ತತಸ್ತಾರ್ಕ್ಷಅಯಂ ಸಮಾರುದ್ಯ ಹರಿಸ್ತಸ್ಮಿನ್ಮಹಾರಣೇ ೩೨.
ಆಮೇಲೆ ಹರಿಯು ಗರುಡನ ಮೇಲೆ ಏರಿ, ಆ ಮಹಾ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.
ಲೋಹಿತಾಂಬರಸಂವೀತೋ ಲೋಹಿತಸ್ರಗ್ವಿಭೂಷಣಃ ೩೨.
ಅವನು ಕೆಂಪು ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿ, ಕೆಂಪು ಹಾರ ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ್ದನು.
ಭುಜೇನ ತೋಲಯಞ್ಛಕ್ತಿಂ ಸರ್ವಭೂತಾನಿ ಕಮ್ಪಯನ್ ೩೨.
ಅವನು ತನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ತೂಗಿ, ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಕಂಪಿಸಿದನು.
ತಿಷ್ಠತಿಷ್ಠ ಸುದುರ್ಬುದ್ಧೇ ಜೀವಿತಂ ತೇ ಮಯಿ ಸ್ಥಿತಮ್ ೩೨.
ನಿಲ್ಲು, ನಿಲ್ಲು, ದುಷ್ಟ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳವನೇ! ನಿನ್ನ ಜೀವ ನನ್ನಲ್ಲಿದೆ.
ಯತ್ತೇ ಸುನಿಷ್ಠುರತ್ವಂ ಚ ಧರ್ಮೇ ದೇವೇಷು ಗೋಷು ಚ ೩೨.
ನೀನು ಧರ್ಮ, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಹಸುಗಳ ಮೇಲೆ ತೋರಿಸಿದ ಭಾರೀ ಕ್ರೂರತೆ—
ಏವಮುಕ್ತೇ ಗುಹೇನಾಥ ನಿವೃತ್ತಸ್ಯಾಸ್ಯ ಭಾರತ ೩೨.
ಇದನ್ನು ಗುಹನು ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಅವನು ಹಿಂತಿರುಗಿದನು, ಭಾರತ.
ತೇಜಸಾ ಭಾಸಯಂತೀ ತಮಧ ಊರ್ಧ್ವಂ ದಿಶೋ ದಶ ೩೨.
ಅವನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಆ ಸ್ಥಳವೂ, ಮೇಲೂ ಕೆಳಗೂ ಹತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳೂ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿದವು.
ಅಹಂ ಶಕ್ತಿರ್ಗುಹಾಖ್ಯಾತಾ ಭೂತಲೇಷು ಸದಾ ಸ್ಥಿತಾ ೩೨.
ನಾನು ಗುಹ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಶಕ್ತಿ, ಸದಾ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದೇನೆ.
ಸುರೇಷು ಸರ್ವೇಷು ವಸಾಮಿ ಚಾಹಂ ವಿಪ್ರೇಷು ಶಾಸ್ತ್ರಾರ್ಥರತೇಷು ಚಾಹಮ್ ೩೨.
ನಾನು ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ವಾಸಿಸುತ್ತೇನೆ, ಮತ್ತು ಶಾಸ್ತ್ರದ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ಹೊಂದಿರುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿಯೂ ಇದ್ದೇನೆ.
ತದಸ್ಯ ಪುಣ್ಯಸಂಘಸ್ಯ ಸಂಪ್ರಾಪ್ತೋದ್ಯಾವಧಿರ್ಗುಹ ೩೨.
ಗುಹ, ಈ ಪುಣ್ಯವಂತರ ಸಮೂಹವು ಸ್ವರ್ಗದ ಗಡಿಯನ್ನು ತಲುಪಿದೆ.
ತಸ್ಯಾಂ ತತೋ ನಿರ್ಗತಾಯಾಂ ದೈತ್ಯಶೀರ್ಷಂ ವ್ಯಕಮ್ಪಯತ್ ೩೨.
ಅವಳು ಅಲ್ಲಿ ಹೊರಟಾಗ, ದೈತ್ಯನ ತಲೆ ಕಂಪಿಸಿತು.
ಏತಸ್ಮಿನ್ನಂತರೇ ಶಕ್ತಿಂ ಸೋಽಕ್ಷಿಪದ್ಗಿರಿಜಾತ್ಮಜಃ ೩೨.
ಈ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಗಿರಿಜೆಯ ಮಗನು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಎಸೆದನು.
ಕಲ್ಪಾಂಭೋಧಿಸಮುನ್ನಾದಾಂ ದಿಧಕ್ಷಂತೀಂ ಜಗದ್ಯಥಾ ೩೨.
ಅದು ಯುಗಮೋಡದಂತೆ ಗರ್ಜಿಸಿ, ಲೋಕವನ್ನು ಸುಡುವ ಆಸೆಯಿಂದ ಉರಿಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಕಾಣಿಸಿತು.
ದಾರಣೀಂ ಪರ್ವತಾನಾಂ ಚ ಸರ್ವಸತ್ತ್ವಬಲಾಧಿಕಾಮ್ ೩೨.
ಅದು ಪರ್ವತಗಳನ್ನು ಚೂರುಮಾಡಬಲ್ಲದು, ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಮೀರಿದುದಾಗಿತ್ತು.
ಧರ್ಮಶ್ಚೇದ್ಬಲವಾಁಲ್ಲೋಕೇ ಧರ್ಮೋ ಜಯತಿ ಚೇತ್ಸದಾ ೩೨.
ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಶಕ್ತಿ ಇದ್ದರೆ, ಯಾವಾಗಲೂ ಧರ್ಮವೇ ಗೆಲ್ಲುತ್ತದೆ.
ಸಾ ಕುಮಾರಭುಜೋತ್ಸೃಷ್ಟಾ ದುರ್ನಿವಾರ್ಯಾ ದುರಾಸದಾ ೩೨.
ಕುಮಾರನ ಕೈಯಿಂದ ಬಿಡಲಾದ ಆ ಆಯುಧವನ್ನು ತಡೆಯಲು ಯಾರಿಗೂ ಸಾಧ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ, ಅದನ್ನು ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಲು ಕೂಡ ಆಗಲಿಲ್ಲ.
ನಿಃಸೃತ್ಯ ಜಲಕಲ್ಲೋಲಪೂರ್ವಿಕಾ ಸ್ಕಂದಮಾಯಯೌ ನಾದಯನ್ವಸುಧಾಂ ಸರ್ವಾಂ ಪಪಾತಾಯೋಮುಖೋ ಮೃತಃ॥ ೩೨.
ಆ ಆಯುಧವು ನೀರಿನ ಅಲೆಗಳ ಮಧ್ಯದಿಂದ ಹೊರಬಂದು, ಸ್ಕಂದನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, ಭೂಮಿಯೆಲ್ಲೆಡೆ ಘೋಷವನ್ನೆಬ್ಬಿಸಿ, ಕಬ್ಬಿಣದ ಮುಖವಿದ್ದವನ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಿತು; ಅವನು ಅಲ್ಲಿ ಸತ್ತನು.
ಏವಂ ಪ್ರತಾಪ್ಯ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಂ ನಿರ್ಜಿತ್ಯ ಬಹುಶಃ ಸುರಾನ್ ೩೨.
ಈ ರೀತಿ ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ಬೆಚ್ಚಿಬೀಳಿಸಿ, ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಹಲವಾರು ಬಾರಿ ಜಯಿಸಿದ ನಂತರ,
ಏತಸ್ಮಿನ್ನಿಹತೇ ದೈತ್ಯೇ ಪ್ರಹರ್ಷಂ ವಿಶ್ವಮಾಯಯೌ॥ ೩೨.
ಆ ದೈತ್ಯನು ಹತರಾದಾಗ, ಎಲ್ಲ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷ ತುಂಬಿತು.
ವವುರ್ವಾತಾಸ್ತಥಾ ಪುಣ್ಯಾಃ ಸುಪ್ರಭೋಭೂದ್ದಿವಾಕರಃ ೩೨.
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಶುಭವಾದ ಗಾಳಿಗಳು ಬೀಸಿದವು, ಸೂರ್ಯನು ಬಹಳ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದನು.
ತತಃ ಪುನಃ ಸ್ಕಂದಮಾಹ ಪ್ರಹೃಷ್ಟಃ ಕೇಶವೋಽರಿಹಾ ೩೨.
ಆಮೇಲೆ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ಕೇಶವನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಸ್ಕಂದನಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಹೇಳಿದನು:
ಕ್ರೌಂಚಪರ್ವತಮಾದಾಯ ದೇವಸಂಘಾನ್ಪ್ರಬಾಧತೇ ಜಹಿ ತಂ ಪಾಪಸಂಕಲ್ಪಂ ಕ್ರೌಂಚಸ್ಥಂ ಶಕ್ತಿವೇಗತಃ॥ ೩೨.
ಅವನು ಕ್ರೌಂಚ ಪರ್ವತವನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಹಿಂಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ; ನೀನು ಆ ಪಾಪಮತಿಯನ್ನು, ಕ್ರೌಂಚ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿರುವವನನ್ನು, ನಿನ್ನ ಶಕ್ತಿಯ ಬಲದಿಂದ ಸಂಹರಿಸು.
ತತಃ ಕ್ರೌಂಚಂ ಮಹಾತೇಜಾ ನಾನಾವ್ಯಾಲವಿನಾದಿತಮ್ ೩೨.
ನಂತರ ಮಹಾಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದ ಸ್ಕಂದನು, ಅನೇಕ ಹಾವುಗಳ ಕೂಗಿನಿಂದ ಗೋಜಿಗೊಂಡಿದ್ದ ಕ್ರೌಂಚ ಪರ್ವತದ ಬಳಿಗೆ ಹೋದನು.
ತತ್ರ ವ್ಯಾಲಸಹಸ್ರಾಣಿ ದೈತ್ಯಕೋಟ್ಯಯುತಂ ತಥಾ ೩೨.
ಅಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಹಾವುಗಳು ಮತ್ತು ಕೋಟ್ಯಂತರ ದೈತ್ಯರು ಇದ್ದರು.
ಅದ್ಯಾಪಿ ಛಿದ್ರಂ ತತ್ಪಾರ್ಥ ಕ್ರೌಂಚಸ್ಯ ಪರಿವರ್ತತೇ॥ ೩೨.
ಪಾರ್ಥ, ಇಂದಿಗೂ ಆ ಕ್ರೌಂಚ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವ ಬಿರುಕು ಉಳಿದಿದೆ.
ಯೇನ ಹಂಸಾಶ್ಚ ಕ್ರೌಂಚಾಶ್ಚ ಮಾನಸಾಯ ಪ್ರಯಾಂತಿ ಚ ಪ್ರತ್ಯಾಯಾತಿ ಮನಃ ಸಾಧೋರಾಹೃತಂ ಪ್ರಹಿತಂ ತಥಾ॥ ೩೨.
ಆ ಬಿರುಕು ಮೂಲಕ ಹಂಸಗಳು ಮತ್ತು ಕ್ರೌಂಚಗಳು ಮಾನಸ ಸರೋವರಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತವೆ; ಅದೇ ರೀತಿ ಒಳ್ಳೆಯವರ ಮನಸ್ಸು ಎಷ್ಟು ದೂರ ಹೋದರೂ ಮತ್ತೆ ಹಿಂದಿರುಗುತ್ತದೆ.
ತತೋ ಹರೀಂದ್ರಪ್ರಮುಖಾಃ ಪ್ರತುಷ್ಟುವುರ್ನನೃತುಶ್ಚ ರಂಭಾಪ್ರಮುಖಾ ವರಾಂಗನಾಃ ೩೨.
ಅನಂತರ ಇಂದ್ರನು ಮುಂತಾದ ದೇವತೆಗಳು ಸ್ಕಂದನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು, ರಂಭೆಯವರ ನೇತೃತ್ವದ ಸುಂದರಿಯರು ಹಾಡಿ ಕುಣಿದರು.
ತತಸ್ತಂ ಗಿರಿವರ್ಷ್ಮಾಣಂ ಪತಿತಂ ವಸುಧೋಪರಿ ೩೩.
ನಂತರ ಅವರು ಆ ದೊಡ್ಡ ಪರ್ವತವು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದರು.
ದೃಷ್ಟ್ವಾ ದೇವಾ ವಿಸ್ಮಿತಾಸ್ತೇ ಜಯಂ ಜಗುಸ್ತಥಾ ಮುಹುಃ ೩೩.
ಅದನ್ನು ನೋಡಿ ದೇವತೆಗಳು ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತರಾಗಿ, ಪುನಃ ಪುನಃ ಜಯಘೋಷ ಮಾಡಿದರು.
ಉತ್ಥಾಯ ತಾರಕೋ ದೈತ್ಯಃ ಕದಾ ಚಿನ್ನೋ ನಿಹಂತಿ ಚೇತ್ ೩೩.
ತಾರಕನಾಮದ ದೈತ್ಯನು ಎದ್ದು, ಯಾವಾಗಲಾದರೂ ತಾನು ಹತರಾಗುವನೋ ಎಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.