ಸೃಷ್ಟೇರ್ಲವೋ ಹಿ ಸಂಜಾತೋ ಲವಾಚ್ಚ ಕ್ಷಣಮೇವ ಚ ೩೩.
ಸೃಷ್ಟಿಯ ಒಂದು ಭಾಗದಿಂದ ಲವ ಎಂಬುದು ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ, ಲವದಿಂದ ಕ್ಷಣ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.
ನಿಮಿಷಾಣಾಂ ಚ ಷಷ್ಟ್ಯಾ ವೈ ಫಲ ಇತ್ಯಭಿಧೀಯತೇ ೩೩.
ಅರುವತ್ತಾರು ನಿಮಿಷಗಳು ಸೇರಿ ಫಲ ಎನ್ನಲ್ಪಡುವುದು.
ಪಕ್ಷಾಭ್ಯಾಂ ಮಾಸ ಏವ ಸ್ಯಾನ್ಮಾಸಾ ದ್ವಾದಶ ವತ್ಸರಃ ೩೩.
ಎರಡು ಪಕ್ಷಗಳು ಸೇರಿ ಒಂದು ತಿಂಗಳು, ಹನ್ನೆರಡು ತಿಂಗಳುಗಳು ಸೇರಿ ಒಂದು ವರ್ಷ.
ಪ್ರತಿಪದ್ದಿನಮಾರಭ್ಯ ಪೌರ್ಣಮಾಸ್ಯಂತಮೇವ ಚ ೩೩.
ಪ್ರತಿಪತ್ಪಕ್ಷದ ಮೊದಲ ದಿನದಿಂದ ಪೌರ್ಣಮಿಯವರೆಗೆ.
ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರಮಸೀ ಯಾ ತು ಸಾ ಪೂರ್ಣಾ ದೇವತಾಪ್ರಿಯಾ ೩೩.
ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರನ ಹಬ್ಬು ರಾತ್ರಿಯು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಬಹಳ ಪ್ರಿಯವಾದದು; ಅದು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿದೆ.
ಅಗ್ನಿಷ್ವಾತ್ತಾದಿಪಿತೄಣಾಂ ಪ್ರಿಯಾತೀವ ಬಭೂವ ಹ ತೇಷಾಂ ಮಧ್ಯೇ ವಿಶೇಷೋ ಯಸ್ತಂ ಶ್ರೃಣುಧ್ವಂ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಾಃ॥ ೩೩.
ಅಗ್ನಿಷ್ವಾತ್ತ ಎಂಬ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಆ ರಾತ್ರಿಯು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪ್ರಿಯವಾಯಿತು. ಅವರೊಳಗೆ ಒಂದು ವಿಶೇಷತೆ ಇದೆ; ಅದನ್ನು ನೀವು ಕೇಳಿರಿ, ಮಹಾನ್ ದ್ವಿಜರೆ.
ಯೋಗಾನಾಂ ವಾ ವ್ಯತೀಪಾತ ಊಡೂನಾಂ ಶ್ರವಣಸ್ತಥಾ ೩೩.
ಯೋಗಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯತೀಪಾತ ಮತ್ತು ನಕ್ಷತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರವಣ ಕೂಡ ಗಮನಿಸಬೇಕಾದವು.
ಸಂಕ್ರಾಂತಯಸ್ತಥಾಜ್ಞೇಯಾಃ ಪವಿತ್ರಾ ದಾನಕರ್ಮಣಿ ೩೩.
ಸಂಕ್ರಮಣಗಳೂ ಸಹ ದಾನ ಮಾಡುವ ಕಾರ್ಯಗಳಿಗೆ ಪವಿತ್ರವೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.
ಪಞ್ಚಮೀ ನಾಗರಾಜಸ್ಯ ಕುಮಾರಸ್ಯ ಚ ಷಷ್ಠಿಕಾ ೩೩.
ಪಂಚಮಿಯು ನಾಗರಾಜನಿಗೆ, ಷಷ್ಠಿಯು ಕುಮಾರನಿಗೆ ಸೇರಿದೆ.
ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ದಶಮೀ ಜ್ಞೇಯಾ ರುದ್ರಸ್ಯೈಕಾದಶೀ ತಥಾ ೩೩.
ಹತ್ತನೇ ತಿಥಿಯು ಬ್ರಹ್ಮನದು, ಹನ್ನೊಂದನೆಯದು ರುದ್ರನದು ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.
ಚತುರ್ದ್ದಶೀ ತಥಾ ಶಂಭೋಃ ಪ್ರಿಯಾ ನಾಸ್ತ್ಯತ್ರ ಸಂಶಯಃ ಉಪೋಷ್ಯಾ ಸಾ ತಿಥಿಃ ಶ್ರೇಷ್ಠಾ ಶಿವಸಾಯುಜ್ಯಕಾರಿಣೀ॥ ೩೩.
ಚತುರ್ಧಶಿಯು ಕೂಡ ಶಂಭುವಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದದು; ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂಶಯವೂ ಇಲ್ಲ. ಉಪವಾಸದಿಂದ ಆಚರಿಸಿದರೆ ಆ ತಿಥಿಯು ಅತ್ಯುತ್ತಮ, ಶಿವನೊಂದಿಗೆ ಏಕತ್ವಕ್ಕೆ ತಲುಪಿಸುತ್ತದೆ.
ಶಿವರಾತ್ರಿತಿಥಿಃ ಖ್ಯಾತಾ ಸರ್ವಪಾಪಪ್ರಣಾಶಿನೀ ೩೩.
ಶಿವರಾತ್ರಿ ಎಂಬ ತಿಥಿಯು ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡುವದು ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ.
ಬ್ರಾಹ್ಮಣೀ ವಿಧವಾ ಕಾಚಿತ್ಪುರಾ ಹ್ಯಾಸೀಚ್ಚ ಚಂಚಲಾ ೩೩.
ಒಮ್ಮೆ ಒಬ್ಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ವಿಧವೆ ಇದ್ದಳು; ಅವಳ ಸ್ವಭಾವ ಚಂಚಲವಾಗಿತ್ತು.
ತಸ್ಯಾಂ ತಸ್ಯ ಸುತೋ ಜಾತಃ ಶ್ವಪಚಸ್ಯ ದುರಾತ್ಮನಃ ೩೩.
ಆಕೆಯಿಂದ ಒಬ್ಬ ದುಷ್ಟ ಮನಸ್ಸಿನ, ಶ್ವಪಚನ ಮಗನು ಹುಟ್ಟಿದನು.
ಮಹಾಪಾಪಪ್ರಯೋಗಾಚ್ಚ ಪಾಪಮಾರಭತೇ ಸದಾ ೩೩.
ಅವನ ದುಷ್ಕೃತ್ಯಗಳಿಂದ ಸದಾ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.
ಮೃಗಯುಶ್ಚ ದುರಾತ್ಮಾಸೌ ಕರ್ಮಚಣ್ಡಾಲ ಏವ ಸಃ ಶಿವರಾತ್ರ್ಯಾಂ ಚ ಸಂಪ್ರಾಪ್ತೋ ಹ್ಯುಷಿತಃ ಶಿವಸನ್ನಿಧೌ॥ ೩೩.
ಆ ದುಷ್ಟನು ಬೇಡಕನಾಗಿಯೂ, ತನ್ನ ಕರ್ಮದಿಂದ ಚಂಡಾಲನಾಗಿಯೂ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದನು. ಶಿವರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಅವನು ಶಿವನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುವ ಅವಕಾಶವಾಯಿತು.
ಶ್ರವಣಂ ಶೈವಶಾಸ್ತ್ರಸ್ಯ ಯದೃಚ್ಛಾಜಾತಮಂತಿಕೇ ೩೩.
ಅದೃಷ್ಟವಶಾತ್, ಅವನು ಹತ್ತಿರವೇ ಶಿವಸಂಬಂಧಿ ಶಾಸ್ತ್ರದ ಪಾಠವನ್ನು ಕೇಳಿದನು.
ಸ ಏಕತ್ರೋಷಿತೋ ದುಷ್ಟಃ ಶಿವರಾತ್ರ್ಯಾಂ ತು ಜಾಗರಾತ್ ೩೩.
ಆ ದುಷ್ಟನು ಶಿವರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಜಾಗರಣೆಯಿಂದ ಕಾಲ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದನು.
ಭುಕ್ತ್ವಾ ಪುಣ್ಯತಾಮಾಁಲ್ಲೋಕಾನುಷಿತ್ವಾ ಶಾಶ್ವತೀಃ ಸಮಾಃ ೩೩.
ಆತನಿಗೆ ಪುಣ್ಯಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳು ಸುಖವಾಗಿ ಕಳೆಯುವ ಅವಕಾಶ ದೊರೆಯಿತು.
ನಾಮ್ನಾ ವಿಚಿತ್ರವೀರ್ಯೋಽಸೌ ಸುಭಗಃ ಸಂದುರೀ ಪ್ರಿಯಃ ೩೩.
ನಂತರ ಅವನು ವಿಚಿತ್ರವೀರ್ಯ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಸುಭಾಗ, ಸದ್ಗುಣಿ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಪ್ರಿಯನಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದನು.
ಶಿವೇ ಭಕ್ತಿಂ ಪ್ರಕುರ್ವಾಣಃ ಶಿವಕರ್ಮಪರೋಽಭವತ್ ರಾತ್ರೌ ಜಾಗರಣಂ ಯತ್ನಾತ್ಕರೋತಿ ಶಿವಸನ್ನಿಧೌ॥ ೩೩.
ಅವನು ಶಿವನಿಗೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಶಿವಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದನು; ರಾತ್ರಿ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಶಿವನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಜಾಗರಣ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.
ಶಿವಸ್ಯ ಗಾಥಾ ಗಾಯಂಸ್ತು ಆನಂದಾಶ್ರುಕಣಾನ್ಮುಹುಃ ೩೩.
ಶಿವನಿಗೆ ಗೀತೆಗಳನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾ, ಅವನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಆನಂದದ ಅಶ್ರುಗಳನ್ನು ಸುರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
ಆಯುಷ್ಯಂ ಚ ಗತಂ ತಸ್ಯ ಶಿವಧ್ಯಾನಪರಸ್ಯ ಚ ೩೩.
ಶಿವನ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದ ಆತನ ಆಯುಷ್ಯ ಮುಗಿಯಿತು.
ಸಂಸೇವಿತುಂ ಸುಖಪ್ರಾಪ್ತ್ಯೈ ಹ್ಯೇಕ ಏವ ಸದಾಶಿವಃ ೩೩.
ಸಂತೋಷವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಸದಾ ಒಂದೇ ಶಿವನ ಸೇವೆ ಮಾಡಬೇಕು.
ಜ್ಞಾನಾತ್ಸರ್ವಮನುಪ್ರಾಪ್ತಂ ಭೂತಸಾಮ್ಯಂ ನಿರಂತರಮ್ ವಿನಾ ಶಿವೇನ ಯತ್ಕಿಂಚಿನ್ನಾಸ್ತಿ ವಸ್ತ್ವತ್ರ ನ ಕ್ವಚಿತ್॥ ೩೩.
ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಎಲ್ಲವೂ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಮಾನತೆ ನಿರಂತರ ಇರುತ್ತದೆ. ಶಿವನ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾವುದು ಇಲ್ಲ.
ಏವಂ ಪೂರ್ಣಂ ನಿಷ್ಪ್ರಪಂಚಂ ಜ್ಞಾನಂ ಪ್ರಾಪ್ನೋತಿ ದುರ್ಲಭಮ್ ೩೩.
ಹೀಗೆ, ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿಯೂ ಲೋಕಮೋಹದಿಂದ ಮುಕ್ತವಾದ ಅಪರೂಪದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಸಾಧಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಮುಕ್ತಿಂ ಸಾಯುಜ್ಯತಾಂ ಪ್ರಾಪ್ತಃ ಶಿವರಾತ್ರೇರುಪೋಷಣಾತ್ ೩೩.
ಶಿವರಾತ್ರಿ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದವನು ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು, ಶಿವನೊಂದಿಗಿನ ಐಕ್ಯತೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
ದಾಕ್ಷಾಯಣೀವೀಯೋ ಗಾಚ್ಚ ಜಟಾಜೂಟೇನ ವಿಸ್ತರಾತ್ ವೀರಭದ್ರೇತಿ ವಿಖ್ಯಾತೋ ದಕ್ಷಯಜ್ಞವಿನಾಶನಃ॥ ೩೩.
ದಾಕ್ಷಾಯಣಿಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ, ದಟ್ಟ ಜಟಾಮಂಡಲ ಹೊಂದಿದವನು, ದಕ್ಷಿಣ ಯಜ್ಞವನ್ನು ನಾಶ ಮಾಡಿದ ವೀರಭದ್ರನೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದನು.
ಶಿವರಾತ್ರಿವ್ರತೇನೈವ ತಾರಿತಾ ಬಹವಃ ಪುರಾ ೩೩.
ಪಾಲೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿಯೂ ಅನೇಕರು ಕೇವಲ ಶಿವರಾತ್ರಿ ವ್ರತದಿಂದ ಉದ್ಧಾರವಾದರು.
ಮಾಂಧಾತಾ ಧುನ್ಧುಮಾರಿಶ್ಚ ಹರಿಶ್ಚನ್ದ್ರಾದಯೋ ನೃಪಾಃ ೩೩.
ಮಾಂಧಾತ, ಧುಂಧುಮಾರಿ, ಹರಿಶ್ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ಇತರ ರಾಜರೂ ಕೂಡ.