ಯಥಾ ಮೇರೋಶ್ಚ ಶಿಖರಂ ಪರಿಪೂರ್ಣಂ ಪ್ರದೃಶ್ಯತೇ ೧೭.
ಮೇರುಪರ್ವತದ ಶಿಖರವು ತುಂಬಿ ಕಾಣುವಂತೆ ಅಲ್ಲಿಯೂ ಅದೇ ರೀತಿ ಕಾಣಿಸಿತು.
ತೇನ ದೃಷ್ಟೋ ಮಹೇನ್ದ್ರಶ್ಚ ಮಹೇಂದ್ರೇಣ ಮಹಾಸುರಃ ೧೭.
ಅಲ್ಲಿ ಮಹೇಂದ್ರನು ಮಹಾಸುರನನ್ನು ನೋಡಿದನು, ಮಹಾಸುರನು ಕೂಡ ಮಹೇಂದ್ರನನ್ನು ನೋಡಿದನು.
ತದಾ ತೇ ಬದ್ಧವೈರಾಶ್ಚ ದೇವದೈತ್ಯಾಃ ಪರಸ್ಪರಮ್ ೧೭.
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ದೈತ್ಯರು ಪರಸ್ಪರ ದ್ವೇಷದಿಂದ ಎದುರು ನಿಂತರು.
ವಾದಿತ್ರಾಣಿ ಚ ಭೀಮಾನಿ ವಾದ್ಯಮಾನಾನಿ ಸರ್ವಶಃ ೧೭.
ಎಲ್ಲೆಡೆ ಭಯಾನಕವಾದ ವಾದ್ಯಗಳು ಬಾರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು.
ವಾದ್ಯಮಾನೇಷು ತೂರ್ಯೇಷು ತೇ ಸರ್ವೇ ತ್ವರಯಾನ್ವಿತಾಃ ೧೭.
ವಾದ್ಯಗಳು ಬಾರಿಸಿದಾಗ, ಎಲ್ಲರೂ ಆತುರದಿಂದ ತುಂಬಿದರು.
ತದಾ ದೇವಾಸುರೇ ಯುದ್ಧೇ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಂ ಸಚರಾಚರಮ್ ೧೭.
ಆಗ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಅಸುರರ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮೂರು ಲೋಕಗಳೂ, ಚರಾಚರ ಸಮೇತವಾಗಿ, ಒಳಗೊಂಡಿದ್ದವು.
ಛೇದಿತಾಃ ಸ್ಫೋಟಿತಾಶ್ಚೈವ ಕೇಚಿಚ್ಛಸ್ತ್ರೈರ್ದ್ವಿಧಾ ಕೃತಾಃ ೧೭.
ಕೆಲವರನ್ನು ಶಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಲಾಯಿತು, ಕೆಲವರು ಚೂರುಮೂರು ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟರು, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಎರಡು ಭಾಗವಾಗಿದ್ದರು.
ಭಲ್ಲೈಶ್ಚೇರುರ್ಹತಾಃ ಕೇಚಿದ್ವ್ಯಂಗಭೂತಾ ದಿವೌಕಸಃ ೧೭.
ಕೆಲವರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದು ಗಾಯಗೊಂಡ ದೇವತೆಗಳು ಅಂಗವೈಕಲ್ಯದಿಂದ ಅಲೆಯುತ್ತಿದ್ದರು.
ಶಿರಾಂಸಿ ಪತಿತಾನ್ಯೇವ ಬಹೂನಿಚ ನಭಸ್ತಲಾತ್ ೧೭.
ಆಕಾಶದಿಂದ ಭೂಮಿಗೆ ಅನೇಕ ತಲೆಗಳು ಬಿದ್ದವು.
ಪ್ರವರ್ತಿತಂ ಮಧ್ಯದೇಶೇ ಸರ್ವಬೂತಕ್ಷಯಾವಹಮ್ ೧೭.
ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ನಾಶವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವ ಕಾರ್ಯ ಆರಂಭವಾಯಿತು.
ವಜ್ರೇಣ ಜಘ್ನೇ ತರಸಾ ನಮುಚಿಂ ದೇವರಾಟ್ ಸ್ವಯಮ್ ೧೭.
ದೇವತೆಗಳ ರಾಜನು ವಜ್ರದಿಂದNamuciಯನ್ನು ಬಲದಿಂದ ಹೊಡೆದನು.
ವಜ್ರೇಣಾಪಿ ತದಾ ಸರ್ವೇ ವಿಸ್ಮಯಂ ಪರಮಂ ಗತಾಃ ೧೭.
ಆಗ ವಜ್ರದಿಂದ ಹೊಡೆದರೂ, ಎಲ್ಲರೂ ಅತ್ಯಂತ ಆಶ್ಚರ್ಯದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದರು.
ಗದಯಾ ನಮುಚಿಂ ಜಘ್ನೇ ಗದಾ ಸಾಪಿ ವಿಚೂರ್ಣಿತಾ ೧೭.
ಅವನು ಗದೆಯಿಂದ Namuciಯನ್ನು ಹೊಡೆದನು, ಆದರೆ ಆ ಗದೆಯೂ ಚೂರುಮೂರು ಆಯಿತು.
ತಥಾ ಶೂಲೇನ ಮಹತಾ ತಂ ಜಘಾನ ಪುರಂದರಃ ೧೭.
ಹಾಗೆಯೇ ಪುರಂದರನು ದೊಡ್ಡ ಶೂಲದಿಂದ ಅವನನ್ನು ಹೊಡೆದನು.
ಏವಂ ತಂ ವವಿಧೈಃ ಶಸ್ತ್ರೈರಾಜಘಾನ ಸುರಾರಿಹಾ ೧೭.
