ಅಪ್ಯಹಾಸೀದಿತೋಲೋಕಾಜ್ಜಗಾಮ ಚ ಸುರಾಲಯಮ್
ಅವನು ಎಲ್ಲರ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅಡಗಿಕೊಂಡು, ದೇವತೆಗಳ ಮನೆಗೆ ಹೋದನು.
ತೇಷಾಮೇವವಿಚಾರಾಚ್ಚ ಹಾನಿರೇಷಾ ಸುಪರ್ವಣಾಮ್
ಅವರ ವಿವೇಕದ ಕೊರತೆಯಿಂದ, ಸುಪರ್ಣರಿಗೆ ಈ ನಷ್ಟವು ಸಂಭವಿಸಿತು.
ಪಿತಾಮಹೇನ ಮಹತೋ ಗೌರವಾತ್ಪ್ರತಿಪಾದಿತಮ್
ಪಿತಾಮಹನು ಮಹಾ ಗೌರವದಿಂದ ಇದನ್ನು ಘೋಷಿಸಿದನು.
ಪೌರಾಃ ಸಮಾಗತಾ ದ್ವಾರಿ ಸಹ ಜಾನಪದೈರ್ನರೈಃ
ನಗರದವರು ಹಾಗೂ ಹಳ್ಳಿಯವರು 모두 ಗೇಟಿನ ಬಳಿ ಸೇರಿಕೊಂಡರು.
ದತ್ತ್ವೋಪದಂ ಯಥಾರ್ಹಂ ತೇ ಪ್ರಣೇಮುಃ ಕ್ಷೋಣಿವಜ್ರಿಣಮ್
ಅವರು ಯೋಗ್ಯವಾದ ಕಾಣಿಕೆಗಳನ್ನು ನೀಡಿ, ವಜ್ರಧಾರಿ ರಾಜನಿಗೆ ವಂದಿಸಿದರು.
ಕೇಚಿಚ್ಚ ಸಮುದಾ ದೃಷ್ಟ್ಯಾ ಕೇಚಿಚ್ಚ ಕರಸಂಜ್ಞಯಾ
ಕೆಲವರು ಕಣ್ಣಿನ ನೋಟದಿಂದ, ಕೆಲವರು ಕೈ ಚಿಹ್ನೆಯಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರು.
ತೇಜಿರೇ ಭೇಜಿರೇ ಸರ್ವೇ ರತ್ನಾರ್ಚಿಃ ಪರಿಸೇವಿತೇ ರಾಜ್ಞಃ ಶತಶಲಾಕಸ್ಥಚ್ಛತ್ರಸ್ಯಚ್ಛಾಯಯಾಶುಭೇ
ಎಲ್ಲರೂ ರತ್ನಗಳ ಹೊಳಪಿನಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿ, ರಾಜನ ಶತಶಲಾಕೆಯ ಛತ್ರದ ಶುಭ ಛಾಯೆಯಲ್ಲಿ ಕಂಗೊಳುತ್ತಾ ಸೇರಿಕೊಂಡರು.
ವಿಶಾಂಪತಿರಥೋವಾಚ ತನ್ಮುಖಚ್ಛಾಯಯೇರಿತಮ್ 4.1.43.
ಆಗ ಜನಾಧಿಪತಿ, ಆ ಛತ್ರದ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಮುಖದಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದನು.
ಅಸ್ಮತ್ಕುಲೇ ಮೂಲಭೂತೋ ಭಾಸ್ಕರೋ ಮಾನ್ಯ ಏವ ನಃ 4.1.43.
ನಮ್ಮ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಭಾಸ್ಕರನು ಮೂಲವಾಗಿದ್ದು, ಅವನನ್ನು ನಾವು ಸದಾ ಗೌರವಿಸುತ್ತೇವೆ.
ಅಥ ಮಂದರಕಂದರೋದರೋಲ್ಲಸದ ಸಮದ್ಯುತಿ ರತ್ನಮಂದಿರೇ
ಆಮೇಲೆ, ಮಂದರ ಪರ್ವತದ ಗುಹೆಗಳಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ರತ್ನಮಂದಿರದಲ್ಲಿ,
ನಿವಸಞ್ಜಗದೀಶ್ವರೋ ಹರಃ ಕೃಶರಜನೀಶ ಕಲಾಮನೋಹರಃ
ಅಲ್ಲಿ ಜಗದೀಶ್ವರನಾದ ಹರನು, ಚಂದ್ರಕಲೆಯಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ, ಕಪ್ಪು ದೇಹದೊಂದಿಗೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
ವಿರಹಾನಲಶಾಂತಯೇ ತದಾ ಸಮಲೇಪಿ ತ್ರಿಪುರಾರಿಣಾಪಿ ಯಃ ।। ಮಲಯೋದ್ಭವ ಪಂಕ ಏಷ ಸ ಪ್ರತಿಪೇದೇಹ್ಯಧುನಾ ಪಿಪಾಂಸುತಾಮ್ । ೩ ಪರಿತಾಪಹರಾಣಿ ಪದ್ಮಿನೀನಾಂ ಮೃದುಲಾನ್ಯಪಿ ಕಂಕಣೀಕೃತಾನಿ
ವಿಯೋಗದ ಬೆಂಕಿಯನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸಲು, ತ್ರಿಪುರಾಸುರನ ಶತ್ರುವಾದ ಅವನು, ಮಲಯಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಚಂದನವನ್ನು ಲೇಪಿಸಿದನು; ಈಗ ಅದನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ಪಾದುಕೆಯಾಗಿ ಧರಿಸಿದ ಕಮಲದ ಮೃದುವಾದ ಹಾರಗಳು, ನೋವನ್ನು ನಿವಾರಿಸಿದವು.
ಯದು ದುಗ್ಧನಿಧಿಂ ನಿಮಥ್ಯದೇವೈರ್ಮೃದುಸಾರಃ ಸಮಕರ್ಷಿ ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರಃ
ದೇವತೆಗಳು ಪಾರಿಜಾತ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಮಥಿಸಿದಾಗ, ಮೃದುವಾಗಿ ಶುದ್ಧವಾದ ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರನು ಹೊರಬಂದನು.
ಯದದೀಧರದೇಷ ಜಾತತಾಪಃ ಪೃಥುಲೇ ಮೌಲಿಜಟಾನಿ ಕುಂಜಕೋಣೇ
ಪರ್ವತದ ಬದಿಯಿಂದ ಉಂಟಾದ ಭಾರೀ ಉಷ್ಣತೆಯನ್ನು, ಅವನು ತನ್ನ ದಟ್ಟವಾದ ಜಟೆಯ ಮೂಲದಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡನು.
ಮಹತೋ ವಿರಹಸ್ಯ ಶಂಕರಃ ಪ್ರಸಭಂತಸ್ಯವಶೀ ವಶಂಗತಃ
ಶಂಕರನು ಸ್ವಯಂ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿದ್ದರೂ, ಮಹಾ ವಿಯೋಗದ ನೋವಿಗೆ ಬಲವಂತವಾಗಿ ಒಳಗಾದನು.
ಅತಿಚಿತ್ರಮಿದಂ ಯದಾತ್ಮನಾ ಶುಚಿರಪ್ಯೇಷ ಕೃಪೀಟಯೋನಿನಾ
ಅವನ ಸ್ವಭಾವ ಶುದ್ಧವಾದರೂ, ಪರ್ವತದ ಪುತ್ರಿಯಿಂದ ಬಂದ ದುಃಖ ಅವನನ್ನು ತಲುಪಿದುದು ಆಶ್ಚರ್ಯಕರವಾಗಿದೆ.
ನಿಜಭಾಲತಲಂ ಕಲಾನಿಧೇಃ ಕಲಯಾ ನಿತ್ಯಮಲಂಕರೋತಿ ಯಃ
ಯಾರು ಸದಾ ತಮ್ಮ ನೆತ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ಕಿರಣಗಳ ನಿಧಿಯಾದ ಚಂದ್ರನ ಭಾಗವನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವನೇ.
ಗರಲಂ ಗಲನಾಲಿಕಾತಲೇ ವಿಲಸೇದಸ್ಯ ನ ತೇನ ತಾಪಿತಃ 4.1.44.
ಅವನ ಗಂಟಲ ತಳದಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ ವಿಷವು ಅವನಿಗೆ ಯಾವ ನೋವೂ ಉಂಟುಮಾಡಲಿಲ್ಲ.
ವಿಲಸದ್ಧರಿಚಂದನೋದಕಚ್ಛಟಯಾ ತದ್ವಿರಹಾಪನುತ್ತಯೇ
ಸುಗಂಧದ ಚಂದನಜಲದ ಕಿರಣದಿಂದ, ಅವನು ವಿಯೋಗದ ನೋವನ್ನು ದೂರಮಾಡುತ್ತಾನೆ.
ಸಕಲಭ್ರಮಮೇಷ ನಾಶಯೇತ್ಸ್ರಗಹಿತ್ವಾದ್ಯಪದೇಶಜಂ ಹರಃ
ಹರನು ಹಾರಗಳಂತಹ ಉಪದೇಶಗಳಿಂದ ಉಂಟಾದ ಎಲ್ಲಾ ಭ್ರಮೆಯನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತಾನೆ.
ಸ್ಮೃತಿಮಾತ್ರಪಥಂಗತೋಪಿ ಯಸ್ತ್ರಿವಿಧ ತಾಪಮಪಾಕರೋತ್ಯಲಮ್
ಸ್ಮರಣೆಯ ಮಾರ್ಗದಿಂದಲೇ ಅವನು ಮೂರು ವಿಧದ ದುಃಖಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ದೂರಮಾಡುತ್ತಾನೆ.
ಅಪಿ ಕಾಶಿ ಸಮಾಗತೋಽನಿಲೋ ಯದಿ ಗಾತ್ರಾಣಿ ಪರಿಷ್ವಜೇನ್ಮಮ
ಓ ಕಾಶಿ, ನಿನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದ ಗಾಳಿ ನನ್ನ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡರೂ,
ಅಗಮಿಷ್ಯದಹೋಕಥಂ ಸತಾಪೋ ನನು ದಕ್ಷಾಂಗಜಯಾಯ ಏಧಿತಃ
ದಕ್ಷಿಣೆಯ ಮಗಳಿಗಾಗಿ ಉಂಟಾದ ಈ ಜ್ವಾಲೆಯಿಂದ ನೋವು ಬರದೆ ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ?
ನ ತಥೋಜ್ಝಿತದೇಹಯಾತಯಾ ಮಮ ದಕ್ಷೋದ್ಭವಯಾಮನೋಽದುನೋತ್
ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದ ನೋವು ಕೂಡ ದಕ್ಷಿಣೆಯ ಮಗಳಿಂದ ಬಂದ ನೋವಿನಷ್ಟು ಕಷ್ಟಕರವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.
ಅಯಿ ಕಾಶಿ ಮುದಾ ಕದಾ ಪುನಸ್ತವ ಲಪ್ಸ್ಯೇ ಸುಖಮಂಗಸಂಗಜಮ್
ಓ ಕಾಶಿ, ನಾನು ಮತ್ತೆ ಯಾವಾಗ ನಿನ್ನ ಅಂಗಸಂಗದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಆ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಆನಂದದಿಂದ ಪಡೆಯುವೆನು?
ಅಯಿ ಕಾಶಿ ವಿನಾಶಿತಾಘಸಂಘೇ ತವವಿಶ್ಲೇಷಜಆಶುಶುಕ್ಷಣಿಃ
ಓ ಕಾಶಿ, ಪಾಪಗಳ ಗುಂಪು ನಾಶವಾದರೂ, ನಿನ್ನಿಂದ ವಿಯೋಗವಾದ ದುಃಖದ ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ನಾನು ಸುಟ್ಟಿಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
ಅಗಮನ್ಮಮ ದಕ್ಷಜಾ ವಿಯೋಗಜೋ ದವಥುಃ ಪ್ರಾಗ್ಘಿಮವತ್ಸುತೌಷಧೇನ
ದಕ್ಷಿಣೆಯ ಮಗಳಿಂದ ವಿಯೋಗವಾದ ನೋವು ನನ್ನನ್ನು ತಲುಪಿತು; ಆ ನೋವಿಗೆ ಹಿಮಾಲಯದ ಔಷಧಿಯಂತಿರುವ ಪರಿಹಾರವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ.
ಮನಸೇತಿ ಗೃಣಂಸ್ತದಾ ಶಿವಃ ಸುತರಾಂ ಸಂವೃತತಾಪವೈಕೃತಃ 4.1.44.
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಶಿವನ ಮನಸ್ಸು ಆ ದುಃಖದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಅವನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಶೋಕದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದನು.
ಪ್ರಿಯಯಾ ವಪುಷೋರ್ಧಯಾನಯಾಪ್ಯಪರಿಜ್ಞಾತ ವಿಯೋಗಕಾರಣಃ
ಪ್ರಿಯೆಯ ದೇಹವು ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿದ್ದರೂ, ವಿಯೋಗದ ಕಾರಣವನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಾಗಲಿಲ್ಲ.
ತವ ಭೂತಿರಹೋ ವಿಭೂತಿದಾತ್ರೀ ಸಕಲಾಪತ್ಕಲಿಕಾಪಿ ಭೂತಧಾತ್ರೀ
ಓ ಶ್ರೀಮತಿ, ನಿನ್ನ ಮಹಿಮೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ನೀಡುವದು; ಅದು ಎಲ್ಲಾ ಅಪಾಯಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡುವಂತೆ, ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಆಧಾರವಾಗಿದೆ.