ಪಾತಿವ್ರತ್ಯಸ್ಯ ಭಂಗಾಯ ವೃಂದಾಯಾಶ್ಚಾಽಕರೋನ್ಮತಿಮ್
ವೃಂದೆಯ ಪವಿತ್ರತೆಯನ್ನು ಭಂಗಗೊಳಿಸಲು ಅವಳ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸಿದನು.
ಅಥ ವೃಂದಾರಕಾ ದೇವೀ ಸ್ವಪ್ನಮಧ್ಯೇ ದದರ್ಶ ಹ
ಆಗ ದೇವಿ ವೃಂದೆ ಕನಸಿನ ಮಧ್ಯೆ ನೋಡಿದಳು—
ಕೃಷ್ಣಪ್ರಸೂನಭೂಷಾಢ್ಯಂ ಕ್ರವ್ಯಾದಗಣಸೇವಿತಮ್
—ಕಪ್ಪು ಹೂಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನನ್ನು, ಮಾಂಸಭಕ್ಷಕರ ಗುಂಪುಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದವನನ್ನು.
ಸ್ವಪುರಂ ಸಾಗರೇ ಮಗ್ನಂ ಸಹಸೈವಾಽಽತ್ಮನಾ ಸಹ
ಅವಳು ತನ್ನ ನಗರವನ್ನು, ತಾನೂ ಸೇರಿ, ಹಠಾತ್ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡಳು.
ದದರ್ಶೋದಿತಮಾದಿತ್ಯಂ ಸಚ್ಛಿದ್ರಂ ನಿಷ್ಪ್ರಭಂ ಮುಹುಃ
ಅವಳು ಪುನಃ ಪುನಃ ಉದಯವಾಗುವ, ರಂಧ್ರಗಳಿರುವ, ಪ್ರಕಾಶವಿಲ್ಲದ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಕುತ್ರಚಿನ್ನಾಽಲಭಚ್ಛರ್ಮ ಗೋಪುರಾಟ್ಟಾಲಭೂಮಿಷು
ಎಲ್ಲೆಂದರಲ್ಲಿ ಅವಳು ಕೋಟೆಯ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ಆವರಣದಲ್ಲಿಯೂ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲಾಗಲಿಲ್ಲ.
ತತ್ರಾಽಪಿ ಸಾಽಭ್ರಮದ್ಬಾಲಾ ನಾಽಲಭತ್ಕುತ್ರಚಿತ್ಸುಖಮ್
ಅಲ್ಲಿಯೂ ಕೂಡ, ಗಾಬರಿಗೊಂಡ ಆ ಬಾಲೆಗೆ ಎಲ್ಲೆಂದರಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷ ಸಿಕ್ಕಲಿಲ್ಲ.
ತತಃ ಸಾ ಭ್ರಮತೀ ಬಾಲಾ ದದರ್ಶಾಽತೀವಭೀಷಣೌ
ನಂತರ, ಅಲೆಯುತ್ತಾ ಆ ಬಾಲೆ ಅತ್ಯಂತ ಭಯಾನಕವಾದ ಇಬ್ಬರನ್ನು ಕಂಡಳು.
ತೌ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ವಿಹ್ವಲಾಽತೀವ ಪಲಾಯನಪರಾಽಭವತ್
ಅವರನ್ನು ಕಂಡು, ಅವಳು ತುಂಬಾ ಗಾಬರಿಗೊಂಡು ಓಡಿಹೋಗಲು ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಿದಳು.
ತತಸ್ತತ್ಕಣ್ಠಮಾವೃತ್ಯ ನಿಜಾಂ ಬಾಹುಲತಾಂ ಭಯಾತ್ 2.4.21.
ಆಗ ಭಯದಿಂದ ಅವಳು ತನ್ನ ಕೈಯನ್ನು ತನ್ನ ಕುತ್ತಿಗೆಯ ಸುತ್ತಲೂ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡಳು.
ಮುನಿಸ್ತಾಂ ವಿಹ್ವಲಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ರಾಕ್ಷಸಾಽನುಗತಾಂ ತದಾ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಮುನಿಯು ಆ ಗಾಬರಿಗೊಂಡು ರಾಕ್ಷಸರೊಂದಿಗೆ ಇರುವ ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿದನು.
