ಪ್ರಮಥೈಃ ಸೇವ್ಯಮಾನೋಽಯಂ ತ್ರಿಲೋಕೀಂ ವಿಚರನ್ಹರಃ
ಪ್ರಮಥರು ಸೇವೆ ಮಾಡಿದ ಹರನು ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡಿದನು.
ಅಥಾಯಾಂತಂ ಮಹಾಕಾಲಂ ತ್ರಿನೇತ್ರಂ ಸರ್ಪಕುಂಡಲಮ್
ಆಗ ಮಹಾಕಾಲನು, ಮೂರು ಕಣ್ಣುಗಳವನು, ಹಾವುಗಳ ಕಿವಿಬೊಕ್ಕು ಧರಿಸಿ ಬಂದನು.
ಪಪಾತ ದಂಡವದ್ಭೂಮೌ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತಂ ಗರುಡಧ್ವಜಃ
ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ, ಗರುಡಧ್ವಜನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ದಂಡವತಿಯಾಗಿ ಬಿದ್ದನು.
ನಿಪೇತುಃ ಪ್ರಣಿಪತ್ಯೈನಂ ಪ್ರಣತಃ ಕಮಲಾಪತಿಃ
ಅವರು ಅವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಕಮಲಪತಿಯೂ ಶಿರಸಾ ವಂದನೆ ಮಾಡಿದನು.
ಕ್ಷೀರೋದಮಥನೋ ತಾಂ ಪ್ರಾಹ ಪದ್ಮಾಲಯಾಂ ಹರಿಃ 4.1.31.
ಪಾರ್ಕ್ ಹಾಲನ್ನು ಮಥಿಸಿದ ಹರಿಯು, ಪದ್ಮಾಲಯಳಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
ಧನ್ಯೋಽಹಂ ದೇವಿ ಸುಶ್ರೋಣಿ ಯತ್ಪಶ್ಯಾವೋ ಜಗತ್ಪತಿಮ್
ಸುಂದರ ಸೊಂಟದೇವಿ, ನಾವು ಜಗತ್ಪತಿಯನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ ನಾನು ಧನ್ಯನು.
ಅನಾದಿಃ ಶರಣಃ ಶಾಂತಃ ಪರಃ ಷಡ್ವಿಂಶಸಂಮಿತಃ
ಅವನು ಆದಿಯಿಲ್ಲದವನು, ಶರಣಾಗತಿಯವನು, ಶಾಂತನು, ಪರಮನು, ಇಪ್ಪತ್ತಾರು ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವನು.
ಸರ್ವಭೂತಾಂತರಾತ್ಮಾಽಯಂ ಸರ್ವೇಷಾಂ ಸರ್ವದಃ ಸದಾ
ಅವನು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಒಳಗಿನ ಆತ್ಮ, ಸದಾ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕೊಡುವವನು.
ಧಿಯಾ ಪಶ್ಯಂತಿ ಹೃದಯೇ ಸೋಯಮದ್ಯ ಸಮೀಕ್ಷ್ಯತಾಮ್
ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾರೆ; ಇವತ್ತು ಅವನನ್ನು ನಾವೂ ನೋಡೋಣ.
ಯಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ನ ಪುನರ್ಜನ್ಮ ಲಭ್ಯತೇ ಮಾನವೈರ್ಭುವಿ
ಯಾರನ್ನು ನೋಡಿದ ಮೇಲೆ ಮಾನವರು ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಹುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ.
ಸೋಯಮಾಯಾತಿ ಭಗವಾಂಸ್ತ್ರ್ಯಂಬಕಃ ಶಶಿಭೂಷಣಃ
ಈಗ ಭಗವಂತನು, ಮೂವರು ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ ಚಂದ್ರವನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಶಿವನು ಬರುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.
ಧಿಗ್ಧಿಕ್ಪದಂ ತು ದೇವಾನಾಂ ಪರಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾಽತ್ರ ಶಂಕರಮ್
ದೇವತೆಗಳ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸೋಣ, ಏಕೆಂದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಪರಮ ಶಿವನು ಕಾಣಿಸುತ್ತಾನೆ.
ದೇವತ್ವಾದಶುಭಂ ಕಿಂಚಿದ್ದೇವಲೋಕೇ ನ ವಿದ್ಯತೇ
ದೇವತ್ವದಿಂದ ದೇವಲೋಕದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಅಪಶಕುನು ಕೂಡ ಇಲ್ಲ.
ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ಹೃಷೀಕೇಶಃ ಸಂಪ್ರಹೃಷ್ಟತನೂರುಹಃ 4.1.31.
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಹೃಷೀಕೇಶನು ಆನಂದದಿಂದ ದೇಹವು ಹರ್ಷದಿಂದ ನಡುಗುತ್ತಾ ಮುಂದುವರಿದನು.
ಕಿಮಿದಂ ದೇವದೇವೇನ ಸರ್ವಜ್ಞೇನ ತ್ವಯಾ ವಿಭೋ
ದೇವತೆಗಳ ದೇವರೆ, ಸರ್ವಜ್ಞನೆ, ಮಹಾಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯೇ, ನೀನು ಏನು ಮಾಡಿದ್ದೀಯು?
ಕ್ರೀಡೇಯಂ ತವ ದೇವೇಶ ತ್ರಿಲೋಚನ ಮಹಾಮತೇ
ಈ ಆಟ ನಿನ್ನದು, ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾದ ಮೂವರು ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ ಮಹಾಜ್ಞಾನಿಯೇ.
ಕಿಮರ್ಥಂ ಭಗವತ್ರ್ಛಂಭೋ ಭಿಕ್ಷಾಂ ಚರಸಿ ಶಕ್ತಿಪ
ಪರಮ ಪುಣ್ಯಶಾಲಿ ಶಂಭೋ, ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯೇ, ನೀನು ಏಕೆ ಭಿಕ್ಷೆಗಾಗಿ ತಿರುಗುತ್ತೀಯು?
ಏವಮುಕ್ತಸ್ತತಃ ಶಂಭುರ್ವಿಷ್ಣುಮೇತದುದಾಹರತ್
ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ ಶಂಭುನು ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
ತದಘಪ್ರತಿಘಂ ವಿಷ್ಣೋ ಚರಾಮ್ಯೇತದ್ವ್ರತಂ ಶುಭಮ್
ವಿಷ್ಣುವೇ, ಪಾಪವನ್ನು ದೂರಮಾಡಲು ನಾನು ಈ ಶುಭಕರವಾದ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
ಸ್ಮಿತ್ವಾ ಕಿಂಚಿನ್ನತಶಿರಾಃ ಪುನರೇವಂ ವ್ಯಜಿಜ್ಞಪತ್
ಸ್ವಲ್ಪ ನಗುತ್ತಾ, ತಲೆ ಬಾಗಿಸಿ, ಅವನು ಮತ್ತೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
ಮಾಯಯಾ ಮಾಂ ಮಹಾದೇವ ನಚ್ಛಾದಯಿತುಮರ್ಹಸಿ
ಮಹಾದೇವಾ, ನೀನು ಮಾಯೆಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಮರೆಮಾಚಬಾರದು.
ಕಲ್ಪೇ ಕಲ್ಪೇ ಸೃಜಾಮೀಶ ತ್ವನ್ನಿಯೋಗಬಲಾದ್ವಿಭೋ
ಪ್ರತಿ ಯುಗದಲ್ಲೂ ಮಹಾಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯೇ, ನಿನ್ನ ಆದೇಶದಿಂದ ನಾನು ಸೃಷ್ಟಿ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.
ಮದಾದ್ಯೋ ಮಹಾದೇವ ಮಾಯಯಾ ತವ ಮೋಹಿತಾಃ
ಮಹಾದೇವಾ, ಪ್ರಾರಂಭದಿಂದಲೇ ನಾನು ನಿನ್ನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಮೋಹಿತನಾಗಿದ್ದೇನೆ.
ಸಂಹಾರಕಾಲೇ ಸಂಪ್ರಾಪ್ತೇ ಸದೇವಾನಖಿಲಾನ್ಮುನೀನ್ 4.1.31.
ಲಯದ ಸಮಯ ಬಂದಾಗ ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ ಎಲ್ಲ ಮುನಿಗಳನ್ನೂ ಜೊತೆಗೆ.
ತದಾ ಕ್ವ ತೇ ಮಹಾದೇವ ಪಾಪ ಬ್ರಹ್ಮವಧಾದಿಕಮ್
ಆಗ ಮಹಾದೇವಾ, ಬ್ರಹ್ಮನ ಹತ್ಯೆ ಮುಂತಾದ ನಿನ್ನ ಪಾಪ ಎಲ್ಲಿದೆ?
ಅತೀತಬ್ರಹ್ಮಣಾಮಸ್ಥ್ನಾಂ ಸ್ರಕ್ಕಂಠೇ ತವ ಭಾಸತೇ
ಹಿಂದಿನ ಬ್ರಹ್ಮರ ಎಲುಬಿನ ಹಾರವು ನಿನ್ನ ಕಂಠದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದೆ.
ಕೃತ್ವಾಪಿ ಸುಮಹತ್ಪಾಪಂ ತ್ವಾಂ ಯಃ ಸ್ಮರತಿ ಭಾವತಃ
ಯಾರಾದರೂ ಬಹಳ ದೊಡ್ಡ ಪಾಪ ಮಾಡಿದರೂ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿದರೆ—
ಯಥಾ ತಮೋ ನ ತಿಷ್ಠೇತ ಸಂನಿಧಾವಂಶುಮಾಲಿನಃ
ಹಾಗೆ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಸೂರ್ಯನ ಸನ್ನಿಧಾನದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಕತ್ತಲೆ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲವೋ—
ಯಶ್ಚಿಂತಯತಿ ಪುಣ್ಯಾತ್ಮಾ ತವ ಪಾದಾಂಬುಜದ್ವಯಮ್
ಯಾರು ಪವಿತ್ರ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನಿನ್ನ ಎರಡು ಕಮಲದ ಪಾದಗಳನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾರೋ—
ತವ ನಾಮಾನುರಕ್ತಾ ವಾಗ್ಯಸ್ಯ ಪುಂಸೋ ಜಗತ್ಪತೇ
ಅಥವಾ, ಲೋಕನಾಥಾ, ಯಾರ ಮಾತು ನಿನ್ನ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದೆಯೋ—