ಏಕದಾ ಪೂಜಮಾನಂ ತಂ ಶಂಕರಂ ಪರಮಾರ್ಥದಮ್ ೩೨.
ಒಂದು ದಿನ, ಅವನು ಪರಮಾರ್ಥವನ್ನು ನೀಡುವ ಶಂಕರನನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ—
ವಚನಾಚ್ಚಿತ್ರಗುಪ್ತಸ್ಯ ಶ್ವೇತ ಆನೀಯತಾಮಿತಿ ೩೨.
ಚಿತ್ರಗುಪ್ತನ ಆದೇಶದಿಂದ, 'ಶ್ವೇತನನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ತಂದುಕೊ' ಎಂದು ಹೇಳಲಾಯಿತು.
ರಾಜಾನಂ ನೇತುಕಾಮಾಸ್ತೇ ಪಾಶಹಸ್ತಾ ಮಹಾಭಯಾಃ ೩೨.
ಭಯಾನಕವಾದ ಪಾಶಧಾರಿಗಳು ಆ ರಾಜನನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಬಯಸಿದರು.
ನ ಚಕ್ರಿರೇ ತದಾ ದೂತಾ ಆಜ್ಞಾಂ ಧರ್ಮಸ್ಯ ಚೈವ ಹಿ ೩೨.
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಧರ್ಮನ ಆದೇಶವನ್ನು ಆ ದೂತರೂ ಪಾಲಿಸಲಿಲ್ಲ.
ಉದ್ಧೃತ್ಯ ದಂಡಂ ಸಹಸಾ ನೇತುಕಾಮಸ್ತದಾ ನೃಪಮ್ ೩೨.
ಅವರು ತಕ್ಷಣ ದಂಡವನ್ನು ಎತ್ತಿ, ಆ ರಾಜನನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಲು ಯತ್ನಿಸಿದರು.
ಶಿವಭಕ್ತಿಯುತಂ ಶಾಂತಂ ಕೇವಲಂ ಜ್ಞಾನಸಂಯುತಮ್ ೩೨.
ಆದರೆ ಅವನು ಶಾಂತನಾಗಿದ್ದು, ಶಿವಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನಾಗಿದ್ದು, ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದನು.
ಚಿತ್ರಸ್ಥೋ ಹ್ಯಭವತ್ಸ್ದ್ಯಃ ಪ್ರೇತರಾಜೋಽತಿವಿಹ್ವಲಃ ೩೨.
ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ, ಚಿತ್ರಗುಪ್ತನ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಯಮಧರ್ಮರಾಜನು ತುಂಬಾ ಗಾಬರಿಗೊಂಡನು.
ಆಗತಸ್ತತ್ಕ್ಷಣಾದೇವ ನೃಪಂ ಪ್ರತಿ ರುಷಾನ್ವಿತಃ ೩೨.
ಅವನು ಕೂಡಲೇ ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಆ ರಾಜನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ನಿಂತನು.
ತಾವತ್ತಂ ದದೃಶೇ ಸೋಽಪಿ ಸ್ಥಿತಂ ದ್ವಾರಿ ಭಯಾವೃತಮ್ ೩೨.
ಆಗ ಅವನು ಆ ರಾಜನನ್ನು ಬಾಗಿಲಿನಲ್ಲಿ ಭಯದಿಂದ ನಿಂತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದನು.
ಕಸ್ಮಾತ್ತ್ವಯಾ ಧರಮರಾಜ ನೋ ನೀತೋಽಯಂ ನೃಪೋ ಮಹಾನ್ ೩೨.
ಅವನು ಕೇಳಿದನು: 'ಧರ್ಮರಾಜನೇ, ನೀನು ಈ ಮಹಾರಾಜನನ್ನು ಏಕೆ ಇಲ್ಲಿಗೆ ತಂದುಕೊಂಡು ಬರಲಿಲ್ಲ?'
ಕಾಲಾತ್ಯಯೋ ನ ಕರ್ತ್ತವ್ಯೋ ವಚನಾನ್ಮಮ ಸುವ್ರತ ೩೨.
ನನ್ನ ಆಜ್ಞೆಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ, ಒಳ್ಳೆಯವನೇ, ಕಾಲವನ್ನು ತಡೆಹಿಡಿಯಬಾರದು.
ತವಾಜ್ಞಾಂ ಚ ಕರಿಷ್ಯಾಮಿ ನಾತ್ರ ಕಾರ್ಯಾ ವಿಚಾರಣಾ ೩೨.
ನಿನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ನಾನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತೇನೆ; ಇಲ್ಲಿ ಯೋಚನೆ ಮಾಡುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಚಿತ್ರಸ್ಥಾ ಇವ ತಿಷ್ಠಾಮ ಭಯಾದ್ದೇವಸ್ಯ ಶೂಲಿನಃ ರಾಜಾನಂ ಹಂತುಮಾರೇಭೇ ತ್ವರಿತಃ ಖಡ್ಗಮಾದದೇ॥ ೩೨.
ತ್ರಿಶೂಲಧಾರಿ ದೇವರ ಭಯದಿಂದ ನಾವು ಚಿತ್ರದಂತೆ ನಿಶ್ಚೇಷ್ಟರಾಗಿದ್ದೆವು; ಅವನು ರಾಜನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಬೇಗನೆ ಖಡ್ಗವನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡನು.
ತ್ರಿಗುಣಾಷ್ಟಾಕ್ರಸಂಕಾಶಂ ಪ್ರವಿವೇಶ ಶಿವಾಲಯಮ್ ಸ್ವಭಕ್ತಂ ಹಂತುಕಾಮೋಸೌ ಶ್ವೇತರಾಜಾನಮುತ್ತಮಮ್॥ ೩೨.
ಮೂರು ಗುಣಗಳೂ ಎಂಟು ರೂಪಗಳೂ ಹೊತ್ತ ಶಿವಾಲಯಕ್ಕೆ ಅವನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ತನ್ನ ಭಕ್ತನಾದ ಶ್ವೇತ ಮಹಾರಾಜನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಹೊರಟನು.
ಧ್ಯಾನಸ್ಥಿತಂ ಚಾತ್ಮನಿ ತಂ ವಿಶುದ್ಧಜ್ಞಾನಪ್ರದೀಪೇನ ವಿಶುದ್ಧಚಿತ್ತಮ್ ೩೨.
ಅವನು ತನ್ನೊಳಗೆ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಲೀನನಾಗಿದ್ದನು, ಶುದ್ಧ ಜ್ಞಾನದ ಬೆಳಕಿನಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಪವಿತ್ರವಾಗಿತ್ತು.
ಏವಂವಿಧಂ ತಂ ಪ್ರಸಮೀಕ್ಷ್ಯ ಕಾಲಂ ಸಂಚಿಂತ್ಯಮಾನಂ ಮನಸಾಽಚಲೇನ ೩೨.
ಹೀಗೆ ಧ್ಯಾನಸ್ಥನಾಗಿ, ಸ್ಥಿರ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಕಾಲವನ್ನು ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿರುವ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ,
ಸದಾಶಿವೇನ ದೃಷ್ಟೋಽಸೌ ಕಾಲಃ ಕಾಲಾಂತಕೇನ ಚ ೩೨.
ಅವನನ್ನು ಸದಾಶಿವನೂ ಕಾಲಾಂತನೂ ನೋಡಿದರು.
ನಂದಿಕೇಶ್ವರಮಧ್ಯಸ್ಥೋ ಯಾವದ್ದೃಷ್ಟೋ ನಿಜಾಂತಿಕೇ ೩೨.
ನಂದಿಕೇಶ್ವರನ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಅವನನ್ನು ಹತ್ತಿರದಲ್ಲೇ ನೋಡಲಾಯಿತು.
ನಿರೀಕ್ಷಿತಸ್ತೃತೀಯೇನ ಚಕ್ಷುಷಾ ಪರಮೇಷ್ಠಿನಾ ೩೨.
ಪರಮೇಶ್ವರನು ತನ್ನ ಮೂರನೇ ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿದನು.
ದದಾಹ ತಂ ಕಾಲಮನೇಕವರ್ಣಂ ವ್ಯಾತ್ತಾನನಂ ಭೀಮಬಹೂಗ್ರರೂಪಮ್ ೩೨.
ಅನೇಕ ಬಣ್ಣಗಳೂ, ಭಯಾನಕವಾದ ಬಾಯಿಯೂ, ಭೀಕರ ರೂಪವೂ ಹೊಂದಿದ್ದ ಕಾಲನನ್ನು ಅವನು ಸುಟ್ಟನು.
ದದರ್ಶಿರೇ ದೇವಗಣಾಃ ಸಮೇತಾಃ ಸಯಕ್ಷಗಂಧರ್ವಪಿಶಾಚಗುಹ್ಯಕಾಃ ೩೨.
ಯಕ್ಷರು, ಗಂಧರ್ವರು, ಪಿಶಾಚರು, ಗುಹ್ಯಕರು ಸೇರಿದಂತೆ ದೇವತೆಗಳೆಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ ಇದನ್ನು ನೋಡಿದರು.
ಜ್ವಾಲಾಮಾಲಾವೃತಂ ಕಾಲಮೀಶ್ವರಸ್ಯಾಗ್ರತಃ ಸ್ಥಿತಮ್ ೩೨.
ಅವರು ಜ್ವಾಲಾಮಾಲೆ ಹೊತ್ತ ಕಾಲನನ್ನು, ದೇವರ ಎದುರು ನಿಂತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದರು.
ಪುನಃ ಪುನರ್ದ್ದದರ್ಶಾಥ ದಹ್ಯಮಾನಂ ಕೃಶಾನುನಾ ೩೨.
ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಅವನು ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಸುಡಲ್ಪಡುವುದನ್ನು ಅವರು ನೋಡುತ್ತಲೇ ಇದ್ದರು.
ನಮೋ ರುದ್ರಾಯ ಶಾಂತಾಯ ಸ್ವಜ್ಯೋತ್ಸ್ನಾಯಾತ್ಮವೇಧಸೇ ೩೨.
ಶಾಂತಸ್ವರೂಪಿಯಾದ ರುದ್ರನಿಗೆ, ತನ್ನ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಆತ್ಮವನ್ನು ತಲುಪುವವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
ತ್ರಾತಾ ತ್ವಂ ಹಿ ಜಗನ್ನಾಥ ಪಿತಾ ಮಾತಾ ಸುಹೃತ್ಸಖಾ ೩೨.
ನೀನು ಲೋಕನಾಥ, ರಕ್ಷಕ, ತಂದೆ, ತಾಯಿ, ಸ್ನೇಹಿತ, ಸಹಚರನು.
ಕಿಂ ಕೃತಂ ಹಿ ತ್ವಯಾ ಶಂಭೋ ಕೋಽಸೌ ದಗ್ಧೋ ಮಮಾಗ್ರತಃ ೩೨.
ಶಂಭೋ, ನೀನು ಏನು ಮಾಡಿದೆ? ನನ್ನ ಮುಂದೆ ಸುಟ್ಟಿರುವವನು ಯಾರು?
ಏವಂ ಪ್ರಾರ್ಥಯತಸ್ತಸ್ಯ ಶ್ರುತ್ವಾ ಚ ಪರಿದೇವನಮ್ ೩೨.
ಅವನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮತ್ತು ಶೋಕವನ್ನು ಕೇಳಿ,
ಮಯಾ ದಗ್ಧೋ ಹ್ಯಯಂ ಕಾಲಸ್ತವಾರ್ಥೇ ಚ ತವಾಗ್ರತಃ ೩೨.
ನಿನ್ನಿಗಾಗಿ, ನಿನ್ನ ಎದುರಲ್ಲೇ ನಾನು ಈ ಕಾಲನನ್ನು ಸುಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ.
ಏವಮುಕ್ತಸ್ತದಾ ತೇನ ಶಂಭುನಾ ರಾಜಸತ್ತಮಃ ೩೨.
ಶಂಭುವಿನ ಮಾತು ಕೇಳಿದ ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಆ ರಾಜನು ಅತ್ಯುತ್ತಮನೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು.
ಕಿಮನೇನ ಕೃತಂ ಶಂಭೋ ಅಕೃತ್ಯಂ ವದ ತತ್ತ್ವತಃ ೩೨.
ಈವನು ಏನು ಮಾಡಿದ್ದಾನೆ ಶಂಭೋ? ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದಿದ್ದರೆ ನಿಜವಾಗಿ ಹೇಳು.