ಅಪ್ಯನ್ನಜಂ ಚ ಮನವೋ ಗಿರಿಶೇತಿ ಚ ನಾಮ ಚ ೧೩.
ಮನವರು ಅನ್ನದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ರೂಪವನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರು, ಆ ರೂಪಕ್ಕೆ 'ಗಿರಿಶ' ಎಂಬ ಹೆಸರು ಇತ್ತು.
ಯವಜಂ ದೇವಲೋ ಲಿಂಗಂ ಪತಿಮಿತ್ಯೇವ ನಾಮ ಚ ೧೩.
ದೇವಳನು ಯವದಿಂದ ಉಂಟಾದ ಲಿಂಗವನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದನು, ಅದಕ್ಕೆ 'ಪತಿ' ಎಂಬ ಹೆಸರು ಇತ್ತು.
ಪ್ರತರ್ದನೋ ಬಾಣಲಿಂಗಂ ಹಿರಣ್ಯಭುಜನಾಮ ಚ ೧೩.
ಪ್ರತರ್ಧನನು ಬಣದಿಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಲಿಂಗವನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದನು, ಆ ರೂಪಕ್ಕೆ 'ಹಿರಣ್ಯಭುಜ' ಎಂಬ ಹೆಸರು ಇತ್ತು.
ನಿಷ್ಪಾವಜಂ ದಾನವಾಶ್ಚ ಲಿಂಗನಾಮ ಚ ದಿಕ್ಪತಿಮ್ ೧೩.
ದಾನವರು ನಿಷ್ಪಾವಿನಿಂದ ಉಂಟಾದ ಲಿಂಗವನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರು, ಅದಕ್ಕೆ 'ದಿಕ್ಪತಿ' ಎಂಬ ಹೆಸರು ಇತ್ತು.
ರಾಜಮಾಷಮಯಂ ಯಕ್ಷಾ ನಾಮ ಭೂತಪತಿಂ ಸ್ಮೃತಮ್ ೧೩.
ಯಕ್ಷರು ರಾಜಮಾಷದಿಂದ ಉಂಟಾದ ಲಿಂಗವನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರು, ಆ ರೂಪವನ್ನು 'ಭೂತಪತಿ' ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು.
ಗೌತಮೋ ಗೋರಜಮಯಂ ನಾಮ ಗೋಪತಿರೇವ ಚ ೧೩.
ಗೌತಮನು ಹಸುವಿನ ಧೂಳಿಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಲಿಂಗವನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದನು, ಅದಕ್ಕೆ 'ಗೋಪತಿ' ಎಂಬ ಹೆಸರು ಇತ್ತು.
ಸ್ಕಂದಃ ಪಾಷಾಣಲಿಂಗಂ ಚ ನಾಮ ಸೇನಾನ್ಯ ಏವ ಚ ೧೩.
ಸ್ಕಂದನು ಕಲ್ಲಿನಿಂದ ಉಂಟಾದ ಲಿಂಗವನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದನು, ಆ ರೂಪಕ್ಕೆ 'ಸೇನಾನಿ' ಎಂಬ ಹೆಸರು ಇತ್ತು.
ಪುರೋಡಾಶಮಯಂ ಯಜ್ವಾ ಸ್ರುವಹಸ್ತೇತಿ ನಾಮ ಚ ೧೩.
ಯಜಮಾನನು ಪುರೋಡಾಶದಿಂದ ಉಂಟಾದ ಲಿಂಗವನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದನು, ಅದಕ್ಕೆ 'ಸ್ರುವಹಸ್ತ' ಎಂಬ ಹೆಸರು ಇತ್ತು.
ಯವಾಂಕುರಂ ಜಾಮದಗ್ನ್ಯೋ ಭರ್ಗದೈತ್ಯೇತಿ ನಾಮ ಚ ೧೩.
ಜಾಮದಗ್ನ್ಯನು ಯವಾಂಕುರದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಲಿಂಗವನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದನು, ಆ ರೂಪಕ್ಕೆ 'ಭರ್ಗದೈತ್ಯ' ಎಂಬ ಹೆಸರು ಇತ್ತು.
ಮಾಂಧಾತಾ ಶರ್ಕರಾಲಿಂಗಂ ನಾಮ ಬಾಹುಯುಗೇತಿ ಚ ೧೩.
ಮಾಂಧಾತನು ಸಕ್ಕರೆಯಿಂದ ಉಂಟಾದ ಲಿಂಗವನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದನು, ಅದಕ್ಕೆ 'ಬಾಹುಯುಗ' ಎಂಬ ಹೆಸರು ಇತ್ತು.
ಸಾಧ್ಯಾ ಭರ್ತೃಮಯಂ ಲಿಂಗಂ ನಾಮ ವಿಶ್ವಪತಿಃ ಸ್ಮೃತಮ್ ೧೩.
ಸಾಧ್ಯರು ಭರ್ತೃನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಲಿಂಗವನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರು, ಆ ರೂಪವನ್ನು 'ವಿಶ್ವಪತಿ' ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು.
ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯಂ ಪೃಥುಸ್ತಥಾ ಲಿಂಗಂ ಸಹಸ್ರಚರಣಾಭಿಧಮ್ ೧೩.
ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ ಮತ್ತು ಪೃಥು ಇಬ್ಬರೂ ಒಂದು ಲಿಂಗವನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರು, ಅದನ್ನು 'ಸಹಸ್ರಚರಣ' ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು.
ಪೃಥಿವೀ ಮೇರುಲಿಂಗಂ ಚ ದ್ವಿತನುಶ್ಚಾಸ್ಯ ನಾಮ ಚ ೧೩.
ಪೃಥಿವಿ ಮೆರುಗಿರಿಯ ಲಿಂಗವನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದಳು, ಆತನ ಎರಡನೇ ರೂಪಕ್ಕೂ ಇದೇ ಹೆಸರು ಇತ್ತು.
ಋಷಯೋ ಜ್ಞಾನಲಿಂಗಂ ಚ ಚಿರಸ್ಥಾನೇತಿ ನಾಮ ಚ ೧೩.
ಋಷಿಗಳು ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಲಿಂಗವನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರು, ಅದನ್ನು 'ಚಿರಸ್ಥಾನ' ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು.
ಗೋರೋಚನಮಯಂ ಶೇಷೋ ನಾಮ ಪಶುಪತಿಃ ಸ್ಮೃತಮ್ ೧೩.
ಶೇಷನು ಹಸುವಿನ ಗೋರೋಚನದಿಂದ ಉಂಟಾದ ಲಿಂಗವನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದನು, ಆ ರೂಪವನ್ನು 'ಪಶುಪತಿ' ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು.
ತಕ್ಷಕಃ ಕಾಲಕೂಟಾಖ್ಯಂ ಬಹುರೂಪೇತಿ ನಾಮ ಚ ೧೩.
ತಕ್ಷಕನು ಕಾಲಕುಟ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಲಿಂಗವನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದನು, ಅದಕ್ಕೆ 'ಬಹುರೂಪ' ಎಂಬ ಹೆಸರು ಇತ್ತು.
ಶ್ರೃಂಗೀ ವಿಷಮಯಂ ಪದ್ಮೋ ನಾಮ ಧೂರ್ಜಟಿರೇವ ಚ ೧೩.
ಶೃಂಗೀ ವಿಷದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಲಿಂಗವನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದನು, ಆ ರೂಪಕ್ಕೆ 'ಪದ್ಮ ಧೂರ್ಜಟಿ' ಎಂಬ ಹೆಸರು ಇತ್ತು.
ಪಾರದಂ ಚ ಶಿವಾ ದೇವೀ ನಾಮ ತ್ರ್ಯಮ್ಬಕ ಏವ ಚ ೧೩.
ಶಿವಾ ದೇವಿ ಪಾರದದಿಂದ ಉಂಟಾದ ಲಿಂಗವನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದಳು, ಅದಕ್ಕೆ 'ತ್ರ್ಯಂಬಕ' ಎಂಬ ಹೆಸರು ಇತ್ತು.
ಏವಂ ಕಿಂ ಬಹುನೋಕ್ತೇನ ಯದ್ಯತ್ಸತ್ತ್ವಂ ವಿಭೂತಿಮತ್ ೧೩.
ಹೀಗಿರುವಾಗ, ಹೆಚ್ಚು ಹೇಳುವುದಕ್ಕೆ ಏನು ಅಗತ್ಯ? ಯಾವ ಜೀವಿಯಲ್ಲಾದರೂ ಮಹಿಮೆ ಇದ್ದರೆ—
ಭಸ್ಮನೋ ಯದಿ ವೃಕ್ಷತ್ವಂ ಜ್ಞಾಯತೇ ನೀರಸೇವನಾತ್ ೧೩.
ಬೂದಿಯ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಮರದಂತೆಯೆಂದು ತಿಳಿಯಲಾಗಿದೆಯೆಂದರೆ, ಅದು ರಸವಿಲ್ಲದ ಕಾರಣ.
ಧರ್ಮಾರ್ಥಕಾಮಮೋಕ್ಷಾಣಾಂ ಯದಿ ಪ್ರಾಪ್ತೌ ಭವೇನ್ಮತಿಃ ೧೩.
ಯಾರಾದರೂ ಧರ್ಮ, ಸಂಪತ್ತು, ಸುಖ ಅಥವಾ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಮನಸ್ಸು ಇಟ್ಟಿದ್ದರೆ—
ಯ ಇದಂ ಶತರುದ್ರೀಯಂ ಪ್ರಾತಃಪ್ರಾತಃ ಪಠಿಷ್ಯತಿ ೧೩.
ಯಾರು ಈ ಶತರುದ್ರೀಯವನ್ನು ಪ್ರತಿದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಓದುತ್ತಾರೋ—
ನಾತಃ ಪರಂ ಪುಣ್ಯತಮಂ ಕಿಂಚಿದಸ್ತಿ ಮಹಾಫಲಮ್ ೧೩.
ಇದಕ್ಕಿಂತ ಪವಿತ್ರವೂ, ಮಹಾಫಲವನ್ನು ಕೊಡುವುದೂ ಇನ್ನೊಂದಿಲ್ಲ.
ವಾಚಾ ಚ ಯತ್ಕೃತಂ ಪಾಪಂ ಮನಸಾ ವಾಪ್ಯುಪಾರ್ಜಿತಮ್ ೧೩.
ಮಾತಿನಿಂದ ಮಾಡಿದ ಪಾಪವಾಗಲಿ, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಸಂಪಾದಿಸಿದ ಪಾಪವಾಗಲಿ—
ರೋಗಾರ್ತೋ ಮುಚ್ಯತೇ ರೋಗಾದ್ಬದ್ಧೋ ಮುಚ್ಯೇತ ಬನ್ಧನಾತ್ ೧೩.
ರೋಗದಿಂದ ಬಳಲುವವನು ರೋಗದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಬಂಧನದಲ್ಲಿರುವವನು ಬಂಧನದಿಂದ ಬಿಡುತ್ತಾನೆ.
ನಾಮ್ನಾಂ ಶತೇನ ಯಃ ಕುಮ್ಭೈಃ ಪುಷ್ಪೈಸ್ತಾವದ್ಭಿರೀಶ್ವರಮ್ ೧೩.
ಯಾರು ನೂರಾರು ಕುಂಭಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಅಷ್ಟೇ ಹೂಗಳಿಂದ ಈಶ್ವರನನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ—
ಲಿಂಗಾನಾಂ ಶತಮೇತಚ್ಚ ಶತಮಾರಾಧಕಾಸ್ತಥಾ ೧೩.
ಹಾಗೆಯೇ ನೂರು ಲಿಂಗಗಳು ಮತ್ತು ನೂರು ಪೂಜಕರು ಇದ್ದರೂ—
ವಿಶೇಷಾದೇಷು ಲಿಂಗೇಷು ಯಃ ಪಠಿಷ್ಯತಿ ಪಂಚಸು ೧೩.
ವಿಶೇಷವಾದ ಐದು ಲಿಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಯಾರು ಇದನ್ನು ಓದುತ್ತಾರೋ—
ನಿಶಮ್ಯೈವಂ ಪ್ರಾರ್ಥ್ಯತೇಽಪಿ ಗುಪ್ತಕ್ಷೇತ್ರೇ ಮುದಾನ್ವಿತಾಃ ೧೩.
ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಗುಪ್ತ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿರುವವರೂ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಾರೆ.
ತತೋ ಬಹುತಿಥೇ ಕಾಲೇ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷೀಭೂಯ ಶಂಕರಃ ೧೩.
ಅನೇಕ ದಿನಗಳ ನಂತರ, ಶಂಕರನು ಸ್ವಯಂ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು.