ಆಸನಂ ಪ್ರಾಣಸಂರೋಧಃ ಪ್ರತ್ಯಾಹಾರಶ್ಚ ಧಾರಣಾ
ಆಸನ, ಉಸಿರಿನ ನಿಯಂತ್ರಣ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಹಿಂತೆಗೆಯುವುದು ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸುವುದು—
ಆಸನಾನೀಹ ತಾವಂತಿ ಯಾವಂತ್ಯೋ ಜೀವಯೋ ನಯಃ 4.1.41.
ಇಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಜೀವಿಗಳು ಇದ್ದಾರೋ ಅಷ್ಟು ಆಸನಗಳಿವೆ.
ಏತದಭ್ಯಸನಾನ್ನಿತ್ಯಂ ವರ್ಷ್ಮದಾರ್ಢ್ಯಮವಾಪ್ನುಯಾತ್
ಇದನ್ನು ಸದಾ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿದರೆ ದೇಹಕ್ಕೆ ಸ್ಥೈರ್ಯ ಬರುತ್ತದೆ.
ದಕ್ಷಿಣಂ ಚರಣಂ ನ್ಯಸ್ಯ ವಾಮೋರೂಪರಿ ಯೋಗವಿತ್
ಯೋಗವನ್ನು ತಿಳಿದವನು ಬಲಗಾಲನ್ನು ಎಡ ತೊಡೆಯ ಮೇಲೆ ಇಡಬೇಕು.
ಕರಾಭ್ಯಾಂ ಧಾರಯೇತ್ಪಶ್ಚಾದಂಗುಷ್ಠೌ ದೃಢಬಂಧವಿತ್
ನಂತರ ಕೈಗಳಿಂದ ದೊಡ್ಡ ಬೆರಳುಗಳನ್ನು ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.
ಅಥವಾ ಹ್ಯಾಸನೇ ಯಸ್ಮಿನ್ಸುಖಮಸ್ಯೋಪಜಾಯತೇ
ಅಥವಾ, ಯಾರಿಗೆ ಯಾವ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವುದು ಸುಖವಾಗುತ್ತದೋ, ಆ ಆಸನದಲ್ಲೇ ಇರಬಹುದು.
ನ ತೋಯವಹ್ನಿಸಾಮೀಪ್ಯೇ ನ ಜೀರ್ಣಾರಣ್ಯಗೋಷ್ಠಯೋಃ
ನೀರು ಅಥವಾ ಬೆಂಕಿಯ ಹತ್ತಿರ, ಹಾಳಾದ ಕಾಡು ಅಥವಾ ಗೋಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಇರಬಾರದು.
ಕೇಶಭಸ್ಮತುಷಾಂಗಾರ ಕೀಕಸಾದಿ ಪ್ರದೂಷಿತೇ
ಕೂದಲು, ಭಸ್ಮ, ಹುಲ್ಲಿನ ತೊಲೆ, ಕೆಂಡ ಅಥವಾ ಇಂತಹ ಅಶುದ್ಧ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ಕಲುಷಿತವಾದ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಇರಬಾರದು.
ಸರ್ವಬಾಧಾವಿರಹಿತೇ ಸರ್ವೇಂದ್ರಿಯಸುಖಾವಹೇ
ಎಲ್ಲಾ ಅಡಚಣೆಗಳಿಲ್ಲದ, ಎಲ್ಲಾ ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಗೆ ಸುಖವನ್ನು ನೀಡುವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಇರಬೇಕು.
ನಾತಿತೃಪ್ತಃ ಕ್ಷುಧಾರ್ತೋ ನ ನ ವಿಣ್ಮೂತ್ರಪ್ರಬಾಧಿತಃ
ಅತಿಯಾಗಿ ತೃಪ್ತಿಯಾಗಿರಬಾರದು, ಹಸಿವಾಗಿರಬಾರದು, ಅಥವಾ ಮೂತ್ರ, ಶೌಚದ ಒತ್ತಡದಿಂದ ಕಳವಳವಾಗಿರಬಾರದು.
ನಿಮೀಲಿತಾಕ್ಷಃ ಸತ್ತ್ವಸ್ಥೋ ದಂತೈರ್ದಂತಾನ್ನ ಸಂಸ್ಪೃಶೇತ್ 4.1.41.
ಕಣ್ಣನ್ನು ಅರ್ಧ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಶಾಂತವಾಗಿಟ್ಟು, ಹಲ್ಲು ಹಲ್ಲಿಗೆ ತಾಗದಂತೆ ಇರಬೇಕು.
ಸನ್ನಿಯಮ್ಯೇಂದ್ರಿಯಗ್ರಾಮಂ ನಾತಿನೀಚೋಚ್ಛ್ರಿತಾಸನಃ
ಎಲ್ಲಾ ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ, ಆಸನವು ಹೆಚ್ಚು ಎತ್ತಾಗಿಯೂ ಕಡಿಮೆಯೂ ಇರಬಾರದು.
ಚಲೇಽನಿಲೇ ಚಲಂ ಸರ್ವಂ ನಿಶ್ಚಲೇ ತತ್ರ ನಿಶ್ಚಲಮ್
ಉಸಿರು ಚಲಿಸಿದರೆ ಎಲ್ಲವೂ ಚಲಿಸುತ್ತದೆ; ಅದು ಸ್ಥಿರವಾದರೆ ಎಲ್ಲವೂ ಅಲ್ಲೇ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುತ್ತದೆ.
ಯಾವದ್ದೇಹೇ ಸ್ಥಿತಃ ಪ್ರಾಣೋ ಜೀವಿತಂ ತಾವದುಚ್ಯತೇ
ದೇಹದಲ್ಲಿ ಉಸಿರು ಇರುವವರೆಗೆ, ಬದುಕು ಇದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ಯಾವದ್ಬದ್ಧೋ ಮರುದ್ದೇಹೇ ಯಾವಚ್ಚೇತೋ ನಿರಾಶ್ರಯಮ್
ಯಾವಾಗಲೂ ಉಸಿರನ್ನು ದೇಹದಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳಲಾಗುತ್ತದೆ, ಮನಸ್ಸು ಯಾವ ಸಹಾರವಿಲ್ಲದೆ ಇರುತ್ತದೆ,
ಕಾಲಸಾಧ್ವಸತೋಬ್ರಹ್ಮಾ ಪ್ರಾಣಾಯಾಮಂ ಸದಾಚರೇತ್
ಕಾಲದ ಭಯದಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಸದಾ ಉಸಿರಿನ ನಿಯಂತ್ರಣವನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು.
ಮಂದೋ ದ್ವಾದಶಮಾತ್ರಸ್ತು ಮಾತ್ರಾ ಲಘ್ವಕ್ಷರಾ ಮತಾ
ಮಂದವಾದ ಉಸಿರನ್ನು ಹನ್ನೆರಡು ಅಳತೆಗಳಲ್ಲಿ ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕುತ್ತಾರೆ, ಆ ಅಳತೆ ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಅಕ್ಷರದಷ್ಟು.
ಸ್ವೇದಂ ಕಂಪಂ ವಿಷಾದಂ ಚ ಜನಯೇತ್ಕ್ರಮಶಸ್ತ್ವಸೌ
ಈ ಅಭ್ಯಾಸವನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಮಾಡಿದರೆ ಮೊದಲು ಬೆವರು, ನಂತರ ಕಂಪನ, ನಂತರ ನಿರಾಶೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.
ವಿಷಾದಂ ಹಿ ತೃತೀಯೇನ ಸಿದ್ಧಃ ಪ್ರಾಣೋಥ ಯೋಗಿನಃ ಕ್ರಮೇಣ ಸೇವ್ಯಮಾನೋಸೌ ನಯತೇ ಯತ್ರ ಚೇಚ್ಛತಿ
ಮೂರನೇ ಹಂತದಲ್ಲಿ ನಿರಾಶೆ ಬರುತ್ತದೆ; ಆಗ ಯೋಗಿಗೆ ಸಿದ್ಧಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಕ್ರಮವಾಗಿ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿದರೆ, ಮನಸ್ಸು ಬಯಸಿದ ಕಡೆಗೆ ತಲುಪಬಹುದು.
ಹಠಾನ್ನಿರುದ್ಧಪ್ರಾಣೋಯಂ ರೋಮಕೂಪೇಷು ನಿಃಸರೇತ್
ಹಠದಿಂದ ಉಸಿರನ್ನು ತಡೆಯುವಾಗ ಅದು ಕೂದಲು ರಂಧ್ರಗಳಿಂದ ಹೊರಬರುತ್ತದೆ.
ತತ್ಪ್ರತ್ಯಾಯಯಿತವ್ಯೋಸೌ ಕ್ರಮೇಣಾರಣ್ಯಹಸ್ತಿವತ್ 4.1.41.
ಈದು ಹತ್ತಿರದಿಂದ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಆನೆಗೆ ಹೋಲುವಂತೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಬೇಕು.
ಕರೋತಿ ಶಾಸ್ತೃನಿರ್ದೇಶಂ ನ ಚ ತಂ ಪರಿಲಂಘಯೇತ್ ಗೃಹೀತಃ ಸೇವ್ಯಮಾನಸ್ತು ವಿಶ್ರಂಭಮುಪಗಚ್ಛತಿ
ಅವನು ಗುರು ಹೇಳಿದಂತೆ ನಡೆಸುತ್ತಾನೆ, ಆ ಮಾತನ್ನು ಮೀರಿ ನಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ಅಭ್ಯಾಸವನ್ನು ಹಿಡಿದು ಮುಂದುವರೆಸಿದರೆ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ಬರುತ್ತದೆ.
ಷಟ್ತ್ರಿಂಶದಂಗುಲೋ ಹಂಸಃ ಪ್ರಯಾಣಂ ಕುರುತೇ ಬಹಿಃ
ಹಂಸವು ಹೊರಗೆ ಮೂವತ್ತಾರು ಅಂಗುಲ ದೂರ ಹಾರುತ್ತದೆ.
ಶುದ್ಧಿಮೇತಿ ಯದಾ ಸರ್ವಂ ನಾಡೀಚಕ್ರ ಮನಾಕುಲಮ್
ಯಾವಾಗ ಎಲ್ಲಾ ನಾಡಿಗಳು ಶುದ್ಧವಾಗಿ, ಅಶಾಂತಿಯಾಗದೆ ಇರುತ್ತವೆಯೋ,
ದೃಢಾಸನೋ ಯಥಾಶಕ್ತಿ ಪ್ರಾಣಂ ಚಂದ್ರೇಣ ಪೂರಯೇತ್
ಬಲವಾಗಿ ಕುಳಿತು, ಶಕ್ತಿಯಂತೆ ಚಂದ್ರನಾದಿ ಮೂಲಕ ಉಸಿರನ್ನು ತುಂಬಬೇಕು.
ಸ್ರವತ್ಪೀಯೂಷಧಾರೌಘಂ ಧ್ಯಾಯಂಶ್ಚಂದ್ರಸಮನ್ವಿತಮ್
ಚಂದ್ರನೊಂದಿಗೆ ಹರಿಯುವ ಅಮೃತದ ಧಾರೆಯನ್ನು ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಬೇಕು.
ರವಿಣಾ ಪ್ರಾಣಮಾಕೃಷ್ಯ ಪೂರಯೇದೌದರೀಂ ದರೀಮ್
ಸೂರ್ಯನಾದಿಯಿಂದ ಉಸಿರನ್ನು ಒಳಗೆಳೆದು ಹೊಟ್ಟೆಯ ಒಳಗಡೆ ತುಂಬಬೇಕು.
ಜ್ವಲಜ್ವಲನಪುಂಜಾಭಂ ಶೀಲಯನ್ನುಷ್ಮಗುಂ ಹೃದಿ
ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಹೊತ್ತಿ ಉರಿಯುವ ಅಗ್ನಿಪುಂಜದಂತೆ ಉಷ್ಣತೆಯನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು.
ಇತ್ಥಂ ಮಾಸತ್ರಯಾಭ್ಯಾಸಾದುಭಯಾಯಾಮಸೇವನಾತ್
ಈ ರೀತಿ ಮೂರು ತಿಂಗಳು ಎರಡೂ ವಿಧದ ಉಸಿರಿನ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿದರೆ,
ಯಥೇಷ್ಟಂ ಧಾರಣಂ ವಾಯೋರನಲಸ್ಯ ಪ್ರದೀಪನಮ್
ಬಯಸಿದಷ್ಟು ಕಾಲ ಉಸಿರನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ, ದೇಹದ ಅಗ್ನಿಯು ಹೊತ್ತಿ ಉರಿಯುತ್ತದೆ.