ಏವಂ ಕ್ಷಿಪ್ತಃ ಶಿವೋ ಮೌನೀ ಗಚ್ಛಮಾನೋಽಪಿ ಪರ್ವತಮ್ ಯಸ್ಮಾತ್ಕಲತ್ರಹರ್ತಾ ತ್ವಂ ತಸ್ಮಾತ್ಷಂಢೋ ಭವ ತ್ವರಮ್॥ ೬.
ಹೀಗೆ ದೂಷಣೆ ಕೇಳಿದರೂ ಶಿವನು ಮೌನವಾಗಿದ್ದನು. ಅವನು ಪರ್ವತದ ಕಡೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅವರು ಹೇಳಿದರು: 'ನೀನು ಹೆಂಡತಿಯರನ್ನು ಕದಿಯುವವನಾದ್ದರಿಂದ, ಕೂಡಲೇ ಶಕ್ತಿಹೀನನಾಗು!'
ಏವಂ ಶಪ್ತಃ ಸ ಮುನಿಭಿರ್ಲಿಂಗಂ ತಸ್ಯಾಪತದ್ಭುವಿ ೬.
ಹೀಗೆ ಮುನಿಗಳು ಶಪಿಸಿದಾಗ, ಶಿವನ ಲಿಂಗವು ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದಿತು.
ಆವೃತ್ಯ ಸಪ್ತ ಪಾತಾಲಾನ್ಕ್ಷಣಾಲ್ಲಿಂಗಮದೋರ್ಧ್ವತಃ ೬.
ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಆ ಲಿಂಗವು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಏರಿ, ಏಳು ಪಾತಾಳಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿತು.
ಸ್ವರ್ಗಾಃ ಸಮಾವೃತಾಃ ಸರ್ವೇ ಸ್ವರ್ಗಾತೀತಮಥಾಭವತ್ ೬.
ಎಲ್ಲ ಸ್ವರ್ಗಗಳೂ ಆ ಲಿಂಗದಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು, ಅದು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೂ ಮೀರಿತು.
ನ ಚ ವಾಯುರ್ನ ವಾಕಾಶಂ ನಾಹಂಕಾರೋ ನ ವಾ ಮಹತ್ ೬.
ಅಲ್ಲಿ ಗಾಳಿ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಆಕಾಶ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಅಹಂಕಾರವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಮಹತ್ತತ್ವವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.
ನಾಸೀದ್ದ್ವವೈತವಿಭಾಗಂ ಚ ಸರ್ವಂ ಲೀನಂ ಚ ತತ್ಕ್ಷಣಾತ್ ೬.
ಅಲ್ಲಿ ಎರಡುತನವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಬೇರ್ಪಡಿಸುವುದೂ ಇರಲಿಲ್ಲ; ಎಲ್ಲವೂ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಲೀನವಾಯಿತು.
ಲಯನಾಲ್ಲಿಂಗಮಿತ್ಯೇವಂ ಪ್ರವದಂತಿ ಮನೀಷಿಣಃ ೬.
ಈ ರೀತಿ ಲಯವಾದುದರಿಂದ, ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಅದನ್ನು ಲಿಂಗ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಬ್ರಹ್ಮೇಂದ್ರವಿಷ್ಣುವಾಯ್ಯಗ್ನಿಲೋಕಪಾಲಾಃ ಸಪನ್ನಗಾಃ ೬.
ಬ್ರಹ್ಮ, ಇಂದ್ರ, ವಿಷ್ಣು, ವಾಯು, ಅಗ್ನಿ, ಲೋಕಪಾಲರು ಮತ್ತು ನಾಗರುಗಳು,
ಕಿಮಾಯಾಮಂ ಚ ವಿಸ್ತಾರಂ ಕ್ವ ಚಾಂತಃ ಕ್ವ ಚ ಪೀಠಿಕಾ ೬.
ಇದರ ಎತ್ತರ ಎಷ್ಟು, ಅಗಲ ಎಷ್ಟು, ಅಂತ್ಯ ಎಲ್ಲಿ, ಮತ್ತು ಆಧಾರ ಎಲ್ಲಿ ಎಂಬುದು ಯಾರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.
ಅಸ್ಯ ಮೂಲಂ ತ್ವಯಾ ವಿಷ್ಣೋ ಪದ್ಮೋದ್ಭವ ಚ ಮಸ್ತಕಮ್ ೬.
ವಿಷ್ಣುವೇ, ನೀನು ಇದರ ಮೂಲವನ್ನು ಹುಡುಕು; ಪದ್ಮದಿಂದ ಜನಿಸಿದವನೇ, ನೀನು ಇದರ ತುದಿಯನ್ನು ಹುಡುಕು.
ಶ್ರುತ್ವಾ ತು ತೌ ಮಹಾಭಾಗೌ ವೈಕುಂಠಕಮಲೋದ್ಭವೌ ೬.
ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ನಂತರ, ವೈಕುಂಠನಾಥ ಮತ್ತು ಕಮಲದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಬ್ರಹ್ಮ ಇಬ್ಬರೂ ಮಹಾನ್ ಪುಣ್ಯಶಾಲಿಗಳು.
ಸ್ವರ್ಗಂ ಗತಸ್ತದಾ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಅವಲೋಕನತತ್ಪರಃ ೬.
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಗಮನದಿಂದ ನೋಡಲು ತೊಡಗಿದನು.
ತಥಾ ಗತೇನ ಮಾರ್ಗೇಣ ಪ್ರತ್ಯಾವೃತ್ತ್ಯಾಬ್ಜಸಂಭವಃ ೬.
ಆ ಮಾರ್ಗದಿಂದ ಹೋಗಿ, ಪುನಃ ಅದೇ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಕಮಲಜನ ಬ್ರಹ್ಮನು ಹಿಂದಿರುಗಿದನು.
ಸ್ಥಿತಾ ಯಾ ಕೇತಕೀಚ್ಛಾಯಾಮುವಾಚ ಮಧುರಂ ವಚಃ ಉವಾಚ ಪ್ರಹಸನ್ವಾಕ್ಯಂ ಛಲೋಕ್ತ್ಯಾ ಸುರಭಿಂ ಪ್ರತಿ॥ ೬.
ಕೇತಕಿ ಮರದ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತು, ಬ್ರಹ್ಮನು ಸ್ಮಿತವನ್ನಿಟ್ಟು ಸುಗಂಧವನ್ನೆದುರಿಗೆ ಮಧುರವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು, ಆದರೆ ಆ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಕುತಂತ್ರವೂ ಇತ್ತು.
ಲಿಂಗಂ ಮಹಾದ್ಭುತಂ ದೃಷ್ಟಂ ಯೇನವ್ಯಾಪ್ತಂ ಜಗತ್ತ್ರಯಮ್ ೬.
ನಾನು ಆ ಅದ್ಭುತವಾದ ಲಿಂಗವನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೇನೆ, ಅದು ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ವ್ಯಾಪಿಸಿದೆ.
ನ ದೃಷ್ಟಂ ಮಸ್ತಕಂ ತಸ್ಯ ವ್ಯಾಪಕಸ್ಯ ಮಹಾತ್ಮನಃ ೬.
ಆ ಮಹಾತ್ಮನಾದ ವ್ಯಾಪಕನ ಲಿಂಗದ ತಲೆಯನ್ನು ನಾನು ನೋಡಲಿಲ್ಲ.
ಲಿಂಗಸ್ಯ ಮಸ್ತಕಂ ದೃಷ್ಟಂ ದೇವಾನಾಂ ಚ ಮೃಷಾ ವದೇಃ ೬.
ನೀನು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಲಿಂಗದ ತಲೆ ನೋಡಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದರೆ, ಅದು ಸುಳ್ಳು.
ತೇ ಸಂತಿ ಸಾಕ್ಷಿಮೋ ದೇವಾ ಅಸ್ಮಿನ್ನರ್ಥೇ ವದತ್ವರಮ್ ೬.
ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಸಾಕ್ಷಿಗಳಾದ ದೇವತೆಗಳು ಬೇಗನೆ ಮಾತಾಡಲಿ.
ತದ್ವಚಃ ಶಿರಸಾ ಗೃಹ್ಯ ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಪರಮೇಷ್ಠಿನಃ ೬.
ಪರಮೇಶ್ವರನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನ ಮಾತನ್ನು ಶಿರಸಾ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು.
ಏವಂ ಸಮಾಗತೋ ಬ್ರಹ್ಮ ದೇವಾಗ್ರೇ ಸಮುವಾಚ ಹ॥ ೬.
ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ, ಬ್ರಹ್ಮನು ದೇವತೆಗಳ ಮುಂದೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.
ಲಿಂಗಸ್ಯ ಮಸ್ತಕಂ ದೇವಾ ದೃಷ್ಟವಾನಹಮದ್ಭುತಮ್ ೬.
ದೇವತೆಗಳೇ, ನಾನು ಆ ಅದ್ಭುತ ಲಿಂಗದ ತಲೆಯನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೇನೆ.
ವಿಶಾಲಂ ವಿಮಲಂ ಶ್ಲಕ್ಷ್ಣಂ ಪ್ರಸನ್ನತರಮದ್ಭುತಮ್ ೬.
ಅದು ಬಹಳ ವಿಶಾಲ, ನಿರ್ಮಲ, ಮೃದುವಾಗಿತ್ತು ಮತ್ತು ಅತ್ಯಂತ ಅದ್ಭುತವಾಗಿತ್ತು.
ಏತಾದೃಶಂ ಮಯಾ ದೃಷ್ಟಂ ನ ದೃಷ್ಟಂ ತದ್ವಿನಾಕ್ವಚಿತ್ ೬.
ಹೀಗೊಂದು ವಸ್ತುವನ್ನು ನಾನು ನೋಡಿದ್ದೇನೆ; ಇದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆಡೆ ನಾನು ಇಂತಹುದನ್ನು ಎಲ್ಲೂ ನೋಡಿಲ್ಲ.
ಏವಂ ವಿಸ್ಮಯಪೂರ್ಣಾಸ್ತೇ ಇಂದ್ರಾದ್ಯಾ ದೇವತಾಗಣಾಃ ೬.
ಇಂತಿ, ಇಂದ್ರನನ್ನು ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ದೇವತೆಗಳೆಲ್ಲರೂ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿದರು.
ಪಾತಾಲಾದಾಗತಃ ಸದ್ಯಃ ಸರ್ವೇಷಾಮವದತ್ತ್ವರಮ್ ೬.
ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಪಾತಾಳದಿಂದ ಬಂದವನು ಎಲ್ಲರ ಮುಂದೆ ತಕ್ಷಣ ಮಾತನಾಡಿದನು.
ವಿಸ್ಮಯೋ ಮೇ ಮಹಾಞ್ಜಾತಃ ಪಾತಾಲಾತ್ಪರತಶ್ಚರನ್ ೬.
ಪಾತಾಳದ ಆಚೆಗೆ ಸಂಚರಿಸುವಾಗ ನನಗೆ ಮಹಾ ಆಶ್ಚರ್ಯ ಉಂಟಾಯಿತು.
ತಥಾ ಗತಸ್ತಲಂ ಚೈವ ಪಾತಾಲಂ ಚ ತಥಾತಲಮ್ ೬.
ಹೀಗೆ ನಾನು ಭೂಮಿಗೆ, ಪಾತಾಳಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ಇನ್ನೂ ಕೆಳಗಿನ ಲೋಕಗಳಿಗೂ ಹೋದೆನು.
ಶೂನ್ಯಾದಪಿ ಚ ಶೂನ್ಯಂ ಚ ತತ್ಸರ್ವಂ ಸುನಿರೀಕ್ಷಿತಮ್ ೬.
ಶೂನ್ಯಕ್ಕಿಂತಲೂ ಶೂನ್ಯವಾದ ಸ್ಥಳವನ್ನೂ ನಾನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ವೀಕ್ಷಿಸಿದೆನು.
ಲಿಂಗರೂಪೀ ಮಹಾದೇವೋ ಯೇನೇದಂ ಧಾರ್ಯತೇ ಜಗತ್ ೬.
ಲಿಂಗ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಮಹಾದೇವನು ಈ ಜಗತ್ತನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಶ್ರುತ್ವಾ ಸುರಾಶ್ಚ ಋಷಯಸ್ತಸ್ಯ ವಾಕ್ಯಮಪೂಜಯನ್ ೬.
ಅವನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಋಷಿಗಳು ಅವನಿಗೆ ಗೌರವ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು.