ಉತ್ಪತ್ತಿಶ್ಚಾಪಿ ಭಂಗಶ್ಚ ವಿಶ್ವಸ್ಯೈತದ್ದ್ವಯಂ ಮೃಷಾ ೪೫.
ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಹುಟ್ಟು ಮತ್ತು ನಾಶ ಎರಡೂ ಸುಳ್ಳು.
ಸ್ವಭಾವತೋ ವಿಶ್ವಮಿದಂ ಹಿ ವರ್ತತೇ ಸ್ವಭಾವತಃ ಸೂರ್ಯಮುಖಾ ಭ್ರಮಂತ್ಯಮೀ ೪೫.
ಈ ಜಗತ್ತು ತನ್ನ ಸ್ವಭಾವದಿಂದಲೇ ಇದೆ; ಈ ಸೂರ್ಯನ ಮುಖವಂತರು ಕೂಡ ತಮ್ಮ ಸ್ವಭಾವದಿಂದಲೇ ಸುತ್ತುತ್ತಾರೆ.
ಸ್ವಭಾವತೋ ರೋಹತಿ ಧಾನ್ಯಜಾತಂ ಸ್ವಭಾವತೋ ವರ್ಷಶೀತಾತಪತ್ವಮ್ ೪೫.
ಅನ್ನದ ಬೆಳೆ ತನ್ನ ಸ್ವಭಾವದಿಂದಲೇ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ; ಮಳೆ, ಚಳಿ, ಬಿಸಿಲು ಕೂಡ ತಮ್ಮ ಸ್ವಭಾವದಿಂದಲೇ ಬರುತ್ತವೆ.
ಸ್ವಭಾವತಃ ಪರ್ವತಾ ಭಾಂತಿ ನಿತ್ಯಂ ಸ್ವಭಾವತೋ ವಾರಿಧಿರೇಷ ಸಂಸ್ಥಿತಃ ೪೫.
ಪರ್ವತಗಳು ಸದಾ ತಮ್ಮ ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತವೆ; ಈ ಸಮುದ್ರವೂ ತನ್ನ ಸ್ವಭಾವದಿಂದಲೇ ಸ್ಥಿರವಾಗಿದೆ.
ಯಥಾ ಸ್ವಭಾವೇನ ಭವಂತಿ ವಕ್ರಾ ಋತುಸ್ವಬಾವಾದ್ಬದರೀಷು ಕಣ್ಟಕಾಃ ೪೫.
ಹಾಗೆಯೇ ಸ್ವಭಾವದಿಂದಲೇ ವಕ್ರತೆಗಳು ಬರುತ್ತವೆ; ಋತುಗಳ ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ಬದರಿ ಮರಗಳಲ್ಲಿ ಮುಳ್ಳುಗಳು ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ.
ತದೇವಂ ಸಂಸ್ಥಿತೇ ಲೋಕೇ ಮೂಢೋ ಮುಹ್ಯತಿ ಮತ್ತವತ್ ೪೫.
ಈ ರೀತಿ ಸ್ಥಿತಿಯಾದ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮೂಢನು ಹುಚ್ಚನಂತೆ ಮೂರ್ತಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ.
ಮಾನುಷ್ಯಾನ್ನ ಪರಂ ಕಷ್ಟಂ ವೈರಿಣಾಂ ನೋ ಭವೇದ್ಧಿ ತತ್ ೪೫.
ವೈರಿಗಳಿಗೆ ಮಾನವ ಜನ್ಮಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡ ದುಃಖವೇ ಇಲ್ಲ.
ಮಾನುಷ್ಯಂ ಹಿ ಸ್ಮೃತಾಕಾರಂ ಸಭಾಗ್ಯೋಽಸ್ಮಾದ್ವಿಮುಚ್ಯತೇ ೪೫.
ಮಾನವ ಜನ್ಮವನ್ನು ರೂಪವಾಗಿ ನೆನಪಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅದರಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುವುದು ಭಾಗ್ಯವಂತನಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸಾಧ್ಯ.
ಅಬದ್ಧಾ ವಿಹರಂತ್ಯೇತೇ ಯೋನಿರೇಷಾಂ ಸುದುರ್ಲಭಾ ೪೫.
ಈ ಜೀವಿಗಳು ಬಂಧನವಿಲ್ಲದೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತವೆ; ಅವರಿಗೆ ಈ ಜನ್ಮ ಬಹಳ ಅಪರೂಪ.
ಬಹುನಾ ಕಿಂ ಮನುಷ್ಯೇಭ್ಯಃ ಸರ್ವೋ ಧನ್ಯೋಽನ್ಯಯೋನಿಜಃ ೪೫.
ಮಾನವನ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಹೇಳಬೇಕೇನು? ಬೇರೆ ಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದವನು ಧನ್ಯನು.
ಯದೇಕೇ ಸ್ಥಾವರಾಃ ಕೀಟಾಃ ಪತಂಗಾ ಮಾನುಷಾದಿಕಾಃ ಪಿಬ ಕ್ರೀಡನಕೈಃ ಸಾರ್ಧಂ ಭೋಗಾನ್ಸತ್ಯಮಿದಂ ಭುವಿ॥ ೪೫.
ಕೆಲವರು ಸ್ಥಾವರ, ಕೀಟ, ಪತಂಗ, ಮಾನವರು ಮತ್ತು ಇತರರು; ಅವರು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಆಟದ ಸಂಗಡ ಸೌಖ್ಯಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ—ಇದು ಸತ್ಯ.
ಇತ್ಯೇತೈರಮುಖೈರ್ವಾಕ್ಯೈರಯುಕ್ತೈರಸಮಂಜಸೈಃ॥ ೪೫.
ಈ ರೀತಿ ಮುಖವಿಲ್ಲದ, ಅಸಂಗತ, ಅಸಂಬದ್ಧ ಮಾತುಗಳಿಂದ,
ಸತ್ಯವ್ರತಸ್ಯ ನಾಕಮ್ಪನ್ನಂದಭದ್ರೋ ಮಹಾಮನಾಃ ೪೫.
ಸತ್ಯವ್ರತ ಮಹಾತ್ಮನಿಗೂ, ಪುಣ್ಯವಂತ ನಂದನಿಗೂ ಚಿತ್ತಚಲನೆ ಆಗಲಿಲ್ಲ.
ಯದ್ಭವಾನಾಹ ಧರ್ಮಿಷ್ಠಾಃ ಸದಾ ದುಃಖಸ್ಯ ಭಾಗಿನಃ ೪೫.
ನೀನು ಹೇಳಿದ್ದು, ಧರ್ಮಾತ್ಮರು ಯಾವಾಗಲೂ ದುಃಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದು.
ವಧಬಂಧಪರಿಕ್ಲೇಶಾಃ ಪುತ್ರದಾರಾದಿ ಪಂಚತಾ ೪೫.
ಹತ್ಯೆ, ಬಂಧನ, ಪೀಡೆಗಳು, ಮಗ, ಹೆಂಡತಿ ಮತ್ತು ಇತರರ ನಾಶ—
ಅಯಂ ಸಾಧುರಹೋ ಕಷ್ಟಂ ಕಷ್ಟಮಸ್ಯ ಮಹಾಜನಾಃ ೪೫.
ಈ ಸದ್ಗುಣಿಯೂ ಬಹಳ ದುಃಖ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ; ಮಹಾಜನರೂ ಬಹಳ ದುಃಖ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ.
ದಾರಾದಿದ್ರವ್ಯಲೋಭಾರ್ಯಂ ವಿಶತಃ ಪಾಪಿನೋ ಗೃಹೇ ೪೫.
ಹೆಂಡತಿ ಮತ್ತು ಇತರ ವಸ್ತುಗಳ ಲೋಭದಿಂದ ಪಾಪಿಗಳು ಮನೆಗೆ ಸೇರುತ್ತಾರೆ.
ಯಥಾಸ್ಯ ಜಗತೋ ಬ್ರೂಷೇ ನಾಸ್ತಿ ಹೇತುರ್ಮಹೇಶ್ವರಃ ೪೫.
ನೀನು ಹೇಳಿದಂತೆ, ಈ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಕಾರಣವಿಲ್ಲವೆಂದರೆ ಮಹೇಶ್ವರನೇ ಕಾರಣ.
ಯಚ್ಚ ಬ್ರವೀಷಿ ಪಾಷಾಣಂ ಮಿಥ್ಯಾ ಲಿಂಗಂ ಸಮರ್ಚಸಿ ೪೫.
ನೀನು ಹೇಳಿದಂತೆ, ನಾನು ಕಲ್ಲನ್ನು ಸುಳ್ಳು ಲಿಂಗವೆಂದು ಪೂಜಿಸುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದೀಯಲ್ಲ—
ಬ್ರಹ್ಮಾದಾಯಃ ಸುರಾ ಸರ್ವೇ ರಾಜಾನಶ್ಚ ಮಹರ್ದ್ಧಿಕಾಃ ೪೫.
ಬ್ರಹ್ಮದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು, ಮಹಾ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ರಾಜರು—
ಸ್ವನಾಮಕಾನಿ ಚಿಹ್ನಾನಿ ತೇಷಾಂ ಲಿಂಗಾನಿ ಸಂತಿ ಚ ೪೫.
ಅವರ ಲಿಂಗಗಳು ಅವರ ಹೆಸರುಗಳನ್ನೂ ಗುರುತುಗಳನ್ನೂ ಹೊತ್ತಿವೆ—
ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪ್ಯ ಪುರಾ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಪುಷ್ಕರೇ ನೀಲಲೋಹಿತಮ್ ೪೫.
ಹಳೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಪುಷ್ಕರದಲ್ಲಿ ನೀಲಿ ಕೆಂಪು ಲಿಂಗವನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದನು—
ವಿಷ್ಣುನಾಪಿ ನಿಹತ್ಯಾಜೌ ರಾವಣಂ ಪಯಸಾಂನಿಧೇಃ ೪೫.
ವಿಷ್ಣುವು ಕೂಡ, ಪಾರಿಜಾತ ಸಮುದ್ರದ ಬಳಿ ರಾವಣನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದ ಮೇಲೆ—
ವೃತ್ರಂ ಹತ್ವಾ ಪುರಾ ಶಕ್ರೋ ಮಹೇಂದ್ರೇ ಸ್ಥಾಪ್ಯ ಶಂಕರಮ್ ೪೫.
ಇಂದ್ರನು ಪುರಾತನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ವೃತ್ರನನ್ನು ಕೊಂದ ಬಳಿಕ ಮಹೇಂದ್ರ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಶಂಕರನನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದನು—
ಸ್ಥಾಪಯಿತ್ವಾ ಶಿವಂ ಸೂರ್ಯೋ ಗಂಗಾಸಾಗರಸಂಗಮೇ ೪೫.
ಸೂರ್ಯನು ಗಂಗಾ ಮತ್ತು ಸಾಗರದ ಸಂಗಮದಲ್ಲಿ ಶಿವನನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದನು—
ಕಾಶ್ಯಾಂ ಯಮಶ್ಚ ಧನದಃ ಸಹ್ಯೇ ಗರುಡಕಶ್ಯಪೌ ೪೫.
ಕಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಯಮನು, ಸಹ್ಯಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಕುಬೇರನು, ಗರುಡ ಹಾಗೂ ಕಶ್ಯಪರೂ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದರು—
ಅಸ್ಮಿನ್ನೇವ ಸ್ತಂಭತೀರ್ಥೇ ಕುಮಾರೇಣಂ ಗುಹೋ ವಿಭುಃ ೪೫.
ಈ ಸ್ಟಂಭತೀರ್ಥದಲ್ಲಿಯೇ ಕುಮಾರನಾದ ಗುಹನು ಶಿವನನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದನು—
ಏವಮನ್ಯೈಃ ಸುರೈರ್ಯಾನಿ ಪಾರ್ಥಿವೈರ್ಮುನಿಭಿಸ್ತಥಾ ೪೫.
ಇದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಇತರ ದೇವತೆಗಳು, ರಾಜರು, ಮುನಿಗಳು ಕೂಡ—
ಪೃಥಿವೀವಾಸಿನಃ ಸರ್ವೇ ಯೇ ಚ ಸ್ವರ್ಗನಿವಾಸಿನಃ ೪೫.
ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಎಲ್ಲರೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಇರುವವರೂ—
ಯಚ್ಚ ಬ್ರವೀಷಿ ಗೀರ್ವಾಣಾ ನ ಸಂತಿ ಸನ್ತಿ ಚೇತ್ಕುತಃ ೪೫.
ನೀನು ಹೇಳಿದಂತೆ, ಗಂಧರ್ವರು ಇಲ್ಲವೆಂದು ಹೇಳಿದರೆ, ಅವರು ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಅವರು ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದರು—