ಏವಂ ನಿರ್ಭರ್ತ್ಸಿತೋ ರತ್ಯಾ ನಾರದೋ ಮುನಿಸತ್ತಮಃ ೨೧.
ಹೀಗೆ ರತಿಯು ಗದರಿದಾಗ, ಮಹರ್ಷಿ ನಾರದನು—
ಶಶಂಸ ದೈತ್ಯರಾಜಾಯ ದಗ್ಧಂ ಮದನಮೇವ ಚ ೨೧.
ಮದನನು ಸುಟ್ಟಿದ್ದನ್ನು ಅವನು ದೈತ್ಯರಾಜನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದನು.
ತಾಮಾನಯ ಮಹಾಭಾಗ ಭಾರ್ಯಾಂ ಕುರು ಮಹಾಬಲ ತಾಸಾಂ ಮಧ್ಯೇ ರೂಪವತೀ ರತಿಃ ಸಾ ಮದನಪ್ರಿಯಾ॥ ೨೧.
ಮಹಾಭಾಗನೆ, ಆಕೆಯನ್ನು ಕರೆತಂದು, ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯೇ, ಅವಳನ್ನು ನಿನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯಾಗಿಸು. ಅವಳಲ್ಲಿ ರೂಪವಂತಿಯಾದ ರತಿ, ಮದನನ ಪ್ರಿಯೆ, ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರಳು.
ಏವಮಾಕರ್ಣ್ಯ ವಚನಂ ದೇವರ್ಷೇರ್ಭಾವಿತಾತ್ಮನಃ ೨೧.
ಪವಿತ್ರ ಮನಸ್ಸಿನ ದೇವರ್ಷಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ—
ತಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸು ವಿಶಾಲಾಕ್ಷೀಂ ರತಿಂ ಮದನಮೋಹಿನೀಮ್ ೨೧.
ವಿಶಾಲವಾದ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ, ಮದನನನ್ನೂ ಮೋಹಗೊಳಿಸುವ ರತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ—
ಏಹಿ ತನ್ವಿ ಮಯಾ ಸಾರ್ದ್ಧಂ ರಾಜ್ಯಂ ಭೋಗಾನ್ಯಥೇಷ್ಟತಃ ೨೧.
ಸುಂದರಿಯೇ, ನನ್ನ ಜೊತೆಗೆ ಬಂದು, ನಿನಗೆ ಇಷ್ಟವಾದಂತೆ ರಾಜ್ಯವನ್ನೂ ಭೋಗಗಳನ್ನೂ ಅನುಭವಿಸು.
ಏವಮುಕ್ತಾ ತದಾ ತೇನ ಶಂಬರೇಣ ಮಹಾತ್ಮನಾ ೨೧.
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಶಂಭರನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ—
ವಿಧವಾಹಂ ಮಹಾಬಾಹೋ ನೈವಂ ಭಾಷಿತುಮರ್ಹಸಿ ೨೧.
ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ನಾನು ವಿಧವೆ; ನೀನು ಹೀಗೆ ಮಾತಾಡಬಾರದು.
ಏತತ್ತದ್ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಶಂಬರಃ ಕಾಮಮೋಹಿತಃ ೨೧.
ಅವಳ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಕಾಮದ ಮೋಹಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದ ಶಂಭರನು—
ವಿಮೃಶ್ಯ ಮನಸಾ ಸರ್ವಮಜೇಯತ್ವಂ ಚ ತಸ್ಯ ವೈ ೨೧.
ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆಲೋಚಿಸಿ, ಅವಳನ್ನು ಜಯಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲವೆಂದು ತಿಳಿದು—
ಸಂಪರ್ಕೇಣ ಚ ದಗ್ಧೋಽಸಿ ನಾನ್ಯಥಾ ಮಮ ಭಾಷಿತಮ್ ೨೧.
ನನ್ನ ಸಂಪರ್ಕದಿಂದ ನೀನು ಸುಟ್ಟಿದ್ದೀಯೆ; ನಾನು ಹೇಳಿದ್ದು ಹೀಗೆ.
ವಿಭೀಷಿಕಾಭಿರ್ಬಹ್ವೀಭಿರ್ಮಾಂ ಭೀಷಯಸಿ ಮಾನಿನಿ ೨೧.
ಅಹಂಕಾರಿಣಿಯೇ, ನೀನು ಅನೇಕ ಭಯಗಳಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಭಯಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ.
ಇತ್ಯುಚ್ಯಮಾನೇನ ತದಾ ನೀತಾ ಸಾ ಪ್ರಸಭಂ ತಥಾ ೨೧.
ಅವಳು ಮಾತು ನಡೆಯುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ, ಆಕೆಯನ್ನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ತೆಗೆದುಕೊಂಡರು.
ಕೃತಾ ಮಹಾನಸೇಽಧ್ಯಕ್ಷಾ ನಾಮ್ನಾ ಮಾಯಾವತೀತಿ ಚ॥ ೨೧.
ಅವಳನ್ನು ಅಡುಗೆಮನೆಯ ಮುಖ್ಯಸ್ಥೆಯಾಗಿ ನೇಮಿಸಿ, ಅವಳಿಗೆ ಮಾಯಾವತಿ ಎಂಬ ಹೆಸರು ಇಟ್ಟರು.
ಪಾರ್ವತ್ಯಾಧಿಕೃತಂ ಸರ್ವಂ ಮದನಾನಯನಂ ಪ್ರತಿ ಅತ ಊರ್ಧ್ವಂ ತದಾ ಸೂತ ಕಿಂ ಜಾತಂ ತತ್ರ ವರ್ಣ್ಯತಾಮ್॥ ೨೧.
ಮದನನ ಕಣ್ಣುಗಳ ವಿಷಯವನ್ನೆಲ್ಲ ಪಾರ್ವತಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿದರು. ಈಗ ಮುಂದೆ ಏನು ಆಯಿತು ಎಂದು ಹೇಳು ಸೂತ.
ಗತಂ ತದಾ ಶಿವಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ದಗ್ಧ್ವಾ ಮದನಮೋಜಸಾ ೨೧.
ಆಗ ಶಿವನನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಮದನನು ಸುಟ್ಟುಹೋದನು.
ಪಿತ್ರಾ ತೇನ ತದಾ ತನ್ವೀ ಮಾತ್ರಾ ಚೈವ ವಿಚಾರಿತಾ ೨೧.
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆ ಸೊಗಸಾದವಳನ್ನು ತಂದೆ ತಾಯಿಯರು ಪರಿಗಣಿಸಿದರು.
ಉಕ್ತಾ ತಾಭ್ಯಾಂ ತದಾ ಸಾಧ್ವೀ ಗಿರಿಜಾ ವಾಕ್ಯಮಬ್ರವೀತ್॥ ೨೧.
ಆಗ ಇಬ್ಬರೂ ಪೋಷಕರಿಂದ ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಧರ್ಮವಂತಿಯಾದ ಗಿರಿಜಾ ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡಿದರು.
ನಾಗಚ್ಛಾಮಿ ಗೃಹಂ ಮಾತಸ್ತಾತ ಮೇ ಶ್ರೃಣು ತತ್ತ್ವತಃ ೨೧.
ತಾಯಿ, ನಾನು ಮನೆಗೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ; ತಂದೆ, ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ನಿಜವಾಗಿ ಕೇಳಿ.
ಶಂಭುಃ ಪರೇಷಾಂ ಪರಮೋ ದಗ್ಧೋ ಯೇನ ಮಹಾಬಲಃ ೨೧.
ಶಂಭು, ಇತರರಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠನು, ಅವನಿಂದ ಆ ಮಹಾಬಲಿಯಾದವನು ಸುಟ್ಟುಹೋದನು.
ದುರ್ಲಭೋಹಿ ತದಾ ಶಂಭುಃ ಪ್ರಾಣಿನಾಂ ಗೃಹಮಿಚ್ಛತಾಮ್ ೨೧.
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮನೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಲು ಬಯಸುವ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಶಂಭುವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದು ಬಹಳ ಕಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು.
ತದೋವಾಚ ಮಹಾತೇಜಾ ಹಿಮವಾನ್ಸ್ವಸುತಾಂ ಪ್ರತಿ ತ್ವಯಾ ಪ್ರಾಪ್ತುಮಶಕ್ಯೋ ಹಿ ತಸ್ಮಾತ್ತ್ವಂ ಸ್ವಗೃಹಂ ವ್ರಜ॥ ೨೧.
ಆಗ ಮಹಾಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಹಿಮವಂತನು ತನ್ನ ಮಗಳೊಡನೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: ನೀನು ಅವನನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಆದ್ದರಿಂದ ಮನೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗು.
ಸಾ ಬಾಷ್ಪಪೂರಿತೇನೈವ ಕಂಠೇನ ಸ್ವಸುತಾಂ ಪ್ರತಿ ೨೧.
ಅವಳ ತಾಯಿಯ ಕಂಠವು ಅಶ್ರುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ, ಮಗಳೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿದರು.
ತದಾ ಪ್ರಹಸ್ಯ ಚೋವಾಚ ಮಾತರಂ ಪ್ರತಿ ಪಾರ್ವತೀ ೨೧.
ಆಗ ಪಾರ್ವತಿ ನಗುತ್ತಾ ತಾಯಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.
ಅತ್ರೈವ ತಂ ಸಮಾನೀಯ ವರಯಾಮಿ ವಿಚಕ್ಷಣಮ್ ೨೧.
ಇಲ್ಲಿಯೇ ಅವನನ್ನು ಕರೆದು, ಆ ಜ್ಞಾನಿಯನ್ನು ನಾನು ವರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ.
ಸುಖರೂಪಂ ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ಗಿರಿಜಾ ಚ ಮನಸ್ವಿನೀ ೨೧.
ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ದೃಢವಿದ್ದ ಗಿರಿಜಾ ಸುಖವೂ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟಳು.
ಜಯಾ ಚ ವಿಜಯಾ ಚೈವ ಮಾಧವೀ ಚ ಸುಲೋಚನಾ ೨೧.
ಜಯಾ, ವಿಜಯಾ, ಮಾಧವೀ ಮತ್ತು ಸುಲೋಚನಾ,
ಪ್ರಮ್ಲೋಚಾ ಸುಭಗಾ ಶ್ಯಾಮಾ ಚಿತ್ರಾಂಗೀ ಚಾರುಣೀ ಸ್ವಧಾ ಉಪಾಸಾಂಚಕ್ರಿರೇ ಸಾ ಚ ದೇವಗರ್ಭಾ ಚ ಭಾಮಿನೀ॥ ೨೧.
ಪ್ರಮ್ಲೋಚಾ, ಸುಭಗಾ, ಶ್ಯಾಮಾ, ಚಿತ್ರಾಂಗಿ, ಚಾರುಣಿ, ಸ್ವಧಾ ಮತ್ತು ದೇವಗರ್ಭೆ ಎಂಬ ಪ್ರಕಾಶಮಯಿಯಾದವಳು ಅವಳ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದರು.
ತಪಸಾ ಪರಮೋಗ್ರೇಣ ಚರಂತೀ ಚಾರುಹಾಸಿನೀ ತತ್ರೈವ ವೇದಿಂ ಕೃತ್ವಾ ಚ ತಸ್ಯೋಪರಿ ಸುಸಂಸ್ಥಿತಾ॥ ೨೧.
ಅತಿ ತೀವ್ರವಾದ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಾ, ಆ ಸುಂದರನಗುವವಳು ಅಲ್ಲಿಯೇ ವೇದಿಕೆಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ, ಅದರ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಂತಳು.
ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಜಲಾಶನಂ ಬಾಲಾ ಪರ್ಣಾದಾ ಹ್ಯಭವಚ್ಚ ಸಾ ೨೧.
ಆ ಬಾಲೆ ನೀರನ್ನು ಆಹಾರವಾಗಿ ತ್ಯಜಿಸಿ, ಇಲೆಗಳನ್ನು ತಿಂದು ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದಳು.