ಮಧ್ಯಮಂ ತು ಮುಖಂ ಗೌರಂ ಚತುರ್ದನ್ತಂ ತ್ರಿಲೋಚನಮ್ ೧೧.
ಮಧ್ಯದ ಮುಖವು ಬಿಳಿ ಬಣ್ಣದದು, ನಾಲ್ಕು ದಂತಗಳು ಮತ್ತು ಮೂರು ಕಣ್ಣುಗಳಿವೆ.
ತಥಾನ್ಯತ್ಪೀತವರ್ಣಂ ಚ ನೀಲಂ ಚ ಶುಭಲಕ್ಷಣಮ್ ೧೧.
ಹಾಗೆಯೇ, ಮತ್ತೊಂದು ಮುಖವು ಹಳದಿ ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿದೆ, ಇನ್ನೊಂದು ನೀಲಿ ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿದ್ದು ಶುಭ ಲಕ್ಷಣಗಳಿವೆ.
ತಥಾ ದಶಭುಜೇಷ್ವೇವ ಹ್ಯಾಯುಧಾನಿ ಬ್ರವೀಮಿ ವಃ ೧೧.
ಹಾಗೇನೋ, ಅವನ ಹತ್ತು ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವ ಆಯುಧಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಈಗ ನಿಮಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.
ಅಕ್ಷಮಾಲಾಂ ಲಾಂಗಲಂ ಚ ಮುಸಲಂ ವರದಂ ತಥಾ ೧೧.
ಅವುಗಳಲ್ಲಿ: ಒಂದು ಜಪಮಾಲೆ, ಒಂದು ಹೊಲಿಗೆ, ಒಂದು ಮೊತ್ತಲು ಮತ್ತು ವರಮುದ್ರೆ ಇವೆ.
ಲಂಬೋದರ ವಿರೂಪಾಕ್ಷಂ ನಿವೀತಂ ಮೇಖಲಾನ್ವಿತಮ್ ೧೧.
ಅವನು ದೊಡ್ಡ ಹೊಟ್ಟೆಯವನು, ಒಂದು ಕಣ್ಣು ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಾಗಿ, ಯಜ್ಞೋಪವೀತ ಧರಿಸಿ, ಬೆನ್ನುಮೇಲೆ ಕಟಿಬಂಧನ ಹಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ.
ಧ್ಯಾನಂ ಚ ಸಾತ್ತ್ವಿಕಂ ಜ್ಞೇಯಂ ರಾಜಸಂ ಹಿ ನೃಣಾಮಿವ ೧೧.
ಪವಿತ್ರವಾದ ಧ್ಯಾನವನ್ನು ಸಾತ್ವಿಕ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಮಾನವರಂತೆ ಇರುವ ಧ್ಯಾನವನ್ನು ರಾಜಸ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಚತುರ್ಭುಜಂ ತ್ರಿನಯನಮೇಕದಂತಂ ಮಹೋದರಮ್ ೧೧.
ಅವನು ನಾಲ್ಕು ಕೈಗಳವನು, ಮೂರು ಕಣ್ಣುಗಳವನು, ಒಂದು ದಂತವನು ಮತ್ತು ದೊಡ್ಡ ಹೊಟ್ಟೆಯವನು.
ನೀಲಂ ಚ ತಾಮಸಂ ಧ್ಯಾನಮೇವಂ ತ್ರಿವಿಧಮುಚ್ಯತೇ ೧೧.
ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣದ ಧ್ಯಾನವನ್ನು ತಾಮಸ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಹೀಗೆ ಮೂರು ವಿಧದ ಧ್ಯಾನವಿದೆ.
ಏಕವಿಂಶತಿದೂರ್ವಾಭಿರ್ದ್ವಾಭ್ಯಾಂ ನಾಮ್ನಾ ಪೃಥಕ್ಪೃಥಕ್ ೧೧.
ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ದುರ್ವಾ ಹುಲ್ಲುಗಳನ್ನು, ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಎರಡು ಹೆಸರಿನಿಂದ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.
ತಥೈವ ನಾಮಭಿರ್ದೇಯಾ ಏಕವಿಂಶತಿಮೋದಕಾಃ ೧೧.
ಹಾಗೆಯೇ, ಪ್ರತಿ ಹೆಸರು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾ ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ಮೊದಕಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.
ಗಣಾಧಿಪ ನಮಸ್ತೇಸ್ತು ಉಮಾಪುತ್ರಾಘನಾಶನ ೧೧.
ಗಣಾಧಿಪತಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರಗಳು! ಉಮಾದೇವಿಯ ಮಗನೇ, ವಿಘ್ನಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡುವವನೇ!
ಏಕದಂತೇಭವಕ್ತ್ರೇತಿ ತಥಾ ಮೂಷಕವಾಹನ ೧೧.
ಒಂದು ದಂತವನು, ಆನೆಮುಖವನು, ಮೂಷಿಕವನ್ನು ವಾಹನವಾಗಿ ಹೊಂದಿರುವವನು ಎಂದು ಅವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ಸುರಾನ್ಸದ್ಯಃ ಪರಿಷ್ವಜ್ಯ ಚ ಸಾದರಮ್ ೧೧.
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಅವನು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡನು.
ತಿರೋಧಾನ ಗತಃ ಸದ್ಯಃ ಶಂಭುಃ ಪರಮಶೋಭನಃ ೧೧.
ಅನುಂತರ, ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾದ ಶಂಭು ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಕಣ್ಮರೆಯಾದನು.
ತತಃ ಸಂಪೂಜ್ಯ ವಿಧಿವದ್ಗಣಾಧ್ಯಕ್ಷಾರ್ಚ್ಚನೇ ರತಾಃ ೧೧.
ಆಮೇಲೆ, ವಿಧಿಯಂತೆ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿ, ಗಣಾಧಿಪತಿಯ ಆರಾಧನೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದರು.
ಸಂತುಷ್ಟೋ ಹಿ ಗಣಾಧ್ಯಕ್ಷೋ ದೇವಾನಾಂ ವರದೋಽಭವತ್ ೧೧.
ಗಣಾಧಿಪತಿ ಸಂತೋಷಗೊಂಡು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ವರಗಳನ್ನು ನೀಡುವವನಾದನು.
ತಮೋಗುಣಾನ್ವಿತಾಃ ಸರ್ವೇ ಹ್ಯಸುರಾ ನಾಭ್ಯಪೂಜಯನ್ ೧೧.
ಆದರೆ ತಾಮಸ ಗುಣದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಎಲ್ಲಾ ಅಸುರರು ಅವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಲಿಲ್ಲ.
ಪೂಜಯಿತ್ವಾ ಶಾಂಕರಿಂ ತೇ ಪುನಃ ಕ್ಷೀರಾರ್ಣವಂ ಯಯುಃ ೧೧.
ಶಂಕರನ ಮಗನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಅವರು ಮತ್ತೆ ಕ್ಷೀರಸಾಗರದ ಬಳಿಗೆ ಹೋದರು.
ಮಂಥಾನಂ ಮಂದರಂ ಕೃತ್ವಾ ರಜ್ಜುಂ ಕೃತ್ವಾಥ ವಾಸುಕಿಮ್ ೧೧.
ಅವರು ಮಂದರ ಪರ್ವತವನ್ನು ಮಂಥನದ ದಂಡವಾಗಿ, ವಾಸುಕಿಯನ್ನು ಹಗ್ಗವಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು.
ಮಥ್ಯಮಾನೇ ತದಾಬ್ಧೌ ಚ ನಿರ್ಗತಶ್ಚಂದ್ರ ಅಗ್ರತಃ ೧೧.
ಆಗ ಕ್ಷೀರಸಾಗರವನ್ನು ಮಥಿಸುವಾಗ, ಮೊದಲಿಗೆ ಚಂದ್ರನು ಹೊರಬಂದನು.
ಅರ್ಣವೇ ಕಿಂ ಪುರಾ ಚಂದ್ರೋ ನಿಕ್ಷಿಪ್ತಃ ಕೇನ ಸುವ್ರತ ೧೧.
ಓ ಧರ್ಮನಿಷ್ಠನೆ, ಹಿಂದೆ ಚಂದ್ರನನ್ನು ಯಾರು ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಎಸೆದರು? ಏಕೆ ಅಂತೂ ಆ ರೀತಿ ಮಾಡಲಾಯಿತು?
ಏತತ್ಸರ್ವಂ ಸಮಾಸೇನ ಆದೌ ಕಥಯ ಮೇ ಪ್ರಭೋ ೧೧.
ಪ್ರಭುನೇ, ಈ ಎಲ್ಲದನ್ನೂ ಆರಂಭದಿಂದ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ನನಗೆ ಹೇಳಿ.
ತೇಷಾಂ ತದ್ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಸೂತೋ ವಾಕ್ಯಮುಪಾದದೇ॥ ೧೧.
ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಸಾರುಥಿ ಮಾತನಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.
ಚಂದ್ರ ಆಪೋಮಯೋ ವಿಪ್ರಾ ಅತ್ರಿಪುತ್ರೋ ಗುಣಾನ್ವಿತಃ ರುದ್ರಸ್ಯಾಂಶಾದ್ಧಿ ದುರ್ವಾಸಾ ವಿಷ್ಣೋರಂಶಾತ್ತು ದತ್ತಕಃ॥ ೧೧.
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆ, ಚಂದ್ರನು ನೀರಿನಿಂದ ರೂಪುಗೊಂಡವನು, ಅತ್ರಿಯ ಮಗನು, ಸದ್ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವನು. ದುರ್ವಾಸನು ರುದ್ರನ ಭಾಗದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವನು, ದತ್ತಕನು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಭಾಗದಿಂದ ಜನಿಸಿದವನು.
ಕ್ಷೀರಾಬ್ಧಿಂ ಮಥ್ಯಮಾನಂ ತು ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಚಂದ್ರೋ ಮುದಾನ್ವಿತಃ ೧೧.
ಪಾಲಿನ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಮಥಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಚಂದ್ರನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು.
ಪ್ರವಿಷ್ಟಶ್ಚೋಭಯಪ್ರೀತ್ಯಾ ಶ್ರೃಣ್ವತಾಂ ಭೋ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಾಃ ೧೧.
ಅವನು ಎರಡೂ ಪಾಳಯಗಳ ಸಂತೋಷಕ್ಕಾಗಿ ಒಳಬಂದನು, ಎಲ್ಲರೂ ಕೇಳುತ್ತಾ ಇದ್ದರು, ಓ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆ.
ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಚ ಕಾಂತಿಂ ತ್ವರಿತೋಽಥ ಚಂದ್ರೋ ನೀರಾಜಿತೋ ದೇವಗಣೈಸ್ತದಾನೀಮ್ ೧೧.
ಅವನ ಪ್ರಕಾಶವನ್ನು ನೋಡಿ ದೇವತೆಗಳು ತಕ್ಷಣವೇ ಚಂದ್ರನಿಗೆ ಗೌರವ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು.
ನಮಶ್ಚಕ್ರುಶ್ಚ ತೇ ಸರ್ವೇ ಸಸುರಾಸುರದಾನವಾಃ ೧೧.
ಅಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು, ಅಸುರರು ಮತ್ತು ದಾನವರು ಎಲ್ಲರೂ ಅವನಿಗೆ ವಂದಿಸಿದರು.
ಗರ್ಗೇಣೋಕ್ತಾಸ್ತದಾ ಸರ್ವೇಷಾಂ ಬಲಮದ್ಯ ವೈ ೧೧.
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಗರ್ಗನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಇಂದು ಶಕ್ತಿಯು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿದೆ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದನು.
ಚಂದ್ರಂ ಮುರುಃ ಸಮಾಯಾತೋ ಬುಧಶ್ಚೈವ ಸಮಾಗತಃ ೧೧.
ಮುರನು ಚಂದ್ರನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದನು, ಬುದ್ಧನು ಕೂಡ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದನು.