ಗಗನಾನ್ನಿಸ್ಸೃತಃ ಸದ್ಯೋ ಗಂಗೌಘಃ ಪರಮಾದ್ಭುತಃ ೩೪.
ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ, ಆಕಾಶದಿಂದ ಅತ್ಯದ್ಭುತವಾದ ಗಂಗೆಯ ಹರಿವು ಇಳಿಯಿತು.
ಕೂಪೋ ಹಿ ಪಯಸಾಂ ಯೇ ನ ಪವಿತ್ರಂ ವರ್ತತೇ ಜಗತ್ ೩೪.
ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬಾವಿಯು ಇದ್ದಿತು, ಅದರ ನೀರಿನಿಂದ ಜಗತ್ತು ಎಂದಿಗೂ ಅಶುದ್ಧವಾಗದು.
ಸರ್ವಂ ತದಾ ದ್ವಿಧಾಭೂತಂ ದೃಷ್ಟಂ ತೇನ ಮಹಾತ್ಮನಾ ೩೪.
ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ಆ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಎರಡು ಭಾಗಗಳಂತೆ ವಿಭಜಿತವಾಗಿ ಕಂಡನು.
ಏವಂ ವಿಲೋಕಮಾನೋಽಸೌ ನಾರದೋ ಭಗವಾನೃಷಿಃ ೩೪.
ಈ ರೀತಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ಮಹರ್ಷಿ ನಾರದನು—
ಯಾವದ್ದ್ವಾರಿ ಸ್ಥಿತೋಪಶ್ಯನ್ಮಹದಾಶ್ಚರ್ಯಮೇವ ಚ ೩೪.
ಬಾಗಿಲಿನ ಬಳಿ ನಿಂತು, ಆ ಮಹಾ ಆಶ್ಚರ್ಯವನ್ನು ಅವನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದನು.
ನಾರದೋ ಮೋಹಿತೋ ಹ್ಯಾಸೀತ್ಪಪ್ರಚ್ಛ ಚ ಸ ತೌ ತದಾ ೩೪.
ನಾರದನು ಮಂತ್ರಮುಗ್ಧನಾಗಿ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆ ಇಬ್ಬರನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದನು.
ತಸ್ಮಾದನುಜ್ಞಾ ದಾತವ್ಯಾ ದರ್ಶನಾರ್ಥಂ ಶಿವಸ್ಯ ಚ ೩೪.
ಆದರಿಂದ, ಶಿವನನ್ನು ದರ್ಶನ ಮಾಡಲು ಅನುಮತಿ ನೀಡಬೇಕು.
ಜ್ಞಾನದೃಷ್ಟ್ಯಾ ವಿಲೋಕ್ಯಾಥ ದೂಷ್ಣೀಂಭೂತೋಽಭವತ್ತದಾ ೩೪.
ಜ್ಞಾನದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡಿ, ಅವನು ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮೌನವಾಗಿದ್ದನು.
ತಥಾನ್ಯೇ ತತ್ಸರೂಪಾಶ್ಚ ದೃಷ್ಟಾಸ್ತೇನ ಮಹಾತ್ಮನಾ ೩೪.
ಹಾಗೆಯೇ ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ಅದೇ ರೂಪದ ಇತರರನ್ನು ಕೂಡ ನೋಡಿದನು.
ಏವಮಾದೀನ್ಯನೇಕಾನಿ ಆಶ್ಚರ್ಯಾಣಿ ದದರ್ಶ ಸಃ ೩೪.
ಅವನಿಗೆ ಇಂತಹ ಅನೇಕ ಆಶ್ಚರ್ಯಕರ ದೃಶ್ಯಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡವು.
ಅರ್ಧಾಸನಗತಾ ಸಾಧ್ವೀ ಶಂಕರಸ್ಯ ಮಹಾತ್ಮನಃ ೩೪.
ಅರ್ಧ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಆ ಸತೀ ಶಂಕರನಿಗೆ ಸೇರಿದ್ದಳು.
ಗೌರೀ ಸಿತೇಕ್ಷಣಾ ಬಾಲಾ ತನ್ವಂಗೀ ಚಾರುಲೋಚನಾ ೩೪.
ಗೌರಿ ಸುಂದರ ಕಣ್ಣುಗಳಿದ್ದಳು, ಯೌವನದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದಳು, ಸೊಪ್ಪು ದೇಹವಿದ್ದಳು, ಆಕೆಯ ಕಣ್ಣುಗಳು ಮೋಹಕವಾಗಿದ್ದವು.
ನಿರ್ವಿಕಾನಿ ವಿಕಾರೈಶ್ಚ ಬಹುಭಿರ್ವಿಕಲೀಕೃತಃ ೩೪.
ಅವನು ಬದಲಾಗದವನಾದರೂ ಅನೇಕ ರೂಪಾಂತರಗಳಿಂದ ಗೊಂದಲಕ್ಕೊಳಗಾದನು.
ನಾರದೇನ ತಥಾ ಶಮ್ಭುರ್ದೃಷ್ಟಸ್ತ್ರಿಭುವನೇಶ್ವರಃ ೩೪.
ನಾರದನು ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಒಡೆಯನಾದ ಶಂಭುವನ್ನು ಹೀಗೆ ನೋಡಿದನು.
ಶಂಖೇನ ಭೋಗಿವರ್ಯೇಣ ಸೇವಿತಂ ಚಾಂಘ್ರಿಪಂಕಜಮ್ ತಥಾ ಪದ್ಮೇನ ಮಹಾ ಶೇಷೇಣಾಪಿ ವಿಶೇಷತಃ॥ ೩೪.
ಶಂಖ ಎಂಬ ಶ್ರೇಷ್ಠ ನಾಗನು ಮತ್ತು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಮಹಾ ಶೇಷನಾದ ಪದ್ಮನು ಅವರ ಪಾದಕಮಲಗಳನ್ನು ಸೇವಿಸಿದರು.
ಅನ್ಯೈಶ್ಚ ನಾಗವರ್ಯೈಶ್ಚ ಸೇವಿತೋ ಹಿ ನಿರಂತರಂಮ್ ೩೪.
ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ಶ್ರೇಷ್ಠ ನಾಗರೂ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಅವನನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.
ಕಂಬಲಾಶ್ವತರೌ ನಿತ್ಯಂ ಕರ್ಣಭೂಷಣಭೂಷಿತೌ ೩೪.
ಕಂಬಲ ಮತ್ತು ಅಶ್ವತರಣು ಯಾವಾಗಲೂ ಕಿವಿಯ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತರಾಗಿದ್ದರು.
ಅನೇಕಜಾತಿಸಂವೀತಾ ನಾನಾವರ್ಣಾಶ್ಚ ಪದ್ಮಿನಃ ೩೪.
ಅವರು ಅನೇಕ ವಿಧದ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದ್ದರು, ವಿವಿಧ ಬಣ್ಣದ ಪದ್ಮಗಳು ಇದ್ದವು.
ಪದ್ಮೋ ದಂಭಃ ಸುದಂಭಶ್ಚ ಕರಾಲೋ ಭೀಷಣಸ್ತಥಾ ೩೪.
ಪದ್ಮ, ದಂಭ, ಸುದಂಭ, ಕರಾಳ, ಭೀಷಣ ಎಂಬವರು ಇದ್ದರು.
ಅಂಗಭೂತಾ ಹರಸ್ಯಾ ಸನ್ಪೂಜ್ಯಸ್ಯಾಸ್ಯ ಜಗತ್ತ್ರಯೇ ೩೪.
ಅವರು ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಪೂಜ್ಯನಾದ ಹರನ ಅಂಗಗಳಾಗಿ ಆಗಿದ್ದರು.
ಫಣಾನಾಂ ದ್ವಿತಯಂ ಕೇಷಾಂ ತ್ರಿತಯಂ ಚ ಮಹಾಪ್ರಭಮ್ ೩೪.
ಕೆಲವರಿಗೆ ಎರಡು ಫಣಗಳು, ಇನ್ನವರಿಗೆ ಮೂರು ಫಣಗಳು ಇದ್ದವು, ಅವು ಬಹಳ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿದ್ದವು.
