ಅಸ್ಮದ್ವಾಕ್ಯೇನ ಯೋ ಮುಕ್ತೋ ಜೀವನ್ನಪಿ ಮೃತೋ ಹಿ ಸಃ ೧೪.
'ನಮ್ಮ ಮಾತಿಗೆ ಬಿಟ್ಟವನು ಬದುಕಿದ್ದರೂ ಸತ್ತವನಂತೆ.' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
ಕೃತ್ವಾ ಮಾನಪರಿಗ್ಲನಿಂ ಯೇ ಮುಂಚಂತಿ ವರಾ ಹಿ ತೇ ೧೪.
'ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡುವವರು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಮಹಾನ್ ಜನರು.' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
ತಥಾ ಪಿತುರ್ವಚಃ ಕಾರ್ಯಂ ಮುಂಚಾಮುಂ ಪುತ್ರ ವಾಸವಮ್ ೧೪.
'ಹಾಗೆ ಪಿತೃವಾಕ್ಯವನ್ನು ಪಾಲಿಸು; ವಾಸವನನ್ನು ಬಿಡು ಮಗನೇ.' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
ನ ಮೇ ಕೃತ್ಯಮನೇನಾಸ್ತಿ ಮಾತುರಾಜ್ಞಾ ಕೃತಾ ಮಯಾ ೧೪.
'ಅವನೊಂದಿಗೆ ನನಗೆ ಯಾವುದೇ ಕೆಲಸವಿಲ್ಲ; ತಾಯಿಯ ಆದೇಶವನ್ನು ನಾನು ನೆರವೇರಿಸಿದ್ದೇನೆ.' ಎಂದು ಅವನು ಹೇಳಿದನು.
ಕರಿಷ್ಯೇ ತ್ವದ್ವಚೋ ದೇವ ಏಷ ಮುಕ್ತಃ ಶತಕ್ರತುಃ ೧೪.
'ದೇವರೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಮಾತನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತೇನೆ; ಈ ಶತಕ್ರತುನು ಬಿಡಲ್ಪಟ್ಟನು.' ಎಂದು ಅವನು ಹೇಳಿದನು.
ಪರಭುಕ್ತಾ ಯಥಾ ನಾರೀ ಪರಭುಕ್ತಾಮಿವಸ್ರಜಮ್ ೧೪.
ಹೆತ್ತವನಿಂದ ಉಪಯೋಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಹೆಂಗಸು, ಅಥವಾ ಮತ್ತೊಬ್ಬನು ಧರಿಸಿದ ಹಾರದಂತೆ.
ತಪಸೋ ನ ಪರಂ ಕಿಂಚಿತ್ತಪೋ ಹಿ ಮಹತಾಂ ಧನಮ್ ೧೪.
ತಪಸ್ಸಿಗಿಂತ ಮೇಲು ಏನೂ ಇಲ್ಲ; ಮಹಾತ್ಮರಿಗೆ ತಪಸ್ಸೇ ಸಂಪತ್ತು.
ತಪಸೇ ಮೇ ರತಿರ್ದೇವ ನ ವಿಘ್ನಂ ತತ್ರ ಮೇ ಭವೇತ್ ೧೪.
'ದೇವರೇ, ನನಗೆ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ಇದೆ; ಅದರಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಯಾವುದೇ ಅಡಚಣೆ ಆಗಬಾರದು.'
ಕ್ರೂರಭಾವಂ ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ಯದೀಚ್ಛಸಿ ತಪಃ ಸುತ ೧೪.
ನೀನು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಬಯಸಿದರೆ, ಕ್ರೂರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡು, ಮಗನೇ.
ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಪದ್ಮಜಃ ಕನ್ಯಾಂ ಸಸರ್ಜ್ಜಯತಲೋಚನಾಮ್ ೧೪.
ಹೀಗೆಂದು ಪದ್ಮಜನನು ಆ ಕಮಲದಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳಿದ್ದ ಹುಡುಗಿಯನ್ನು ಬಿಡಿಸಿದನು.
ವರಾಂಗೀತಿ ಚ ನಾಮಾಸ್ಯಾಃ ಕೃತವಾಂಶ್ಚ ಪಿತಾಮಹಃ ೧೪.
ಪಿತಾಮಹನು ಆಕೆಗೆ 'ವರಾಂಗಿ' ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನೂ ಇಟ್ಟನು.
ವಜ್ರಾಂಗೋಽಪಿ ತಯಾ ಸಾರ್ಧಂ ಜಗಾಮ ತಪಸೇ ವನಮ್ ೧೪.
ವಜ್ರಾಂಗನು ಕೂಡ ಆಕೆಯೊಂದಿಗೆ ತಪಸ್ಸಿಗಾಗಿ ಕಾಡಿಗೆ ಹೋದನು.
ಕಾಲಂ ಕಮಲಪತ್ರಾಕ್ಷಃ ಶುದ್ಧಬುದ್ಧಿರ್ಮಹಾತಪಾಃ ೧೪.
ಕಮಲದಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳಿದ್ದ, ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನ, ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಕಾಲ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದನು.
ನಿರಾಹಾರೋ ಘೋರತಪಾಸ್ತಪೋರಾಶಿರಜಾಯತ ೧೪.
ಆತನು ಆಹಾರವಿಲ್ಲದೆ, ಭಯಾನಕ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ, ತಪಸ್ಸಿನ ಗುಡ್ಡೆಯಂತೆ ಆಗಿಬಿಟ್ಟನು.
ಜಲಾಂತರಪ್ರವಿಷ್ಟಸ್ಯ ತಸ್ಯ ಪತ್ನೀ ಮಹಾವ್ರತಾ ೧೪.
ಆತನ ಪತ್ನಿ, ಮಹಾವ್ರತವನ್ನು ಪಾಲಿಸುವವಳು, ಅವನೊಂದಿಗೆ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಳು.
ನಿರಾಹಾರಂ ಪತಿಂ ಮತ್ವಾ ತಪಸ್ತೇಪೇ ಪತಿವ್ರತಾ ೧೪.
ತನ್ನ ಗಂಡನು ಉಪವಾಸದಲ್ಲಿದ್ದಾನೆಂದು ಭಾವಿಸಿ, ಪತಿವ್ರತೆ ತಾನೂ ತಪಸ್ಸು ಆರಂಭಿಸಿದಳು.
ಭೂತ್ವಾ ತು ಮರ್ಕಟಾಕಾರಸ್ತಸ್ಯಾಅಭ್ಯಾಶಮಾಗತಃ ೧೪.
ಆಮೇಲೆ, ಮರ್ಕಟದ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಅವಳ ಬಳಿಗೆ ಬಂದನು.
ತಥಾ ವಿಲೋಲವಸನಾಂ ವಿಲೋಲವದನಾಂ ತಥಾ ೧೪.
ಹೀಗೆ, ಅವಳು ಗಜ್ಜಿದ ಬಟ್ಟೆ ಮತ್ತು ಗಜ್ಜಿದ ಮುಖದಿಂದ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಳು.
ತತಶ್ಚ ಮೇಷರೂಪೇಣ ಕ್ಲೇಶಂ ತಸ್ಯಾಶ್ಚಕಾರ ಸಃ ೧೪.
ನಂತರ, ಮೇಷದ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳಿಕೊಂಡು ಅವಳಿಗೆ ತೊಂದರೆ ಕೊಟ್ಟನು.
ಅಪಾಕರ್ಷತ ದೂರಂ ಸ ತಸ್ಮಾದ್ದೇವಭೃತಸ್ತಥಾ ೧೪.
ಅವನು ಅವಳನ್ನು ದೂರಕ್ಕೆ ಎಳೆದೊಯ್ದನು, ದೇವಭೃತನಂತೆ.
ಕ್ಷಮಯಾ ಚ ಮಹಾಭಾಗಾ ಕ್ರೋಧಮಣ್ವಪಿ ನಾಕರೋತ್ ೧೪.
ಅದ್ಭುತ ಭಾಗ್ಯವಂತಳು ಸಹನೆ ತಾಳಿಕೊಂಡು, ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಕೋಪಪಡಲಿಲ್ಲ.
ಅಗ್ನಿರೂಪೇಣ ತಸ್ಯಾಶ್ಚ ಸ ದದಾಹ ಮಹಾಶ್ರಮಮ್ ಏವಂ ಸಿಹವೃಕಾದ್ಯಾಭಿರ್ಭೀಷಿಕಾಭಿಃ ಪುನಃಪುನಃ॥ ೧೪.
ಅಗ್ನಿಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅವನು ಅವಳ ಮಹಾ ಶ್ರಮವನ್ನು ಸುಟ್ಟನು; ಹಾಗೆಯೇ, ಸಿಂಹ ಮತ್ತು ಕರಡಿಯಂತಹ ಭಯಾನಕ ರೂಪಗಳಿಂದ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಅವಳನ್ನು ಭಯಪಡಿಸಿದನು.
ವಿರರಾಮ ಯದಾ ನೈವ ವಜ್ರಾಂಗಮಹಿಷೀ ತದಾ ೧೪.
ವಜ್ರಾಂಗನ ಪತ್ನಿ ತಪಸ್ಸು ನಿಲ್ಲಿಸದೆ ಮುಂದುವರೆದಾಗ—
ತಾಂ ಶಾಪಾಭಿಮುಖೀಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಶೈಲಃ ಪುರುಷಾವಿಗ್ರಹಃ ೧೪.
ಅವಳನ್ನು ಶಾಪ ಕೊಡಲು ಸಿದ್ಧಳಾಗಿ ನೋಡಿದಾಗ, ಶೈಲನು ಮಾನವನ ರೂಪದಲ್ಲಿ—
ನಾಹಂ ಮಹಾವ್ರತೇ ದುಷ್ಟಃ ಸೇವ್ಯೋಽಹಂ ಸರ್ವದೇಹಿನಾಮ್ ೧೪.
ಮಹಾವ್ರತೆಯೆ, ನಾನು ದುಷ್ಟನಲ್ಲ; ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳು ನನ್ನನ್ನು ಸೇವಿಸಬೇಕಾದವರು.
ಏತಸ್ಮಿನ್ನಂತರೇ ಜಾತಃ ಕಾಲೋ ವರ್ಷಸಹಸ್ರಿಕಃ ೧೪.
ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲವು ಕಳೆದಿತು.
ತುಷ್ಟಃ ಪ್ರೋವಾಚ ವಜ್ರಾಂಗಂ ತಮಾಗಮ್ಯ ಜಲಾಶಯೇ॥ ೧೪.
ತೃಪ್ತನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಜಲದ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ವಜ್ರಾಂಗನ ಬಳಿಗೆ ಹತ್ತಿ ಮಾತಾಡಿದನು.
ದದಾಮಿ ಸರ್ವಕಾಮಾಂಸ್ತೇ ಉತ್ತಿಷ್ಠ ದಿತಿನನ್ದನ ಉವಾಚ ಪ್ರಾಂಜಲಿರ್ವಾಕ್ಯಂ ಸರ್ವಲೋಕಪಿತಾಮಹಮ್॥ ೧೪.
ನಿನ್ನೆಲ್ಲಾ ಆಸೆಗಳನ್ನು ನಾನು ಈಡೇರಿಸುತ್ತೇನೆ, ಎದ್ದು ಬಾ ದಿತಿಯ ಮಗನೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ಅವನು ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳ ಪಿತಾಮಹನಿಗೆ ಮಾತಾಡಿದನು.
ಆಸುರೋ ಮೇಽಸ್ತು ಮಾ ಭಾವಃ ಶಕ್ರರಾಜ್ಯೇ ಚ ಮಾ ರತಿಃ ೧೪.
ನನ್ನೊಳಗೆ ದೈತ್ಯ ಸ್ವಭಾವ ಇರಬಾರದು, ಇಂದ್ರನ ಆಳ್ವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಆಸಕ್ತಿ ಇರಬಾರದು.
ಏವಮಸ್ತ್ವಿತಿ ತಂ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಪ್ರಾಹ ವಿಸ್ಮಿತಮಾನಸಃ ೧೪.
ಹೌದು ಎಂದು ಬ್ರಹ್ಮನು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.