ಹೀಗಾಗಿ ದೇವತೆಗಳ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವನು ಅವನ ಮೇಲೆ色色ವಾದ ಆಯುಧಗಳಿಂದ ಪ್ರಹಾರಮಾಡಿದನು.
ತೂಷ್ಣೀಂಭೂತಸ್ತದಾ ಚೇಂದ್ರಶ್ಚಿಂತಯಾ ಪರಯಾ ಯುತಃ ೧೭.
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರನು ಆಳವಾದ ಚಿಂತೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ, ಮೌನವಾಗಿದ್ದನು.
ಏತಸ್ಮಿನ್ನಂತರೇ ತತ್ರ ಮಹಾಯುದ್ಧೇ ಮಹಾಭಯೇ ೧೭.
ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಆ ಭಯಾನಕವಾದ ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ,
ಜಹ್ಯೇನಮದ್ಯಾಶು ಮಹೇಂದ್ರ ದೈತ್ಯಂ ದಿವೌಕಸಾಂ ಘೋರತರಂ ಭಯಾವಹಮ್ ೧೭.
ಮಹೇಂದ್ರ, ಇಂದು ನೀನು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಭಯ ಉಂಟುಮಾಡುವ ಭಯಾನಕ ದೈತ್ಯನನ್ನು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಸಂಹರಿಸಬೇಕು.
ಅನ್ಯೇನ ಶಸ್ತ್ರೇಣ ಚ ಆಹತೋಽಸೌ ವಧ್ಯಃ ಕದಾಚಿನ್ನ ಭವತ್ಯಯಂ ತು ೧೭.
ಮತ್ತೆ ಯಾವುದಾದರೂ ಆಯುಧದಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಏನು ಆಗುವುದಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಇದರಿಂದ ಅವನನ್ನು ನಾಶಮಾಡಬಹುದು.
ನಿಶಮ್ಯ ವಾಚಂ ಪರಮಾರ್ಥಯುಕ್ತಾಂ ದೈವೀಂ ಸದಾನಂದಕರೀಂ ಶುಭಾವಹಾಮ್ ೧೭.
ಆ ದೈವಿಕವಾದ, ಸದಾ ಸಂತೋಷ ಮತ್ತು ಶುಭವನ್ನು ನೀಡುವ ಸತ್ಯಭರಿತ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ,
ತತ್ರಾಗತಂ ಸಮೀಕ್ಷ್ಯಾಥ ನಮುಚಿಃ ಕ್ರೋಧಮೂರ್ಛಿತಃ ೧೭.
ಆಗ, ಅವನು ಬಂದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ನಮುಚಿ ಕೋಪದಿಂದ ತುಂಬಿದನು.
ಸಮುದ್ರಸ್ಯ ತಟಃ ಕಸ್ಮಾತ್ಸೇವಿತಃ ಸುರಸತ್ತಮ ೧೭.
ಸುರಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನೀನು ಸಮುದ್ರದ ತೀರದಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಏಕೆ ಬಂದೆ?
ತ್ವದೀಯೇನೈವ ವಜ್ರೇಣ ಕಿಂ ಕೃತಂ ಮಮ ದುರ್ಮತೇ॥ ೧೭.
ದುಷ್ಟನೇ, ನಿನ್ನದೇ ವಜ್ರದಿಂದ ನನಗೆ ಏನು ಮಾಡಿದೆ?
ತಥಾನ್ಯಾನಿ ಚ ಶಸ್ತ್ರಾಣಿ ಅಸ್ತ್ರಾಣಿ ಸುಬಹೂನಿ ಚ ೧೭.
ಹಾಗೆಯೇ ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ಆಯುಧಗಳು ಮತ್ತು ಅಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಕೂಡ,
ಕಿಂ ಕರಿಷ್ಯಸಿ ಮಾಂ ಹಂತುಂ ಯುದ್ಧಾಯ ಸಮುಪಸ್ಥಿತಃ ೧೭.
ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಬಂದಿರುವ ನೀನು ಈಗ ನನ್ನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಏನು ಮಾಡುತ್ತೀಯೆ?
ತ್ವಾಂ ಗಾತಯಾಮಿ ಚಾದ್ಯೈವ ಯದಿ ತಿಷ್ಠಸಿ ಸಂಯುಗೇ ೧೭.
ನೀನು ಸಮರದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಂತರೆ, ಇಂದು ನಾನೇ ನಿನ್ನನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವೆನು.
ಏವಂ ಸ ಗರ್ವಿತಂ ತಸ್ಯ ವಾಕ್ಯಮಾಹವಶೋಭಿನಃ ೧೭.
ಹೀಗಾಗಿ, ಅವನ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹೊಮ್ಮಿದ ಗರ್ವಭರಿತ ಮಾತುಗಳು,
ಫೇನಂ ಕರಸ್ಥಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತು ಅಸುರಾ ಜಹಸುಸ್ತದಾ॥ ೧೭.
ಅವನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಫೇನವನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅಸುರರು ನಗಿದರು.
ಕ್ಷಯಂ ಗತಾನಿ ಚಾಸ್ತ್ರಾಣಿ ಪೇನೇನೈವ ಪುರಂದರಃ ೧೭.
ಎಲ್ಲ ಅಸ್ತ್ರಗಳು ಮುಗಿದಿದ್ದವು, ಪುರಂದರನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಫೇನವನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದನು.
ಏವಂ ಪ್ರಹಸ್ಯ ನಮುಚಿರಜ್ಞಾಯ ಪುರಂದರಮ್ ೧೭.
ಹೀಗೆ, ನಮುಚಿ ಪುರಂದರನನ್ನು ಗುರುತಿಸದೆ ನಗಿದನು.