ಮಂತವ್ಯಮಥ ಬೋದ್ಧವ್ಯಂ ಸಪ್ತೈತಾಃ ಸಮಿಧೋ ಮಮ ೪೨.
ಯಾವುದನ್ನು ಯೋಚಿಸಬೇಕು, ಯಾವುದು ತಿಳಿಯಬೇಕು ಎಂಬ ಈ ಏಳು ನನ್ನ ಹವನದ ಕಡ್ಡಿಗಳಂತೆ ಇವೆ.
ಏವಂವಿಧೇನ ಯಜ್ಞೇನ ಯಜಾಮ್ಯಸ್ಮಿ ತಮೀಶ್ವರಮ್ ೪೨.
ಇಂತಹ ಯಜ್ಞದ ಮೂಲಕ ನಾನು ಆ ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತೇನೆ.
ನ ಮೇ ಸ್ವಭಾವೇಷು ಭವಂತಿ ಲೇಪಾಸ್ತೋಯಸ್ಯ ಬಿಂದೋರಿವ ಪುಷ್ಕರೇಷು ೪೨.
ಹೆಬ್ಬೆಟ್ಟಿನ ಮೇಲಿನ ನೀರಿನ ಹನಿಗಳು ಹೂವಿಗೆ ಹತ್ತದಂತೆ, ನನ್ನ ಸ್ವಭಾವಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ಮಸುಕು ಅಂಟುವುದಿಲ್ಲ.
ನ ಸಜ್ಜತೇ ಕರ್ಮಸು ಭೋಗಜಾಲಂ ದಿವೀವ ಸೂರ್ಯಸ್ಯ ಮಯೂಖಜಾಲಮ್॥ ೪೨.
ಕರ್ಮದಿಂದ ಬರುವ ಭೋಗಗಳು ನನಗೆ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ, ಹಗಲಿನಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣಗಳು ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಅಂಟದಂತೆ.
ಏವಂವಿಧೇನ ಪುತ್ರೇಣ ಮಾ ಮಾತರ್ದುಃಖಿನೀ ಭವ ೪೨.
ಇಂತಹ ಮಗನಿದ್ದಾಗ, ತಾಯಿ, ನೀನು ದುಃಖಪಡಬೇಡ.
ಇತಿ ಪುತ್ರವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ವಿಸ್ಮಿತಾ ಇತರಾಭವತ್ ೪೨.
ಮಗನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಆಕೆ ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತಳಾದಳು.
ಲೋಕೇಷು ಖ್ಯಾತಿಮಾಯಾತಿ ತತೋ ಮೇ ಸ್ಯಾದ್ಯಶಃ ಪರಮ್ ೪೨.
ಅವನು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಖ್ಯಾತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ, ಹೀಗಾಗಿ ನನಗೆ ಪರಮ ಪೌರುಷ್ಯ ಸಿಗುತ್ತದೆ.
ಪ್ರಹೃಷ್ಟಸ್ತಸ್ಯ ತೈರ್ವಾಕ್ಯೈರ್ವಿಸ್ಮಿತಃ ಪ್ರಾದುರಾಸ ಚ ೪೨.
ಆ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಂಡು, ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಅವನು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು.
ಜಗದುದ್ಭಾಸಯನ್ಭಾಸಾ ಸೂರ್ಯಕೋಟಿಸಮಪ್ರಭಃ ೪೨.
ಅವನು ಹತ್ತು ಕೋಟಿ ಸೂರ್ಯರಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿ, ಜಗತ್ತನ್ನು ಬೆಳಗಿಸಿದನು.
ಮೂರ್ಧ್ನಿ ಬದ್ಧಾಂಜಲಿಂ ಧೀಮಾನೈತರೇಯೋಽಥ ತುಷ್ಟುವೇ॥ ೪೨.
ಆಮೇಲೆ ಐತರೆ ಎಂಬ ಜ್ಞಾನಿ ಮಗನು ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ಅವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದನು.
ನಮಸ್ತುಭ್ಯಂ ಭಗವತೇ ವಾಸುದೇವಾಯ ಧೀಮಹಿ ೪೨.
ನಮಸ್ಕಾರಗಳು ನಿಮಗೆ, ಭಗವಂತನಾದ ವಾಸುದೇವನಿಗೆ; ನಾವು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತೇವೆ.
ನಮೋ ವಿಜ್ಞಾನಮಾತ್ರಾಯ ಪರಮಾನಂದಮೂರ್ತಯೇ ೪೨.
ಶುದ್ಧ ಜ್ಞಾನಸ್ವರೂಪನಾದ, ಪರಮಾನಂದ ರೂಪನಾದ ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರಗಳು.
ಆತ್ಮಾನಂದಾನುರುದ್ಧಾಯ ಸಮ್ಯಕ್ತಯಕ್ತೋರ್ಮಯೇ ನಮಃ ೪೨.
ಆತ್ಮಾನಂದದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ, ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಸ್ಥಿತನಾದ ಅವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರಗಳು.
ವಚಸ್ಯುಪರತೇ ಪ್ರಾಪ್ಯೋ ಯ ಏಕೋ ಮನಸಾ ಸಹ ೪೨.
ಮಾತು ನಿಲ್ಲುವಾಗ ಮನಸ್ಸಿನೊಂದಿಗೆ ಏಕವಾಗಿರುವ ಅವನನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು—ಅವನಿಗೆ ನಾನು ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಯಸ್ಮಿನ್ನಿದಂ ಯತಶ್ಚೇದಂ ತಿಷ್ಠತ್ಯಪೈತಿ ಜಾಯತೇ ೪೨.
ಯಾರಲ್ಲಿಯೇ ಈ ಜಗತ್ತು ನೆಲೆಸಿದೆ, ಯಾರಿಂದ ಇದು ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ, ಯಾರಲ್ಲಿಯೇ ಇದು ಉಳಿಯುತ್ತದೆ, ಯಾರಲ್ಲಿಯೇ ಇದು ಲಯವಾಗುತ್ತದೆ, ಯಾರಿಂದ ಇದು ಪುನಃ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ, ಆತನಲ್ಲಿಯೇ ಎಲ್ಲವೂ ಇದೆ.
ಯಂ ನ ಸ್ಪೃಶಂತಿ ನ ವಿದುರ್ಮನೋಬುದ್ಧೀಂದ್ರಿಯಾಸವಃ ೪೨.
ಯಾವನನ್ನು ಮನಸ್ಸು, ಬುದ್ಧಿ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣಗಳು ತಲುಪಲಾರವು, ಅರಿಯಲಾರವು.
ದೇಹೇಂದ್ರಿಯಪ್ರಾಣಮನೋಧಿಯೋಽಮೀ ಯದಂಶಬ್ದ್ಧಾಃ ಪ್ರಚರಂತಿ ಕರ್ಮಸು ೪೨.
ಈ ದೇಹ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳು, ಪ್ರಾಣ, ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಬುದ್ಧಿ—allವು ಕೇವಲ ಭಾಗಗಳಾಗಿ ಆತನಲ್ಲಿಯೇ ಕ್ರಿಯೆಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿವೆ.
ಚತುರ್ಭಿಶ್ಚ ತ್ರಿಭಿರ್ದ್ವಾಭ್ಯಾಮೇಕಧಾ ಪ್ರಣಮಾಮಿ ತಮ್ ೪೨.
ನಾನೊಬ್ಬನೇ ಇದ್ದು, ನಾಲ್ಕು, ಮೂರು, ಎರಡು ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಗಿರುವ ಆತನಿಗೆ ನಾನು ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಹಿತ್ವಾ ಗತೀರ್ಮೋಕ್ಷಕಾಮಾ ಯಂ ಭಜಂತಿ ದಶಾತ್ಮಕಮ್ ೪೨.
ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಬಯಸುವವರು ಎಲ್ಲ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಹತ್ತು ಸ್ವರೂಪ ಹೊಂದಿರುವ ಆತನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಓಂನಮೋ ಭಗವತೇ ಮಹಾಪುರುಷಾಯ ಮಹಾನುಭಾವಾಯ ವಿಭೂತಿಪತಯೇ ಸಕಲಸಾತ್ವತಪರಿವೃಢನಿಕರಕರಕಮಲೋತ್ಪಲಕುಡ್ಮಲೋಪಲಾಲಿತಚರಣಾರವಿಂದಯುಗಲ ಪರಮಪರಮೇಷ್ಠಿನ್ನಮಸ್ತೇ॥ ೪೨.
ಓಂ ನಮೋ ಭಗವತೆ ಮಹಾಪುರುಷಾಯ ಮಹಾನುಭಾವಾಯ ವಿಭೂತಿಪತಯೇ, ಸಕಲ ಸಾತ್ವತ ಮಹಾಪುಜಿತರ ಕೈಗಳ ಕಮಲ ಮೊಗ್ಗುಗಳಿಂದ ಆಲಿಂಗಿತವಾದ ಪಾದಾರವಿಂದಗಳೊಡನೆ ಪರಮ ಪರಮೇಶ್ವರನಿಗೆ ನಾನು ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ.
ತವಾಗ್ನಿರಾಸ್ಯಂ ವಸುಧಾಂಘ್ರಿಯುಗ್ಮಂ ನಭಃ ಶಿರಶ್ಚಂದ್ರರವೀ ಚ ನೇತ್ರೇ ೪೨.
ನಿನ್ನ ಬಾಯೇ ಅಗ್ನಿ, ಎರಡು ಕಾಲುಗಳು ಭೂಮಿ, ತಲೆ ಆಕಾಶ, ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯ ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳು.
ಜನ್ಮಾನಿ ತಾವಂತಿ ನ ಸಂತಿ ದೇವ ನಿಷ್ಪೀಡ್ಯ ಸರ್ವಾಣಿ ಚ ಸರ್ವಕಾಲಮ್ ೪೨.
ದೇವರೆ, ಎಲ್ಲ ಜನ್ಮಗಳನ್ನು ಒಂದಾಗಿ ಸೇರಿಸಿದರೂ, ಅವುಗಳೆಷ್ಟು ಇದ್ದರೂ, ಅವುಗಳೆಷ್ಟು ಸಮಯವಾದರೂ, ಅವುಗಳೆಷ್ಟು ಸಂಖ್ಯೆಯೂ ಇಲ್ಲ.
ಸಂಪಚ್ಛಿಲಾನಾಂ ಹಿಮವನ್ಮಹೇಂದ್ರಕೈಲಾಸಮೇರ್ವಾದಿಷು ನೈವ ತಾದೃಕ್ ೪೨.
ಹಿಮವಂತ, ಮಹೇಂದ್ರ, ಕೈಲಾಸ, ಮೇರು ಮತ್ತು ಇತರ ಪರ್ವತಗಳ ನಡುವೆ, ಅಂತಹ ಪರ್ವತ ಮತ್ತೊಂದಿಲ್ಲ.
ನ ಸಂತಿತೇ ದೇವ ಭುವಿ ಪ್ರದೇಶಾ ನ ಯೇಷು ಜಾತೋಽಸ್ಮಿ ತಥಾ ವಿನಷ್ಟಃ ೪೨.
ದೇವರೆ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನಾನು ಹುಟ್ಟಿ ನಾಶವಾಗದಂತಹ ಸ್ಥಳವೇ ಇಲ್ಲ.
ಶೋಕಾಭಿಭೂತಸ್ಯ ಮಮಾಶ್ರು ದೇವ ಯಾವತ್ಪ್ರಮಾಣಂ ಪತಿತಂ ಭವೇಷು ೪೨.
ದೇವರೆ, ದುಃಖದಿಂದ ತುಂಬಿದ ನನ್ನ ಕಣ್ಣೀರು ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಬಿದ್ದಿದೆಯೋ, ಅದೇ ಅವುಗಳ ಪ್ರಮಾಣ.
ಮನ್ಯೇ ಧರಿತ್ರೀಪರಮಾಣುಸಂಖ್ಯಾಮುಪೈತಿ ಪಿತ್ರೋರ್ಗಣನಾ ನ ಮಹ್ಯಮ್ ೪೨.
ಭೂಮಿಯ ಪರಮಾಣುಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಎಣಿಸಬಹುದು ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ, ಆದರೆ ನನ್ನ ಪಿತೃಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ನಾನು ಎಣಿಸಲಾರೆ.
ತ್ವಯ್ಯರ್ಪಿತಂ ನಾಥ ಪುನಃ ಪುನರ್ಮೇ ಮನಃ ಸಮಾಕ್ಷಿಪ್ಯ ಸುದುರ್ದ್ಧರಾರಿ ೪೨.
ನಾಥಾ, ನನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನಾನು ಪುನಃ ಪುನಃ ನಿನಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದರೂ, ಅದನ್ನು ಗೆಲ್ಲಲಾಗದ ಶತ್ರುವು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಎಳೆದೊಯ್ಯುತ್ತದೆ.
ಸೋಽಹಂ ಭೃಶಾರ್ತಃ ಕರುಣಾಕರಸ್ತ್ವಂ ಸಂಸಾರಗರ್ತೇ ಪತಿತಸ್ಯ ವಿಷ್ಣೋ ೪೨.
ನಾನು ತುಂಬಾ ಪೀಡಿತನಾಗಿದ್ದೇನೆ, ನೀನು ಕರುಣೆಯ ಸಾಗರ, ವಿಷ್ಣುವೇ, ಸಂಸಾರದ ಗುಂಡಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿರುವ ನನಗಾಗಿ.
ಪರಾಯಣಂ ರೋಗವತೋ ಹಿ ವೈದ್ಯೋ ಮಹಾಬ್ಧಿಮಗ್ನಸ್ಯ ಚ ನೌರ್ನರಸ್ಯ ೪೨.
ನೀನು ರೋಗಿಯಿಂದ ರೋಗವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವ ವೈದ್ಯನು, ಮಹಾಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿರುವವನಿಗೆ ದೋಣಿ, ಆಶ್ರಯ.
ಪ್ರಸೀದ ಸರ್ವೇಶ್ವರ ಸರ್ವಭೂತ ಸರ್ವಸ್ಯ ಹೇತೋ ಪರಮಾರ್ಥಸಾರ ೪೨.
ಸರ್ವೇಶ್ವರ, ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ಆತ್ಮ, ಎಲ್ಲದರ ಕಾರಣ, ಪರಮ ಸತ್ಯಸ್ವರೂಪ, ದಯಮಾಡು.