ವಾಸೋಭಿರ್ಮುಕುಟೈಶ್ಚೈವ ಕೇಯೂರೈಃ ಸಮಲಂಕೃತಾನ್। ಕೃತ್ವಾ ಕೇಶಪರಿತ್ಯಾಗಂ ದಧತ್ಕೃಷ್ಣಾಜಿನಂ ತಥಾ॥೬.೫.
ಅವನು ಅವರನ್ನೆಲ್ಲ ವಸ್ತ್ರ, ಮುಕುಟ, ಕೇಯೂರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿ, ಕೂದಲು ಕತ್ತರಿಸಿ, ಕಪ್ಪು ಕೃಷ್ಣಾಜಿನವನ್ನು ಧರಿಸಲು ಕೊಟ್ಟನು.
ಐಣಶೃಙ್ಗಸಮಾಯುಕ್ತಃ ಪಯೋವ್ರತಪರಾಯಣಃ। ದೀರ್ಘಸತ್ರಾಯ ತಾನ್ಸರ್ವಾನ್ಯೋಜಯಾಮಾಸ ವೈ ತತಃ॥೬.೫.
ಮೃಗಶೃಂಗಗಳನ್ನು ತೊಟ್ಟು, ಹಾಲಿನ ವ್ರತವನ್ನು ಪಾಲಿಸಿ, ಅವನು ಅವರನ್ನು ದೀರ್ಘಯಾಗದಲ್ಲಿ ಭಾಗಿಯಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಿದನು.
ಏವಂ ತಸ್ಮಿನ್ಪ್ರವೃತ್ತೇ ಚ ದೀರ್ಘಸತ್ರೇ ಯಥೋಚಿತೇ। ಆಜಗ್ಮುರ್ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾ ದಿವ್ಯಾ ವೇದವೇದಾಂಗಪಾರಗಾಃ॥೬.೫.
ಹೀಗೆ ಆ ದೀರ್ಘಯಾಗವು ಕ್ರಮಬದ್ಧವಾಗಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾದಾಗ, ವೇದ ಮತ್ತು ವೇದಾಂಗರಲ್ಲಿ ಪಾರಂಗತರಾದ ದೈವಿಕ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದರು.
ತಥಾನ್ಯೇ ತಾರ್ಕಿಕಾಶ್ಚೈವ ಗೃಹಸ್ಥಾಃ ಕೌತುಕಾನ್ವಿತಾಃ। ದೀನಾಂಧಕೃಪಣಾಶ್ಚೈವ ಯೇ ಚಾನ್ಯೇ ನಟನರ್ತಕಾಃ॥೬.೫.
ಅದೇ ರೀತಿ, ತರ್ಕಜ್ಞರು, ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಬಂದ ಗೃಹಸ್ಥರು, ಬಡವರು, ಕುರುಡುಗಳು, ದುಃಖಿತರು, ಹಾಗೆಯೇ ನಟನೆ ಮತ್ತು ನೃತ್ಯ ಮಾಡುವವರೂ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದರು.
ದೀಯತಾಂ ದೀಯತಾಮಾಶು ಏತೇಷಾಮೇತದೇವ ಹಿ। ಭುಜ್ಯತಾಂಭುಜ್ಯತಾಂ ಲೋಕಾಃ ಪ್ರಸಾದಃ ಕ್ರಿಯತಾಮಿತಿ॥೬.೫.
ಇವುಗಳಿಗೆ ತಕ್ಷಣವೇ ಕೊಡಿ, ಕೊಡಿ. ಈ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಸವಿಯಲಿ, ಸವಿಯಲಿ. ದಯೆ ತೋರಿಸಲಿ.
ಇತ್ಯೇಷ ನಿನದಸ್ತತ್ರ ಶ್ರೂಯತೇ ಸತತಂ ಮಹಾನ್। ಯಜ್ಞವಾಟೇ ಸದಾ ತಸ್ಮಿನ್ನಾನ್ಯಶ್ಚೈವ ಕದಾಚನ॥೬.೫.
ಅಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಸದಾ ಈ ಮಹಾ ಘೋಷವೇ ಕೇಳಿಸಿಬರುತ್ತದೆ, ಬೇರೆ ಯಾವ ಧ್ವನಿಯೂ ಯಾವಾಗಲೂ ಇಲ್ಲ.
ತತ್ರ ಸಸ್ಯಮಯಾಃ ಶೈಲಾ ದೃಶ್ಯಂತೇ ಪರಿಕಲ್ಪಿತಾಃ। ಸುವರ್ಣಸ್ಯ ಚ ರೂಪ್ಯಸ್ಯ ರತ್ನಾನಾಂ ಚ ವಿಶೇಷತಃ॥೬.೫.
ಅಲ್ಲಿ ಧಾನ್ಯದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಬೆಟ್ಟಗಳು, ಚಿನ್ನ, ಬೆಳ್ಳಿ ಮತ್ತು ಮೌಲ್ಯವಂತಾದ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವುಗಳು ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ.
ದಾನಾರ್ಥಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇಂದ್ರಾಣಾಮಸಂಖ್ಯಾಶ್ಚಾಪಿ ಧೇನವಃ। ತಥೈವ ವಾಜಿನೋ ದಾಂತಾ ಮದೋನ್ಮತ್ತಾ ಮಹಾಗಜಾಃ॥೬.೫.
ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ದಾನ ನೀಡಲು ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಹಸುಗಳು, ಹಾಗೆಯೇ ಚೆನ್ನಾಗಿ ತರಬೇತಿ ಪಡೆದ ಕುದುರೆಗಳು ಮತ್ತು ಬಲಿಷ್ಠ, ಉಲ್ಲಾಸಭರಿತ ಆನೆಗಳು ಕೂಡ ಇದ್ದವು.
ಸಮಂತಾತ್ಕಲ್ಪಿತಾಸ್ತತ್ರ ದೃಶ್ಯಂತೇ ಪರ್ವತೋಪಮಾಃ। ವರ್ತಮಾನೇ ಮಹಾಯಜ್ಞೇ ತಸ್ಮಿನ್ನೇವ ಸುವಿಸ್ತರೇ॥೬.೫.
ಆ ಮಹಾಯಜ್ಞ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ವಿಶಾಲ ಸ್ಥಳದ ಸುತ್ತಲೂ ಪರ್ವತದಂತಿರುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.
ಆಹೂತಾ ಯಜ್ಞಭಾಗಾಯ ನಾಭಿಗಚ್ಛಂತಿ ದೇವತಾಃ। ಕೇವಲಂ ವಹ್ನಿವಕ್ತ್ರೇಣ ತಸ್ಯ ಗೃಹ್ಣಂತಿ ತದ್ಧವಿಃ॥೬.೫.
ಯಜ್ಞದ ಭಾಗಕ್ಕಾಗಿ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿದರೂ ಅವರು ಬರುವುದಿಲ್ಲ; ಅಗ್ನಿಯ ಮುಖದ ಮೂಲಕ ಮಾತ್ರ ಅವರು ಆ ಹವನನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಏವಂ ದ್ವಾದಶವರ್ಷಾಣಿ ಯಜತಸ್ತಸ್ಯ ಭೂಪತೇಃ। ವ್ಯತೀತಾನಿ ನ ಸಂಪ್ರಾಪ್ತಮಭೀಷ್ಟಂ ಮನಸಃ ಫಲಮ್॥೬.೫.
ಹೀಗೆ ಆ ರಾಜನು ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷ ಯಜ್ಞ ಮಾಡಿದರೂ, ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನ ಆಸೆಯ ಫಲ ಸಿಕ್ಕಲಿಲ್ಲ.
ತತಶ್ಚಾವಭೃಥಸ್ನಾನಂ ಕೃತ್ವಾ ಸತ್ರಸಮಾಪ್ತಿಜಮ್। ಋತ್ವಿಜಸ್ತರ್ಪಯಿತ್ವಾ ತಾನ್ದಕ್ಷಿಣಾಭಿರ್ಯಥಾರ್ಹತಃ॥೬.೫.
ನಂತರ ಯಜ್ಞ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಅವಭೃತ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಕರ್ಮಕಾಂಡ ಪೂರೈಸಿದ ಪುರೋಹಿತರು ಅವರಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ದಾನಗಳನ್ನು ನೀಡಿ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿದರು.
ವಿಸಸರ್ಜ ಸಮಸ್ತಾಂಶ್ಚ ತಥಾನ್ಯಾನಪಿ ಸಂಗತಾನ್। ಸಂಬಂಧಿನೋ ವಯಸ್ಯಾಂಶ್ಚ ತ್ರಿಶಂಕುರ್ಮುನಿಸತ್ತಮಾಃ॥೬.೫.
ಮಹರ್ಷಿ ತ್ರಿಶಂಕು ಎಲ್ಲರನ್ನು, ಜೊತೆಗೆ ಬಂಧುಗಳು ಮತ್ತು ಸ್ನೇಹಿತರನ್ನೂ ವಿದಾಯಮಾಡಿದನು.
ತತಃ ಪ್ರೋವಾಚ ವಿನತೋ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರಂ ಮುನೀಶ್ವರಮ್। ಸ ಭೂಪೋ ವ್ರೀಡಯಾ ಯುಕ್ತಃ ಪ್ರಣಿಪಾತಪುರಃ ಸರಮ್॥೬.೫.
ಆಮೇಲೆ ಆ ರಾಜನು ಲಜ್ಜೆಯಿಂದ ವಿನಯಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ವಂದಿಸಿ ಮಹರ್ಷಿ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
ತ್ವತ್ಪ್ರಸಾದಾನ್ಮಯಾ ಪ್ರಾಪ್ತಂ ದೀರ್ಘಸತ್ರಸಮುದ್ಭವಮ್। ಪರಿಪೂರ್ಣಫಲಂ ಬ್ರಹ್ಮನ್ದುರ್ಲಭಂ ಸರ್ವಮಾನವೈಃ॥೬.೫.
ನಿಮ್ಮ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ, ಬ್ರಹ್ಮನೇ, ನಾನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಅಪರೂಪವಾದ, ದೀರ್ಘ ಕಾಲದ ಯಜ್ಞದ ಪೂರ್ಣ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ.
ತಥಾ ಜಾತಿಃ ಪುನರ್ಲಬ್ಧಾ ಭೂಯೋ ನಷ್ಟಾಪಿ ಸನ್ಮುನೇ। ತ್ವತ್ಪ್ರಸಾದೇನ ವಿಪ್ರರ್ಷೇ ಚಂಡಾಲತ್ವಂ ಪ್ರಣಾಶಿತಮ್॥೬.೫.
ಹಾಗೆಯೇ, ಮಹರ್ಷಿಯೇ, ನನ್ನ ಜನ್ಮವು ಕಳೆದುಹೋದರೂ ನಿಮ್ಮ ದಯೆಯಿಂದ ಪುನಃ ದೊರೆತಿದೆ; ಚಂಡಾಲ ಸ್ಥಿತಿಯೂ ನಿಮ್ಮ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ದೂರವಾಯಿತು.
ಪರಂ ಮೇ ದುಃಖಮೇವೈಕಂ ಹೃದಿ ಶಲ್ಯಮಿವಾರ್ಪಿತಮ್। ಅನೇನೈವ ಶರೀರೇಣ ಯನ್ನ ಪ್ರಾಪ್ತಂ ತ್ರಿವಿಷ್ಟಪಮ್॥೬.೫.
ಆದರೂ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ದುಃಖ ಮಾತ್ರ ನನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಮುಳ್ಳಿನಂತೆ ಉಳಿದಿದೆ — ಈ ದೇಹದಲ್ಲಿಯೇ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ತಲುಪಲಾಗಲಿಲ್ಲ.
ಉಪಹಾಸಂ ಕರಿಷ್ಯಂತಿ ವಸಿಷ್ಠಸ್ಯ ಸುತಾ ಮುನೇ। ಅದ್ಯ ವ್ಯರ್ಥ ಶ್ರಮಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಮಾಮಪ್ರಾಪ್ತಂ ತ್ರಿವಿಷ್ಟಪಮ್॥೬.೫.
ಮಹರ್ಷಿಯೇ, ಇಂದು ವಸಿಷ್ಠರ ಪುತ್ರರು ನನ್ನ ಪ್ರಯತ್ನ ವಿಫಲವಾಗಿದೆ, ನಾನು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ತಲುಪಲಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಕೇಳಿ ನನ್ನನ್ನು ಹಾಸ್ಯಮಾಡುತ್ತಾರೆ.
ತಥಾ ತದ್ವಚನಂ ಸತ್ಯಂ ವಸಿಷ್ಠಸ್ಯ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಮ್। ಯತ್ತೇನೋಕ್ತಂ ನ ಯಜ್ಞೇನ ಸದೇಹೈರ್ಗಮ್ಯತೇ ದಿವಿ॥೬.೫.
ಹಾಗೆ, ವಸಿಷ್ಠರ ಮಾತುಗಳು ನಿಜವೇ; ಯಜ್ಞದಿಂದ ದೇಹದೊಡನೆ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ತಲುಪಲಾಗದು ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳಿದ್ದು ಸತ್ಯ.
ಸೋಽಹಂ ತಪಃ ಕರಿಷ್ಯಾಮಿ ಸಾಂಪ್ರತಂ ವನಮಾಶ್ರಿತಃ। ನ ಕರಿಷ್ಯಾಮಿ ಭೂಯೋಽಪಿ ರಾಜ್ಯಂ ಪುತ್ರನಿವೇದಿತಮ್॥೬.೫.
ಆದುದರಿಂದ ಈಗ ನಾನು ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ; ಮಗನು ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಕೊಟ್ಟರೂ ನಾನು ಮತ್ತೆ ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ಸೂತ ಉವಾಚ। ತಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ವಚನಂ ತಸ್ಯ ತ್ರಿಶಂಕೋರ್ಮುನಿಪುಂಗವಃ। ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರೋಽಬ್ರವೀದ್ವಾಕ್ಯಂ ಕಿಂಚಿಲ್ಲಜ್ಜಾಸಮನ್ವಿತಃ॥೬.೬.
ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ತ್ರಿಶಂಕುವಿನ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಮಹರ್ಷಿ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನು ಸ್ವಲ್ಪ ಲಜ್ಜೆಯಿಂದ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.
ಮಾ ವಿಷಾದಂ ಮಹೀಪಾಲ ವಿಷಯೇಽತ್ರ ಕರಿಷ್ಯಸಿ। ಅನೇನೈವ ಶರೀರೇಣ ತ್ವಾಂ ನಯಿಷ್ಯಾಮ್ಯಹಂ ದಿವಮ್॥೬.೬.
ನರಪತಿಯೇ, ನೀನು ಮನನೊಂದುಕೊಳ್ಳಬೇಡ; ಇದೇ ದೇಹದೊಡನೆ ನಾನಿನ್ನು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತೇನೆ.
ತತ್ತತ್ಕರ್ಮ ಕರಿಷ್ಯಾಮಿ ಸ್ವರ್ಗಾರ್ಥೇ ನೃಪಸತ್ತಮ। ತವಾಭೀಷ್ಟಂ ಕರಿಷ್ಯಾಮಿ ಕಿಂ ವಾ ಯಾಸ್ಯಾಮಿ ಸಂಕ್ಷಯಮ್॥೬.೬.
ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಬೇಕಾದ ಯಾವ ಕೆಲಸವನ್ನಾದರೂ ನಾನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ, ಮಹಾರಾಜನೇ. ನಿಮಗೆ ಇಷ್ಟವಾದುದನ್ನೇ ನಾನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತೇನೆ, ಇಲ್ಲವಾದರೆ ನಾನು ಇಲ್ಲಿಯೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತೇನೆ.
ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ಪರಂ ಕೋಪಂ ಕೃತ್ವೋಪರಿ ದಿವೌಕಸಾಮ್। ಉವಾಚ ಚ ತತೋ ರೌದ್ರಂ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಂ ತಸ್ಯ ಭೂಪತೇಃ॥೬.೬.
ಹೀಗೆಂದು ಹೇಳಿ, ಅವನು ಮೇಲಿರುವ ದೇವತೆಗಳ ಮೇಲೆ ತುಂಬಾ ಕೋಪಗೊಂಡನು. ನಂತರ, ಆ ರಾಜನ ಎದುರಲ್ಲೇ ಭಯಂಕರವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಉಚ್ಛರಿಸಿದನು.
ಯಥಾ ಮಯಾ ದ್ವಿಜತ್ವಂ ಹಿ ಸ್ವಯಮೇವಾರ್ಜಿತಂ ಬಲಾತ್। ತಥಾ ಸೃಷ್ಟಿಂ ಕರಿಷ್ಯಾಮಿ ಸ್ವಕೀಯಾಂ ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ॥೬.೬.
ನಾನು ಬಲವಂತದಿಂದ ದ್ವಿಜತ್ವವನ್ನು ಗಳಿಸಿದಂತೆ, ಈಗ ನನ್ನದೇ ಆದ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.
ತತಸ್ತಂ ಸ ಸಮಾಲೋಕ್ಯ ಶಂಕರಂ ಶಶಿಶೇಖರಮ್। ಪ್ರಣಮ್ಯ ವಿಧಿವದ್ಭಕ್ತ್ಯಾ ಸ್ತುತಿಂ ಚಕ್ರೇ ಮಹಾಮುನಿಃ॥೬.೬.
ಅದಾದ ಮೇಲೆ, ಚಂದ್ರವನ್ನು ಕಿರೀಟವಾಗಿ ಧರಿಸಿದ ಶಂಕರನನ್ನು ನೋಡಿ, ಮಹಾಮುನಿಯು ಯೋಗ್ಯವಾದ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಸ್ತುತಿ ಮಾಡಿದರು.
ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರ ಉವಾಚ। ಜಯ ದೇವ ಜಯಾಚಿಂತ್ಯ ಜಯ ಪಾರ್ವತಿವಲ್ಲಭ। ಜಯ ಕೃಷ್ಣ ಜಗನ್ನಾಥ ಜಯ ಕೃಷ್ಣ ಜಗದ್ಗುರೋ॥೬.೬.
ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನು ಹೇಳಿದನು: ಜಯವಂತನಾಗಿರಲಿ ದೇವರೇ, ಜಯವಂತನಾಗಿರಲಿ ಅಚಿಂತ್ಯನೇ, ಜಯವಂತನಾಗಿರಲಿ ಪಾರ್ವತಿಯ ಪ್ರಿಯನೇ, ಜಯವಂತನಾಗಿರಲಿ ಕೃಷ್ಣನೇ, ಜಗತ್ತಿನಾಧಿಯೇ, ಜಯವಂತನಾಗಿರಲಿ ಕೃಷ್ಣನೇ, ಜಗತ್ತಿಗೆ ಗುರುನಾಗಿರುವವನೇ!
ಜಯಾಚಿಂತ್ಯ ಜಯಾಮೇಯ ಜಯಾನಂತ ಜಯಾಚ್ಯುತ। ಜಯಾಮರ ಜಯಾಜೇಯ ಜಯಾವ್ಯಯ ಸುರೇಶ್ವರ॥೬.೬.
ಜಯವಂತನಾಗಿರಲಿ ಅಚಿಂತ್ಯನೇ, ಜಯವಂತನಾಗಿರಲಿ ಅಳವಡಿಸಲಾಗದವನೇ, ಜಯವಂತನಾಗಿರಲಿ ಅನಂತನೇ, ಜಯವಂತನಾಗಿರಲಿ ಅಚ್ಯುತನೇ, ಜಯವಂತನಾಗಿರಲಿ ಅಮರನೇ, ಜಯವಂತನಾಗಿರಲಿ ಜಯಿಸುವವರಲ್ಲದವನೇ, ಜಯವಂತನಾಗಿರಲಿ ಕ್ಷಯವಾಗದವನೇ, ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾದವನೇ!
ಜಯ ಸರ್ವಗ ಸರ್ವೇಶ ಜಯ ಸರ್ವಸುರಾಶ್ರಯ। ಜಯ ಸರ್ವಜನಧ್ಯೇಯ ಜಯ ಸರ್ವಾಘನಾಶನ॥೬.೬.
ಜಯವಂತನಾಗಿರಲಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವವನೇ, ಎಲ್ಲರಾಧಿಪತಿಯಾದವನೇ, ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಆಶ್ರಯನಾದವನೇ, ಜಯವಂತನಾಗಿರಲಿ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಿಸಲ್ಪಡುವವನೇ, ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವನೇ!
ತ್ವಂ ಧಾತಾ ಚ ವಿಧಾತಾ ಚ ತ್ವಂ ಕರ್ತಾ ತ್ವಂ ಚ ರಕ್ಷಕಃ। ಚತುರ್ವಿಧಸ್ಯ ದೇವೇಶ ಭೂತಗ್ರಾಮಸ್ಯ ಶಂಕರ॥೬.೬.
ನೀನೇ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ, ನಿಯಮಿಸುವವನು, ನೀನೇ ಮಾಡುವವನು, ರಕ್ಷಿಸುವವನು, ದೇವತೆಗಳಾಧಿಪತಿ ಶಂಕರನೇ, ನಾಲ್ಕು ವಿಧದ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೂ ನೀನೇ ಕರ್ತೃ.