ಶ್ಲಕ್ಷ್ಣಮೂಲಾಶ್ಚ ಕರ್ತವ್ಯಾಃ ಪಿಂಡಿಕೋಪರಿ ಸಂಸ್ಥಿತಾಃ ೩೧.
ಅವುಗಳನ್ನು ಸೊಗಸಾದ ಅಡಿಪಾದೆಯೊಂದಿಗೆ ಮಾಡಿ, ಪೀಠದ ಮೇಲೆ ಇಡಬೇಕು.
ಪಿಂಡೀಯುಕ್ತಂ ಚ ಶಾಸ್ತ್ರೇಣ ವಿಧಿನಾ ಚ ಯಜೇಚ್ಛಿವಮ್ ೩೧.
ಪೀಠದ ಜೊತೆಗೆ ಶಾಸ್ತ್ರಾನುಸಾರವಾಗಿ ಸರಿಯಾದ ವಿಧಾನದಲ್ಲಿ ಶಿವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.
ಪಂಚಾಕ್ಷರೀ ಯಸ್ಯ ಮುಖೇ ಸ್ಥಿತಾ ಸದಾ ಚೇತೋನಿವೃತ್ತಿಃ ಶಿವಚಿಂತನೇ ಚ ೩೧.
ಯಾರ ಬಾಯಲ್ಲಿ ಸದಾ ಪಂಚಾಕ್ಷರಿ ಮಂತ್ರವಿದೆ, ಅವನ ಮನಸ್ಸು ಬೇರೆ ಯೋಚನೆಗಳಿಂದ ದೂರವಾಗಿ ಶಿವನ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತದೆ.
ಏವಂ ತೇ ಶಿವಧರ್ಮಾಶ್ಚ ಕಥಿತಾಸ್ತೇನ ವೈ ದ್ವಿಜಾಃ ೩೨.
ಹೀಗಾಗಿ, ದ್ವಿಜರೆ, ಶಿವಧರ್ಮಗಳನ್ನು ನಿಮಗೆ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಅನೇಕಾಗಮಸಂವೀತಾ ಯಥಾತತ್ತ್ವಮುದಾಹೃತಾಃ ೩೨.
ಅವು ಅನೇಕ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾದಂತೆ, ನಿಜವಾದ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಧರ್ಮಾ ನಾನಾವಿಧಾಃ ಪ್ರೋಕ್ತಾ ನಂದಿನಂ ಪ್ರತಿ ವೈ ತದಾ॥ ೩೨.
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಂದಿಗೆ ವಿಭಿನ್ನ ವಿಧದ ಧರ್ಮಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಯಿತು.
ಶ್ರುತಂ ಕುಮಾರಚರಿತಮವಿಶೇಷಂ ಸುಮಂಗಲಮ್ ೩೨.
ಕುಮಾರನ ಕಥೆಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ, ಶುಭಕರವಾಗಿ ಕೇಳಲಾಗಿದೆ.
ಶ್ವೇತಸ್ಯ ರಾಜಸಿಂಹಸ್ಯ ಚರಿತಂ ಪರಮಾದ್ಭುತಮ್ ೩೨.
ಶ್ವೇತ ಎಂಬ ರಾಜಸಿಂಹನ ಅದ್ಭುತ ಕಥೆ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.
ತೇ ಭಕ್ತಾಸ್ತೇ ಮಹಾತ್ಮಾನೋ ಜ್ಞಾನಿನಸ್ತೇ ಚ ಕರ್ಮಿಣಃ ೩೨.
ಆ ಭಕ್ತರು ಮಹಾತ್ಮರು, ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಮತ್ತು ಸದಾ ಕಾರ್ಯನಿರತರೂ ಆಗಿದ್ದಾರೆ.
ತಸ್ಮಾತ್ಪೃಚ್ಛಾಮಹೇ ಸರ್ವೇ ಚರಿತಂ ಶಂಕರಸ್ಯ ಚ ೩೨.
ಆದರಿಂದ ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ಶಂಕರನ ಕಥೆಯನ್ನೂ ಕೇಳಲು ಕೇಳುತ್ತೇವೆ.
ನಿಶಮ್ಯ ವಚನಂ ತೇಷಾಂ ಮುನೀನಾಂ ಲೋಮಶೋಽಬ್ರವೀತ್॥ ೩೨.
ಆ ಮುನಿಗಳ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಲೋಮಶನು ಮಾತನಾಡಿದನು.
ಆಕರ್ಣ್ಯತಾಂ ಮಹಾಭಾಗಾಶ್ಚರಿತಂ ಪರಮಾದ್ಭುತಮ್ ಮತಿರ್ದ್ಧಿರ್ಮೇ ಸಮುತ್ಪನ್ನಾ ಶ್ವೇತಸ್ಯ ಚ ಮಹಾತ್ಮನಃ॥ ೩೨.
ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಗಳೇ, ಈ ಅತ್ಯದ್ಭುತ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳಿರಿ; ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಬುದ್ಧಿ ಶ್ವೇತ ಮಹಾತ್ಮನ ಕಡೆಗೆ ಸೆಳೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.
ಪೃಥಿವೀಂ ಪಾಲಯಾಮಾಸ ಪ್ರಜಾ ಧರ್ಮೇಣ ಪಾಲಯನ್ ೩೨.
ಅವನು ಧರ್ಮದ ಮೂಲಕ ಪ್ರಜೆಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿ, ಭೂಮಿಯನ್ನು ಆಳಿದನು.
ರಾಜ್ಯಂ ಶಶಾಸಾಥ ಸ ಶಕ್ತಿತೋ ನೃಪೋ ಭಕ್ತ್ಯಾ ತದಾ ಚೈವ ಸಮರ್ಚಯತ್ಸದಾ ೩೨.
ಆ ರಾಜನು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿಕೊಂಡು, ಯಾವಾಗಲೂ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.
ಆಯುಸ್ತಸ್ಯ ಪರಿಕ್ಷೀಣಮರ್ಚತಃ ಪರಮೇಶ್ವರಮ್ ೩೨.
ಅವನು ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ಅವನ ಆಯುಷ್ಯ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಿತ್ತು.
ವಾಣೀ ಶಿವಕಥಾಯುಕ್ತಾ ಪರಮಾಶ್ಚರ್ಯಸಂಯುತಾ ೩೨.
ಅವನ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ಶಿವನ ಕಥೆಗಳು ತುಂಬಿದ್ದವು, ಅದರಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಆಶ್ಚರ್ಯಗಳೂ ಕೂಡ ಇದ್ದವು.
ತಸ್ಯ ರಾಜ್ಞೋ ನ ಬಾಧಂತೇ ತಥಾ ಚೋಪದ್ರವಾಸ್ತ್ವಮೀ ೩೨.
ಆ ರಾಜನಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಕಷ್ಟಗಳೂ ಅಥವಾ ಅಪಾಯಗಳೂ ಸಂಭವಿಸಲಿಲ್ಲ.
ಅಕೃಷ್ಟಪಚ್ಯೌಷಧಯಸ್ತಸ್ಯ ರಾಜ್ಞೋಽಭವನ್ಭುವಿ ೩೨.
ಆ ರಾಜನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಬಿತ್ತದೆ ಬೆಳೆಗಳು ಮತ್ತು ಔಷಧಿಗಳು ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದವು.
ನ ಪುತ್ರಮರಣೇ ದುಃಖಂ ನಾಪಮಾನಂ ನ ಮಾರಕಾಃ ೩೨.
ಮಕ್ಕಳ ಮರಣದಿಂದ ದುಃಖವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಅವಮಾನವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ, ರೋಗಗಳೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.
ಏವಂ ಬಹುತರಃ ಕಾಲಸ್ತಸ್ಯ ರಾಜ್ಞೋ ಮಹಾತ್ಮನಃ ೩೨.
ಹೀಗೆ ಆ ಮಹಾತ್ಮನಾದ ರಾಜನಿಗೆ ಬಹಳ ಕಾಲ ಹೋದಿತು.
ಏಕದಾ ಪೂಜಮಾನಂ ತಂ ಶಂಕರಂ ಪರಮಾರ್ಥದಮ್ ೩೨.
ಒಂದು ದಿನ, ಅವನು ಪರಮಾರ್ಥವನ್ನು ನೀಡುವ ಶಂಕರನನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ—
ವಚನಾಚ್ಚಿತ್ರಗುಪ್ತಸ್ಯ ಶ್ವೇತ ಆನೀಯತಾಮಿತಿ ೩೨.
ಚಿತ್ರಗುಪ್ತನ ಆದೇಶದಿಂದ, 'ಶ್ವೇತನನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ತಂದುಕೊ' ಎಂದು ಹೇಳಲಾಯಿತು.
ರಾಜಾನಂ ನೇತುಕಾಮಾಸ್ತೇ ಪಾಶಹಸ್ತಾ ಮಹಾಭಯಾಃ ೩೨.
ಭಯಾನಕವಾದ ಪಾಶಧಾರಿಗಳು ಆ ರಾಜನನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಬಯಸಿದರು.
ನ ಚಕ್ರಿರೇ ತದಾ ದೂತಾ ಆಜ್ಞಾಂ ಧರ್ಮಸ್ಯ ಚೈವ ಹಿ ೩೨.
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಧರ್ಮನ ಆದೇಶವನ್ನು ಆ ದೂತರೂ ಪಾಲಿಸಲಿಲ್ಲ.
ಉದ್ಧೃತ್ಯ ದಂಡಂ ಸಹಸಾ ನೇತುಕಾಮಸ್ತದಾ ನೃಪಮ್ ೩೨.
ಅವರು ತಕ್ಷಣ ದಂಡವನ್ನು ಎತ್ತಿ, ಆ ರಾಜನನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಲು ಯತ್ನಿಸಿದರು.
ಶಿವಭಕ್ತಿಯುತಂ ಶಾಂತಂ ಕೇವಲಂ ಜ್ಞಾನಸಂಯುತಮ್ ೩೨.
ಆದರೆ ಅವನು ಶಾಂತನಾಗಿದ್ದು, ಶಿವಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನಾಗಿದ್ದು, ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದನು.
ಚಿತ್ರಸ್ಥೋ ಹ್ಯಭವತ್ಸ್ದ್ಯಃ ಪ್ರೇತರಾಜೋಽತಿವಿಹ್ವಲಃ ೩೨.
ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ, ಚಿತ್ರಗುಪ್ತನ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಯಮಧರ್ಮರಾಜನು ತುಂಬಾ ಗಾಬರಿಗೊಂಡನು.
ಆಗತಸ್ತತ್ಕ್ಷಣಾದೇವ ನೃಪಂ ಪ್ರತಿ ರುಷಾನ್ವಿತಃ ೩೨.
ಅವನು ಕೂಡಲೇ ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಆ ರಾಜನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ನಿಂತನು.
ತಾವತ್ತಂ ದದೃಶೇ ಸೋಽಪಿ ಸ್ಥಿತಂ ದ್ವಾರಿ ಭಯಾವೃತಮ್ ೩೨.
ಆಗ ಅವನು ಆ ರಾಜನನ್ನು ಬಾಗಿಲಿನಲ್ಲಿ ಭಯದಿಂದ ನಿಂತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದನು.
ಕಸ್ಮಾತ್ತ್ವಯಾ ಧರಮರಾಜ ನೋ ನೀತೋಽಯಂ ನೃಪೋ ಮಹಾನ್ ೩೨.
ಅವನು ಕೇಳಿದನು: 'ಧರ್ಮರಾಜನೇ, ನೀನು ಈ ಮಹಾರಾಜನನ್ನು ಏಕೆ ಇಲ್ಲಿಗೆ ತಂದುಕೊಂಡು ಬರಲಿಲ್ಲ?'