ಮನಸಾ ದೂಯಮಾನೇನ ಶಂನ ಲೇಭೇ ಪಿತಾಮಹಃ ೫.
ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತೀವ್ರ ದುಃಖದಿಂದ ಪಿತಾಮಹನಿಗೆ ನೆಮ್ಮದಿ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ.
ಗಮನಾಯ ಮತಿಂ ಚಕ್ರೇ ಕೈಲಾಸಂ ಪರ್ವತಂ ಪ್ರತಿ ೫.
ಅವನು ಕೈಲಾಸ ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು.
ಪ್ರವಿಷ್ಟಃ ಪರ್ವತಶ್ರೇಷ್ಠಂ ಸ ದದರ್ಶ ಸದಾಶಿವಮ್ ೫.
ಆ ಪವಿತ್ರ ಪರ್ವತವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಸದಾಶಿವನನ್ನು ನೋಡಿದನು.
ಕಪರ್ದ್ದಿನಂ ಶ್ರಿಯಾ ಯುಕ್ತಂ ವೇದಾಂಗಾನಾಂ ಚ ದುರ್ಗಮಮ್ ೫.
ಅವನು ಜಟಾಧಾರಿಯನ್ನೂ, ಮಹಾ ಐಶ್ವರ್ಯದಿಂದ ಕೂಡಿದವನನ್ನೂ, ವೇದಗಳಿಗೂ ಅಪ್ರಾಪ್ಯನಾದವನನ್ನೂ ಕಂಡನು.
ದಂಡವತ್ಪತಿತೋ ಭೂಮೌಕ್ಷಮಾಪಯಿತುಮುದ್ಯತಃ ಸ್ತುತಿಂ ಕರ್ತುಂ ಸಮಾರೇಭೇ ಶಿವಸ್ಯ ಪರಮಾತ್ಮನಃ॥ ೫.
ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದು ದಂಡವತಾಗಿ ಕ್ಷಮೆ ಯಾಚಿಸಲು ಎದ್ದು, ಶಿವನಾದ ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.
ನಮೋ ರುದ್ರಾಯ ಶಾಂತಾಯ ಬ್ರಹ್ಮಣೇ ಪರಮಾತ್ಮನೇ ೫.
ಶಾಂತಸ್ವರೂಪಿಯಾದ ರುದ್ರನಿಗೆ, ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ, ಪರಮಾತ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರಗಳು.
ನಮೋ ರುದ್ರಾಯ ಮಹತೇ ನೀಲಕಂಠಾಯ ವೇಧಸೇ ೫.
ಮಹಾತ್ಮನಾದ, ನೀಲಕಂಠನಾದ, ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನಾದ ರುದ್ರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
ಓಂಕಾರಸ್ತ್ವಂ ವಷಟ್ಕಾರಃ ಸರ್ವಾರಂಭಪ್ರವರ್ತಕಃ ೫.
ನೀನು ಓಂ ಎಂಬ ನಾದ, ವಷಟ್ ಎಂಬ ಉಚ್ಚಾರ, ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳ ಆರಂಭದಾಯಕನು.
ಸರ್ವೇಷಾಂ ಯಜ್ಞಕರ್ತೄಣಾಂ ತ್ವಮೇವ ಪ್ರತಿಪಾಲಕಃ ರಕ್ಷ ರಕ್ಷ ಮಹಾದೇವ ಪುತ್ರಶೋಕೇನ ಪೀಡಿತಮ್॥ ೫.
ಯಜ್ಞ ಮಾಡುವ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ನೀನೇ ರಕ್ಷಕನು; ಮಹಾದೇವಾ, ಮಗನ ದುಃಖದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದ ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು, ರಕ್ಷಿಸು.
ಶ್ರೃಣುಷ್ವಾವಹಿತೋ ಭೂತ್ವಾ ಮಮ ವಾಕ್ಯಂ ಪಿತಾಮಹ ೫.
ಪಿತಾಮಹನೆ, ನನ್ನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಗಮನದಿಂದ ಕೇಳು.
ಸ್ವೀಯೇನ ಕರ್ಮಣಾ ದಕ್ಷೋ ಹತೋ ಬ್ರಹ್ಮನ್ನ ಸಂಶಯಃ॥ ೫.
ಬ್ರಹ್ಮನೆ, ದಕ್ಷನು ತನ್ನದೇ ಕರ್ಮದಿಂದ ಹತರಾದನು, ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.
ಪರೇಷಾಂ ಕ್ಲೇಶದಂ ಕರ್ಮ ನ ಕಾರ್ಯಂ ತತ್ಕದಾಚನ ೫.
ಇತರರಿಗೆ ದುಃಖವನ್ನುಂಟುಮಾಡುವ ಕೆಲಸವನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಮಾಡಬಾರದು.
ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ತದಾ ರುದ್ರೋ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಸಹಿತಃ ಸುರೈಃ ೫.
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ರುದ್ರನು ಬ್ರಹ್ಮನೂ ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದನು.
ರುದ್ರಸ್ತದಾ ದದರ್ಶಾಯ ವೀರಭದ್ರೇಣ ಯತ್ಕೃತಮ್ ೫.
ಆಗ ರುದ್ರನು ವೀರಭದ್ರನು ಮಾಡಿದ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿದನು.
ತದಾನ್ಯ ಋಷಯಃ ಸರ್ವೇ ಪಿತರಶ್ಚ ತಥಾವಿಧಾಃ ೫.
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಉಳಿದ ಎಲ್ಲಾ ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಪಿತೃಗಳೂ ಅಲ್ಲಿದ್ದರು.
ತ್ರೋಟಿತಾ ಲುಂಚಿತಾಶ್ಚೈವ ಮೃತಾಃ ಕೇಚಿದ್ರಣಾಜಿರೇ॥ ೫.
ಅವರು ಕೆಲವರು ಗಾಯಗೊಂಡಿದ್ದರು, ಕೆಲವರ ತಲೆಕೂದಲು ಕತ್ತರಿಸಲಾಗಿತ್ತು, battlefieldನಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಮೃತರಾಗಿದ್ದರು.
ಶಂಭುಂ ಸಮಾಗತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ವೀರಭದ್ರೋ ಗಣೈಃ ಸಹ ೫.
ಶಂಭುನು ಬಂದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ವೀರಭದ್ರನು ತನ್ನ ಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಎದುರಿಗೆ ಹೋದನು.
ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪುರಃ ಸ್ಥಿತಂ ರುದ್ರೋ ವೀರಭದ್ರಂ ಮಹಾಬಲಮ್ ೫.
ಮುಂದೆ ನಿಂತ ಮಹಾಬಲಿಯಾದ ವೀರಭದ್ರನನ್ನು ನೋಡಿ, ರುದ್ರನು—
ದಕ್ಷಮಾನಯ ಶೀಘ್ರಂ ಭೋ ಯೇನೇದಂ ಕೃತಮೀದೃಶಮ್ ೫.
ಈ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿದ ನೀನು, ದಕ್ಷನನ್ನು ಬೇಗನೆ ಇಲ್ಲಿ ತಂದುಕೊ.
ಏವಮುಕ್ತಃ ಶಂಕರೇಣ ವೀರಭದ್ರಸ್ತ್ವರಾನ್ವಿತಃ ೫.
ಶಂಕರನು ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ವೀರಭದ್ರನು ತ್ವರೆಯಿಂದ ಮುಂದಾಯಿತು.
ತದೋಕ್ತಃ ಶಂಕರೇಣೈವ ವೀರಭದ್ರೋ ಮಹಾಮನಾಃ ೫.
ಶಂಕರನು ಆದೇಶಿಸಿದಂತೆ, ಮಹಾ ಮನಸ್ಸಿನ ವೀರಭದ್ರನು—
ದಾಸ್ಯಾಮಿ ಜೀವನಂ ವೀರ ಕುಟಿಲಸ್ಯಾಪಿ ಚಾಧುನಾ ೫.
ವೀರಾ, ಈಗ ನಾನು ಕುಟಿಲನಾದವನಿಗೂ ಜೀವವನ್ನು ನೀಡುತ್ತೇನೆ.
ಮಯಾ ಶಿರೋ ಹುತಂ ಚಾಗ್ನೌ ತದಾನೀಮೇವ ಶಂಕರ ೫.
ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಶಂಕರಾ, ನಾನು ನನ್ನ ತಲೆಯನ್ನು ಅಗ್ನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದೆ.
ಇತಿ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ತತೋ ರುದ್ರಃ ಕಬಂಧೋಪರಿ ಚಾಕ್ಷಿಪತ್ ೫.
ಇದು ತಿಳಿದ ರುದ್ರನು ಆ ತಲೆಯನ್ನು ಕಬಂಧ ದೇಹದ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟನು.
ಸ ದಕ್ಷೋ ಜೀವಿತಂ ಲೇಭೇ ಪ್ರಸಾದಾಚ್ಛಂಕರಸ್ಯ ಚ ತುಷ್ಟಾವ ಪ್ರಣತೋ ಭೂತ್ವಾ ಶಂಕರಂ ಲೋಕಶಂಕರಮ್॥ ೫.
ಶಂಕರನ ಕೃಪೆಯಿಂದ ದಕ್ಷನು ಮತ್ತೆ ಜೀವ ಪಡೆದನು; ವಿನಯದಿಂದ ಶರಣಾಗಿ ಲೋಕಗಳ ಹಿತಕರನಾದ ಶಂಕರನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದನು.
ನಮಾಮಿ ದೇವಂ ವರದಂ ವರೇಣ್ಯಂ ನಮಾಮಿ ದೇವೇಶ್ವರಂ ಸನಾತನಮ್ ೫.
ವರಗಳನ್ನು ನೀಡುವ ದೇವರನ್ನು, ಅತ್ಯುತ್ತಮನನ್ನು ನಾನು ವಂದಿಸುತ್ತೇನೆ; ದೇವತೆಗಳ ಶಾಶ್ವತಾಧಿಪತಿಯನ್ನು ನಾನು ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ.
ನಮಾಮಿ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರವಿಶ್ವರೂಪಂ ಸನಾತನಂ ಬ್ರಹ್ಮ ನಿಜಾತ್ಮರೂಪಮ್ ೫.
ವಿಶ್ವದೇಶ್ವರನಾದ, ವಿಶ್ವರೂಪನಾದ, ಶಾಶ್ವತನಾದ, ನಿಜ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ನಾನು ವಂದಿಸುತ್ತೇನೆ.
ದಕ್ಷೇಣ ಸಂಸ್ತುತೋ ರುದ್ರೋ ಬಭಾಷೇ ಪ್ರಹಸನ್ರಹಃ॥ ೫.
ದಕ್ಷನು ಸ್ತುತಿಸಿದಾಗ ರುದ್ರನು ನಗುತ್ತಾ ಗುಪ್ತವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.
ಚತುರ್ವಿಧಾ ಭಜಂತೇ ಮಾಂ ಜನಾಃ ಸುಕೃತಿನಃ ಸದಾ ೫.
ನನ್ನನ್ನು ಸದಾ ನಾಲ್ಕು ವಿಧದ ಪುಣ್ಯವಂತರು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ.
ತಸ್ಮಾನ್ಮೇ ಜ್ಞಾನಿನಃ ಸರ್ವೇ ಪ್ರಿಯಾಃ ಸ್ಯುರ್ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ ೫.
ಆದುದರಿಂದ ಜ್ಞಾನಿಗಳೆಲ್ಲರೂ ನನಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯರು—ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.