ಚಕ್ರೀಕೃತಧನುಃ ಸಜ್ಜಂ ಚಕ್ರೇ ಬೇದ್ಧುಂ ಸದಾಶಿವಮ್ ತಾವದ್ದೃಷ್ಟೋ ಮಹೇಶೇನ ಸರೋಷೇಣ ತದಾ ದ್ವಿಜಾಃ॥ ೨೧.
ಅವನ ಧನುಸ್ಸು ಎಳೆದು ಸಿದ್ಧವಾಗಿತ್ತು, ಸದಾಶಿವನನ್ನು ಹೊಡೆಯಲು ತಯಾರಾಗಿದ್ದನು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ಮಹೇಶ್ವರನು ಕೋಪದಿಂದ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿದನು.
ನಿರೀಕ್ಷಿತಸ್ತೃತೀಯೇನ ಚಕ್ಷುಷಾ ಪರಮೇಣ ಹಿ ಹಾಹಾಕಾರೋ ಮಹಾನಾಸೀದ್ದೇವಾನಾಂ ತತ್ರ ಪಶ್ಯತಾಮ್॥ ೨೧.
ಅವನನ್ನು ಪರಮವಾದ ಮೂರನೇ ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ನೋಡಿದಾಗ, ದೇವತೆಗಳು ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ಅಲ್ಲಿ ಭಯಾನಕ ಕೂಗು ಎದ್ದಿತು.
ದೇವದೇವ ಮಹಾದೇವ ದೇವಾನಾಂ ವರದೋ ಭವ ೨೧.
ದೇವತೆಗಳ ದೇವಾ, ಮಹಾದೇವಾ, ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ವರವನ್ನು ಕೊಡು.
ವೃಥಾ ತ್ವಯಾಥ ದಗ್ಧೋಽಸೌ ಮದನೋ ಹಿ ಮಹಾಪ್ರಭಃ॥ ೨೧.
ನೀನು ಅವನನ್ನು ಸುಟ್ಟದ್ದು ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿದೆ, ಆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಮದನನು ಹೀಗೆ ನಾಶವಾಯಿತು.
ತ್ವಯಾ ಹಿ ಕಾರ್ಯಂ ಜಗದೇಕಬಂಧೋ ಕಾರ್ಯಂ ಸುರಾಣಾಂ ಪರಮೇಣ ವರ್ಚಸಾ ೨೧.
ಈ ಜಗತ್ತಿಗೆ ನೀನೇ ಆಧಾರ, ದೇವತೆಗಳ ಕಾರ್ಯವು ನಿನ್ನ ಮಹಾಶಕ್ತಿಯಿಂದಲೇ ನೆರವೇರಬೇಕು.
ತಾರಕೇಣ ಮಹಾದೇವ ದೇವಾಃ ಸಂಪೀಡಿತಾ ಭೃಶಮ್ ೨೧.
ತಾರಕನು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಬಹಳವಾಗಿ ಹಿಂಸಿಸಿದ್ದಾನೆ, ಮಹಾದೇವಾ.
ವರಯಸ್ವ ಮಹಾಭಾಗ ದೇವಾಕಾರ್ಯೇ ಭವ ಕ್ಷಮಃ ೨೧.
ಮಹಾಭಾಗ್ಯವಂತನೆ, ನೀನು ಒಂದು ವರವನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡು; ದೇವತೆಗಳ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ದಯಾಳುವಾಗು.
ಕಾಲಕೂಟಾಚ್ಚ ನೂನಂ ಹಿ ರಕ್ಷಿತಾಃ ಸ್ಮೋ ನ ಚಾನ್ಯಥಾ ೨೧.
ನಾವು ಕಾಲಕೂಟದಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ, ಬೇರೆ ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಅಲ್ಲ.
ಮದನೋಯಂ ಸಮಾಯಾತಃ ಸುರಾಣಾಂ ಕಾರ್ಯಸಿದ್ಧಯೇ ೨೧.
ಈ ಮದನು ದೇವತೆಗಳ ಕಾರ್ಯಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ.
ವಿನಾ ತೇನ ಜಗತ್ಸರ್ವಂ ನಾಶಮೇಷ್ಯತಿ ಶಂಕರ ೨೧.
ಅವನಿಲ್ಲದೆ, ಶಂಕರಾ, ಈ ಜಗತ್ತು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.
ತದೋವಾಚ ರುಷಾವಿಷ್ಟೋ ದೇವಾನ್ಪ್ರತಿ ಮಹೇಶ್ವರಃ ೨೧.
ಆಮೇಲೆ ಮಹೇಶ್ವರನು ಕೋಪದಿಂದ ದೇವತೆಗಳತ್ತ ಮಾತಾಡಿದನು.
ಯದಾಃಕಾಮಂ ಪುರಸ್ಕೃತ್ಯ ಸರ್ವೇ ದೇವಾಃ ಸವಾಸವಾಃ ೨೧.
ಯಾವಾಗಲಾದರೂ ದೇವತೆಗಳು, ಇಂದ್ರನೊಡನೆ, ಕಾಮದ ಪ್ರಭಾವಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತಾರೆ—
ಕಾಮೋ ಹಿ ನರಕಾಯೈವ ಸರ್ವೇಷಾಂ ಪ್ರಾಣಿನಾಂ ಧ್ರುವಮ್ ೨೧.
ಕಾಮವೆಂಬುದು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಖಂಡಿತವಾಗಿ ನರಕಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತದೆ.
ತಾರಕೋಽಪಿ ದುರಾಚಾರೋ ನಿಷ್ಕಾಮೋಽದ್ಯ ಭವಿಷ್ಯತಿ ೨೧.
ತಾರಕನು ದುಷ್ಟನಾದರೂ ಈಗಿನಿಂದ ಅವನಲ್ಲಿ ಕಾಮವಿರೋದಿಲ್ಲ.
ತಸ್ಮಾತ್ಕಾಮೋ ಮಯಾ ದಗ್ಧಃ ಸರ್ವೇಷಾಂ ಶಾಂತಿಹೇತವೇ ೨೧.
ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ನಾನು ಕಾಮನನ್ನು ಎಲ್ಲರ ಶಾಂತಿಗಾಗಿ ಸುಟ್ಟೆನು.
ಅನ್ಯೈಃ ಪ್ರಾಣಿಭಿರೇವಾತ್ರ ತಪಸೇ ಧೀಯತಾಂ ಮನಃ ೨೧.
ಇಲ್ಲಿರುವ ಇತರ ಜೀವಿಗಳು ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನೆಡಿಸಲಿ.
ತಸ್ಮಾದೇನಂ ಪಾಪಿನಂ ದುಃಖಮೂಲಂ ನ ಜೀವಯಿಷ್ಯಾಮಿ ಸುರಾಃ ಪ್ರತೀಕ್ಷ್ಯತಾಮ್ ೨೧.
ಆದುದರಿಂದ, ಈ ಪಾಪಿಯನ್ನು, ದುಃಖದ ಮೂಲವಾದವನನ್ನು ನಾನು ಬದುಕಿಡುವುದಿಲ್ಲ; ದೇವತೆಗಳೇ, ನೋಡುತ್ತಿರಿ.
ಏವಮುಕ್ತಾಸ್ತದಾ ತೇನ ಶಂಭುನಾ ಪರಮೇಷ್ಠಿನಾ ೨೧.
ಅಂತು ಪರಮೇಶ್ವರನಾದ ಶಂಭುವಿನಿಂದ ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಲಾಯಿತು.
ಯದುಕ್ತಂ ಭವತಾ ಶಂಭೋ ಪರಂ ಶ್ರೇಯಸ್ಕರಂ ಹಿ ನಃ ೨೧.
ನೀನು ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳು ನಮಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಹಿತಕರವಾಗಿವೆ, ಶಂಭುವೇ.
ಯಥಾ ಸೃಷ್ಟಮಿದಂ ವಿಶ್ವಂ ಕಾಮಕ್ರೋಧಸಮನ್ವಿತಮ್ ೨೧.
ಈ ಜಗತ್ತು ಹೇಗೆ ಕಾಮ ಮತ್ತು ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಕೂಡಿದಂತೆ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಯಿತು.
ಧರ್ಮಾರ್ಥಕಾಮಾಮೋಕ್ಷಾಶ್ಚ ಚತ್ವಾರೋ ಹ್ಯೇಕರೂಪತಾಮ್ ೨೧.
ಧರ್ಮ, ಅರ್ಥ, ಕಾಮ, ಮೋಕ್ಷ ಎಂಬ ನಾಲ್ಕೂ ಒಂದೇ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ.
ಕಥಂ ತ್ವಯಾ ಹಿ ಸಂದಗ್ಧಃ ಕಾಮೋ ಹಿ ದುರತಿಕ್ರಮಃ ೨೧.
ಆಗ ನೀನು ಅವನನ್ನು ಹೇಗೆ ಸುಟ್ಟೆ? ಕಾಮವನ್ನು ಜಯಿಸುವುದು ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟ.
ಕಾಮೇನ ಹೀಯತೇ ವಿಶ್ವಂ ಕಾಮೇನ ಪಾಲ್ಯತೇ ೨೧.
ಕಾಮದಿಂದಲೇ ಜಗತ್ತು ಕುಗ್ಗುತ್ತದೆ; ಕಾಮದಿಂದಲೇ ಅದು ಉಳಿಯುತ್ತದೆ.
ಯಸ್ಮಾತ್ಕ್ರೋಧೋ ಭವತ್ಯುಗ್ರೋ ಯೇನ ತ್ವಂ ಚ ವಶೀಕೃತಃ ೨೧.
ಕ್ರೋಧವು ಭಯಂಕರವಾಗುತ್ತದೆ, ಅದರಿಂದ ನೀನೂ ವಶವಾಗುತ್ತೀಯೆ.
ತ್ವಯಾ ಸಂಪಾದಿತೋ ದೇವ ಮದನೋ ಹಿ ಮಹಾಬಲಃ ೨೧.
ನೀನು ದೇವರೇ, ಮಹಾಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಮದನನನ್ನು ನಿರ್ಮಿತಿಯನ್ನಾದೆ.
ಋಷಿಭಿಶ್ಚೈವಮುಕ್ತೋಽಪಿ ದ್ವಿಗುಣಂ ರೂಪಮಾಸ್ಥಿತಃ ೨೧.
ಋಷಿಗಳು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರೂ ಅವನು ಎರಡು ಪಟ್ಟು ದೊಡ್ಡ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳಿದನು.
ಮುನಿಭಿಶ್ಚಾರಣೈಃ ಸಿದ್ಧೈರ್ಗಣೈಶ್ಚಾಪಿ ಸದಾಶಿವಃ ೨೧.
ಮುನಿಗಳು, ಚಾರಣರು, ಸಿದ್ಧರು ಮತ್ತು ಗಣಗಳಿಂದ ಸದಾಶಿವನು ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು.
ಮದನಂ ಚ ತಥಾ ದಗ್ಧ್ವಾ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ತಂ ಪರ್ವತಂ ರುಷಾ ೨೧.
ಹೀಗೆ ಮದನನನ್ನು ಸುಟ್ಟು, ಆ ಪರ್ವತವನ್ನು ಕೋಪದಿಂದ ಬಿಟ್ಟುಹೋದನು.
ತಿರೋಧಾನಗತಂ ದೇವೀ ವೀಕ್ಷ್ಯ ದಗ್ಧಂ ಚ ಮನ್ಮಥಮ್ ೨೧.
ದೇವಿಯು, ಮದನನು ಸುಟ್ಟಿರುವುದನ್ನು ಮತ್ತು ತಾನು ಮರೆಯಾಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ,
ತಥೈವ ದಗ್ಧಂ ಮದನಂ ವಿಲೋಕ್ಯ ರತ್ಯಾ ವಿಲಾಪಂ ಚ ತದಾ ಮನಸ್ವಿನೀ ೨೧.
ಹಾಗೆಯೇ ಮದನನು ಸುಟ್ಟಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಬುದ್ಧಿವಂತಳಾದ ರತಿ ಅಂದು ದುಃಖದಿಂದ ಅಳಲುಹೇಳಿದಳು.