ನವಕಂ ದಶಕಂ ಚೈವ ತಥೈಕಾದಶಕಂ ತ್ವಥ ೩೪.
ಒಬ್ಬರಿಗೆ ಒಂಬತ್ತು, ಹತ್ತು, ಮತ್ತೊಬ್ಬರಿಗೆ ಹನ್ನೊಂದು ಫಣಗಳು ಇದ್ದವು.
ಚತ್ವಾರಿಂಶತ್ಫಣಾಃ ಕೇಽಪಿ ಪಂಚಾಶತ್ಕಂ ಚ ಷಷ್ಟಿಕಮ್ ೩೪.
ಕೆಲವರಿಗೆ ನಲವತ್ತು, ಐವತ್ತು, ಇನ್ನವರಿಗೆ ಅರವತ್ತು ಫಣಗಳು ಇದ್ದವು.
ತಥಾ ಶತಸಹಸ್ರಾಣಿ ಹ್ಯಯುತಪ್ರಯುತಾನಿ ಚ ೩೪.
ಹಾಗೆಯೇ ಶತಸಹಸ್ರಗಳು, ಆಯುತಗಳು, ಪ್ರಯುತಗಳು ಫಣಗಳು ಇದ್ದವು.
ಅನಂತಾಶ್ಚ ಫಣಾ ಯೇಷಾಂ ತೇ ಸರ್ಪಾಃ ಶಿವಭೂಷಣಾಃ ೩೪.
ಅವರಲ್ಲಿ ಅನಂತ ಫಣಗಳಿರುವ ನಾಗಗಳು ಶಿವನ ಆಭರಣಗಳಾಗಿದ್ದಾರೆ.
ವಿದ್ಯಾವಂತೋಽಪಿ ತೇ ಸರ್ವೇ ಭೋಗಿನೋಽಪಿ ಸುಶೋಭಿತಾಃ ೩೪.
ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ವಿದ್ಯಾವಂತರಾಗಿದ್ದರು, ಆ ನಾಗರು ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.
ಅರ್ದ್ಧಚಂದ್ರಾಂಕಿತೋ ಯಸ್ಯ ಕಪರ್ದ್ದಸ್ತ್ವತಿಸುಂದರಃ ೩೪.
ಅವನ ಜಟೆಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಧಚಂದ್ರದ ಅಲಂಕಾರವಿದ್ದು, ಅದು ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರವಾಗಿದೆ.
ಪಂಚವಕ್ತ್ರೋ ಮಹಾದೇವೋ ಬಾಹುಭಿರ್ದ್ದಶಭಿರ್ವೃತಃ ೩೪.
ಮಹಾದೇವನು ಐದು ಮುಖಗಳೊಂದಿಗೆ, ಹತ್ತು ಕೈಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದಿದ್ದಾನೆ.
ಉರೋ ಯಸ್ಯ ವಿಶಾಲಂ ಚ ತಥೋರುಜಘನಂ ಪರಮ್ ೩೪.
ಅವನ ಎದೆಯು ವಿಶಾಲವಾಗಿದ್ದು, ಅವನ ತೊಡೆಯೂ ಹಾಗೂ ಹಿಪ್ಪುಗಳು ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾಗಿವೆ.
ತದ್ದೃಷ್ಟಂ ಚರಣಾರವಿಂದಮತುಲಂ ತೇಜೋಮಯಂ ಸುಂದರಂ ಸಂಧ್ಯಾರಾಗಸುಮಂಗಲಂ ಚ ಪರಮಂ ತಾಪಾಪನುತ್ತಿಂಕರಮ್ ೩೪.
ನಾನು ಅವನ ಪಾದಾರವಿಂದವನ್ನು ನೋಡಿದೆನು—ಅದು ಹೋಲಿಕೆಯಿಲ್ಲದಂತೆ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿ, ಸುಂದರವಾಗಿ, ಸಂಧ್ಯೆಯ ರಂಗಿನ ಶುಭತೆಯೊಂದಿಗೆ, ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾಗಿ, ಎಲ್ಲ ದುಃಖಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡುತ್ತದೆ.