ವರಂ ವಿಷಮಪಿಪ್ರಾಶ್ಯಂ ಶಿವಸ್ವಂ ನೈವ ಭಕ್ಷಯೇತ್
ಶಿವನದನ್ನು ತಿನ್ನುವದಕ್ಕಿಂತ ವಿಷವನ್ನೇ ತಿನ್ನುವುದು ಉತ್ತಮ.
ಶಿವಸ್ಯ ಪರಿಪುಷ್ಟಾಂಗಾಃ ಸ್ಪರ್ಶನೀಯಾ ನ ಸಾಧುಭಿಃ
ಶಿವನ ನೈವೇದ್ಯದಿಂದ ದೇಹ ಪೋಷಿತವಾದವರನ್ನು ಸಜ್ಜನರು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬಾರದು.
ಕಶ್ಚಿತ್ಕಾಕಃ ಸಮಾಲೋಕ್ಯ ಮಂಡೂಕೀಂ ತಾಮಿತಸ್ತತಃ
ಒಬ್ಬ ಕಾಗೆ ಆ ಹೆಬ್ಬಾವನ್ನು ನೋಡಿ, ಇಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಹತ್ತಿರ ಹೋದನು.
ವರ್ಷಾಭ್ವೀ ತೇನ ಸಾ ಕ್ಷಿಪ್ತಾ ಕಾಕೇನ ಕ್ಷೇತ್ರಬಾಹ್ಯತಃ
ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ಆ ಹೆಬ್ಬಾವನ್ನು ಕಾಗೆ ಹಿಡಿದು ಕ್ಷೇತ್ರದ ಹೊರಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋದನು.
ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೀಕರಣತೋ ಲಿಂಗಸ್ಯಸ್ಪರ್ಶನಾದಪಿ
ಲಿಂಗವನ್ನು ಸುತ್ತಿ, ಅದನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದ ಕಾರಣದಿಂದ,
ಶುಭಾವಯವಸಂಸ್ಥಾನಾ ಶುಭಲಕ್ಷಣಲಕ್ಷಿತಾ
ಅವಳು ಶುಭ ಲಕ್ಷಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಸುಂದರ ರೂಪವನ್ನು ಪಡೆದಳು.
ಸಮ್ಯಗ್ಗೀತರಹಸ್ಯಜ್ಞಾ ನಿತರಾಂ ಮಧುರಸ್ವರಾ 4.2.74.
ಅವಳು ಹಾಡಿನ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಿಳಿದುಕೊಂಡಿದ್ದಳು, ಅವಳ ಧ್ವನಿ ತುಂಬಾ ಮಧುರವಾಗಿತ್ತು.
ತಾನಾ ಏಕೋನಪಂಚಾಶ ತಾಲಾ ಏಕೋತ್ತರಂಶತಮ್
ಅಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟು ನಲವತ್ತೊಂಬತ್ತು ಸ್ವರಗಳು ಮತ್ತು ನೂರು ಒಂದು ತಾಳಗಳು ಇವೆ.
ಷಡ್ವಿಂಶದ್ರಾಗರಾಗಿಣ್ಯ ಇತಿ ರಾಗಿ ಮುದಾವಹಾಃ
ಅಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತಾರು ರಾಗಗಳು ಇವೆ, ಪ್ರತಿಯೊಂದೂ ತನ್ನದೇ ಆದ ಭಾವನೆ ಹೊಂದಿದ್ದು, ಅವು ಸಂತೋಷವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತವೆ.
ಯಾವಂತ ಏವ ತಾಲಾಃ ಸ್ಯು ರಾಗಾಸ್ತಾವಂತ ಏವ ಹಿ
ಎಷ್ಟು ತಾಳಗಳಿವೆ, ಅಷ್ಟೇ ರಾಗಗಳೂ ಇವೆ; ತಾಳಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಗೆ ಸಮಾನವಾಗಿ ರಾಗಗಳೂ ಇವೆ.
ಮಾಧವೀ ಮಧುರಾಲಾಪಾ ಸದೋಂಕಾರಂ ಸಮರ್ಚಯೇತ್
ಮಾಧವೀ ತನ್ನ ಮಧುರವಾದ ಮಾತಿನಿಂದ ಓಂ ಧ್ವನಿಯೊಂದಿಗೆ ಪೂಜೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಪ್ರಾಗ್ಜನ್ಮವಾಸನಾಯೋಗಾದೋಂಕಾರಂ ಬಹ್ವಮಂಸ್ತ ವೈ
ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮದ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳ ಕಾರಣದಿಂದ ಅವಳು ಓಂ ಧ್ವನಿಗೆ ಬಹಳ ಗೌರವ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದಳು.
ದಮನಸ್ಥೈರ್ಯಮಗಮದ್ಯೋಗೇನೇವ ಮಹಾತ್ಮನಃ
ಅವಳು ದಮನ ಮತ್ತು ಸ್ಥೈರ್ಯದಿಂದ ಮಹಾತ್ಮೆಯ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತಲುಪಿದಳು.
ಅತಂದ್ರಿತಮನಾ ಆಸೀತ್ಸಾ ತಲ್ಲಿಂಗ ನಿರೀಕ್ಷಣೇ
ಅವಳ ಮನಸ್ಸು ಯಾವತ್ತೂ ಅಲೆಯದೆ, ಆ ಲಿಂಗವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿದ್ದಳು.
ತಾವತ್ಕಾಲಸ್ತಯಾ ಸಾಧ್ವ್ಯಾ ಮಹಾನ್ವಿಘ್ನೋಽನುಮೀಯತೇ ಲಿಂಗಾನವೇಕ್ಷಣಾತ್ತತ್ರ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಂ ಕಥಂ ಭವೇತ
ಆ ಸದ್ವತಿಯು ಎಷ್ಟು ಕಾಲ ಇದ್ದಳೋ, ಲಿಂಗವನ್ನು ನೋಡದೆ ಇದ್ದುದರಿಂದ ದೊಡ್ಡ ವಿಘ್ನವೊಂದು ಕಂಡುಬಂತು; ಇದಕ್ಕೆ ಯಾವ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವಿದೆ?
ಇತಿ ಸಂಚಿತಯಂತ್ಯೇವ ಸೇವಾಂ ತತ್ಯಾಜ ನೋಂಕೃತೇಃ
ಹೀಗೆ ಸೇವೆಯನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಅವಳು ಓಂ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಬಿಡಲಿಲ್ಲ.
ನಾನ್ಯ ದ್ದಿದೃಕ್ಷಿಣೀ ತಸ್ಯಾ ಅಕ್ಷಿಣೀ ಶ್ರುತಿಗೇ ಅಪಿ 4.2.74.
ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಬೇರೆ ಯಾವುದನ್ನೂ ನೋಡುವ ಆಸೆಯಿರಲಿಲ್ಲ, ಅವಳ ಕಿವಿಗಳಿಗೆ ಬೇರೆ ಯಾವುದನ್ನೂ ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛೆಯಿರಲಿಲ್ಲ.
ತಸ್ಯಾಃ ಶಬ್ದಗ್ರಹೌ ನಾನ್ಯ ಶಬ್ದಗ್ರಹಣತತ್ಪರೌ
ಅವಳ ಶ್ರವಣ ಶಕ್ತಿಗಳು ಬೇರೆ ಧ್ವನಿಗಳ ಕಡೆ ಗಮನಹರಿಸಿರಲಿಲ್ಲ, ಅವು ಬೇರೆ ಧ್ವನಿಗಳನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿರಲಿಲ್ಲ.
ನಾನ್ಯತ್ರ ಚರಣೌ ತಸ್ಯಾಶ್ಚರತಃ ಸುಖವಾಂಛಯಾ
ಅವಳ ಕಾಲುಗಳು ಬೇರೆಡೆ ಹೋಗಲಿಲ್ಲ, ಅವು ಸದಾ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಲೇ ಚಲಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.
ಓಂಕಾರಂ ಪ್ರಣವಂ ಸಾರಂ ಪರಬ್ರಹ್ಮಪ್ರಕಾಶಕಮ್
ಓಂ ಎಂಬ ಪವಿತ್ರ ಅಕ್ಷರವೇ ಸಾರ, ಅದು ಪರಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಪಡಿಸುತ್ತದೆ.
ಸದಕ್ಷರಂ ಚಾದಿರೂಪಂ ವಿಶ್ವರೂಪಂ ಪರಾವರಮ್
ಅದು ಶಾಶ್ವತವಾದ ಅಕ್ಷರ, ಆದಿಯ ರೂಪ, ಸರ್ವವ್ಯಾಪಕವಾದುದು, ಉನ್ನತ ಮತ್ತು ಅಧಮ ಎರಡನ್ನೂ ಮೀರಿ ಇರುವದು.
ಸರ್ವಲೋಕೈಕಜನಕಂ ಸರ್ವಲೋಕೈಕರಕ್ಷಕಮ್
ಅದು ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳ ಏಕೈಕ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳ ಏಕೈಕ ರಕ್ಷಕ.
ಆದ್ಯಂತರಹಿತಂ ನಿತ್ಯಂ ರ್ಶಿವಂ ಶಂಕರಮವ್ಯಯಮ್
ಅದು ಆರಂಭ ಮತ್ತು ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದೆ, ಶಾಶ್ವತ, ಶುಭಕರ, ಕ್ಷಯವಿಲ್ಲದದು.
ನಿರುಪಾಧಿಂ ನಿರಾಕಾರಂ ನಿರ್ವಿಕಾರಂ ನಿರಂಜನಮ್
ಅದು ಯಾವುದೇ ಲಕ್ಷಣವಿಲ್ಲದೆ, ರೂಪವಿಲ್ಲದೆ, ಬದಲಾವಣೆಯಿಲ್ಲದೆ, ಕಳಂಕವಿಲ್ಲದೆ ಇರುವದು.
ಸ್ವಾತ್ಮಾರಾಮಮನಂತಂ ಚ ಸರ್ವಗಂ ಸರ್ವದರ್ಶಿನಮ್
ತನ್ನಲ್ಲೇ ಆನಂದಿಸುವ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೋಡುವ, ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದ ಒಬ್ಬನು.
ವಾಗಿಂದ್ರಿಯಂ ತದೀಯಂ ಚ ಪ್ರೋಚ್ಚರತ್ತದಹರ್ನಿಶಮ್
ಅವನ ಮಾತು ಮತ್ತು ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ಎಂದೂ ಚಟುವಟಿಕೆಯಿಂದ ಹೊರಹೊಮ್ಮುತ್ತವೆ.
ಏತನ್ನಾಮಾಕ್ಷರರಸಂ ರಸಯಂತೀ ದಿವಾನಿಶಮ್ 4.2.74.
ಈ ನಾಮದ ಅಕ್ಷರರಸವನ್ನು ಆಸ್ವಾದಿಸುವವರು ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ಸದಾ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಸಂಮಾರ್ಜನಂ ರಂಗಮಾಲಾಃ ಪ್ರಾಸಾದಂ ಪರಿತಃ ಸದಾ
ಅಲ್ಲಿ ಸದಾ ಜಾಗವನ್ನು ಒಗೆಯುವುದು, ವೇದಿಕೆಗೆ ಹಾರಗಳು, ಮತ್ತು ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಸುತ್ತುವಂತೆ ಅಲಂಕರಿಸುವುದು ನಡೆಯುತ್ತದೆ.
ತತ್ರ ಪಾಶುಪತಾ ಯೇ ವೈ ಪ್ರಣವೇಶಾರ್ಚನೇ ರತಾಃ
ಅಲ್ಲಿ ಪಾಶುಪತರಿಗೆ, ಪ್ರಣವೇಶ್ವರನ ಆರಾಧನೆಯಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ಹಾಕಿರುವವರು ಸಂತೋಷದಿಂದ ನಿರತರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.
ವೈಶಾಖಸ್ಯ ಚತುರ್ದಶ್ಯಾಮೇಕದಾ ಸಾ ತು ಮಾಧವೀ
ವೈಶಾಖ ಮಾಸದ ಹದಿನಾಲ್ಕನೇ ದಿನ, ಒಮ್ಮೆ ಆ ಮಾಧವೋತ್ಸವವು ನಡೆಯಿತು.