ಸ್ವನಾಮಕಾನಿ ಚಿಹ್ನಾನಿ ತೇಷಾಂ ಲಿಂಗಾನಿ ಸಂತಿ ಚ ೪೫.
ಅವರ ಲಿಂಗಗಳು ಅವರ ಹೆಸರುಗಳನ್ನೂ ಗುರುತುಗಳನ್ನೂ ಹೊತ್ತಿವೆ—
ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪ್ಯ ಪುರಾ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಪುಷ್ಕರೇ ನೀಲಲೋಹಿತಮ್ ೪೫.
ಹಳೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಪುಷ್ಕರದಲ್ಲಿ ನೀಲಿ ಕೆಂಪು ಲಿಂಗವನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದನು—
ವಿಷ್ಣುನಾಪಿ ನಿಹತ್ಯಾಜೌ ರಾವಣಂ ಪಯಸಾಂನಿಧೇಃ ೪೫.
ವಿಷ್ಣುವು ಕೂಡ, ಪಾರಿಜಾತ ಸಮುದ್ರದ ಬಳಿ ರಾವಣನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದ ಮೇಲೆ—
ವೃತ್ರಂ ಹತ್ವಾ ಪುರಾ ಶಕ್ರೋ ಮಹೇಂದ್ರೇ ಸ್ಥಾಪ್ಯ ಶಂಕರಮ್ ೪೫.
ಇಂದ್ರನು ಪುರಾತನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ವೃತ್ರನನ್ನು ಕೊಂದ ಬಳಿಕ ಮಹೇಂದ್ರ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಶಂಕರನನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದನು—
ಸ್ಥಾಪಯಿತ್ವಾ ಶಿವಂ ಸೂರ್ಯೋ ಗಂಗಾಸಾಗರಸಂಗಮೇ ೪೫.
ಸೂರ್ಯನು ಗಂಗಾ ಮತ್ತು ಸಾಗರದ ಸಂಗಮದಲ್ಲಿ ಶಿವನನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದನು—
ಕಾಶ್ಯಾಂ ಯಮಶ್ಚ ಧನದಃ ಸಹ್ಯೇ ಗರುಡಕಶ್ಯಪೌ ೪೫.
ಕಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಯಮನು, ಸಹ್ಯಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಕುಬೇರನು, ಗರುಡ ಹಾಗೂ ಕಶ್ಯಪರೂ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದರು—
ಅಸ್ಮಿನ್ನೇವ ಸ್ತಂಭತೀರ್ಥೇ ಕುಮಾರೇಣಂ ಗುಹೋ ವಿಭುಃ ೪೫.
ಈ ಸ್ಟಂಭತೀರ್ಥದಲ್ಲಿಯೇ ಕುಮಾರನಾದ ಗುಹನು ಶಿವನನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದನು—
ಏವಮನ್ಯೈಃ ಸುರೈರ್ಯಾನಿ ಪಾರ್ಥಿವೈರ್ಮುನಿಭಿಸ್ತಥಾ ೪೫.
ಇದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಇತರ ದೇವತೆಗಳು, ರಾಜರು, ಮುನಿಗಳು ಕೂಡ—
ಪೃಥಿವೀವಾಸಿನಃ ಸರ್ವೇ ಯೇ ಚ ಸ್ವರ್ಗನಿವಾಸಿನಃ ೪೫.
ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಎಲ್ಲರೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಇರುವವರೂ—
ಯಚ್ಚ ಬ್ರವೀಷಿ ಗೀರ್ವಾಣಾ ನ ಸಂತಿ ಸನ್ತಿ ಚೇತ್ಕುತಃ ೪೫.
ನೀನು ಹೇಳಿದಂತೆ, ಗಂಧರ್ವರು ಇಲ್ಲವೆಂದು ಹೇಳಿದರೆ, ಅವರು ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಅವರು ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದರು—
ರಂಕವತ್ಕಿಂ ಸ್ಮ ತೇ ದೇವಾ ಯಾಚಂತಾಂ ತ್ವಾಂ ಕುಲತ್ಥವತ್ ೪೫.
ದೇವತೆಗಳು ಬಡವರಂತೆ, ನಿನಗೆ ಕುಲಿತ್ತವನ್ನು ಬೇಡುವವರಾಗಿದ್ದಾರೆಯೆ—
ಸ್ವಬಾವಾನ್ನೈವ ಸರ್ವಾರ್ಥಾಃ ಸಂಸಿದ್ಧಾ ಯದಿ ತೇ ಮತೇ ೪೫.
ನಿನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಸ್ವಭಾವದಿಂದಲೇ ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತವೆ ಎಂದರೆ—
ಬದರೀಮಂತರೇಣಾಪಿ ದೃಶ್ಯಂತೇ ಕಣ್ಟಕಾ ನ ಹಿ ೪೫.
ಬದರಿ ಮರವಿಲ್ಲದೆ ಕೂಡ ಮುಳ್ಳುಗಳು ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ—
ಯಚ್ಚ ಬ್ರವೀಷಿ ಪಶ್ವಾದ್ಯಾಃ ಸುಖಿನೋ ಧನ್ಯಕಾಸ್ತ್ವಮೀ ೪೫.
ನೀನು ಹೇಳಿದಂತೆ, ಜಾನುವಾರುಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಸುಖವಾಗಿಯೂ ಧನ್ಯರಾಗಿಯೂ ಇದ್ದಾರೆ ಎಂದು—
ತಾಮಸಾ ವಿಕಲಾ ಯೇ ಚ ಕಷ್ಟಂ ತೇಷಾಂ ಚ ಶ್ಲಾಘ್ಯತಾಮ್ ೪೫.
ತಮೋಗುಣದವರು, ಅಂಗವಿಕಲರಾದವರು, ಅವರ ದುಃಖವನ್ನೂ ನೀನು ಮೆಚ್ಚುತ್ತೀಯಾ—
ಸತ್ಯಂ ತವ ವ್ರತಂ ಮನ್ಯೇ ನರಕಾಯ ತ್ವಯಾಽಽದೃತಮ್ ೪೫.
ನಿನ್ನ ವ್ರತವು ನಿಜವೇ ಎಂದು ನಾನು ಒಪ್ಪುತ್ತೇನೆ, ಆದರೆ ಅದನ್ನು ನೀನು ನರಕಕ್ಕಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ್ದೀಯೆ—
ಆದಾವಾಡಂಬರೇಣೈವ ಧ್ರುವತೋಽಜ್ಞಾನಮೇವ ಮೇ ೪೫.
ಆದಿಯಲ್ಲಿ ನಾನು ಖಾಲಿ ಗರ್ಜನೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ, ನಿಜವಾಗಿ ನನಗೆ ಅಜ್ಞಾನವೇ ಇತ್ತು.
ಮಾಯಾವಿನಾಂ ಹಿ ಬ್ರುವತಾಂ ವಾಕ್ಯಂ ಚಾಂಡಬರಾವೃತಮ್ ೪೫.
ಮೋಸಗಾರರು ಹೇಳುವ ಮಾತುಗಳು ಖಾಲಿ ಹೆಮ್ಮೆ ಮತ್ತು ಗರ್ಜನೆಯಿಂದ ತುಂಬಿರುತ್ತವೆ.
ಆದೌ ಮಧ್ಯೇ ತಥಾ ಚಾಂತೇ ಯೇಷಾಂ ವಾಕ್ಯಮದೋಷವತ್ ೪೫.
ಯಾರ ಮಾತುಗಳು ಆರಂಭದಲ್ಲೂ, ಮಧ್ಯದಲ್ಲೂ, ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಕೂಡ ತಪ್ಪಿಲ್ಲದೆ ಶುದ್ಧವಾಗಿರುತ್ತವೆಯೋ ಅವರು ಮಹತ್ವಪೂರ್ಣರು.
ತ್ವಯಾನ್ಯಥಾ ಪ್ರತಿಜ್ಞಾತಮುಕ್ತಂ ಚೈವಾನ್ಯಥಾ ಪುನಃ ೪೫.
ನೀನು ಒಂದು ಮಾತು ಕೊಟ್ಟೆ, ಆದರೆ ಮತ್ತೆ ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತಾಡಿದೆ.
ನಾಸ್ತಿಕಾನಾಂ ಚ ಸರ್ಪಾಣಾಂ ವಿಷಸ್ಯ ಚ ಗುಣಸ್ತ್ವಯಮ್ ೪೫.
ನಂಬಿಕೆ ಇಲ್ಲದವರಿಗೂ, ಹಾವುಗಳಿಗೂ, ವಿಷಕ್ಕೂ ಇದೇ ಗುಣ.
ಆಪೋ ವಸ್ತ್ರಂ ತಿಲಾಸ್ತೈಲಂ ಗಂಧೋ ವಾ ಸ ಯಥಾ ತಥಾ ೪೫.
ಹೇಗೋ ನೀರು ಬಟ್ಟೆಗೆ, ಎಣ್ಣೆ ಎಳ್ಳಿಗೆ, ಸುಗಂಧವು ಸುಗಂಧ ವಸ್ತುವಿಗೆ ಸೇರಿರುವಂತೆ, ಇದೇ ರೀತಿ ಇದು ಸಹಜ.
ಮೋಹಜಾಲಸ್ಯ ಯೋ ಯೋನಿರ್ಮೂಢೈರಿಹ ಸಮಾಗಮಃ ೪೫.
ಮೂರ್ಖರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸೇರುವುದೇ ಮೋಹದ ಜಾಲದ ಮೂಲವಾಗಿದೆ.
ತಸ್ಮಾತ್ಪ್ರಾಜ್ಞೈಶ್ಚ ವೃದ್ಧೈಶ್ಚ ಶುದ್ಧಭಾವೈಸ್ತಪಸ್ವಿಭಿಃ ೪೫.
ಆದ್ದರಿಂದ ಜ್ಞಾನಿಗಳೂ, ಹಿರಿಯರೂ, ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳ ತಪಸ್ವಿಗಳೂ ಮಾತ್ರ ಇದನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಬೇಕು.
ನ ನೀಚೈರ್ನಾಪ್ಯವಿದ್ವದ್ಭಿರ್ನಾನಾತ್ಮಜ್ಞೈರ್ವಿಶೇಷತಃ ೪೫.
ಕೆಳಮಟ್ಟದವರಿಂದಲೂ, ಅಜ್ಞಾನಿಗಳಿಂದಲೂ, ಸ್ವಂತ ಜ್ಞಾನವಿರುವವರಿಂದಲೂ ಇದನ್ನು ತಿಳಿಯಲಾಗದು.
ತಾಂಶ್ಚ ಸೇವೇದ್ವಿಶೇಷೇಣ ಶಾಸ್ತ್ರಂ ಯೇಷಾಂ ಹಿ ವಿದ್ಯತೇ ೪೫.
ಯಾರ ಬಳಿ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳಿವೆ, ಅವರೊಂದಿಗೆ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಒಡನಾಟ ಮಾಡಬೇಕು.
ಧರ್ಮಾಚಾರಾತ್ಪ್ರಹೀಯಂತೇ ನ ಚ ಸಿಧ್ಯಂತಿ ಮಾನವಾಃ ೪೫.
ಧರ್ಮದ ಆಚರಣೆಯಿಂದ ದೋಷಗಳು ದೂರವಾಗುತ್ತವೆ, ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಯಶಸ್ಸು ಸಿಗದು.
ಮಧ್ಯೈಶ್ಚ ಮಧ್ಯತಾಂ ಯಾತಿ ಶ್ರೇಷ್ಠತಾಂ ಯಾತಿ ಚೋತ್ತಮೈಃ ಯನ್ನಿನ್ದಸಿ ದ್ವಿಜಾನೇವ ಯೈರಪೇಯೋಽರ್ಣವಃ ಕೃತಃ॥ ೪೫.
ಮಧ್ಯಮರೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದರೆ ಸಾಧಾರಣತೆ ಬರುತ್ತದೆ, ಉತ್ತಮರೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದರೆ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ನೀನು ದ್ವಿಜರನ್ನು ಮಾತ್ರ ದೂಷಿಸುತ್ತೀಯಲ್ಲ, ಅವರಿಂದಲೇ ಸಮುದ್ರ ದಾಟಲಾಗಿದೆ.
ವೇದಾಃ ಪ್ರಮಾಣಂ ಸ್ಮೃತಯಃ ಪ್ರಮಾಣಂ ಧರ್ಮಾರ್ಥಯುಕ್ತಂ ವಚನಂ ಪ್ರಮಾಣಮ್ ೪೫.
ವೇದಗಳು ಪ್ರಮಾಣ, ಸ್ಮೃತಿಗಳು ಪ್ರಮಾಣ, ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾದ ಮಾತುಗಳು ಕೂಡ ಪ್ರಮಾಣವೇ.
ಇತೀರಯಿತ್ವಾ ವಚನಂ ಮಹಾತ್ಮಾ ಸ ನಂದಭದ್ರಃ ಸಹಸಾ ತದೈವ ೪೫.
ಹೀಗೆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿ, ಮಹಾತ್ಮನಾದ ನಂದಭದ್ರನು ತಕ್ಷಣವೇ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟನು.