ಮಮ ವೀರ್ಯಂ ಚ ಜಾನಾತಿ ಶಕ್ತೇಃ ಪುತ್ರಃ ಪರಾಶರಃ ೨೧.
ಶಕ್ತಿಯ ಮಗನಾದ ಪರಾಶರನು ನನ್ನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿಳಿದಿದ್ದಾನೆ.
ಗುರುರಪ್ಯಭಿಜಾನಾತಿ ಭಾರ್ಯೋತಥ್ಯಸ್ಯ ಚೈವ ಹಿ ೨೧.
ಗುರುವೂ ತಿಳಿದಿದ್ದಾನೆ, ಉತಥ್ಯನ ಹೆಂಡತಿಗೂ ಅದು ಗೊತ್ತಿದೆ.
ಭರದ್ವಾಜೋ ಮಹಾಭಾಗ ಇತ್ಯುವಾಚ ಗುರುಸ್ತದಾ ೨೧.
ಆಗ ಗುರು ಮಹಾಭಾಗನಾದ ಭರದ್ವಾಜನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.
ಕ್ರೋಧೋ ಹಿ ಮಮ ಬಂಧುಶ್ಚ ಮಹಾಬಲಪರಕ್ರಮಃ ಬ್ರಹ್ಮಾದಿಸ್ತಂಬಪರ್ಯಂತಂ ಪ್ಲಾವಿತಂ ಸಚರಾಚರಮ್॥ ೨೧.
ನನ್ನ ಕೋಪವೇ ನನ್ನ ಬಂಧು, ಅದು ಅಪಾರ ಶಕ್ತಿಯದು; ಬ್ರಹ್ಮದಿಂದ ಹಿಡಿದು ಸ್ತಂಭವರೆಗೆ, ಜಗತ್ತಿನೆಲ್ಲಾ ಚರಾಚರಗಳು ಅದರಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.
ಮದನದ್ವಂ ಸಮರ್ಥೋಸಿ ಅಸ್ಮಾಞ್ಜೇತುಂ ಸದೈವ ಹಿ ಪಾರ್ವತ್ಯಾ ಸಹಿತಂ ಶಂಭುಂ ಕುರುಷ್ವಾದ್ಯ ಮಹಾಮತೇ॥ ೨೧.
ಮದನನೇ, ನಮ್ಮನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಗೆಲ್ಲಬಲ್ಲವನು ನೀನೇ; ಮಹಾಮತಿವಂತನೇ, ಇಂದು ಪಾರ್ವತಿಯ ಜೊತೆ ಶಂಭುವನ್ನು ಸೇರಿಸು.
ಏವಮಭ್ಯರ್ಥಿತೋ ದೇವೈರ್ಮದನೋ ವಿಶ್ವಮೋಹನಃ ೨೧.
ಹೀಗೆ ದೇವತೆಗಳು ಬೇಡಿಕೊಂಡಾಗ, ಲೋಕವನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸುವ ಮದನನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡನು.
ತತೋ ಜಗಾಮಾಶು ಮಹಾಧನುರ್ದ್ಧರೋ ವಿಸ್ಫಾರ್ಯ ಚಾಪಂ ಕುಸುಮಾನ್ವಿತಂ ಮಹತ್ ತಸ್ಮಿನ್ಹಿಮಾದ್ರೌ ಪರಿದೃಶ್ಯಮಾನೋಽವನೌ ಸ್ಮರೋ ಯೋಧಯತಾಂ ವರಿಷ್ಠಃ॥ ೨೧.
ಆಮೇಲೆ ಮಹಾ ಧನುರ್ಧಾರಿಯಾದವನು ಹೂವಿನಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಬೃಹತ್ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಎತ್ತಿ, ಹಿಮಾಲಯ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ, ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡು, ಯೋಧರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಸ್ಮರನು ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧನಾದನು.
ತತ್ರಾಗತಾ ತದಾ ರಂಭಾ ಉರ್ವಶೀ ಪುಂಜಿಕಸ್ಥಲೀ ೨೧.
ಆಗ ಅಲ್ಲಿಗೆ ರಂಭಾ, ಉರ್ವಶಿ ಮತ್ತು ಪುಂಜಿಕಸ್ಥಳಿಯೂ ಬಂದರು.
ಅನ್ಯಾಶ್ಚ ವಿವಿಧಾಃ ಜಾತಾಃ ಸಾಹಾಯ್ಯೇ ಮದನಸ್ಯ ಚ ೨೧.
ಮತ್ತೂ ಅನೇಕರು ಮದನನಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಸೇರಿದರು.
ಸರ್ವೇ ಗಣಾಶ್ಚ ಸಹಸಾ ಮದನೇನ ವಿಮೋಹಿತಾಃ ೨೧.
ಎಲ್ಲಾ ಗಣಗಳೂ ಅಚಾನಕ್ ಮದನನಿಂದ ಮೋಹಿತರಾದರು.
ಮೇನಕಾ ವೀರಭದ್ರೇಣ ಚಣ್ಡೇನ ಪುಂಜಿಕಸ್ಥಲೀ ೨೧.
ಮೆನಕಾ ವೀರಭದ್ರನ ಜೊತೆಗೆ ಇದ್ದಳು, ಪುಂಜಿಕಸ್ಥಲಿ ಚಂಡನ ಜೊತೆ ಇದ್ದಳು.
ಅಮತ್ತಭೂತೈರ್ಬಹುಭಿಸ್ತ್ರಪಾಂ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಮನೀಷಿಭಿಃ ೨೧.
ಅಹಂಕಾರವಿಲ್ಲದ ಅನೇಕ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಭಯವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟರು.
ಅಶೋಕಾಶ್ಚಂಪಕಾಶ್ಚೂತಾ ಯೂಥ್ಯಶ್ಚೈವ ಕದಂಬಕಾಃ ೨೧.
ಅಶೋಕ, ಚಂಪಕ, ಮಾವು, ಯೂತಿಕ ಮತ್ತು ಕಡಂಬ ಮರಗಳು ಅಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.
ದ್ರಾಕ್ಷಾವಲ್ಲಯಃ ಪ್ರದೃಶ್ಯಂತೇ ಬಹುಲಾ ನಾಗಕೇಶರಾಃ ೨೧.
ದ್ರಾಕ್ಷೆ ಬೆಳೆಗಳು ಮತ್ತು ತುಂಬಾ ನಾಗಕೇಶರ ಮರಗಳು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವು.
ಮತ್ತಾ ಮದನಸಂಗೇನ ಹಂಸೀಭಿಃ ಕಲಹಂಸಕಾಃ ೨೧.
ವಸಂತದ ಮದದಿಂದ ಹಂಸಗಳು ಮತ್ತು ಕಲಹಂಸಗಳು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಇದ್ದವು.
ನಿಷ್ಕಾಮಾ ಹ್ಯತುರಾ ಹ್ಯಾಸಞ್ಛಿವಸಂಪರ್ಕಜೈರ್ಗುಣೈಃ ೨೧.
ಶಿವನ ಸಂಪರ್ಕದಿಂದ ಬಂದ ಗುಣಗಳಿಂದ ಇವರು ಆಸೆ-ಅಶಾಂತಿಗಳಿಲ್ಲದೆ ಇದ್ದರು.
ಶೈಲಾದೋ ಹಿ ಮಹಾತೇಜಾ ನಂದೀ ಹ್ಯಮಿತವಿಕ್ರಮಃ ೨೧.
ಮಹಾ ತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಶೈಲಾದ ಮತ್ತು ಅಪಾರ ಶಕ್ತಿಯ ನಂದಿ ಅಲ್ಲಿದ್ದರು.
ಏತಸ್ಮಿನ್ನಂತರೇ ತತ್ರ ಮದನೋ ಹಿ ಧನುರ್ದ್ಧರಃ ತರೋಶ್ಛಾಯಾಂ ಸಮಾಶ್ರಿತ್ಯ ದೇವದಾರುಗತಾಂ ತದಾ॥ ೨೧.
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಧನುರ್ಧಾರಿ ಮದನನು ಒಂದು ಮರದ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ, ದೇವದಾರು ಮರಗಳ ಹತ್ತಿರ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದನು.
ನಿರೀಕ್ಷ್ಯ ಶಂಭುಂ ಪರಮಾಸನೇ ಸ್ತಿತಂ ತಪೋ ಜುಷಾಣಂ ಪರಮೇಷ್ಠಿನಾಂ ಪತಿಮ್ ೨೧.
ಅವನು ಪರಮಾಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿರುವ, ಪರಮೇಶ್ವರನಾದ ಶಂಭುವನ್ನು ನೋಡಿದನು.
ಭುಜಂಗಭೋಗಾಂಕಿತಸರ್ವಗಾತ್ರಂ ಪಂಚಾನನಂ ಸಿಂಹವಿಶಾಲವಿಕ್ರಮಮ್ ೨೧.
ಅವನ ದೇಹವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಹಾವಿನ ಕುಂಡಲು ಅಲಂಕರಿಸಿದ್ದವು, ಐದು ಮುಖಗಳು ಇದ್ದವು, ಸಿಂಹದಂತೆ ಬಲಶಾಲಿಯಾಗಿದ್ದನು.
ದುರಾಸದಂ ದೀಪ್ತಿಮತಾಂ ವರಿಷ್ಠಂ ಮಹೇಶಮುಗ್ರಂ ಸಹ ಮಾಧವೇನ ಸಖೀಜನೈಃ ಸಂವೃತಾ ಪೂಜನಾರ್ಥಂ ಸದಾಶಿವಂ ಮಂಗಲಂ ಮಂಗಲಾನಾಮ್॥ ೨೧.
ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಮಹೇಶನು, ಭಯಂಕರನೂ, ತಲುಪಲು ಕಷ್ಟವಾದವನು, ಪ್ರಕಾಶಮಾನರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು, ಮಾಧವ ಮತ್ತು ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗೆ ಸದಾಶಿವನ ಪೂಜೆಗೆ ಸನ್ನದ್ಧನಾಗಿದ್ದನು. ಸದಾಶಿವನು ಎಲ್ಲ ಮಂಗಳಗಳಲ್ಲಿ ಮಂಗಳಸ್ವರೂಪ.
ಕನಕಕುಸುಮಮಾಲಾಂ ಸಂದಧೇ ನೀಲಕಂಠೇ ಸಿತಕಿರಣಮನೋಜ್ಞಾದುರ್ಲ್ಲಭಾ ಸಾ ತದಾನೀಮ್ ೨೧.
ಅವಳು ನೀಲಕಂಠನಿಗೆ ಬಂಗಾರದ ಹೂಗಳ ಹಾರವನ್ನು ಇಟ್ಟಳು; ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅದು ಚಂದ್ರಕಿರಣದಂತೆ ಅಪರೂಪವೂ, ಮನಮೋಹಕವೂ ಆಗಿತ್ತು.
ತಾವದ್ವಿದ್ಧಃ ಶರೇಣೈವ ಮೋಹನಾಖ್ಯೇನ ಚತ್ವರಾತ್ ದದರ್ಶ ಗಿರಿಜಾಂ ದೇವೋಬ್ಧಿರ್ಯಥಾ ಶಶಿನಃ ಕಲಾಮ್॥ ೨೧.
ಆಗ ಮೋಹನ ಎಂಬ ಬಾಣದಿಂದ ಬಾಧಿತನಾದ ದೇವರು ಗಿರಿಜೆಯನ್ನು, ಸಮುದ್ರವು ಚಂದ್ರನ ಕಿರಣವನ್ನು ನೋಡುವಂತೆ ನೋಡಿದನು.
ಚಾರುಪ್ರಸನ್ನವದನಾಂ ಬಿಂಬೋಷ್ಠೀಂ ಸಸ್ಮಿತೇಕ್ಷಣಾಮ್ ೨೧.
ಅವನು ಅವಳನ್ನು ಸುಂದರವಾದ, ಶಾಂತ ಮುಖದಿಂದ, ಬಿಂಬ ಹಣ್ಣಿನಂತೆ ತುಟಿಗಳಿಂದ, ಸ್ಮಿತಭರಿತ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ನೋಡಿದನು.
ಗೌರೀಂ ಪ್ರಸನ್ನಮುದ್ರಾಂ ಚ ವಿಶ್ವಮೋಹನಮೋಹನಾಮ್ ೨೧.
ಅವನು ಗೌರಿಯನ್ನು, ದಯಾಮಯಿ ಭಾವದಿಂದ, ವಿಶ್ವವನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸುವವಳನ್ನೂ ಮೋಹಿಸುವವಳಾಗಿ ನೋಡಿದನು.
ಉತ್ಪತ್ತಿಪಾಲನವಿನಾಶಕರೀ ಚ ಯಾ ವೈ ಕೃತ್ವಾಗ್ರತಃ ಸತ್ತ್ವರಜಸ್ತಮಾಂಸಿ ೨೧.
ಅವಳು ಸೃಷ್ಟಿ, ಸ್ಥಿತಿ, ಲಯವನ್ನು ಮಾಡುವವಳು; ಸತ್ವ, ರಜಸ್, ತಮಸ್ ಗುಣಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಮುಂದೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದಳು.
ತಾಂ ನಿರೀಕ್ಷ್ಯ ಭವೋ ದೇವೋ ಗಿರಿಜಾಂ ಲೋಕಪಾವನೀಮ್ ವಿಸ್ಮಯೋತ್ಫುಲ್ಲನಯನೋ ಬಭೂವ ಸಹಸಾ ಶಿವಃ॥ ೨೧.
ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪಾವನಗೊಳಿಸುವ ಗಿರಿಜೆಯನ್ನು ನೋಡಿ ಭವ ದೇವರು ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿದನು.
ಏವಂ ವಿಲೋಕಮಾನೋಽಸೌ ದೇವದೇವೋ ಜಗತ್ಪತಿಃ ೨೧.
ಹೀಗೆ ನೋಡುತ್ತಾ ದೇವತೆಗಳ ದೇವರು, ಜಗತ್ಪತಿಯಾದವನು ಅವಳನ್ನು ಅವಲೋಕಿಸಿದನು.
ಅನಯಾ ಮೋಹಿತಃ ಕಸ್ಮಾತ್ತಪಃಸ್ಥೋಽಹಂ ನಿರಾಮಯಃ ೨೧.
ನಾನು ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿದ್ದರೂ, ಯಾವುದೇ ದುಃಖವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಅವಳಿಂದ ಹೇಗೆ ಮೋಹಿತನಾದೆನು?
ತತೋ ವ್ಯಲೋಕಯಚ್ಛಂಭುರ್ದ್ದಿಕ್ಷು ಸರ್ವಾಸು ಸಾದರಮ್ ೨೧.
ಆಮೇಲೆ ಶಂಕರನು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಗೌರವದಿಂದ ನೋಡಿದನು.