ನೈವಾಽದ್ಯಾಪಿ ಸ ಮೇ ದೇವಃ ಪ್ರಸನ್ನೋ ಜಾಯತೇ ಧ್ರುವಮ್
ಈಗಲೂ ದೇವರು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಿಲ್ಲ, ಇದು ಖಚಿತ.
ತಸ್ಮಾದ್ದಾನೈಶ್ಚ ಯಜ್ಞೈಶ್ಚ ನೈವ ವಿಷ್ಣುಃ ಪ್ರಸೀದತಿ
ಆದುದರಿಂದ ದಾನಗಳಿಂದಲೂ ಯಜ್ಞಗಳಿಂದಲೂ ವಿಷ್ಣು ಸಂತೋಷಪಡುವುದಿಲ್ಲ.
ಆಬಾಲ್ಯಾದ್ದೀಕ್ಷಿತೋ ಯಜ್ಞೇ ಹ್ಯಪುತ್ರತ್ವಮಗಾದ್ಯತಃ
ಅವನ ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೇ ಯಜ್ಞಕ್ಕಾಗಿ ದೀಕ್ಷಿತನಾಗಿದ್ದ ಕಾರಣ, ಅವನು ಸಂತಾನವಿಲ್ಲದೆ ಉಳಿಯಬೇಕಾಯಿತು.
ತಸ್ಮಾದದ್ಯಾಽಪಿ ತದ್ದೇಶೇ ಸದಾ ರಾಜ್ಯಾಂಽಶಭಾಗಿನಃ
ಆದ್ದರಿಂದ, ಇಂದಿಗೂ ಆ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಅವರು ಯಾವಾಗಲೂ ರಾಜ್ಯದ ಭಾಗವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.
ಯಜ್ಞವಾಟಂ ತತೋಽಭ್ಯೇತ್ಯ ಯಜ್ಞಕುಣ್ಡಾಗ್ರತಃ ಸ್ಥಿತಃ
ಆಮೇಲೆ, ಯಜ್ಞವಾಟದ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಯಜ್ಞಕುಂಡದ ಮುಂದೆ ನಿಂತನು.
ವಿಷ್ಣೋ ಭಕ್ತಿಂ ಸ್ಥಿರಾಂ ದೇಹಿ ಮನೋವಾಕ್ಕಾಯ ಕರ್ಮಭಿಃ
ಮನಸ್ಸು, ಮಾತು, ದೇಹ ಮತ್ತು ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಮೇಲೆ ಅಚಲ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ನನಗೆ ದಯಮಾಡು.
ಮುದ್ಗಲಸ್ತು ತದಾ ಕ್ರೋಧಾಚ್ಛಿಖಾಮುತ್ಪಾಟಯತ್ಸ್ವಕಾಮ್
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮುದ್ಗಲನು ಕೋಪದಿಂದ ತನ್ನ ಶಿಖೆಯನ್ನು ತಾನೇ ಕಿತ್ತುಹಾಕಿದನು.
ತಾವದಾವಿರಭೂದ್ವಿಷ್ಣುಃ ಕುಣ್ಡಾಗ್ನೌ ಭಕ್ತವತ್ಸಲಃ 2.4.27.
ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ಭಕ್ತರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವ ವಿಷ್ಣು ಯಜ್ಞಕುಂಡದ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು.
ತಮಾಲಿಂಗ್ಯಾಽಽತ್ಮಸಾರೂಪ್ಯಂ ದತ್ತ್ವಾ ವೈಕುಣ್ಠಮಂದಿರಮ್
ಅವನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ತನ್ನಂತೆಯೇ ರೂಪವನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ವೈಕುಂಠವಾಸವನ್ನು ನೀಡಿದನು.
ಏತಾವುಭೌ ತತ್ಸಮರೂಪಭಾಜೌ ದ್ವಾಃಸ್ಥೌ ಕೃತೌ ತೇನ ರಮಾಪ್ರಿಯೇಣ
ಈ ಇಬ್ಬರೂ ಅವನಂತೆಯೇ ರೂಪವನ್ನು ಪಡೆದು, ಲಕ್ಷ್ಮೀಪ್ರಿಯನಾದ ಅವನಿಂದ ಬಾಗಿಲು ಕಾಯುವವರಾಗಿ ನೇಮಕಗೊಂಡರು.
ಕಿಂ ನು ತಾಭ್ಯಾಂ ಪುರಾ ಚೀರ್ಣಂ ತಸ್ಮಾತ್ತದ್ರೂಪಧಾರಿಣೌ
ಅವರು ಹಿಂದೆ ಏನು ಮಾಡಿದ್ರು, ಇದರಿಂದ ಅವರು ಆ ರೂಪವನ್ನು ಪಡೆದರು?
ಗಣಾವೂಚತುಃ ತೃಣಬಿಂದೋಸ್ತು ಕನ್ಯಾಯಾಂ ದೇವಹೂತ್ಯಾಂ ಪುರಾ ದ್ವಿಜ
ಗಣರು ಹೇಳಿದರು: ಬಹುಕಾಲ ಹಿಂದೆ ತೃಣಬಿಂದುನ ಮಗಳು ದೇವಹೂತಿಯ ಬಳಿ,
ಜ್ಯೇಷ್ಠೋ ಜಯಃ ಕನಿಷ್ಠೋಽಭೂದ್ವಿಜಯಶ್ಚೈವ ನಾಮತಃ
ಹಿರಿಯವನಿಗೆ ಜಯ, ಚಿಕ್ಕವನಿಗೆ ವಿಜಯ ಎಂಬ ಹೆಸರು ಇತ್ತು.
ಜಯಶ್ಚ ವಿಜಯಶ್ಚೈವ ವಿಷ್ಣುಭಕ್ತಿರತೌ ಸದಾ
ಜಯ ಮತ್ತು ವಿಜಯ ಇಬ್ಬರೂ ಯಾವಾಗಲೂ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಭಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದವರು.
ನಿತ್ಯಮಷ್ಟಾಕ್ಷರೀಜಾಪ್ಯೌ ವಿಷ್ಣುವ್ರತಕರಾವುಭೌ
ಇಬ್ಬರೂ ಸದಾ ಅಷ್ಟಾಕ್ಷರಿ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತಾ, ವಿಷ್ಣುವಿನ ವ್ರತಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.
ಮರುತ್ತೇನ ಕದಾಚಿತ್ತಾವಾಹೂತೌ ಯಜ್ಞಕರ್ಮಣಿ
ಒಂದು ಬಾರಿ, ಮರುತ್ತನು ಯಜ್ಞಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಅವರನ್ನು ಕರೆಯಿಸಿಕೊಂಡನು.
ಜಯಸ್ತತ್ರಾಭವದ್ಬ್ರಹ್ಮಾಯಾಜಕೋ ವಿಜಯೋಽಭವತ್
ಅಲ್ಲಿ ಜಯನು ಬ್ರಹ್ಮನ ಯಜಮಾನನಾಗಿ, ವಿಜಯನು ಸಹ ಅವನೊಡನೆ ಇದ್ದನು.
ಮರುತ್ತೋಽವಭೃಥಸ್ನಾತಸ್ತಾಭ್ಯಾಂ ವಿತ್ತಂ ದದೌ ಬಹು
ಯಜ್ಞದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಮರುತ್ತನು ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ಅವರಿಬ್ಬರಿಗೆ ಬಹಳ ಧನವನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.
ಯಜನಾಯ ಪೃಥಗ್ವಿಷ್ಣೋಸ್ತುಷ್ಟ್ಯರ್ಥಂ ತೌ ತತೋ ಮುನೀ
ಆ ನಂತರ, ಆ ಧನವನ್ನು ಋಷಿಗಳು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪೂಜೆಗೆ ಬಳಸಿದರು.
ಜಯೋಽಬ್ರವೀತ್ಸಮೋ ಭಾಗಃ ಕ್ರಿಯತಾಮಿತಿ ತತ್ರ ಸಃ 2.4.28.
ಅಲ್ಲಿ ಜಯನು, 'ಸಮಭಾಗ ಮಾಡೋಣ' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.
ತತೋಽಶಪಜ್ಜಯಃ ಕ್ರೋಧಾದ್ವಿಜಯಂ ಲುಬ್ಧಮಾನಸಮ್
ಆಗ ಜಯನು ಕೋಪದಿಂದ, ಲೋಭದ ಮನಸ್ಸು ಹೊಂದಿದ್ದ ವಿಜಯನನ್ನು ಶಪಿಸಿದನು.
ವಿಜಯಸ್ತಸ್ಯ ತಂ ಶಾಪಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಸೋಪ್ಯಶಪಚ್ಚ ತಮ್
ಆ ಶಾಪವನ್ನು ವಿಜಯನು ಕೇಳಿ, ಅವನು ಕೂಡ ಜಯನನ್ನು ಹಿಂದಿರುಗಿ ಶಪಿಸಿದನು.
ತತ್ತದಾಚಖ್ಯತುರ್ವಿಷ್ಣುಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ನಿತ್ಯಾರ್ಚನೇ ವಿಭುಮ್
ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಇಬ್ಬರೂ, ಸದಾ ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದ ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಹೇಳಿದರು.
ಭವಿಷ್ಯಾವಃ ಕೃಪಾಸಿಂಧೋ ತಚ್ಛಾಪೋ ವಿನಿವರ್ತ್ಯತಾಮ್
ದಯೆಯ ಸಾಗರನೆ, ಆ ಶಾಪಗಳು ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಿ ಎಂದು ಬೇಡಿದರು.
ಮಯಾಽಪಿ ನಾನ್ಯಥಾ ಕರ್ತುಂ ಶಕ್ಯತೇ ತತ್ಕದಾಚನ
ನಾನೂ ಕೂಡ ಯಾವಾಗಲೂ ಇದನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಪ್ರಹ್ಲಾದವಚಸಾ ಸ್ತಂಭೇಽಪ್ಯಾವಿರ್ಭೂತೋ ಹ್ಯಹಂ ಪುರಾ
ಪ್ರಹ್ಲಾದನ ಮಾತಿನಿಂದ, ನಾನು ಒಂದು ವೇಳೆ ಕಂಬದಿಂದ ಹೊರಬಂದಿದ್ದೆನು.
ತಸ್ಮಾದ್ಯುವಾಮಿಮೌ ಶಾಪಾವನುಽಭೂಯ ಸ್ವಯಂಕೃತೌ
ಆದುದರಿಂದ, ನೀವು ಇಬ್ಬರೂ ನಿಮ್ಮದೇ ಮಾಡಿದ ಈ ಶಾಪಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಬೇಕು.
ಗಣಾವೂಚತುಃ ತತಸ್ತೌ ಗ್ರಾಹಮಾತಂಗಾವಭೂತಾಂ ಗಂಡಕೀತಟೇ
ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಮಾತನಾಡಿದರು; ನಂತರ ಅವರು ಗಂಡಕಿ ನದಿಯ ತೀರದಲ್ಲಿ ಮೊಸಳೆ ಮತ್ತು ಆನೆ ಆಗಿದರು.
ಕದಾಚಿತ್ಸ ಗಜಃ ಸ್ನಾತುಂ ಕಾರ್ತಿಕೇ ಗಂಡಕೀಂ ಗತಃ
ಒಂದು ಬಾರಿ ಆ ಆನೆ ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಲು ಗಂಡಕಿಗೆ ಹೋದನು.
ಗ್ರಾಹಗ್ರಸ್ತೋ ಹ್ಯಸೌ ನಾಗಃ ಸಸ್ಮಾರ ಶ್ರೀಪತಿಂ ತದಾ 2.4.28.
ಆಗ ಮೊಸಳೆ ಆ ಆನೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದಾಗ, ಆನೆ ಶ್ರೀಪತಿಯನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿತು.