ಜಪಸಿದ್ಧಿಸ್ತಪಃಸಿದ್ಧಿರ್ಯೋಗಸಿದ್ಧಿಃ ಪರಾಮೃತಾ 4.2.72.
ಜಪದಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧಿ, ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧಿ, ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಪರಮ ಅಮೃತ.
ಸ್ತಂಭನೀ ಮೋಹನೀಮಾಯಾ ಬಹುಮಾಯಾ ಬಲೋತ್ಕಟಾ
ಸ್ತಂಭಿನಿ, ಮೋಹಿನಿ, ಮಾಯೆ, ಅನೇಕ ಮಾಯೆಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವಳು, ಮಹಾ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿನಿ.
ಕ್ಷೇಮಕರೀ ಸಿದ್ಧಿಕರೀ ಛಿನ್ನಮಸ್ತಾ ಶುಭಾನನಾ
ಕ್ಷೇಮಕರಿ, ಸಿದ್ಧಿಕರಿ, ಚಿನ್ನಮಸ್ತಾ ಮತ್ತು ಶುಭಮುಖಿ.
ವಾರ್ತಾಲೀ ಜಂಭಲೀ ಕ್ಲಿನ್ನಾ ಅಶ್ವಾರೂಢಾ ಸುರೇಶ್ವರೀ
ವಾರ್ತಾಲಿ, ಜಂಭಲಿ, ಕ್ಲಿನ್ನಾ, ಅಶ್ವಾರೂಢಾ ಮತ್ತು ಸುರೇಶ್ವರಿ.
ಬಲಾನಿ ಬಲಿನಾಂ ತಾಭಿರ್ದಾನವಾನಾಂ ಸ್ವಲೀಲಯಾ
ಆ ಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ, ಅವಳು ದೈತ್ಯರ ಬಲವನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಜಯಿಸಿದಳು.
ತಾವತ್ಸ ದುರ್ಗೋ ದೈತ್ಯೇಂದ್ರಃ ಪಯೋದಾಂತರತೋ ಬಲೀ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ದುರ್ಗನು, ದೈತ್ಯರ ರಾಜನು, ಸಮುದ್ರದೊಳಗೆ ಉಳಿದನು.
ತತೋ ಭಗವತೀ ದೇವೀ ಶೋಷಣಾಸ್ತ್ರ ಪ್ರಯೋಗತಃ
ಅದಾದಮೇಲೆ, ಭಗವತಿ ದೇವಿ, ಒಣಗಿಸುವ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಿದಳು.
ಯೋಷಿನ್ಮನೋರಥವತೀ ಷಂಢಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಯಥಾಽಫಲಾ
ಆದರೂ, ಅವಳ ಪ್ರಯತ್ನ ಫಲವಿಲ್ಲದೆ ಹೋದಿತು; ಅದು, ಆಸೆಪಟ್ಟು ಬಂದ ಹೆಂಗಸು, ಹೀನುಕೊಳ್ಳದವನನ್ನು ಕಂಡಂತೆ ಆಯಿತು.
ಅಥ ದೈತೇಯರಾಜೇನ ಬಾಹುಸಂಕರ್ಷಕೋಪತಃ
ಆಮೇಲೆ, ದೈತ್ಯರ ರಾಜನು, ತನ್ನ ಬಲದಿಂದ ಕೋಪದಿಂದ ಕೈಯನ್ನು ಎಳೆದಾಗ,
ಅದ್ರೇಃ ಶೃಂಗಂ ಸುವಿಸ್ತೀರ್ಣಮಾಪತತ್ಪರಿವೀಕ್ಷ್ಯ ಸಾ
ಅವಳು ಪರ್ವತದ ವಿಶಾಲವಾದ ಶೃಂಗವು ಬೀಳುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದಳು.
ಆಂದೋಲ್ಯ ಮೌಲಿಮಸಕೃತ್ಕುಂಡಲಾಭ್ಯಾಂ ವಿರಾಜಿತಮ್ 4.2.72.
ಅವಳ ತಲೆ, ಜೋಲು ಜೋಲು ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಬಹಳ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು.
ಶೈಲಾಕಾರಂ ತಮಾಯಾಂತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಭಗವತೀ ಗಜಮ್
ಪರ್ವತದ ರೂಪದ ಹಸ್ತಿಯನ್ನು ಅವಳ ಕಡೆಗೆ ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಭಗವತಿ ದೇವಿ ನೋಡಿದಳು.
ತತೋತ್ಯಂತಂ ಸ ಚೀತ್ಕೃತ್ಯ ದೇವ್ಯಾಕೃತ್ತಕರಃಕರೀ
ಆಗ, ದೇವಿಯು ಕೈಯನ್ನು ಕಡಿದಿದ್ದ ಆ ಹಸ್ತಿಯು, ಜೋರಾಗಿ ಕೂಗಿ,
ಅಚಲಾಂ ಸಚಲಾಂ ಸರ್ವಾಂ ಸ ಚಕ್ರೇ ಸುರಘಾತತಃ
ಅವನು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಕೊಂದು, ಜಂಗಮ ಸ್ಥಾವರಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ನಡುಗಿಸಿದನು.
ನಿಃಶ್ವಾಸವಾತನಿಹತಾಃ ಪೇತುರುರ್ವ್ಯಾಂ ಮಹಾದ್ರುಮಾಃ
ಅವಳ ಉಸಿರಿನ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಹೊಡೆದಾಗ, ಮಹಾ ಮರಗಳು ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದವು.
ಮಹಾಮಹಿಷರೂಪೇಣ ತೇನ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಮಂಡಪಃ
ಅವನು ಮಹಾ ಮಹಿಷನ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಮಂದಪವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಆವರಿಸಿದನು.
ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡಮಪ್ಯಕಾಂಡೇನ ತದ್ಭಯೇನ ಸಮಾಕುಲಮ್
ಅವನ ಭಯದಿಂದ, ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಒಂದು ಭಾಗವೂ ಭಯದಿಂದ ತುಂಬಿತು.
ತ್ರಿಶೂಲಘಾತವಿಭ್ರಾಂತಃ ಪತಿತ್ವಾ ಪುನರುತ್ಥಿತಃ
ತ್ರಿಶೂಲದ ಹೊಡೆತದಿಂದ ಅವನು ಗೊಂದಲಗೊಂಡು ಬಿದ್ದು, ಮತ್ತೆ ಎದ್ದು ನಿಂತನು.
ಸ ದುರ್ಗೋ ನಿತರಾಂ ದುರ್ಗೋ ವಿಬಭೌ ಸಮರಾಜಿರೇ
ಆ ದುರ್ಗನು, ನಿಜಕ್ಕೂ ದುಷ್ಟನಾಗಿ, ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾದನು.
ಅಥ ತೂರ್ಣಂ ಸ ದೈತ್ಯೇಂದ್ರಸ್ತಾಂ ದೇವೀಂ ರಣಕೋವಿದಾಮ್
ಆಮೇಲೆ, ದೈತ್ಯರ ರಾಜನು, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಿಪುಣಳಾದ ಆ ದೇವಿಯನ್ನು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಆಕ್ರಮಿಸಿದನು.
ತತೋ ನಭೋಂಗಣಾದ್ದೂರಾತ್ಕ್ಷಿಪ್ತ್ವಾ ಸ ಜಗದಂಬಿಕಾಮ್ 4.2.72.
ನಂತರ, ಆಕಾಶದ ದೇವತೆಗಳ ಬಳಿಯಿಂದ ದೂರದಿಂದ, ಅವನು ಜಗದಂಬೆಯನ್ನು ಎಸೆದನು.
ಅಥಾಂತರಿಕ್ಷಗಾ ದೇವೀ ತಸ್ಯ ಮಾರ್ಗಣಮಧ್ಯಗಾ
ಆಮೇಲೆ, ಆ ದೇವಿ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಾ, ಅವನ ಬಾಣಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಳು.
ತಂ ವಿಧೂಯ ಶರತ್ರಾತಂ ನಿಜೇಷು ನಿಕರೈರಲಮ್
ಆ ಬಾಣಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಿಸುವವನನ್ನು ಅವನದೇ ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ ಬದಿಗಿಟ್ಟು,
ಹೃದಿ ವಿದ್ಧಸ್ತಯಾ ದೇವ್ಯಾ ಸ ಚ ತೇನ ಮಹೇಷುಣಾ
ಆ ದೇವಿಯ ಬೃಹತ್ ಬಾಣದಿಂದ ಅವನ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದಿತು.
ಮಹಾರುಧಿರಧಾರಾಭಿಃ ಸ್ರವಂತೀಂ ಚ ಪ್ರವರ್ತಯನ್
ಅವನ ದೇಹದಿಂದ ಭಾರಿ ರಕ್ತದ ಹರಿವು ಹರಿದು ಹೊರಬಂತು.
ದೇವದುಂದುಭಯೋ ನೇದುಃ ಪ್ರಹೃಷ್ಟಾನಿ ಜಗಂತಿ ಚ
ದೇವತೆಗಳ ಡೊಳ್ಳುಗಳು ಮೊಳಗಿದವು, ಲೋಕಗಳೆಲ್ಲ ಸಂತೋಷದಿಂದ ನಲಿದವು.
ಪುಷ್ಪವೃಷ್ಟಿಂ ಪ್ರಕುರ್ವಂತಃ ಪ್ರಾಪ್ತಾ ದೇವಾ ಮಹರ್ಷಿಭಿಃ
ಮಹರ್ಷಿಗಳೊಂದಿಗೆ ದೇವತೆಗಳು ಹೂವಿನ ಮಳೆ ಸುರಿದು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದರು.
ಮಹೇಶ್ವರ ಮಹಾಶಕ್ತೇ ದೈತ್ಯದ್ರುಮಕುಠಾರಕೇ
ಮಹೇಶ್ವರ, ಮಹಾಶಕ್ತಿ, ದೈತ್ಯರ ಮರವನ್ನು ಕಡಿದು ಹಾಕುವ ಕರಡಿ, ನೀನು.
ತ್ರೈಲೋಕ್ಯವ್ಯಾಪಿನಿ ಶಿವೇ ಶಂಖಚಕ್ರಗದಾಧರಿ
ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ತುಂಬಿರುವ ಶಿವೆ, ಶಂಖ, ಚಕ್ರ, ಗದೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿದವಳೇ,
ಹಂಸಯಾನೇ ನಮಸ್ತುಭ್ಯಂ ಸರ್ವಸೃಷ್ಟಿವಿಧಾಯಿನಿ
ಹಂಸದ ಮೇಲೆ ಸವಾರಿ ಮಾಡುವವಳೇ, ಎಲ್ಲ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಕರ್ತ್ರಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.