ಭಲ್ಲೂಕಾಕಾರಸರ್ವಾಂಗ ಉಷ್ಟ್ರಲಂಬಶಿರೋಧರಃ
ಒಬ್ಬನು ಕರಡಿಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಅವನ ಎಲ್ಲಾ ಅಂಗಗಳು ಕರಡಿಯಂತಿರುತ್ತವೆ, ತಲೆಯೂ ಕುತ್ತಿಗೆಯೂ ಒಂಟೆಯಂತೆ ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದಿರುತ್ತವೆ.
ತಂ ವ್ಯಾಘ್ರವದನಃ ಕಶ್ಚಿದ್ವ್ಯಾದಾಯ ವಿಕಟಾನನಮ್
ಇನ್ನೊಬ್ಬನು ಹುಲಿಯ ಮುಖದಿಂದ, ಭಯಾನಕವಾದ ಬಾಯನ್ನು ಅಗಲವಾಗಿ ತೆರೆಯುತ್ತಾನೆ.
ರಯಾತ್ತು ಮಾಂಸಕಂ ಭುಂಜನ್ಕಶ್ಚಿದ್ವಿಕಟದಂಷ್ಟ್ರಕಃ
ಮತ್ತೊಬ್ಬನು ಭಯಂಕರವಾದ ಹಲ್ಲುಗಳಿಂದ, ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಮಾಂಸವನ್ನು ತಿಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.
ಅತಿತೀಕ್ಷ್ಣೈರ್ವಿಷಾಣಾಗ್ರೈಸ್ತಟಾನುಚ್ಚಾನ್ವಿದಾರಯನ್ 4.1.20.
ಅತಿಶಯ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಕೊಂಬುಗಳ ತುದಿಗಳಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಚೂರುಮೂರು ಮಾಡಿ, ಅದನ್ನು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಕಶ್ಚಿದ್ಧಿ ಪನ್ನಗೀ ಭೂಯ ಫಟಾಟೋಪಭಯಾನಕಃ
ಇನ್ನೊಬ್ಬನು ಸರ್ಪದ ರೂಪ ತಾಳಿಕೊಂಡು, ದೊಡ್ಡ ಹುದೆಯ ಶಬ್ದದಿಂದ ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಕಶ್ಚಿಚ್ಚ ಮಹಿಷಾಕಾರಃ ಕ್ಷಿಪಞ್ಶೃಂಗಾಗ್ರತೋ ಗಿರೋನ್
ಮತ್ತೊಬ್ಬನು ಮಹಿಷಿಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ತನ್ನ ಕೊಂಬಿನ ತುದಿಯಿಂದ ಬಂಡೆಗಳನ್ನು ಎಸೆದು ಹೊಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
ಕಶ್ಚಿದ್ದಾವಾನಲಾಲೀಢ ಖರ್ಜೂರದ್ರುಮಸನ್ನಿಭಮ್
ಇನ್ನೊಬ್ಬನು ದಾವಾನಲದಿಂದ ಸುಟ್ಟ, ಇಂಚುಮಂಚಾದ ಖರ್ಜೂರ ಮರದಂತಿದ್ದಾನೆ.
ಮೌಲಿಜೈರಭ್ರಸಂಘರ್ಷಂ ಕುರ್ವನ್ದೀರ್ಘಕೃಶೋದರಃ
ದೀರ್ಘವಾದ, ಸಣ್ಣ ಹೊಟ್ಟೆಯವನು, ತನ್ನ ಜಟೆಗಳ ಮೂಲಕ ಮೋಡಗಳನ್ನು ಒಡ್ಡಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಕೃಪಾಣಪಾಣಿರ್ಭಗ್ನಾಸ್ಯೋ ವಾಮಹಸ್ತಕಪಾಲಧೃತ್
ಒಬ್ಬನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕತ್ತಿ ಹಿಡಿದು, ಬಾಯಿಯೊಂದು ಮುರಿದು ಹೋಗಿದ್ದು, ಎಡಕೈಯಲ್ಲಿ ಕಪಾಲ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ.
ವಿಶಾಲ ಸಾಲಮಾದಾಯ ಕುರ್ವನ್ಕಿಲ ಕಿಲಾರವಮ್
ಮಹದ್ ಸಾಲ ಮರವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಭಯಂಕರವಾದ ಗರ್ಜನೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ.
ತಮಃ ಸಂಕೇತಸದನಂ ವ್ಯಾಘ್ರಂ ವೈ ವದನಂ ಮಹತ್
ಅದು ಕತ್ತಲೆಯ ಗುಡಿಸೆಯಂತಿರುವ ದೊಡ್ಡ ಹುಲಿಯ ಬಾಯಿಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ.
ಉಲೂಕಾಕಾರತಾಂ ಧೃತ್ವಾ ಫೂತ್ಕಾರೈರತಿದಾರುಣೈಃ
ಗೊಮ್ಮಲಿಗೆಯ ರೂಪ ತಾಳಿಕೊಂಡು, ಅತ್ಯಂತ ಭಯಾನಕವಾದ ಕೂಗುಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ.
ಯಕ್ಷಿಣೀ ಕಾಚಿದಾನೀಯ ರುದಂತಂ ಕಸ್ಯಚಿಚ್ಛಿಶುಮ್
ಒಂದು ಯಕ್ಷಿಣಿ ಯಾರೋ ಒಬ್ಬರ ಅಳುತ್ತಿರುವ ಮಗುವನ್ನು ತಂದಳು.
ಪಿಪಾಸಿತಾದ್ಯ ರುಧಿರಂ ತೇಪಿ ಪಾಸ್ಯಾಮ್ಯಹಂ ಧುವ 4.1.20.
ಇಂದು ನನಗೆ ತುಂಬಾ ದಾಹವಾಗಿದೆ, ನಿನಗೆ ನಾನು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ರಕ್ತವನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತೇನೆ.
ಅನೀಯ ತೃಣದಾರೂಣಿ ಪರಿಸ್ತೀರ್ಯ ಸಮಂತತಃ
ಅವಳು ಹುಲ್ಲು ಮತ್ತು ಮರಕಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ತಂದು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹರಡಿದಳು.
ವೇತಾಲೀ ರೂಪಮಾಸ್ಥಾಯ ಭಂಕ್ತ್ವಾ ಕಾಚಿತ್ತರೂನ್ಗಿರೀನ್
ಒಬ್ಬ ವೇತಾಳಿನಿ ಬೇರೆ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಬೆಟ್ಟಗಳ ಶಿಖರಗಳನ್ನು ಒಡೆದಳು.
ಅನ್ಯಾ ಸುನೀತಿರೂಪೇಣ ತಮಭಿಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯ ದೂರತಃ
ಇನ್ನೊಬ್ಬಳು ಸುನೀತಿಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ದೂರದಿಂದ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿದಳು.
ಉವಾಚ ಚ ವಚಶ್ಚಾಟು ಬಹುಮಾಯಾ ವಿನಿರ್ಮಿತಮ್
ಅವಳು ಬಹಳ ಮೋಸದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮಧುರವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದಳು.
ತ್ವದೇಕಶರಣಾಂ ವತ್ಸ ಬತ ಮೃತ್ಯುರ್ಜಿಘಾಂಸತಿ
ಅಯ್ಯೋ ಮಗು, ನೀನು ನನ್ನಲ್ಲೇ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದಿದ್ದರೂ, ಮರಣವು ನಿನ್ನನ್ನು ಹೊಡೆಯಲು ಬರುತ್ತಿದೆ.
ಪ್ರತಿಗ್ರಾಮಂ ಪ್ರತಿಪುರಂ ಪ್ರತ್ಯಧ್ವಂ ಪ್ರತಿಕಾನನಮ್
ಒಂದು ಹಳ್ಳಿ ಇಂದ ಇನ್ನೊಂದು ಹಳ್ಳಿ, ಒಂದು ಊರಿನಿಂದ ಇನ್ನೊಂದು ಊರು, ಒಂದು ದಾರಿಯಿಂದ ಮತ್ತೊಂದು ದಾರಿ, ಒಂದು ಕಾಡಿನಿಂದ ಇನ್ನೊಂದು ಕಾಡಿಗೆ,
ಯದಾ ಪ್ರಭೃತಿ ರೇ ಬಾಲ ನಿರಗಾತ್ತಪಸೇ ಭವಾನ್
ಮಗು, ನೀನು ತಪಸ್ಸಿಗೆ ಹೊರಟಾಗಿನಿಂದಲೇ,
ತೈಸ್ತೈಃ ಸಪತ್ನೀದುರ್ವಾಕ್ಯೈರ್ದುನೋಪಿ ತ್ವಂ ಯಥಾರ್ಭಕ
ನಿನ್ನ ಸಹಪತ್ನಿಯರು ಹೇಳಿದ ಕಠಿಣ ಮಾತುಗಳಿಂದ ನೀನು ಮಗುವಿನಂತೆ ದುಃಖಪಟ್ಟಿದ್ದೀಯೆ.
ನ ನಿದ್ರಾಮಿ ನ ಜಾಗರ್ಮಿ ನಾಶ್ನಾಮಿ ನ ಪಿಬಾಮ್ಯಹಮ್
ನಾನು ನಿದ್ರೆ ಮಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ, ಎಚ್ಚರವಾಗಿಯೂ ಇಲ್ಲ, ತಿನ್ನುವುದಿಲ್ಲ, ಕುಡಿಯುವುದೂ ಇಲ್ಲ.
ನಿದ್ರಾದರಿದ್ರನಯನಾ ಸ್ವಪ್ನೇಪಿ ನ ತವಾನನಮ್ 4.1.20.
ನಿದ್ರೆಯಿಲ್ಲದ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ, ಕನಸಿನಲ್ಲೂ ನಿನ್ನ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡಲಾರೆ.
ತ್ವದಾನನಪ್ರತಿನಿಧಿರ್ವಿಧುರ್ವಿಧುರಯಾ ಮಯಾ
ನಿನ್ನ ಮುಖದ ಬದಲಾಗಿ ಚಂದ್ರನನ್ನು ನೋಡಿದರೂ, ಅವನನ್ನೂ ನಾನು ದುಃಖದಿಂದ ಕಳೆದುಕೊಂಡೆ.
ತ್ವದಾಲಾಪಸಮಾಲಾಪಂ ಕಲಯನ್ಕಿಲಕಾಕಲೀಮ್
ನಿನ್ನ ಮಾತುಗಳನ್ನೂ ನನ್ನ ಮಾತುಗಳನ್ನೂ ನೆನೆಸಿ, ಮೃದುವಾಗಿ ಕೂಗುತಿದ್ದೇನೆ.
ತ್ವದಂಗಸಂಗಮಧುರೋ ಧ್ರುವಧೂಪಿತಯಾಮಯಾ
ನಿನ್ನ ದೇಹದ ಸಂಗದ ಸಿಹಿತನವನ್ನು ನನ್ನ ಜ್ವರವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕರಗಿಸಿದೆ.
ಕೇ ದೇಶಾಃ ಕಾಶ್ಚ ಸರಿತಃ ಕೇ ಶೈಲಾಸ್ತ್ವತ್ಕೃತೇ ಧ್ರುವ
ನಿನ್ನಿಗಾಗಿ ಯಾವ ದೇಶಗಳು, ಯಾವ ನದಿಗಳು, ಯಾವ ಬೆಟ್ಟಗಳಿವೆ?
ಅಧ್ರುವಂ ಸರ್ವಮೇವೈತತ್ಪಶ್ಯಂತ್ಯಂಧೀಕೃತಾಸ್ಮ್ಯಹಮ್
ಇದು ಎಲ್ಲವೂ ಶಾಶ್ವತವಲ್ಲ; ಇದನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ನಾನು ಅಂಧಳಾದೆ.
ಮೃದುಲಾನಿ ತವಾಂಗಾನಿ ಕ್ವೇಮಾನಿ ಕ್ವ ತಪಸ್ತ್ವಿದಮ್
ನಿನ್ನ ಅಂಗಗಳು ಎಷ್ಟು ಮೃದುವಾಗಿವೆ—ಇವು ಎಲ್ಲಿವೆ, ತಪಸ್ಸು ಎಲ್ಲಿದೆ?