ತೌ ಹುಂಕಾರಭಯತ್ರಸ್ತೌ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಚ ವಿಮುಖೌ ಗತೌ
ಅವನು ಆ ಇಬ್ಬರನ್ನು 'ಹುಂ' ಎಂಬ ಶಬ್ದದಿಂದ ಭಯಗೊಂಡು ಮುಖ ತಿರುಗಿಸಿ ಹೋಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡನು.
ಕಿಂಚಿದ್ವಿಪ್ತುಮಿಚ್ಛಾಮಿ ಕೃಪಯಾ ತನ್ನಿಶಾಮಯ
ನಾನು ಸ್ವಲ್ಪ ಮಾತಾಡಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ, ದಯವಿಟ್ಟು ಕರುಣೆಯಿಂದ ನನ್ನ ಮಾತು ಕೇಳಿ.
ಜಲಂಧರೋ ಹಿ ಮದ್ಭರ್ತಾ ರುದ್ರಂ ಯೋದ್ಧುಂ ಗತಃ ಪ್ರಭೋ
ಜಲಂಧರನು ನನ್ನ ಗಂಡನು, ರುದ್ರನೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಲು ಹೊರಟಿದ್ದಾನೆ, ಸ್ವಾಮಿ.
ತಾವತ್ಕಪೀ ಸಮಾಯಾತೌ ಪ್ರಣಮ್ಯ ಚಾಗ್ರತಃ ಸ್ಥಿತೌ
ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಎರಡು ಕೋತಿಗಳು ಬಂದು, ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ನನ್ನ ಮುಂದೆ ನಿಂತವು.
ತತಸ್ತದ್ಭ್ರೂಲತಾಸಂಜ್ಞಾನಿಯುಕ್ತೌ ಗಗನಂ ಗತೌ ಶಿರಃಕಬನ್ಧೇ ಹಸ್ತೌ ಚ ಗೃಹೀತ್ವಾ ಸಮುಪಸ್ಥಿತೌ
ಆಮೇಲೆ, ತಮ್ಮ ಭ್ರೂಗಳ ಚಿಹ್ನೆಗಳಿಂದ ಗಗನಕ್ಕೆ ಏರಿ, ತಲೆ ಇಲ್ಲದ ದೇಹವನ್ನೂ ಕೈಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ನನ್ನ ಮುಂದೆ ಹಾಜರಾದರು.
ಶಿರಃಕಬಂಧೇ ಹಸ್ತೌ ಚ ದೃಷ್ಟ್ವಾಽಬ್ಧಿತನಯಸ್ಯ ಸಾ
ಅಪ್ಪನಾದ ಸಾಗರಪುತ್ರನ ತಲೆ ಇಲ್ಲದ ದೇಹವನ್ನೂ ಕೈಗಳನ್ನು ನೋಡಿ,
ಕಮಂಡಲೂದಕೈಃ ಸಿಕ್ತ್ವಾ ಮುನಿನಾಽಽಶ್ವಾಸಿತಾ ತದಾ
ಮುನಿಯವರು ಕಮಂಡಲುವಿನ ನೀರಿನಿಂದ ಅವಳ ಮೇಲೆ ಶಿಂಚಿಸಿ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವಳನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿದರು.
ಸ ಕಥಂ ನ ವದಸ್ಯದ್ಯ ವಲ್ಲಭಾ ಮಾಮನಾಗಸಮ್
ನಿಷ್ಕಳಂಕಳಾದ ನನಗೆ, ಪ್ರಿಯನೇ, ನೀನು ಇಂದು ಏಕೆ ಮಾತಾಡುತ್ತಿಲ್ಲೆ?
ಯೇನ ದೇವಾಃ ಸಗಂಧರ್ವಾ ನಿರ್ಜಿತಾ ವಿಷ್ಣುನಾ ಸಹ 2.4.21.
ಅವನಿಂದ ದೇವತೆಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣುವಿನೂ ಸಹ ಸೋಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು—
ತ್ವಮೇವಾಸ್ಯ ಮುನೇ ಶಕ್ತೋ ಜೀವನಾಯ ಮತೋ ಮಮ
ಮುನಿಯೇ, ಅವನಿಗೆ ಜೀವವನ್ನು ಮರಳಿ ಕೊಡಲು ನೀನೇ ಶಕ್ತನೆಂದು ನನಗೆ ಅನಿಸುತ್ತದೆ.
ತಥಾಽಪಿ ತ್ವತ್ಕೃಪಾವಿಷ್ಟ ಏನಂ ಸಂಜೀವಯಾಮ್ಯಹಮ್
ಆದರೂ, ನಿನ್ನ ಕರುಣೆಯಿಂದ ತುಂಬಿ, ನಾನು ಅವನನ್ನು ಜೀವಂತಗೊಳಿಸುತ್ತೇನೆ.
ವೃಂದಾಮಾಲಿಂಗ್ಯ ತದ್ವಕ್ತ್ರಂ ಚುಚುಂಬ ಪ್ರೀತಮಾನಸಃ
ವೃಂದೆಯನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಅವಳ ಮುಖವನ್ನು ಮುದ್ದಾಡಿದನು, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಆನಂದದಿಂದ ತುಂಬಿ.
ಅಥ ವೃನ್ದಾಽಪಿ ಭರ್ತಾರಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಹರ್ಷಿತಮಾನಸಾ
ನಂತರ ವೃಂದೆಯೂ ತನ್ನ ಗಂಡನನ್ನು ನೋಡಿ ಹರ್ಷದಿಂದ ತುಂಬಿದಳು.
ಕದಾಚಿತ್ಸುರತಸ್ಯಾಂತೇ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ವಿಷ್ಣುಂ ತಮೇವ ಚ
ಒಮ್ಮೆ ಅವರ ಸಂಭೋಗದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಅವಳಿಗೆ ಅದೇ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಕಾಣಲು ಆಯಿತು.
ಜ್ಞಾತೋಽಸಿ ತ್ವಂ ಮಯಾ ಸಮ್ಯಙ್ಮಾಯಾಪ್ರಚ್ಛನ್ನತಾಪಸಃ
ನೀನು ಮಾಯೆಯಿಂದ ಮುಚ್ಚಿದ ತಪಸ್ವಿಯಾಗಿ ನನಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತಿಳಿಯಾಯಿತು.
ಯೌ ತ್ವಯಾ ಮಾಯಯಾ ದ್ವಾಃಸ್ಥೌ ಸ್ವಕೀಯೌ ದರ್ಶಿತೌ ಮಮ
ನಿನ್ನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ನನಗೆ ತೋರಿಸಿದ ಆ ಇಬ್ಬರು ದ್ವಾರಪಾಲಕರು—
ತ್ವಂ ಚಾಽಪಿ ಭಾರ್ಯಾದುಃಖಾರ್ತೋ ವನೇ ಕಪಿಸಹಾಯವಾನ್
ಮತ್ತು ನೀನು, ಹೆಂಡತಿಯ ದುಃಖದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಾ, ಕೋತಿಗಳ ಸಹಾಯದಿಂದ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಿದೆಯೆ.
ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಸಾ ತದಾ ವೃನ್ದಾ ಪ್ರಾವಿಶದ್ಧವ್ಯವಾಹನಮ್ 2.4.21.
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ವೃಂದೆ ಹವನದ ಅಗ್ನಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಳು.
ತತೋ ಹರಿಸ್ತಾಮನುಸಂಸ್ಮರನ್ಮುಹುರ್ವೃಂದಾನ್ವಿತೋಭಸ್ಮರಜೋವಗುಂಠಿತಃ
ನಂತರ ಹರಿಯು, ವೃಂದೆಯನ್ನು ಪುನಃ ಪುನಃ ನೆನೆಸುತ್ತಾ, ಪ್ರೇಮದ ಧೂಳಿನಿಂದ ಆವೃತನಾಗಿ, ವೃಂದೆಯೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದನು.