ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇಭ್ಯೋ ವಿಶಿಷ್ಟೇಭ್ಯೋ ದೀನೇಭ್ಯಶ್ಚ ವಿಶೇಷತಃ। ವ್ರತಾನಿ ಚ ಪ್ರಚೀರ್ಣಾನಿ ರಕ್ಷಿತಾಃ ಶರಣಾಗತಾಃ॥೬.೨.
ಪ್ರಮುಖ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಬಡವರಿಗೆ ದಾನಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು; ವ್ರತಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸಿ, ಆಶ್ರಯಕ್ಕೆ ಬಂದವರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
ಪುತ್ರವಲ್ಲಾಲಿತಾ ಲೋಕಾಃ ಶತ್ರವಶ್ಚ ನಿಷೂದಿತಾಃ। ಭ್ರಾಂತಾನಿ ಭೂತಲೇ ಯಾನಿ ತೀರ್ಥಾನ್ಯಾಯತನಾನಿ ಚ। ತಪಸ್ವಿಭ್ಯೋ ಯಥಾಕಾಮಂ ಯಚ್ಛತಾ ವಾಂಛಿತಂ ಧನಮ್॥೬.೨.
ಜನರನ್ನು ಮಕ್ಕಳಂತೆ ಪ್ರೀತಿಸಿ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲ ತೀರ್ಥಕ್ಷೇತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ದೇವಾಲಯಗಳಿಗೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಿ, ತಪಸ್ವಿಗಳಿಗೆ ಅವರ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಧನವನ್ನು ದಾನಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.
ಕಸ್ಯಚಿತ್ತ್ವಥ ಕಾಲಸ್ಯ ವಸಿಷ್ಠೋ ಭಗವಾನ್ಮುನಿಃ। ತೇನ ಪ್ರೋಕ್ತಃ ಸಭಾಮಧ್ಯೇ ಸಂಸ್ಥಿತೋ ನತಿಪೂರ್ವಕಮ್॥೬.೨.
ಒಂದು ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ವಸಿಷ್ಠ ಮಹರ್ಷಿಯವರು ಸಭೆಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಗೌರವದಿಂದ ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡಲಾಯಿತು.
ತ್ರಿಶಂಕುರುವಾಚ। ಭಗವನ್ಯಷ್ಟುಮಿಚ್ಛಾಮಿ ತೇನ ಯಜ್ಞೇನ ಸಾಂಪ್ರತಮ್। ಗಮ್ಯತೇ ತ್ರಿದಿವಂ ಯೇನ ಸಶರೀರೇಣ ಸತ್ವರಮ್॥೬.೨.
ತ್ರಿಶಂಕುನು ಹೇಳಿದನು: ಭಗವಂತನೆ, ನಾನು ಆ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ, ಅದರಿಂದ ಶರೀರದೊಂದಿಗೆ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗಬಹುದು.
ತಸ್ಮಾತ್ಕುರು ಪ್ರಸಾದಂ ಮೇ ಸಂಭಾರಾನಾಹರ ದ್ರುತಮ್। ತಸ್ಯ ಯಜ್ಞಸ್ಯ ಸಿದ್ಧ್ಯರ್ಥಂ ಯಥಾರ್ಹಾನ್ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಂಸ್ತಥಾ॥೬.೨.
ಆದಕಾರಣ, ದಯಮಾಡಿ ನನಗೆ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನೀಡು; ಆ ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಯೋಗ್ಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಒದಗಿಸು.
ವಸಿಷ್ಠ ಉವಾಚ। ನ ಸ ಕಶ್ಚಿತ್ಕ್ರತುರ್ಯೇನ ಗಮ್ಯತೇ ತ್ರಿದಿವಂ ನೃಪ। ಅನೇನೈವ ಶರೀರೇಣ ಸತ್ಯಮೇತದ್ಬ್ರವೀಮ್ಯಹಮ್॥೬.೨.
ವಸಿಷ್ಠನು ಹೇಳಿದನು: ರಾಜನೇ, ಈ ದೇಹದೊಂದಿಗೆ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುವಂತಹ ಯಜ್ಞವೆಂದರೆ ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ; ನಾನು ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
ಅಗ್ನಿಷ್ಟೋಮಾದಯೋ ಯಜ್ಞಾ ಯೇ ಪ್ರೋಕ್ತಾಃ ಪ್ರಾಕ್ಸ್ವಯಂಭುವಾ। ಅನ್ಯದೇಹಾಂತರೇ ಸ್ವರ್ಗಃ ಪ್ರಾಪ್ಯತೇ ತೈಃ ಕೃತೈರ್ನೃಪ॥೬.೨.
ಸ್ವಯಂಭುವಿನಿಂದ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಅಗ್ನಿಷ್ಠೋಮಾದಿ ಯಜ್ಞಗಳು, ಅವುಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರೆ ಮತ್ತೊಂದು ದೇಹದಲ್ಲಿ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು, ರಾಜನೇ.
ಯದಿ ವಾ ಪೃಥಿವೀಪಾಲ ತ್ವಯಾ ಯಜ್ಞಪ್ರಭಾವತಃ। ಪಾರ್ಥಿವೋ ವಾ ದ್ವಿಜೋ ವಾಥ ವೈಶ್ಯೋ ವಾನ್ಯತರೋಽಪಿ ವಾ॥೬.೨.
ಪೃಥ್ವೀಪಾಲನೆ, ಯಜ್ಞಶಕ್ತಿಯಿಂದ ನೀನು ರಾಜನಾಗಿರಲಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಾಗಿರಲಿ, ವೈಶ್ಯನಾಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ಬೇರೆ ಯಾರಾದರೂ ಆಗಿರಲಿ,
ಸ್ವಯಂ ದೃಷ್ಟಃ ಶ್ರುತೋ ವಾಪಿ ಸಂಜಾತೋಽತ್ರ ಧರಾತಲೇ। ಸ್ವರ್ಗಂ ಗತಃ ಶರೀರೇಣ ಸಹಿತಸ್ತತ್ಪ್ರಕೀರ್ತಯ॥೬.೨.
ನೀನು ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಯಾರಾದರೂ ತಮ್ಮದೇ ದೇಹದೊಂದಿಗೆ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದವರನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೀಯಾ ಅಥವಾ ಕೇಳಿದ್ದೀಯಾ ಅಥವಾ ಗೊತ್ತಿದ್ದರೆ, ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳು.
ತ್ರಿಶಂಕುರುವಾಚ। ನಾಸಾಧ್ಯಂ ವಿದ್ಯತೇ ಬ್ರಹ್ಮಂಸ್ತವಾಹಂ ವೇದ್ಮಿ ತತ್ತ್ವತಃ। ತಸ್ಮಾತ್ಕುರು ಪ್ರಸಾದಂ ಮೇ ಯಥಾ ಸ್ಯಾನ್ಮನಸೇಪ್ಸಿತಮ್॥೬.೨.
ತ್ರಿಶಂಕು ಹೇಳಿದನು: ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ನಿನಗೆ ಅಸಾಧ್ಯವೆಂಬುದು ಏನೂ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ನಾನು ನಿಜವಾಗಿಯೇ ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ಆಸೆ ಈಡೇರಲು ದಯಮಾಡು.
ವಸಿಷ್ಠ ಉವಾಚ। ಅನೃತಂ ನೋಕ್ತಪೂರ್ವಂ ಮೇ ಸ್ವೈರೇಷ್ವಪಿ ಹಿ ಜಿಹ್ವಯಾ। ತಸ್ಮಾನ್ನಾಸ್ತಿ ಮಖಃ ಕಶ್ಚಿತ್ಸತ್ಯಂ ತ್ವಂ ಯಷ್ಟುಮಿಚ್ಛಸಿ॥೬.೨.
ವಸಿಷ್ಠನು ಹೇಳಿದನು: ನಾನು ಎಂದಿಗೂ ಸುಳ್ಳು ಮಾತು ಹೇಳಿಲ್ಲ, ಆಟವಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಕೂಡ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಇಂತಹ ಯಜ್ಞವೇ ಇಲ್ಲ; ನೀನು ನಿಜವಾದ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಮಾಡಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೀಯಲ್ಲ.
ತ್ರಿಶಂಕುರುವಾಚ। ಯದಿ ಮಾಂ ವಿಪ್ರಶಾರ್ದೂಲ ನ ತ್ವಂ ಯಾಜಯಿತುಂ ಕ್ಷಮಃ। ಸ್ವರ್ಗಪ್ರದೇನ ಯಜ್ಞೇನ ವಪುಷಾನೇನ ವೈ ವಿಭೋ॥೬.೨.
ತ್ರಿಶಂಕು ಹೇಳಿದನು: ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಈ ದೇಹದೊಡನೆ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ನೀಡುವ ಯಜ್ಞವನ್ನು ನನಗಾಗಿ ನಿನಗೆ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ—
ತತ್ಕಿಂ ತೇ ತಪಸಃ ಶಕ್ತ್ಯಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ಯ ವಿಚಕ್ಷಣ। ಅಪರಂ ಶೃಣು ಮೇ ವಾಕ್ಯಂ ಯದ್ಬ್ರವೀಮಿ ಪರಿಸ್ಫುಟಮ್। ಶೃಣ್ವತಾಂ ಮುನಿವೃನ್ದಾನಾಂ ತಥಾನ್ಯೇಷಾಂ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ॥೬.೨.
ಅಂತಾದರೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ತಪಸ್ಸಿನ ಶಕ್ತಿಗೆ ಏನು ಉಪಯೋಗ? ವಿವೇಕಿಯೇ, ಈಗ ನಾನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳುವ ಮಾತನ್ನು ಈ ಮುನಿಗಳು ಹಾಗೂ ಇತರ ದ್ವಿಜರ ಮುಂದೆ ಕೇಳು.
ಯದಿ ಮೇ ನ ಕರೋಷಿ ತ್ವಂ ವಚನಂ ವದತೋಽಸಕೃತ್। ತೇನ ಯಜ್ಞೇನ ಯಕ್ಷ್ಯೇಽಹಂ ತತ್ಕೃತ್ವಾನ್ಯಂ ದ್ವಿಜಂ ಗುರುಮ್॥೬.೨.
ನೀನು ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಕೇಳಿದರೂ ಕೂಡ ನೆರವளಿಸುವುದಿಲ್ಲವಂತೆ, ನಾನು ಸ್ವತಃ ಆ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಮಾಡಿ, ನಂತರ ಬೇರೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಗುರುವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.
ಸೂತ ಉವಾಚ। ತಸ್ಯ ತದ್ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ವಸಿಷ್ಠೋ ಭಗವಾಂಸ್ತತಃ। ತಮುವಾಚ ವಿಹಸ್ಯೋಚ್ಚೈಃ ಕುರುಷ್ವೈವಂ ಮಹೀಪತೇ॥೬.೨.
ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಅವನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಮಹಾನುಭಾವ ವಸಿಷ್ಠನು ನಗುತ್ತಾ, 'ನಿನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಮಾಡು, ಅರಸನೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.
ಸೂತ ಉವಾಚ। ತತಃ ಪ್ರಣಮ್ಯ ಭೂಯಃ ಸ ವಸಿಷ್ಠಂ ಮುನಿಪುಂಗವಮ್। ಯಯೌ ತತ್ರ ಸುತಾಸ್ತಸ್ಯ ಯತ್ರ ತೇ ಶತಸಂಖ್ಯಕಾಃ॥೬.೩.
ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ನಂತರ, ವಸಿಷ್ಠ ಮಹರ್ಷಿಗೆ ಮತ್ತೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಅವನು ವಸಿಷ್ಠನ ಶತಾರುಣ ಮಕ್ಕಳಿರುವ ಕಡೆಗೆ ಹೋದನು.
ತಾನಪಿ ಪ್ರಾಹ ನತ್ವಾ ಸ ತಮೇವಾರ್ಥಂ ನರಾಧಿಪಃ। ವಸಿಷ್ಠವಚನಂ ಕೃತ್ಸ್ನಂ ತಸ್ಯ ತೈರಪಿ ಶಂಸಿತಮ್॥೬.೩.
ಅವರಿಗೂ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ರಾಜನು ಅದೇ ವಿಷಯವನ್ನು ಹೇಳಿದನು; ಅವರು ಕೂಡ ವಸಿಷ್ಠನು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಅವನಿಗೆ ಪುನಃ ಹೇಳಿದರು.
ತತಸ್ತಾನ್ಸ ಪುನಃ ಪ್ರಾಹ ಯುಷ್ಮಾಕಂ ಜನಕೋಽಧುನಾ। ಅಶಕ್ತೋ ಮಾ ದಿವಂ ನೇತುಂ ಸಶರೀರಂ ವಿಸರ್ಜಿತಃ॥೬.೩.
ನಂತರ ಅವನು ಅವರೊಡನೆ ಮತ್ತೆ ಹೇಳಿದನು: 'ನಿಮ್ಮ ತಂದೆಗೆ ಈಗ ನನ್ನನ್ನು ಈ ದೇಹದೊಡನೆ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಅವರು ಕೈಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.'
ತಸ್ಮಾದ್ಯದಿ ನ ಮಾಂ ಯೂಯಂ ಯಾಜಯಿಷ್ಯಥ ಸಾಂಪ್ರತಮ್। ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ಕರಿಷ್ಯಾಮಿ ಶೀಘ್ರಮನ್ಯಂ ಪುರೋಹಿತಮ್॥೬.೩.
ಆದರಿಂದ, ನೀವು ಈಗ ನನಗಾಗಿ ಯಜ್ಞ ಮಾಡದಿದ್ದರೆ, ನಾನು ಬೇಗನೇ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ಪುರೋಹಿತನನ್ನು ನೇಮಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಯೋ ಮಾಂ ಯಜ್ಞಪ್ರಭಾವೇನ ನಯಿಷ್ಯತಿ ಸುರಾಲಯಮ್। ಅನೇನೈವ ಶರೀರೇಣ ಸಹಿತಂ ಗುರುಪುತ್ರಕಾಃ॥೬.೩.
ಯಾರು ಯಜ್ಞದ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ನನನ್ನು ಈ ದೇಹದೊಡನೆ ದೇವತೆಗಳ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಬಲ್ಲರೋ, ಅವರನ್ನೇ ನಾನು ಗುರುಪುತ್ತ್ರರೆ, ಗುರುವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತೇನೆ.
ತಸ್ಯ ತದ್ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಸರ್ವೇ ತೇ ಮುನಿಸತ್ತಮಾಃ। ಪರಂ ಕೋಪಂ ಸಮಾವಿಷ್ಟಾಸ್ತಮೂಚುಃ ಪರುಷಾಕ್ಷರೈಃ॥೬.೩.
ಅವನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಆ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಎಲ್ಲರೂ ಬಹಳ ಕೋಪದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಅವನಿಗೆ ಕಠಿಣವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು.
ಯಸ್ಮಾತ್ತ್ವಯಾ ಗುರುಸ್ತ್ಯಕ್ತೋ ಹಿತಕೃತ್ಪಾಪವಾನಸಿ। ತಸ್ಮಾದ್ಭವಾಧುನಾ ಪಾಪ ಚಂಡಾಲೋ ಲೋಕನಿಂದಿತಃ॥೬.೩.
ನೀನು ನಿನ್ನ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಯೋಚಿಸಿದ ಗುರುವನ್ನು ಬಿಟ್ಟಿರುವುದರಿಂದ, ನೀನು ಪಾಪಿ; ಆದ್ದರಿಂದ ಈಗ ನೀನು ಪಾಪಿಯಾದ ಚಂಡಾಳನಾಗು, ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಿಂದಿತನಾಗು.
ಅಥ ತದ್ವಚನಾಂತೇ ಸ ತತ್ಕ್ಷಣಾತ್ಪೃಥಿವೀಪತಿಃ। ಬಭೂವಾಂತ್ಯಜರೂಪಾಢ್ಯೋ ವಿಕೃತಾಕಾರದೇಹಭೃತ್॥೬.೩.
ಅವರ ಮಾತುಗಳು ಮುಗಿದ ತಕ್ಷಣ, ಆ ರಾಜನು ಕೂಡಲೇ ವಿಕೃತವಾದ, ಅಂತ್ಯಜರ ರೂಪವನ್ನು ಪಡೆದು, ಬಿಕಾರವಾದ ದೇಹದೊಡನೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು.
ಯವಮಧ್ಯಃ ಕೃಶಗ್ರೀವಃ ಪಿಂಗಾಕ್ಷೋ ಭುಗ್ನನಾಸಿಕಃ। ಕೃಷ್ಣಾಂಗಃ ಶಂಕುವರ್ಣಶ್ಚ ದುರ್ಗಂಧೇನ ಸಮಾವೃತಃ॥೬.೩.
ಅವನ কোমರು ಸಣ್ಣದಾಗಿತ್ತು, ಕಂಠವು ಬಲಹೀನವಾಗಿತ್ತು, ಕಣ್ಣುಗಳು ಪಿಂಗಾದಾಗಿದ್ದವು, ಮೂಗು ವಕ್ರವಾಗಿತ್ತು, ಅಂಗಗಳು ಕಪ್ಪಾಗಿದ್ದವು, ಮೈ ಬೊಕ್ಕಸದ ಬಣ್ಣದಂತಿತ್ತು, ದುರ್ಗಂಧದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದನು.
ಅಥಾತ್ಮಾನಂ ಸಮಾಲೋಕ್ಯ ವಿಕೃತಂ ಸ ನರಾಧಿಪಃ। ಚಣ್ಡಾಲಧರ್ಮಿಣಂ ಸದ್ಯೋ ಲಜ್ಜಯಾಽಧೋಮುಖಃ ಸ್ಥಿತಃ॥೬.೩.
ಹೀಗೆ ವಿಕೃತವಾಗಿ, ಚಂಡಾಳನ ಲಕ್ಷಣಗಳೊಂದಿಗೆ ತಾನು ಕಂಡ ರಾಜನು ತಕ್ಷಣವೇ ಅಂಜಿಕೆಯಿಂದ ತಲೆಬಾಗಿಕೊಂಡು ನಿಂತನು.
ಯಾಹಿಯಾಹೀತಿ ವಿಪ್ರೈಸ್ತೈರ್ಭರ್ತ್ಸ್ಯಮಾನೋ ಮುಹುರ್ಮುಹುಃ। ಸರ್ವತಃ ಸಾರಮೇಯೈಶ್ಚ ಕ್ಲಿಶ್ಯಮಾನೋ ನಿರರ್ಗಲೈಃ। ಕಾಕಕೋಕಿಲಸಂಕಾಶೋ ಜೀರ್ಣವಸ್ತ್ರಾವಗುಂಠಿತಃ॥೬.೩.
ಅವನನ್ನು 'ಹೋಗು ಹೋಗು' ಎಂದು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಪುನಃ ಪುನಃ ಹತ್ತಿರದಿಂದ ಓಡಿಸಿದರು; ಎಲ್ಲೆಡೆ ನಿರ್ಬಂಧವಿಲ್ಲದ ನಾಯಿಗಳು ಕಾಡಿದವು; ಕಾಗೆ ಅಥವಾ ಕೋಗಿಲೆಯಂತೆ, ಹಳೆಯ ಬಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ನಿಂತನು.
ತತಃ ಸ ಚಿನ್ತಯಾಮಾಸ ದುಃಖೇನ ಮಹತಾ ವೃತಃ। ಕಿಂ ಕರೋಮಿ ಕ್ವ ಗಚ್ಛಾಮಿ ಕಥಂ ಶಾಂತಿರ್ಭವಿಷ್ಯತಿ॥೬.೩.
ಆ ಮಹಾ ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ, ಅವನು ಹೀಗೆ ಯೋಚನೆಮಾಡಿದನು: 'ನಾನು ಏನು ಮಾಡಲಿ? ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಲಿ? ನನಗೆ ಹೇಗೆ ಶಾಂತಿ ಸಿಗಬಹುದು?'
ಕಿಂ ಮಯೈತತ್ಸುಮೂರ್ಖೇಣ ವಾಂಛಿತಂ ದುರ್ಲಭಂ ಪದಮ್। ತತ್ಪ್ರಭಾವೇನ ವಿಭ್ರಷ್ಟಃ ಕುಲಧರ್ಮೋಽಪಿ ಮೇ ಸ್ವಕಃ॥೬.೩.
ನಾನು ಎಂತಹ ದೊಡ್ಡ ಮೂರ್ಖನಾಗಿ, ಈ ಅಪರೂಪದ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಬಯಸಿದೆನು? ಅದರ ಪರಿಣಾಮದಿಂದ ನನ್ನ ಕುಟುಂಬದ ಧರ್ಮವೂ ಕಳೆದುಹೋಯಿತು.'
ಕಿಂ ಜಲಂ ಪ್ರವಿಶಾಮ್ಯದ್ಯ ಕಿಂ ವಾ ದೀಪ್ತಂ ಹುತಾಶನಮ್। ಭಕ್ಷಯಾಮಿ ವಿಷಂ ಕಿಂ ವಾ ಕಥಂ ಸ್ಯಾನ್ಮೃತ್ಯುರದ್ಯ ಮೇ॥೬.೩.
ಈ ದಿನ ನಾನು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಲಿ? ಅಥವಾ ಹೊತ್ತಿರುವ ಬೆಂಕಿಗೆ ಹಾರಿಬಿಡಲಿ? ವಿಷವನ್ನು ಸೇವಿಸಲಿ? ನನಗೆ ಇಂದು ಮರಣ ಹೇಗೆ ಸಿಗಬಹುದು?
ಅನೇನ ವಪುಷಾ ದಾರಾನ್ವೀಕ್ಷಯಿಷ್ಯಾಮಿ ತಾನ್ಕಥಮ್। ತಾದೃಶೇನ ಶರೀರೇಣ ಯಾಭಿಃ ಸಂಕ್ರೀಡಿತಂ ಮಯಾ॥೬.೩.
ಈ ದೇಹದಿಂದ ನಾನು ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ನೋಡಲಿ? ಈ ಶರೀರದಿಂದ, ಅವರೊಂದಿಗೆ ನಾನು ಹಿಂದೆ ಆಡುವೆನು ಎಂದುಕೊಂಡೆನು.