ ನೋಡಿರುವೆ, ಹೂವಿನಂತೆ ಹುಟ್ಟಿದವನೇ—
ಪ್ರೋವಾಚ ಪ್ರಹಸನ್ವಾಕ್ಯಂ ಸಮಾದಾಯ ಚ ಬಾಲಕಮ್
ಅವನು ನಗುತ್ತಾ ಮಾತಾಡಿದನು ಮತ್ತು ಆ ಬಾಲಕನನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದನು.
ಮತ್ಪ್ರಸಾದಾದಯಂ ಬಾಲೋಜರಾಮೃತ್ಯುವಿ ವರ್ಜಿತಃ
ನನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಈ ಬಾಲಕನು ವೃದ್ಧಾಪ್ಯ ಮತ್ತು ಮರಣದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿದ್ದಾನೆ.
ತಸ್ಮಾತ್ಪ್ರಾಗ್ಧರಣೀಪೃಷ್ಠಂ ವ್ರಜಧ್ವಂ ಮುನಿಸತ್ತಮಾಃ
ಆದುದರಿಂದ, ಮಹಾಮುನಿಗಳೇ, ನೀವು ಮತ್ತೆ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿ.
ಯಾವದಸ್ಯ ಪಿತಾ ವೃದ್ಧಃ ಪುತ್ರದರ್ಶನವಿಹ್ವಲಃ ೩೯. ಆಗತ್ಯ ವಸುಧಾಪೃಷ್ಠಂ ತಸ್ಯೈವಾಶ್ರಮಸಂನಿಧೌ ॥ ೬.೨೧.
ಈ ಬಾಲಕನ ವೃದ್ಧ ತಂದೆ, ಮಗನನ್ನು ನೋಡಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿಂದ ತುಂಬಿ, ತನ್ನ ಆಶ್ರಮದ ಹತ್ತಿರ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿಗೆ ಬರುವವರೆಗೆ—
ಅಮುಂಚನ್ನಗ್ನಿತೀರ್ಥೇ ತಂ ಸಮಾಭಾಷ್ಯ ತತಃ ಪರಮ್
ಅವನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿ, ನಂತರ ಅವನನ್ನು ಅಗ್ನಿತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಬಿಡಿ.
ಏತಸ್ಮಿನ್ನಂತರೇ ವಿಪ್ರೋ ಮೃಕಂಡಃ ಸುತವತ್ಸಲಃ
ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವಾಗ, ತನ್ನ ಮಗನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಮೃಕಂಡನು—
ಅಹೋ ಮೇ ತನಯೋಽಭೀಷ್ಟಃ ಕಥಮದ್ಯ ನ ದೃಶ್ಯತೇ
ಅಯ್ಯೋ, ನನ್ನ ಪ್ರಿಯ ಮಗನು! ಇಂದು ಅವನನ್ನು ನಾನು ಏಕೆ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ?
ಕೃತ್ವಾ ಮಾಂ ದುಃಖಸಂತಪ್ತಂ ಮಾತರಂ ಚಾಪಿ ಪುತ್ರಕಃ
ನನ್ನನ್ನೂ, ಅವನ ತಾಯಿಯನ್ನೂ ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿಸಿ, ನನ್ನ ಮಗನು—
ಪಶ್ಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಿ ಪಾಪೇನ ಮಯಾ ದುಷ್ಕೃತಕಾರಿಣಾ
ನೋಡು ಬ್ರಾಹ್ಮಣಿಯೆ, ಪಾಪಿಯಾದ ನಾನು ಕೆಡುಕನ್ನು ಮಾಡಿದುದರಿಂದ—
ಕಥಿತಂ ಜ್ಞಾನಿನಾ ತೇನ ಮಮ ಪೂರ್ವಂ ಮಹಾತ್ಮ ನಾ
ಆ ಜ್ಞಾನಿಯವರು ನನಗೆ ಇದನ್ನು ಹಿಂದೆ ವಿವರಿಸಿದ್ದರು, ಮಹಾತ್ಮನೆ.
ಸೋಽಹಂ ಪುತ್ರಸ್ಯ ದುಃಖೇನ ಸಾಧಯಿಷ್ಯೇ ಹುತಾಶನಮ್
ಈಗ ನನ್ನ ಮಗನ ದುಃಖದಿಂದ ದುಃಖಿತನಾಗಿ, ನಾನು ಅಗ್ನಿಹೋಮವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವೆನು.
ತತ್ಕಿಂ ಚಿರಯಸಿ ಬ್ರಹ್ಮಞ್ಛೀಘ್ರಂ ದಾರೂಣಿ ಚಾನಯ
ಏಕೆ ವಿಳಂಬ ಮಾಡುತ್ತೀಯ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ? ಬೇಗನೆ ಮರಕಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ತಂದುಕೊ.
ಯೇನಾಽಹಂ ಭವತಾ ಸಾರ್ಧಂ ಪ್ರವೇಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಹುತಾಶನಮ್
ನಾನು ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಬೇಕೆಂದು.
ಆಜಗಾಮಾಽಥ ಸಂಹೃಷ್ಟಃ ಸ ಬಾಲಃ ಸನ್ನಿಧಿಂ ತಯೋಃ ॥ ೬.೨೧.
ಆಗ ಆ ಬಾಲಕನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅವರಿಬ್ಬರ ಬಳಿಗೆ ಬಂದನು.
ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ಹೃಷ್ಟೋ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ್ಯಾ ಸಹಿತಸ್ತದಾ
ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯೊಂದಿಗೆ ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟನು.
ಭೂಯೋಭೂಯಃ ಪರಿಷ್ವಜ್ಯ ಸಭಾರ್ಯಃ ಪೃಷ್ಟವಾಂಸ್ತದಾ
ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಹೆಂಡತಿಯ ಜೊತೆಗೆ ಅವನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಅವನನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದನು.
ಶೋಕಾರ್ಣವೇ ಪರಿಕ್ಷಿಪ್ಯ ಮಾಂ ಸಭಾರ್ಯಂ ವಯೋಽಧಿಕಮ್
ನಾನು ಮತ್ತು ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿ, ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮುಗಿದವರು, ದುಃಖಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದೆವು—
ಕ್ರಮೇಣ ವಿನಯಾತ್ತಾತ ಸ್ಮರಮಾಣೇನ ತೇ ವಚಃ ॥ ೫೪ ದೀರ್ಘಾಯುರ್ಭವ ತೈರುಕ್ತಃ ಸರ್ವೈರೇವ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮೈಃ
ನಿನ್ನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನೆನೆಸುತ್ತಾ, ವಿನಯದಿಂದ ಕ್ರಮವಾಗಿ, ಎಲ್ಲಾ ಮಹಾನ್ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಅವನಿಗೆ 'ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯವಾಗು' ಎಂದು ಆಶೀರ್ವದಿಸಿದರು.
ಅಥ ತಾತ ಸಮಾಲೋಕ್ಯ ತೇಷಾಂ ಮಧ್ಯಗತೋ ಮುನಿಃ
ಆಗ, ತಂದೆ, ಅವನು ಅವರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿಂತ ಮುನಿಯನ್ನು ನೋಡಿದನು.
ತೃತೀಯೇ ದಿವಸೇ ಸೋಽಯಂ ಬಾಲಃ ಪಂಚತ್ವಮೇಷ್ಯತಿ
ಮೂರನೇ ದಿನ ಈ ಬಾಲಕನು ಸಾವನ್ನು ತಲುಪುವನು.
ತತಸ್ತೇ ಮುನಯೋ ಭೀತಾ ಅಸತ್ಯಾತ್ತಾತ ತತ್ಕ್ಷಣಾತ್
ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ತಂದೆ, ಆ ಸತ್ಯವಲ್ಲದ ಮಾತಿಗೆ ಭಯಗೊಂಡ ಮುನಿಗಳು ಕೂಡಲೇ—
ನಮಸ್ಕೃತೇನ ತೇನಾಽಪಿ ಪ್ರೋಕ್ತೋಽಹಂ ಪದ್ಮಯೋನಿನಾ ॥ ದೀರ್ಘಾಯುರ್ಭವ ಪೃಷ್ಟಶ್ಚ ಕುತಸ್ತ್ವಮಿಹ ಚಾಗತಃ
ಅವನೂ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ನಾನು ಕಮಲದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವನಿಂದ 'ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯವಾಗು' ಎಂಬ ಆಶೀರ್ವಾದವನ್ನು ಪಡೆದೆ. ಅವನು 'ನೀನು ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದೆ?' ಎಂದು ಕೂಡ ಕೇಳಿದನು.
ಅಥ ತೈರ್ಮುನಿಭಿಃ ಸರ್ವೈರ್ವೃತ್ತಾಂತಂ ತಸ್ಯ ಕೀರ್ತಿತಮ್ ೬.೨೧.
ಆಗ ಎಲ್ಲಾ ಮುನಿಗಳು ಅವನ ಕಥೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸಿದರು.