ಏಕ ಏವ ಪರಂ ಜ್ಯೋತಿಸ್ತೇಷಾಮಪಿ ಚ ಯನ್ಮಹಃ ೩೪.
ಅವನೇ ಪರಮ ಜ್ಯೋತಿ, ಅವನ ಮಹಿಮೆ ಅವರಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನದು.
ಕಥಂ ತ್ವಯಾ ಜಿತೋ ದೇವಿ ಹ್ಯಜೇಯೋ ಭುವನತ್ರಯೇ ೩೪.
ದೇವಿಯೇ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಯಾರೂ ಸೋಲಿಸಲಾರದವನನ್ನು ನೀನು ಹೇಗೆ ಜಯಿಸಿದ್ದೆ ಎಂದು ಹೇಳು.
ನಾರದೇನೈವಮುಕ್ತಾ ಸಾ ಕುಪಿತಾ ಪಾರ್ವತೀ ಭೃಶಮ್ ೩೪.
ನಾರದನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ, ಪಾರ್ವತಿಗೆ ತುಂಬಾ ಕೋಪವಾಯಿತು.
ಚಾಪಲ್ಯಾಚ್ಚ ನ ವಕ್ತ್ವ್ಯಂ ಬ್ರಹ್ಮಪುತ್ರ ನಮೋಸ್ತು ತೇ ೩೪.
ಅಚಾನಕ್ ಮಾತಾಡಬಾರದು ಬ್ರಹ್ಮನ ಮಗನೇ, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
ಕಥಂ ಶಿವೋ ಹಿ ದೇವರ್ಷ ಉಕ್ತೋಽತೋ ಹಿ ತ್ವಯಾ ಬಹು ೩೪.
ದೇವರ್ಷಿಯೇ, ನೀನು ಶಿವನ ಬಗ್ಗೆ ಏಕೆ ಇಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಮಾತಾಡಿದ್ದೀಯೆ?
ಮಯಾ ಲಬ್ಧಪ್ರತಿಷ್ಠೋಽಯಂ ಜಾತೋ ನಾಸ್ತ್ಯತ್ರ ಸಂಶಯಃ॥ ೩೪.
ನನ್ನಿಂದ ಅವನು ಹೆಸರು ಗಳಿಸಿದ್ದಾನೆ, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವೇ ಇಲ್ಲ.
ಏವಂ ಬಹುವಿಧಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ನಾರದೋ ಮೌನಮಾಶ್ರಯತ್ ೩೪.
ಹೀಗೆ色色ವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ನಾರದನು ಮೌನವನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡನು.
ತ್ವಯಾ ಬಹು ನ ವಕ್ತವ್ಯಂ ಪುನರೇವ ಚ ಭಾಮಿನಿ ೩೪.
ಸುಂದರಿಯೇ, ನೀನು ಮತ್ತೆ ಇಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಮಾತಾಡಬಾರದು.
ಸ್ತ್ರೀಭಾವಯುಕ್ತಾಸಿ ವರಾನನೇ ತ್ವಂ ದೇವಂ ನ ಜಾನಾಸಿ ಪರಂ ಪರಾಣಾಮ್ ೩೪.
ಚೆನ್ನಾದ ಮುಖವಳೇ, ನಿನಗೆ ಹೆಣ್ಣಿನ ಸ್ವಭಾವ ಇದೆ; ನೀನು ದೇವರಲ್ಲಿ ದೇವರಾದ ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ಅರಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ.
ಯಥಾ ಕೃತಂ ತೇನ ಪಿನಾಕಿನಾ ಪುರಾ ಏತತ್ಸ್ಮೃತಂ ಕಿಂ ಸುಭಗೇ ವದಸ್ವ ನಃ ೩೪.
ಭವ್ಯೆಯೇ, ಪಿನಾಕಧಾರಿ ಹಿಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಏನು ಮಾಡಿದನು ಎಂದು ನಮಗೆ ನೆನಪಾಗಿದೆ. ದಯವಿಟ್ಟು ಅದನ್ನು ವಿವರಿಸಿ.
xxxವಾತ್ತ್ವಯಾರಾಧಿತ ಏವ ಏಷ ಶಿವಃ ಪರಾಣಾಂ ಪರಮಃ ಪರಾತ್ಮಾ॥ ೩೪.
ನೀನು ಈ ಶಿವನನ್ನು, ಪರಮಾತ್ಮನಾದ ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದ್ದೀಯೆ.
ಭೃಂಗಿಣೇತ್ಯೇವಮುಕ್ತಾ ಸಾ ಹ್ಯುವಾಚ ಕಿಪಿತಾ ಭೃಶಮ್ ೩೪.
‘ಭೃಂಗಿ’ ಎಂದು ಅವಳನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಆಕೆ ತುಂಬಾ ಕೋಪಗೊಂಡು ಮಾತನಾಡಿದಳು.
ಹಂ ಭೃಂಗಿನ್ಪಕ್ಷಪಾತಿತ್ವಾದ್ಯದುಕ್ತಂ ವಚನಂ ಮಮ ೩೪.
ಹಾ ಭೃಂಗಿ, ನೀನು ಪಕ್ಷಪಾತದಿಂದಲೇ ನನಗೆ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದ್ದೀಯೆ.
ಅಹಂ ಶಿವಾತ್ಮಿಕಾ ಮೂಢ ಶಿವೋ ನಿತ್ಯಂ ಮಯಿ ಸ್ಥಿತಃ ೩೪.
ಮೂಢನೆ, ನಾನು ಶಿವನ ಸ್ವರೂಪವಳಾಗಿದ್ದೇನೆ; ಶಿವನು ಸದಾ ನನ್ನಲ್ಲೇ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೆ.
ಶ್ರುತಂ ಚ ವಾಕ್ಯಂ ಶುಭದಂ ಪಾರ್ವತ್ಯಾ ಭೃಂಗಿಣಾ ತದಾ ೩೪.
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪಾರ್ವತಿ ಮತ್ತು ಭೃಂಗಿ ಆ ಶುಭವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದರು.
ಪುತುರ್ಯಜ್ಞೇ ಚ ದಕ್ಷಸ್ಯ ಶಿವನಿಂದಾ ತ್ವಯಾ ಶ್ರುತಾ ೩೪.
ಮಗನೇ, ದಕ್ಷನ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ನೀನು ಶಿವನನ್ನು ನಿಂದಿಸುವ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದೆ.
ತತ್ಕ್ಷಣಾದೇವ ನನ್ವಂಗಿ ಹ್ಯಧುನಾ ಕಿಂ ಕೃತಂ ತ್ವಯಾ ೩೪.೧೦೬ ಕಥಂ ವಾ ಪರ್ವತಶ್ರೇಷ್ಠಾಜ್ಜಾತಾ ಸೇ ವರವರ್ಣಿನಿ ೩೪.
ಆ ಕ್ಷಣದಿಂದಲೇ, ಸುಂದರಾಂಗಿಯೇ, ನೀನು ಈಗ 무엇ನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದೀಯೆ? ಪರ್ವತಗಳಲ್ಲಿಯೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮಳಾದ ನೀನು ಹೇಗೆ ಜನಿಸಿದ್ದೆ?
ಸಪ್ರೇಮಾ ಚ ಶಿವೇ ಭಕ್ತಿಸ್ತವ ನಾಸ್ತೀಹ ಸಂಪ್ರಾತಮ್ ೩೪.
ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ಶಿವನ ಮೇಲೆ ಪ್ರೀತಿ ತುಂಬಿದ ಭಕ್ತಿ ಇಲ್ಲ.
ಶಿವಾತ್ಪರತರಂ ನಾನ್ಯತ್ತ್ರಿಷು ಲೋಕೇಷು ವಿದ್ಯತೇ ೩೪.
ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಶಿವನಿಗಿಂತ ಮೇಲು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ.
ಭಕ್ತಾಸಿ ತ್ವಂ ಮಹಾದೇವಿ ಮಹಾಭಾಗ್ಯವತಾಂ ವರೇ ೩೪.
ನೀನು ಮಹಾದೇವಿಗೆ ಭಕ್ತೆಯುಳ್ಳವಳಾಗಿದ್ದೀಯೆ, ಮಹಾಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠಳಾಗಿದ್ದೀಯೆ.
ಶಿವೋ ವರೇಣ್ಯಃ ಸರ್ವೇಶೋ ನಾನ್ಯಥಾ ಕರ್ತುಮರ್ಹಸಿ ೩೪.
ಶಿವನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಆರಾಧ್ಯನು, ನೀನು ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳಬಾರದು.
ರೇ ಭೃಂಗಿನ್ಮೌನಮಾಲಂಬ್ಯ ಸ್ಥಿರೋ ಭವಾಥ ವಾ ವ್ರಜ ೩೪.
ಓ ಭೃಂಗಿ, ನೀನು ಮೌನವಾಗಿಯೂ ಸ್ಥಿರವಾಗಿಯೂ ಇರು, ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಇಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಹೋಗು.
ತಪಸಾ ಕೇನ ಚಾನೀತಃ ಕಯಾ ಚಾಪಿ ಶಿವೋ ಹ್ಯಯಮ್ ೩೪.
ಯಾರ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ, ಯಾರಿಂದ ಈ ಶಿವನು ಇಲ್ಲಿ ಬಂದನು?
ಕೋಽಸಿ ತ್ವಂ ಕೇನ ಯುಕ್ತೋಽಸಿ ಕಸ್ಮಾಚ್ಚ ಬಹು ಭಾಷಸೇ ೩೪.
ನೀನು ಯಾರು? ಯಾವ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ನೀನು ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ? ಏಕೆ ಇಷ್ಟು ಮಾತಾಡುತ್ತೀ?
ಭೃಂಗಿಣೋಕ್ತಾ ತಿರಸ್ಕೃತ್ಯ ತದಾ ಶಾಪಂ ದದೌ ಸತೀ ೩೪.
ಭೃಂಗಿಯ ಮಾತನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸಿ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸತೀ ಶಾಪವನ್ನು ನೀಡಿದಳು.
ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ತದಾ ದೇವೀ ಪಾರ್ವತೀ ಶಂಕರಪ್ರಿಯಾ ೩೪.
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಆ ದೇವಿ ಪಾರ್ವತಿ, ಶಂಕರನ ಪ್ರಿಯಳಾದಳು—
ಕರ ಗೃಹ್ಯ ಚ ತನ್ವಂಗೀ ಭುಜಂಗಂ ವಾಸುಕಿಂ ತಥಾ ೩೪.
ತನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಸುಂದರಾಂಗಿಯನ್ನು ಮತ್ತು ವಾಸುಕಿಯನ್ನೂ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಳು.
ಶಂಭೋರ್ಜಗ್ರಾಹ ಕುಪಿತಾ ಭೂಷಣಾನಿ ತ್ವರಾನ್ವಿತಾ ೩೪.
ಕೋಪಗೊಂಡ ಪಾರ್ವತಿ, ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಶಂಭುವಿನ ಆಭರಣಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಳು.
ಕಂಬಲಾಶ್ವತರೌ ನಾಗೌ ಮಹೇಶಕೃತಭೂಷಣೌ ೩೪.
ಕಂಬಲ ಮತ್ತು ಅಶ್ವತಾರ ಎಂಬ ಎರಡು ಆನೆಗಳನ್ನು ಮಹೇಶ್ವರನು ಅಲಂಕರಿಸಿದ್ದನು.
ಕೌಪೀನಾಚ್ಛಾ ದನಂ ತಸ್ಯಾ ಚ್ಛಲೋಕ್ತ್ಯಾ ಚ ಪ್ರಹಸ್ಯ ವೈ ೩೪.
ಅವನಿಗೆ ಕೇವಲ ಒಂದು ಕೌಪೀನ ಮಾತ್ರ ಉಡುಪಾಗಿತ್ತು; ಅವಳು ಹಾಸ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ನಗುತ್ತಾ ಅವಳಿಗೆ ಭಿಕ್ಷೆ ನೀಡಿದನು.