ಏಕೋ ಬ್ರಾಹ್ಮಣದಾಯಾದ ಉಜ್ಜಯಿನ್ಯಾ ಇಹಾಗತಃ
ಉಜ್ಜಯಿನಿಯಿಂದ ಒಬ್ಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ವಾರಸುದಾರನು ಇಲ್ಲಿ ಬಂದನು.
ಸ್ಥಲೀಂ ಪಾಶುಪತೀಂ ಕಾಶೀಂ ಸ ವಿಲೋಕ್ಯ ಸಮಂತತಃ
ಅವನು ಪಾಶುಪತ ಕ್ಷೇತ್ರವಾದ ಕಾಶಿಯನ್ನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ನೋಡಿದನು.
ಕೃತಲಿಂಗಸಮರ್ಚೈಶ್ಚ ಭೂತಿಭೂಷಿತವರ್ಷ್ಮಭಿಃ
ಸ್ಥಾಪಿತ ಲಿಂಗವನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಿ, ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಭಸ್ಮದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದವರು ಅಲ್ಲಿ ಇದ್ದರು.
ಬಭೂವಾನಂದಿತಮನಾ ವ್ರತಂ ಜಗ್ರಾಹ ಚೋತ್ತಮಮ್
ಅವನ ಮನಸ್ಸು ಸಂತೋಷದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಅವನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ವ್ರತವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು.
ಸ ಚ ಶಿಷ್ಯೋ ವಶಿಷ್ಠೋಭೂತ್ಸರ್ವಪಾಶುಪತೋತ್ತಮಃ
ಅವನು ಎಲ್ಲಾ ಪಾಶುಪತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ವಶಿಷ್ಠನ ಶಿಷ್ಯನಾದನು.
ವಿಭೂತ್ಯಾಹರಹಃ ಸ್ನಾತಿ ತ್ರಿಕಾಲಂ ಲಿಂಗಮರ್ಚಯನ್
ಪ್ರತಿ ದಿನ ಭಸ್ಮವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಮೂರು ಬಾರಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಲಿಂಗವನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
ಸ ದ್ವಾದಶಾಬ್ದದೇಶೀಯೋ ವಶಿಷ್ಠೋ ಗುರುಣಾ ಸಹ
ಆ ವಶಿಷ್ಠನು ತನ್ನ ಗುರುಜೊತೆ ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷ ಅಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿದನು.
ಯತ್ರ ಗತ್ವಾ ನ ಶೋಚಂತಿ ಕಿಂಚಿತ್ಸಂಸಾರಿಣಃ ಕ್ವಚಿತ 4.2.77.
ಅಲ್ಲಿ ಹೋದವರು, ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ಬಂಧಿತರಾದರೂ, ಯಾವಾಗಲೂ ಯಾವುದುಗೂ ದುಃಖಪಡುವುದಿಲ್ಲ.
ಅಸಿಧಾರಂ ಗಿರಿಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ವಶಿಷ್ಠಸ್ಯ ತಪಸ್ವಿನಃ
ಕತ್ತಿಯಂತೆ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಪರ್ವತವನ್ನು ತಲುಪಿ, ವಶಿಷ್ಠನು ತಪಸ್ವಿಯಾಗಿ ಇದ್ದನು.
ಪಶ್ಯತಾಂ ತಾಪಸಾನಾಂ ಚ ವಿಮಾನೇ ಸಾರ್ವಕಾಮಿಕೇ
ಅಲ್ಲಿ ತಪಸ್ವಿಗಳು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವ ದೇವಚಾರಿ ರಥದಲ್ಲಿ—
ಯಸ್ತು ಕೇದಾರಮುದ್ದಿಶ್ಯ ಗೇಹಾದರ್ಧಪಥೇಪ್ಯಹೋ
ಯಾರು ಮನೆಯಿಂದ ಅರ್ಧ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೂ, ಕೇದಾರವನ್ನು ಗುರಿಯಾಗಿಸಿಕೊಂಡು ಹೊರಡುತ್ತಾರೆ—
ತದಾಶ್ಚರ್ಯಂ ಸಮಾಲೋಕ್ಯ ಸ ವಶಿಷ್ಠಸ್ತಪೋಧನಃ
ಆ ಆಶ್ಚರ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿ, ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಮಂತನಾದ ವಶಿಷ್ಠನು ವಿಸ್ಮಯಗೊಂಡನು.
ಅಥ ಕೃತ್ವಾ ಸ ಕೈದಾರೀಂ ಯಾತ್ರಾಂ ವಾರಾಣಸೀಮಗಾತ್
ನಂತರ, ಕೇದಾರ ಯಾತ್ರೆಯನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿ, ಅವನು ವಾರಾಣಸಿಗೆ ಹೋದನು.
ಪ್ರತಿ ಚೈತ್ರಂ ಸದಾ ಚೈತ್ರ್ಯಾಂ ಯಾವಜ್ಜೀವಮಹಂ ಧ್ರುವಮ್
ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ, ಚೈತ್ರ ಮಾಸದಲ್ಲಿ, ನಾನು ಜೀವಿಸುವವರೆಗೆ ಹೀಗೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದನು.
ತೇನ ಯಾತ್ರಾಃ ಕೃತಾಃ ಸಮ್ಯಕ್ ಷಷ್ಟಿರೇಕಾಧಿಕಾ ಮುದಾ
ಹೀಗಾಗಿ, ಅವನು ಆನಂದದಿಂದ ಒಟ್ಟು ಅರವತ್ತೊಂದು ಯಾತ್ರೆಗಳನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದನು.
ಪುನರ್ಯಾತ್ರಾಂ ಸ ವೈ ಚಕ್ರೇ ಮಧೌ ನಿಕಟವರ್ತಿನಿ
ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ, ವಸಂತಕಾಲ ಹತ್ತಿರ ಬಂದಾಗ ಅವನು ಯಾತ್ರೆಗೆ ಹೊರಟನು.
ತಪೋಧನೈಸ್ತನ್ನಿಧನಂ ಶಂಕಮಾನೈರ್ನಿವಾರಿತಃ
ಅವನ ಅಂತ್ಯ ಸಮೀಪವಿದೆ ಎಂದು ಭಯಪಟ್ಟು, ತಪಸ್ವಿಗಳು ಅವನನ್ನು ತಡೆಯಿದರು.
ತತೋಪಿ ನ ತದುತ್ಸಾಹಭಂಗೋಭೂದ್ದೃಢಚೇತಸಃ 4.2.77.
ಆದರೂ, ಅವನ ದೃಢ ಮನಸ್ಸು ಕುಗ್ಗಲಿಲ್ಲ, ಅವನ ಉತ್ಸಾಹವೂ ಕಡಿಮೆಯಾಗಲಿಲ್ಲ.
ಇತಿ ನಿಶ್ಚಿತಚೇತಸ್ಕೇ ವಶಿಷ್ಠೇ ತಾಪಸೇ ಶುಚೌ
ಹೀಗಾಗಿ ದೃಢನಿಶ್ಚಯದ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳ, ಸ್ವಚ್ಛ ಮನಸ್ಸಿನ ತಪಸ್ವಿ ವಶಿಷ್ಠರಿಗೆ ನಾನು ಹೇಳಿದೆನು.
ಸ್ವಪ್ರೇಮಯಾ ಸ ಸಂಪ್ರೋಕ್ತೋ ವಶಿಷ್ಠಸ್ತಾಪಸೋತ್ತಮಃ
ಆ ತಪಸ್ವಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರಾದ ವಶಿಷ್ಠರನ್ನು ನಾನು ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮಾತಾಡಿದೆನು.
ಅಭೀಷ್ಟಂ ಚ ವರಂ ಮತ್ತಃ ಪ್ರಾರ್ಥಯಸ್ವಾವಿಚಾರಿತಮ್
ನೀನು ಯಾವ ವರವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತೀಯೋ ಅದನ್ನು ಯೋಚನೆ ಇಲ್ಲದೆ ನನ್ನಿಂದ ಕೇಳು.
ತತೋಪಿ ಸ ಮಯಾ ಪ್ರೋಕ್ತಃ ಸ್ವಪ್ನೋ ಮಿಥ್ಯಾಽಶುಚಿಷ್ಮತಾಮ್
ನಂತರ ನಾನು ಅವರಿಗೆ ಹೇಳಿದೆನು: 'ಸ್ವಪ್ನವು ಸುಳ್ಳು, ಓ ಶುದ್ಧಮನಸ್ಸಿನವನೇ.'
ವರಂ ಬ್ರೂಹಿ ಪ್ರಸನ್ನೋಸ್ಮಿ ಸ್ವಪ್ನಶಂಕಾಂ ತ್ಯಜ ದ್ವಿಜ
ನೀನು ಯಾವ ವರವನ್ನು ಬೇಕೆಂದು ಹೇಳು, ನಾನು ಸಂತೋಷಗೊಂಡಿದ್ದೇನೆ; ಸ್ವಪ್ನದ ಬಗ್ಗೆ ನಿನ್ನ ಸಂಶಯವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡು, ಓ ದ್ವಿಜ.
ಇತ್ಯುಕ್ತಂ ಮೇ ಸಮಾಕರ್ಣ್ಯ ವರಯಾಮಾಸ ಮಾಮಿತಿ
ಹೀಗೆ ನಾನು ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಅವರು ನನಗೆ ವರವನ್ನು ಕೇಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು.
ಯದಿ ಪ್ರಸನ್ನೋ ದೇವೇಶ ತದಾ ಮೇ ಸಾನುಗಾ ಇಮೇ
ದೇವತೆಗಳಾಧಿಪತಿಯಾದ ನೀನು ನನಗೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಸಂತೋಷಗೊಂಡಿದ್ದರೆ, ನನ್ನ ಜೊತೆಗೆ ಇದ್ದ ಇವರು ಮತ್ತು ಅವರ ಜೊತೆಗಿರುವವರಿಗೂ ವರ ದೊರಕಲಿ.
ದೇವಿ ತಸ್ಯೇದಮಾಕರ್ಣ್ಯ ಪರೋಪಕೃತಿಶಾಲಿನಃ
ಪಾರ್ವತಿಯೇ, ಪರೋಪಕಾರದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದ ಅವರಿಂದ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ—
ಪುನಃ ಪರೋಪಕರಣಾತ್ತತ್ತಪೋ ದ್ವಿಗುಣೀಕೃತಮ್
ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಅವರ ಪರೋಪಕಾರದಿಂದ ಅವರ ತಪಸ್ಸು ಎರಡು ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು.
ಸ ವಶಿಷ್ಠೋ ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞೋ ದೃಢ ಪಾಶುಪತವ್ರತಃ 4.2.77.
ಅಂತಹ ಮಹಾಜ್ಞಾನಿಯೂ, ಪಾಶುಪತ ವ್ರತದಲ್ಲಿ ದೃಢನಿಷ್ಠನಾದ ವಶಿಷ್ಠರು—
ತತಸ್ತತ್ತಪಸಾಕೃಷ್ಟಃ ಕಲಾಮಾತ್ರೇಣ ತತ್ರ ಹಿ
ಆ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಆಕರ್ಷಿತರಾಗಿ, ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲೇ ಅಲ್ಲಿ—
ತತಃ ಪ್ರಭಾತೇ ಸಂಜಾತೇ ಸರ್ವೇಷಾಂ ಪಶ್ಯತಾಮಹಮ್
ನಂತರ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಆಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಎಲ್ಲರೂ ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗ—