ಕರ್ತ್ರೀಂ ಕರ್ಪರಹಸ್ತಾಗ್ರಾಂ ಸ್ಫುರತ್ಪಿಂಗೋಗ್ರತಾರಕಾಮ್
ಕತ್ತಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕಪಾಲವಿದ್ದಳು, ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳು ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ, ಪಿಂಗಣಿಯಂತೆ ಉಗ್ರವಾಗಿ ಮಿಂಚುತ್ತಿದ್ದವು.
ಯಾವದ್ವಾರಾಣಸೀಂ ದಿವ್ಯಾಂ ಪುರೀಮೇಷ ಗಮಿಷ್ಯತಿ
ಅವನು ದಿವ್ಯವಾದ ವಾರಾಣಸಿ ನಗರವನ್ನು ತಲುಪುವವರೆಗೆ, ಅವನ ಪ್ರಯಾಣ ಹೀಗೆ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತದೆ.
ಸರ್ವತ್ರ ತೇ ಪ್ರವೇಶೋಸ್ತಿ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ವಾರಾಣಸೀಂ ಪುರೀಮ್
ನೀನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಬಹುದು, ಆದರೆ ವಾರಾಣಸಿ ನಗರವನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ.
ತತ್ಸಾನ್ನಿಧ್ಯಾದ್ಭೈರವೋಪಿ ಕಾಲೋಭೂತ್ಕಾಲಕಾಲತಃ
ಅವನ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯದಿಂದ ಭೈರವನು ಕೂಡ ಕಾಲನಾದನು, ಕಾಲನಿಗೂ ಕಾಲನಾದನು.
ಕಪಾಲಪಾಣಿರ್ವಿಶ್ವಾತ್ಮಾ ಚಚಾರ ಭುವನತ್ರಯಮ್ 4.1.31.
ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕಪಾಲ ಹಿಡಿದು, ವಿಶ್ವದ ಆತ್ಮನು ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡಿದನು.
ಸತ್ಯಲೋಕೇಪಿ ವೈಕುಂಠೇ ಮಹೇಂದ್ರಾದಿ ಪುರೀಷ್ವಪಿ
ಸತ್ಯಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ, ವೈಕುಂಠದಲ್ಲಿಯೂ, ಮಹೇಂದ್ರ ಮತ್ತು ಇತರರ ನಗರಗಳಲ್ಲಿಯೂ,
ಪ್ರತಿತೀರ್ಥಂ ಭ್ರಮನ್ನಾಪಿ ವಿಮುಕ್ತೋ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಯಾ
ಪ್ರತಿ ತೀರ್ಥದಲ್ಲೂ ಅಲೆದಾಡಿದರೂ, ಅವನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಹತ್ಯೆಯ ಪಾಪದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಲಿಲ್ಲ.
ಅನೇನೈವಾನುಮಾನೇನ ಮಹಿಮಾ ತ್ವವಗಮ್ಯತಾಮ್
ಈ ಉದಾಹರಣೆಯಿಂದಲೇ ಮಹಿಮೆನು ಅರಿಯಬೇಕು.
ಸಂತಿ ತೀರ್ಥಾನ್ಯನೇಕಾನಿ ಬಹೂನ್ಯಾಯತನಾನಿ ಚ
ಬಹಳಷ್ಟು ತೀರ್ಥಗಳು ಮತ್ತು ಅನೇಕ ಪುಣ್ಯಸ್ಥಳಗಳಿವೆ.
ತಾವದ್ಗರ್ಜಂತಿ ಪಾಪಾನಿ ಬ್ರಹತ್ಯಾದಿಕಾನ್ಯಲಮ್
ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಹತ್ಯೆ ಮುಂತಾದ ಭಾರೀ ಪಾಪಗಳು ಅಷ್ಟು ಕಾಲ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತವೆ.
ಪ್ರಮಥೈಃ ಸೇವ್ಯಮಾನೋಽಯಂ ತ್ರಿಲೋಕೀಂ ವಿಚರನ್ಹರಃ
ಪ್ರಮಥರು ಸೇವೆ ಮಾಡಿದ ಹರನು ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡಿದನು.
ಅಥಾಯಾಂತಂ ಮಹಾಕಾಲಂ ತ್ರಿನೇತ್ರಂ ಸರ್ಪಕುಂಡಲಮ್
ಆಗ ಮಹಾಕಾಲನು, ಮೂರು ಕಣ್ಣುಗಳವನು, ಹಾವುಗಳ ಕಿವಿಬೊಕ್ಕು ಧರಿಸಿ ಬಂದನು.
ಪಪಾತ ದಂಡವದ್ಭೂಮೌ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತಂ ಗರುಡಧ್ವಜಃ
ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ, ಗರುಡಧ್ವಜನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ದಂಡವತಿಯಾಗಿ ಬಿದ್ದನು.
ನಿಪೇತುಃ ಪ್ರಣಿಪತ್ಯೈನಂ ಪ್ರಣತಃ ಕಮಲಾಪತಿಃ
ಅವರು ಅವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಕಮಲಪತಿಯೂ ಶಿರಸಾ ವಂದನೆ ಮಾಡಿದನು.
ಕ್ಷೀರೋದಮಥನೋ ತಾಂ ಪ್ರಾಹ ಪದ್ಮಾಲಯಾಂ ಹರಿಃ 4.1.31.
ಪಾರ್ಕ್ ಹಾಲನ್ನು ಮಥಿಸಿದ ಹರಿಯು, ಪದ್ಮಾಲಯಳಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
ಧನ್ಯೋಽಹಂ ದೇವಿ ಸುಶ್ರೋಣಿ ಯತ್ಪಶ್ಯಾವೋ ಜಗತ್ಪತಿಮ್
ಸುಂದರ ಸೊಂಟದೇವಿ, ನಾವು ಜಗತ್ಪತಿಯನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ ನಾನು ಧನ್ಯನು.
ಅನಾದಿಃ ಶರಣಃ ಶಾಂತಃ ಪರಃ ಷಡ್ವಿಂಶಸಂಮಿತಃ
ಅವನು ಆದಿಯಿಲ್ಲದವನು, ಶರಣಾಗತಿಯವನು, ಶಾಂತನು, ಪರಮನು, ಇಪ್ಪತ್ತಾರು ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವನು.
ಸರ್ವಭೂತಾಂತರಾತ್ಮಾಽಯಂ ಸರ್ವೇಷಾಂ ಸರ್ವದಃ ಸದಾ
ಅವನು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಒಳಗಿನ ಆತ್ಮ, ಸದಾ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕೊಡುವವನು.
ಧಿಯಾ ಪಶ್ಯಂತಿ ಹೃದಯೇ ಸೋಯಮದ್ಯ ಸಮೀಕ್ಷ್ಯತಾಮ್
ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾರೆ; ಇವತ್ತು ಅವನನ್ನು ನಾವೂ ನೋಡೋಣ.
ಯಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ನ ಪುನರ್ಜನ್ಮ ಲಭ್ಯತೇ ಮಾನವೈರ್ಭುವಿ
ಯಾರನ್ನು ನೋಡಿದ ಮೇಲೆ ಮಾನವರು ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಹುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ.
ಸೋಯಮಾಯಾತಿ ಭಗವಾಂಸ್ತ್ರ್ಯಂಬಕಃ ಶಶಿಭೂಷಣಃ
ಈಗ ಭಗವಂತನು, ಮೂವರು ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ ಚಂದ್ರವನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಶಿವನು ಬರುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.
ಧಿಗ್ಧಿಕ್ಪದಂ ತು ದೇವಾನಾಂ ಪರಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾಽತ್ರ ಶಂಕರಮ್
ದೇವತೆಗಳ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸೋಣ, ಏಕೆಂದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಪರಮ ಶಿವನು ಕಾಣಿಸುತ್ತಾನೆ.
ದೇವತ್ವಾದಶುಭಂ ಕಿಂಚಿದ್ದೇವಲೋಕೇ ನ ವಿದ್ಯತೇ
ದೇವತ್ವದಿಂದ ದೇವಲೋಕದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಅಪಶಕುನು ಕೂಡ ಇಲ್ಲ.
ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ಹೃಷೀಕೇಶಃ ಸಂಪ್ರಹೃಷ್ಟತನೂರುಹಃ 4.1.31.
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಹೃಷೀಕೇಶನು ಆನಂದದಿಂದ ದೇಹವು ಹರ್ಷದಿಂದ ನಡುಗುತ್ತಾ ಮುಂದುವರಿದನು.
ಕಿಮಿದಂ ದೇವದೇವೇನ ಸರ್ವಜ್ಞೇನ ತ್ವಯಾ ವಿಭೋ
ದೇವತೆಗಳ ದೇವರೆ, ಸರ್ವಜ್ಞನೆ, ಮಹಾಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯೇ, ನೀನು ಏನು ಮಾಡಿದ್ದೀಯು?
ಕ್ರೀಡೇಯಂ ತವ ದೇವೇಶ ತ್ರಿಲೋಚನ ಮಹಾಮತೇ
ಈ ಆಟ ನಿನ್ನದು, ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾದ ಮೂವರು ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ ಮಹಾಜ್ಞಾನಿಯೇ.
ಕಿಮರ್ಥಂ ಭಗವತ್ರ್ಛಂಭೋ ಭಿಕ್ಷಾಂ ಚರಸಿ ಶಕ್ತಿಪ
ಪರಮ ಪುಣ್ಯಶಾಲಿ ಶಂಭೋ, ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯೇ, ನೀನು ಏಕೆ ಭಿಕ್ಷೆಗಾಗಿ ತಿರುಗುತ್ತೀಯು?
ಏವಮುಕ್ತಸ್ತತಃ ಶಂಭುರ್ವಿಷ್ಣುಮೇತದುದಾಹರತ್
ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ ಶಂಭುನು ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
ತದಘಪ್ರತಿಘಂ ವಿಷ್ಣೋ ಚರಾಮ್ಯೇತದ್ವ್ರತಂ ಶುಭಮ್
ವಿಷ್ಣುವೇ, ಪಾಪವನ್ನು ದೂರಮಾಡಲು ನಾನು ಈ ಶುಭಕರವಾದ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
ಸ್ಮಿತ್ವಾ ಕಿಂಚಿನ್ನತಶಿರಾಃ ಪುನರೇವಂ ವ್ಯಜಿಜ್ಞಪತ್
ಸ್ವಲ್ಪ ನಗುತ್ತಾ, ತಲೆ ಬಾಗಿಸಿ, ಅವನು ಮತ್ತೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.