ಅಕ್ಷೋಭ್ಯಾಮಿವ ತಾಂ ಸೇನಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸೋಽಚಿಂತಯತ್ತದಾ ೩೧.
ಅಂತಹ ಅಚಲವಾದ ಸೇನೆಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನು ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಆಲೋಚನೆಗೆ ಮಣಿದನು.
ಇತಿ ಚಿಂತಾಪರೋ ದೈತ್ಯಃ ಶುಶ್ರಾವ ಕಟುಕಾಕ್ಷರಮ್ ೩೧.
ಹೀಗೆ ಚಿಂತೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದ ದೈತ್ಯನು, ಕಠಿಣವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದನು.
ಜಯಾತು ಲಶಕ್ತಿದೀಧಿತಿಪಿಂಜರರುಚಾರುಣಮಂಡಲಭುಜೋದ್ಭಾಸಿತದೇವಸೈನ್ಯ ಪುರವನಕುಮುದಕಾನನವಿಕಾಸನೇಂದೋ ಕುಮಾರನಾಥ ಜಯ ದಿತಿಕುಲಮಹೋದಧಿವಡವಾನಲ ಮಧುರರವಮಯೂರರವಾಸುರಮುಕುಟಕೂಟಕುಟ್ಟಿತಚರಣನಖಾಂಕುರ ಮಹಾಸೇನ ತಾರಕವಂಶಶುಷ್ಕತೃಮದಾವಾನಲ ಯೋಗೀಶ್ವರಯॉ ಯೋಗಿಜನಹೃದಯಗಗನವಿತತಚಿಂತಾಸಂತಾನಸಂತಮಸನೋದನಖರಕಿರಣಕಲ್ಪನಖನಿಕರವಿರಾಜಿತಚರಣಕಮಲ ಸ್ಕನ್ದ ಜಯ ಬಾಲ ಸಪ್ತವಾಸರ ಭುವನಾವಲಿಶೋಕಸಂದಹನ॥ ೩೧.
ಜಯವಾಗಲಿ ಕುಮಾರನಿಗೆ! ಅವನ ಭುಜಗಳು ಸೂರ್ಯನ ವಲಯದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತವೆ. ಅವನು ನಗರಗಳ ಮತ್ತು ಅರಣ್ಯಗಳ ಕಮಲವನಗಳನ್ನು ಅರಳಿಸುತ್ತಾನೆ. ದೇವತೆಗಳ ಸೇನೆಯ ಕಮಲಗಳಿಗೆ ಚಂದ್ರನಂತೆ, ದೈತ್ಯರ ಮಹಾಸಾಗರಕ್ಕೆ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ. ಅವನ ನವಿಲಿನ ಮಧುರ ಕೂಗು ದೈತ್ಯರ ರಾಜಮಕುಟಗಳ ಶಿಖರಗಳನ್ನು ಚೂರುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಯೋಗಿಗಳ ಹೃದಯಾಕಾಶದ ಚಿಂತೆಗಳ ಕತ್ತಲೆಯನ್ನು ಅವನ ಪಾದಕಮಲಗಳ ಕಿರಣಗಳು ದೂರಮಾಡುತ್ತವೆ. ಅವನು ಏಳು ರಾತ್ರಿ ವಯಸ್ಸಿನ ಬಾಲಕನಾದ ಸ್ಕಂದನು, ಲೋಕಗಳ ದುಃಖವನ್ನು ದಹಿಸುವವನು. ಜಯವಾಗಲಿ ಮಹಾಸೇನನಿಗೆ!
ನಮೋ ನಮಸ್ತೇಸ್ತು ಮನೋರಮಾಯ ನಮೋಸ್ತು ತೇ ಸಾಧುಭಯಾಪಹಾಯ ೩೧.
ನಮಸ್ಕಾರಗಳು, ನಮಸ್ಕಾರಗಳು ಮನೋಹರನಾದ ನಿನಗೆ; ಸದ್ಗುಣಿಗಳ ಭಯವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವವನಾದ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರಗಳು.
ಶ್ರುತ್ವೈತಂ ಸಂಸ್ತವಂ ದೈತ್ಯಃ ಸಂಘುಷ್ಟಂ ದೇವಬಂದಿಭಿಃ ೩೨.
ದೇವತೆಗಳ ಭಟ್ಟರು ಹಾಡಿದ ಈ ಸ್ತುತಿಯು ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತಿದ್ದನ್ನು ದೈತ್ಯನು ಕೇಳಿದನು.
ಶ್ರುತ್ವಾ ಸ ಕ್ಲಿನ್ನಸರ್ವಾಂಗೋ ದ್ವಾಃಸ್ಥಂ ರಾಜಾ ವಚೋಽಬ್ರವೀತ್ ೩೨.
ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅವನ ದೇಹವೆಲ್ಲ ಒದ್ದೆಯಾಗಿ, ರಾಜನು ಬಾಗಿಲಿನವರೊಡನೆ ಮಾತಾಡಿದನು.
ತತಸ್ತೇ ರಾಜವಚನಾತ್ಕಾಲನೇಮಿ ಮುಖಾಗತಾಃ ೩೨.
ಆಮೇಲೆ, ರಾಜನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಅವರು ಕಾಲನೇಮಿಯ ಹತ್ತಿರ ಹೋದರು.
ಯೈಃ ಶತ್ರುಸಂಭವಾ ವಾರ್ತಾ ಕಾಪಿ ನ ಶ್ರೀವಿತಸ್ತ್ವಹಮ್ ಹಿತಂ ಮನ್ತ್ರಯತೇ ರಾಜ್ಞಸ್ತೇನ ಮಂತ್ರೀ ನಿಗದ್ಯತೇ॥ ೩೨.
ಯಾರಿಂದ ಶತ್ರುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಯಾವುದೇ ಸುದ್ದಿ ಬರುತ್ತಿಲ್ಲವೋ, ಅವನನ್ನು ನಾನು ನಿಜವಾದ ಮಂತ್ರಿಯಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ರಾಜನ ಹಿತವನ್ನು ಯಾರು ಸಲಹೆ ನೀಡುತ್ತಾರೋ, ಅವನನ್ನೇ ಮಂತ್ರಿ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.
ಕೋ ಜಾನಾತಿ ಸುರಾನ್ದೀನಾನ್ದೈತ್ಯಾನಾಮಿತಿ ನೋ ಮತಿಃ॥ ೩೨.
ದೇವತೆಗಳ ಅಥವಾ ದೈತ್ಯರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಯಾರು ತಿಳಿಯಬಹುದು? ನಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಇದೇ.
ಮಾ ವಿಷೀದ ಮಹಾರಾಜ ವಯಂ ಜೇಷ್ಯಾಮಹೇ ಸುರಾನ್ ೩೨.
ಮಹಾರಾಜನೇ, ಮನಸ್ಸು ಕುಗ್ಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಡಿ; ನಾವು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಜಯಿಸುವೆವು.
ಸರ್ವಮೇತತ್ಸುಸಾಧ್ಯಂ ಚ ಭೇರೀ ಸಂತಾಡ್ಯತಾಂ ದೃಢಮ್ ೩೨.
ಇದು ಎಲ್ಲವೂ ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಾಧ್ಯ; ಬೇರಿಯನ್ನು ಬಲವಾಗಿ ಹೊಡೆಯಿರಿ.
ಭೃಶಂ ಸಂತಾಡಿತಾ ಭೇರೀ ಕಂಪಯಾಮಾಸ ಸಾ ಜಗತ್ ೩೨.
ಬೇರಿಯನ್ನು ಭಾರಿಯಾಗಿ ಹೊಡೆದಾಗ, ಅದು ಜಗತ್ತನ್ನೇ ಕಂಪಿಸಿದಂತೆ ಮಾಡಿತು.
ನಿಮ್ನಗಾಭ್ಯಃ ಸಮುದ್ರೇಭ್ಯಃ ಪಾತಾಲೇಭ್ಯೋಂಽಬರಾದಪಿ ೩೨.
ನದಿಗಳಿಂದ, ಸಮುದ್ರಗಳಿಂದ, ಪಾತಾಳದಿಂದ, ಆಕಾಶದಿಂದಲೂ—
ಕೋಟಿಕೋಟಿಸಹಸ್ರೈಸ್ತು ಪರಾರ್ಧೈರ್ದಶಭಿಃ ಶತೈಃ ೩೨.
ಹತ್ತು ಕೋಟಿ ಕೋಟಿ ಸಾವಿರಗಳಷ್ಟು, ದಶಪದಿ ಪರಾರ್ಧಗಳಷ್ಟು—
ಚತುರ್ಯೋಜನವಿಸ್ತೀರ್ಣೇ ನಾನಾಶ್ಚರ್ಯಸಮನ್ವಿತೇ ೩೨.
ನಾಲ್ಕು ಯೋಜನ ಅಗಲದ, ಅನೇಕ ಆಶ್ಚರ್ಯಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ—
ಏತಸ್ಮಿನ್ನಂತರೇ ಪಾರ್ಥ ಕ್ರುದ್ಧೈಃ ಸ್ಕನ್ದಸ್ಯ ಪಾರ್ಷದೈಃ ೩೨.
ಅಂತೆಯೇ, ಪಾರ್ಥಾ, ಸ್ಕಂದನ ಸೇವಕರು ಕೋಪದಿಂದ—
ತತಶ್ಚಚಾಲ ವಸುಧಾ ದೇವೀ ಸವನಕಾನನಾ ೩೨.
ಆಗ ಭೂದೇವಿ, ತನ್ನ ಕಾನನಗಳೊಡನೆ, ನಡುಗಿದಳು—
ತಮೋಭೂತಂ ಜಗಚ್ಚಸೀದ್ಗೃಧ್ರೈರ್ವ್ಯಾಪ್ತಂ ನಭೋಽಭವತ್ ೩೨.
ಲೋಕವು ಕತ್ತಲಿನಿಂದ ಆವೃತವಾಯಿತು, ಆಕಾಶವು ಗಿಡುಗಗಳಿಂದ ತುಂಬಿತು—
ಕಾಲನೇಮಿಮುಖಂ ಪಾರ್ಥ ಅದೃಶ್ಯತ ಮಹದ್ಬಲಮ್ ೩೨.
ಪಾರ್ಥಾ, ಕಾಲನೇಮಿಯ ನೇತೃತ್ವದ ಮಹಾ ಸೇನೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿತು—
ಅಭ್ಯದ್ರವದ್ರಣೇ ದೇವಾನ್ಭಗವಂತಂ ಚ ಶಂಕರಮ್ ೩೨.
ಅವರು ದೇವತೆಗಳ ಮೇಲೆ ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರ ಶಂಕರನ ಮೇಲೆ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದರು—
ಪರ್ವತೈಶ್ಚ ಶತಘ್ನೀಭಿರಾಯಸೈಃ ಪರಿಧೈರಪಿ ೩೨.
ಪರ್ವತಗಳಿಂದ, ಶತಘ್ನಿಗಳಿಂದ, ಕಬ್ಬಿಣದ ಗದೆಗಳಿಂದ—
ಅಸುರೈರ್ವಧ್ಯಮಾನೇ ತು ಪಾವಕೈರಿವ ಕಾನನಮ್ ೩೨.
ಅಸುರರು ಹತ್ಯೆಗೊಳಗಾದರು, ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಸುಡುವ ಕಾನನದಂತೆ—
ತೇ ಭಿನ್ನಾಸ್ಥಿಶಿ ರೋದೇಹಾಃ ಪ್ರಾದ್ರವಂತ ದಿವೌಕಸಃ ೩೨.
ಅವರ ದೇಹಗಳು ಮುರಿದು, ಎಲುಬುಗಳು ಚೂರುಚೂರಾಗಿ, ದೇವತೆಗಳು ಓಡಿಹೋದರು—
ಅಥ ತದ್ವಿದ್ರುತಂ ಸೈನ್ಯಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾಃ ಪುರಂದರಃ ೩೨.
ಆಗ ಆ ಸೇನೆ ಓಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಪುರಂದರನು—
ಭಯಂ ತ್ಯಜತ ಭದ್ರಂ ವಃ ಶುರಾಃ ಶಸ್ತ್ರಾಣಿ ಗೃಹ್ಣತ ೩೨.
ಭಯವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ನಿಮಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ! ವೀರರೇ, ಶಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಳ್ಳಿ—
ಏಷ ಕಾಲಾನಲಪ್ರಖ್ಯೋ ಮಯೂರಂ ಸಮುಪಸ್ಥಿತಃ ೩೨.
ಈತನು ಕಾಲಾಗ್ನಿಯಂತೆ ಹೊತ್ತಿ, ಮಯೂರನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಿದೆ—
ಶಕ್ರಸ್ಯ ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಸಮಾಶ್ವಸ್ತಾ ದಿವೋಕಸಃ ೩೨.
ಶಕ್ರನ ಮಾತು ಕೇಳಿ, ದೇವತೆಗಳು ಧೈರ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದರು—
ಕಾಲನೇಮಿರ್ಮಹೇನ್ದ್ರೇಣ ಸಂಯುಗೇ ಸಮಯುಜ್ಯತ ೩೨.
ಕಾಲನೇಮಿ ಮಹೇಂದ್ರನೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಇಳಿಯಿತು—
ಕುಜಂಭೋ ವಿಷ್ಣುನಾ ಚೈವ ತಾವತ್ಯ ಕ್ಷೌಹಿಣೀವೃತಃ ೩೨.
ಕುಜಂಭನು, ಅಷ್ಟೊಂದು ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ, ವಿಷ್ಣುವಿನ ಜೊತೆ—
ಪ್ರತ್ಯಯುಧ್ಯಂತಂ ದೈತ್ಯೇಂದ್ರೇಃ ಸಾಧ್ಯಾಶ್ಚ ವಸುಭಿಃ ಸಹ ೩೨.
ಸಾಧ್ಯರು ಮತ್ತು ವಸುಗಳು ಸೇರಿ, ದೈತ್ಯಾಧಿಪತಿಗೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಹೋರಾಡಿದರು—