ಗತೇಷು ತೇಷು ಸರ್ವೇಷು ಸಮಾಧಿಸ್ಥೋಽಭವದ್ಭವಃ ೨೨.
ಎಲ್ಲರೂ ಹೋದ ನಂತರ ಭವನು ಸಮಾಧಿಯಲ್ಲಿ ಲೀನನಾಗಿದ್ದನು.
ಪರಾತ್ಪರತರಂ ಸ್ವಚ್ಛಂ ನಿರ್ಮಲಂ ನಿರವಗ್ರಹಮ್ ೨೨.
ಅವನು ಅತ್ಯಂತ ಶುದ್ಧ, ಮಲಿನತೆ ಇಲ್ಲದ, ನಿರ್ಬಾಧವಾದ ಪರಮ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಲೀನನಾದನು.
ಭಾನುರ್ನಭಾತ್ಯಗ್ನಿರಥೋ ಶಶೀ ವಾ ನ ಜ್ಯೋತಿರೇವಂ ನ ಚ ಮಾರುತೋ ನ ಹಿ ೨೨.
ಸೂರ್ಯನೂ ಹೊಳೆಯುವುದಿಲ್ಲ, ಅಗ್ನಿಯೂ ಅಲ್ಲ, ಚಂದ್ರನೂ ಅಲ್ಲ; ಅಲ್ಲದೆ, ಇಲ್ಲಿ ಬೆಳಕು ಕೂಡ ಇಲ್ಲ, ಗಾಳಿಯೂ ಇಲ್ಲ.
ಅನಿರ್ದ್ದೇಶ್ಯ ಮಚಿನ್ತ್ಯಂ ಚ ನಿರ್ವಿಕಾರಂ ನಿರಾಮಯಮ್ ೨೨.
ಅದು ವರ್ಣನೆಗೆ ಸಿಗದು, ಕಲ್ಪನೆಗೂ ಬರುವುದಿಲ್ಲ, ಯಾವ ಬದಲಾವಣೆ ಇಲ್ಲ, ಯಾವ ನೋವೂ ಇಲ್ಲ.
ಶಬ್ದಾತೀನಂ ನಿರ್ಗುಣಂ ನಿರ್ವಿಕಾರಂ ಸತ್ತಾಮಾತ್ರಂ ಜ್ಞಾನಗಮ್ಯಂ ತ್ವಗಮ್ಯಮ್ ೨೨.
ಅದು ಶಬ್ದಕ್ಕೂ ಮೀರಿ, ಗುಣವಿಲ್ಲದದು, ಬದಲಾಗದದು, ಶುದ್ಧವಾದ ಅಸ್ತಿತ್ವ, ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಮಾತ್ರ ಅರಿಯಬಹುದಾದದು, ಆದರೆ ತಲುಪಲಾಗದದು.
ತದ್ವಸ್ತುಭೂತೋ ಭಗವಾನ್ಸ ಈಶ್ವರಃ ಪಿನಾಕಪಾಣಿರ್ಭಗವಾನ್ವೃಧ್ವಜಃ ೨೨.
ಆ ಸತ್ಯವೇ ಭಗವಂತನು, ಆ ದೇವರು, ಪಿನಾಕ ಧರಿಸಿದವನು, ಪುಣ್ಯಶೀಲನು, ಎಮ್ಮೆ ಧ್ವಜವಿಟ್ಟವನು.
ಗಿರಿಜಾ ಹಿ ತದಾ ದೇವೀ ತತಾಪ ಪರಮಂ ತಪಃ ೨೨.
ಆಗ ಗಿರಿಜಾ ದೇವಿಯು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದರು.
ವಿಜಿತ್ಯ ತಪಸಾ ದೇವೀ ಪಾರ್ವತೀ ಪರಮೇಣ ಹಿ ೨೨.
ಪಾರ್ವತೀ ದೇವಿಯು ಪರಮ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಜಯ ಸಾಧಿಸಿದರು.
ಯದಾ ಜಿತಸ್ತಯಾ ದೇವ್ಯಾ ತಪಸಾ ವೃಷಭಧ್ವಜಃ ೨೨.
ಅದರಿಂದ ದೇವಿಯ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಎಮ್ಮೆಧ್ವಜನು ಜಯಗೊಂಡನು.
ಜಗಾಮ ತ್ವರಿತೇನೈವ ದೇವದೇವಃ ಪಿನಾಕಧೃಕ್ ೨೨.
ಅಪ್ಪಟ ವೇಗದಿಂದ ದೇವತೆಗಳ ದೇವತೆ, ಪಿನಾಕ ಧರಿಸಿದವನು, ಬಂದನು.
ವೇದಿಕೋಪರಿ ವಿನ್ಯಸ್ತಾಂ ಯಥೈವ ಶಶಿನಃ ಕಲಾಮ್ ೨೨.
ಅವನು ಅವಳನ್ನು ವೇದಿಕೆಗೆ ಏರಿಸಿದನು, ಹೇಗೆಂದರೆ ಚಂದ್ರನ ಒಂದು ಕಿರಣವನ್ನು ಇಡುವಂತೆ.
ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಸ್ವರೂಪೇಣ ಮಹೇಶೋ ಭಗವಾನ್ಭವಃ ಕಿಮರ್ಥಮಾಲಿಮಧ್ಯಸ್ಥಾ ತನ್ವೀ ಸರ್ವಾಂಗಸುನ್ದರೀ॥ ೨೨.
ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಮಹೇಶ್ವರನು, ಭಗವಂತನು, ಭವನು ಕೇಳಿದನು: 'ಈ ಸೊಗಸಾದ, ಸಣ್ಣ ದೇಹದ ಹೆಂಗಸು ಹೂಮಾಲೆಯವರ ಮಧ್ಯೆ ಏಕೆ ನಿಂತಿದ್ದಾಳೆ?'
ಕೇಯಂ ಕಸ್ಯ ಕುತೋ ಯಾತಾ ಕಿಮರ್ಥಂ ತಪ್ಯತೇ ತಪಃ ೨೨.
'ಈಕೆ ಯಾರು? ಯಾರ ಮಗಳು? ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದಳು? ಏಕೆ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ?'
ತದೋವಾಚ ಜಯಾ ರುದ್ರಂ ತಪಸಃ ಕಾರಣಂ ಪರಮ್॥ ೨೨.
ಆಗ ಜಯಾ ದೇವಿಯ ತಪಸ್ಸಿನ ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣವನ್ನು ರುದ್ರನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು.
ಹಿಮಾದ್ರೇರ್ದುಹಿತೇಯಂ ವೈ ತಪಸಾ ರುದ್ರಮೀಶ್ವರಮ್ ೨೨.
ಈಕೆ ಹಿಮಾಚಲ ಪರ್ವತದ ಮಗಳು, ರುದ್ರನಿಗಾಗಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ.
ತಪಸ್ತತಾಪ ಸುಮಹತ್ಸರ್ವೇಷಾಂ ದುರತಿಕ್ರಮಮ್ ೨೨.
ಅವಳು ಎಲ್ಲರೂ ಮೀರಲು ಅಸಾಧ್ಯವಾದ ಮಹಾ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದಳು.
ತಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ವಚನಂ ತಸ್ಯಾಃ ಪ್ರಹಸ್ಯೇದಮುವಾಚ ಹ ೨೨.
ಅವಳ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅವನು ನಗುತ್ತಾ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.
ಮೂಢೇಯಂ ಪಾರ್ವತೀ ಸಖ್ಯೋ ನ ಜಾನಾತಿ ಹಿತಾಹಿತಮ್ ೨೨.
ಪಾರ್ವತೀ ಮೂರ್ಖಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ ಸ್ನೇಹಿತರೆ, ಅವಳು ಯಾವುದು ಹಿತ, ಯಾವುದು ಅಹಿತ ಅಂದರೆ ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ.
ಸೋಽಮಂಗಲಃ ಕಪಾಲೀ ಚ ಶ್ಮಶಾನಾಲಯ ಏವ ಚ ೨೨.
ಅವನು ಶುಭಕರನಲ್ಲ, ಕಪಾಲಧಾರಿ, ಶ್ಮಶಾನದಲ್ಲೇ ವಾಸಿಸುವವನು.
ಅನಯಾ ಹಿ ವೃತೋ ರುದ್ರೋ ಯದಾ ಸಖ್ಯಃ ಸಮೇಷ್ಯತಿ ೨೨.
ಈಕೆ ರುದ್ರನನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡಾಗ, ಸ್ನೇಹಿತರೆ, ಅವನು ಅವಳೊಡನೆ ಸೇರುತ್ತಾನೆ.
ಯೋ ದಕ್ಷಶಾಪಾದ್ವಿಕೃತೋ ಯಜ್ಞಬಾಹ್ಯೋಽಭವದ್ವಿಟಾ ೨೨.
ದಕ್ಷಿಣನ ಶಾಪದಿಂದ ರೂಪ ಬದಲಾಗಿದವನು, ಯಜ್ಞದಿಂದ ಹೊರಹೋಗಿ ಭಿಕ್ಷುಕನಾದನು.
ಶವಭಸ್ಮಾನ್ವಿತೋ ರುದ್ರಃ ಕೃತ್ತಿವಾಸಾ ಹ್ಯಮಂಗಲಃ ೨೨.
ಶವದ ಭಸ್ಮ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡಿರುವ ರುದ್ರನು, ಚರ್ಮ ಧರಿಸಿ, ಅಶುಭನಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದನು.
ತೇನ ರುದ್ರೇಣ ಕಿಂ ಕಾರ್ಯಮನಯಾ ಸುಕುಮಾರಯಾ ೨೨.
ಅಂತಹ ರುದ್ರನಿಗೆ ಈ ನಾಜೂಕಾದವಳೊಂದಿಗೆ ಏನು ಕೆಲಸ?
ಇಂದ್ರಂ ಹಿತ್ವಾ ಮನೋಜ್ಞಂ ಚ ಯಮಂ ಚೈವ ಮಹಾಪ್ರಭಮ್ ೨೨.
ಇಂದ್ರನನ್ನು, ಆ ಮನೋಹರನನ್ನು, ಮಹಾ ಪ್ರಭಾವಶಾಲಿಯಾದ ಯಮನನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿ,
ಕುಬೇರಂ ಪವನಂ ಚೈವ ತಥೈವ ಚ ವಿಭಾವಸುಮ್ ಸಖೀನಾಂ ಶ್ರೃಣ್ವತೀನಾಂ ಚ ಯತ್ರ ಸಾ ತಪಸಿ ಸ್ಥಿತಾ॥ ೨೨.
ಕುಬೇರ, ವಾಯು ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಕೂಡ ನಿರಾಕರಿಸಿ, ಸ್ನೇಹಿತಿಯರು ಕೇಳುತ್ತಾ ಇದ್ದಾಗ ಆಕೆ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿ ಉಳಿದಳು.
ಇತ್ಯಾಕರ್ಣ್ಯ ವಚಸ್ತಸ್ಯ ರುದ್ರಸ್ಯ ಬಟುರೂಪಿಣಃ ೨೨.
ಆ ಭಿಕ್ಷುಕ ರೂಪದ ರುದ್ರನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಕೆ ಕೇಳಿದಳು.
ಜಯೇ ತ್ವಂ ವಿಜಯೇ ಸಾಧ್ವಿ ಪ್ರಮ್ಲೋಚೇಽಪ್ಯಥ ಸುನ್ದರಿ ೨೨.
ವಿಜಯಶಾಲಿನಿಯೇ, ನೀನು ಸದಾ ಜಯಶಾಲಿಯಾಗು; ಸುಂದರಿಯೇ, ಪ್ರಮ್ಲೋಚೆಯನ್ನೂ ಮೀರಿ ನೀನು ಜಯಿಸು.
ಕಿಮೇತಸ್ಯ ಬಟೋಃ ಕಾರ್ಯಂ ಭವತೀನಾಮಿಹಾಧುನಾ ೨೨.
ಈ ಭಿಕ್ಷುಕನಿಗೆ ಈಗ ಇಲ್ಲಿ ನಿಮಗೆಂದರೆಲ್ಲಾ ಏನು ಕೆಲಸ ಇದೆ?
ಅಯಂ ವಿಸೃಜ್ಯತಾಂ ಸಖ್ಯಃ ಕಿಮನೇನ ಪ್ರಯೋಜನಮ್ ೨೨.
ಸ್ನೇಹಿತಿಯರೇ, ಅವನನ್ನು ಬಿಡಿ; ಅವನು ಇಲ್ಲಿದ್ದರೆ ನಿಮಗೆ ಯಾವ ಪ್ರಯೋಜನ?
ಬಟೋ ಗಚ್ಛಾಶು ತ್ವರಿತೋ ನ ಸ್ಥೇಯಂ ಚ ತ್ವಯಾಽಧುನಾ ೨೨.
ಭಿಕ್ಷುಕನೇ, ಬೇಗ ಹೋಗು, ಇಲ್ಲಿ ಇನ್ನು ನೀನು ಉಳಿಯಬಾರದು.