ತೇನಾಽಹಂ ಪ್ರಷ್ಟುಮಿಚ್ಛಾಮಿ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಂ ತುಲಸೀಭವಮ್
ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ತುಳಸಿಯ ಮಹಿಮೆ ಮತ್ತು ಅವಳ ಹುಟ್ಟಿನ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಕಥಮೇಷಾ ಸಮುತ್ಪನ್ನಾ ಕಸ್ಮಿನ್ಸ್ಥಾನೇ ಚ ನಾರದ
ನಾರದಾ, ಅವಳು ಹೇಗೆ ಹುಟ್ಟಿದಳು, ಯಾವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದಳು?
ಸೇತಿಹಾಸಂ ಪುರಾವೃತ್ತಂ ತತ್ಸರ್ವಂ ಕಥಯಾಮಿ ತೇ
ಆ ಪುರಾತನ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ನಾನೀಗ ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.
ಪುರಾ ಶಕ್ರಃ ಶಿವಂ ದ್ರಷ್ಟುಮಗಾತ್ಕೈಲಾಸಪರ್ವತಮ್
ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರನು ಶಿವನನ್ನು ನೋಡಲು ಕೈಲಾಸ ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ಹೋದನು.
ಯಾವದ್ಗತಃ ಶಿವಗೃಹಂ ತಾವತ್ತತ್ರ ಸ ದೃಷ್ಟವಾನ್
ಅವನು ಶಿವನ ಮನೆಗೆ ಹೋದಾಗ, ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ನೋಡಿದನು—
ಸ ಪೃಷ್ಟಸ್ತೇನ ಕಸ್ತ್ವಂ ಭೋಃ ಕ್ವ ಗತೋ ಜಗದೀಶ್ವರಃ
ಅವನನ್ನು ಕೇಳಲಾಯಿತು: 'ನೀನು ಯಾರು? ಜಗದೀಶ್ವರನು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದನು?'
ತತಃ ಕುದ್ಧೋ ವಜ್ರಪಾಣಿಸ್ತಂ ನಿರ್ಭರ್ತ್ಸ್ಯ ವಚೋಽಬ್ರವೀತ್
ಆಗ ಕೋಪಗೊಂಡ ವಜ್ರಧಾರಿ ಅವನನ್ನು ಗದರಿಸಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು:
ಅತಸ್ತ್ವಾಂ ಹನ್ಮಿ ವಜ್ರೇಣ ಕಸ್ತೇ ತ್ರಾತಾಽಸ್ತಿ ದುರ್ಮತೇ
ಆದರಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ವಜ್ರದಿಂದ ಹೊಡೆಯುತ್ತೇನೆ; ದುಷ್ಟಮನಸ್ಸುಳ್ಳವನೇ, ನಿನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವವರು ಯಾರು?
ತೇನಾಸ್ಯ ಕಣ್ಠೋ ನೀಲತ್ವಮಗಾದ್ವಜ್ರಂ ಚ ಭಸ್ಮತಾಮ್ 2.4.14.
ಅದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಅವನ ಗಂಟು ನೀಲವರ್ಣವಾಗಿತು ಮತ್ತು ವಜ್ರವು ಭಸ್ಮವಾಯಿತು.
ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಬೃಹಸ್ಪತಿಸ್ತೂರ್ಣಂ ಕೃತಾಂಜಲಿಪುಟೋಽಭವತ್
ಇದು ನೋಡಿ ಬೃಹಸ್ಪತಿ ತಕ್ಷಣ ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು.
ತ್ರಿಪುರಘ್ನಾಯ ಶರ್ವಾಯ ನಮೋಽಧಂಕನಿಷೂದಿನೇ
ತ್ರಿಪುರವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದ ಶರ್ವನಿಗೆ, ಗರ್ವವನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸುವವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
ವಿರೂಪಾಯಾಽತಿರೂಪಾಯ ಬಹುರೂಪಾಯ ಶಂಭವೇ
ವಿಚಿತ್ರರೂಪಿಯೂ, ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರನೂ, ಅನೇಕ ರೂಪಗಳೊಳಗಿನ ಶಂಭುವಿಗೆ ನಾನು ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಕಾಲಾಂತಕಾಯ ಕಾಲಾಯ ಕಾಲಭೋಗಿಧರಾಯ ಚ
ಕಾಲದ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಮಾಡುವವನಿಗೆ, ಕಾಲನಿಗೆ, ಕಾಲನಾಗವನ್ನು ಧರಿಸಿದವನಿಗೆ ನಾನು ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಸಂಹರನ್ನಯನಜ್ವಾಲಾಂ ತ್ರಿಲೋಕೀದಹನ ಕ್ಷಮಾಮ್
ಯಾರ ಕಣ್ಣು ಬೆಂಕಿಯ ಜ್ವಾಲೆ ಹೊರಹಾಕುತ್ತದೆ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಸುಡುವ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನಿಗೆ ನಾನು ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತೇನೆ.
ವರಂ ವರಯ ಭೋ ಬ್ರಹ್ಮನ್ಪ್ರೀತಃ ಸ್ತುತ್ಯಾಽನಯಾ ತವ
ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ನಿನ್ನ ಸ್ತುತಿಯಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಂಡೆನು; ನೀನು ಯಾವ ವರವನ್ನು ಬೇಕೆಂದರೂ ಕೇಳು.
ಅಗ್ನಿರೇಷ ಶಮಂ ಯಾತು ಭಾಲನೇತ್ರಸಮುದ್ಭವಃ
ನಿನ್ನ ಭಾಲದ ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ಹೊರಬಂದ ಈ ಅಗ್ನಿ ಶಾಂತವಾಗಲಿ ಎಂದು ಆಶಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಈಶ್ವರ ಉವಾಚ ಪುನಃ ಪ್ರವೇಶಮಾಯಾತಿ ಭಾಲನೇತ್ರೇ ಕಥಂ ಶಿಖೀ
ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದನು: ಭಾಲದ ಕಣ್ಣಿಂದ ಹೊರಬಂದ ಆ ಬೆಂಕಿ ಮತ್ತೆ ಹೇಗೆ ಒಳಗೆ ಹೋಗಬಹುದು?
ಸೋಽಪತತ್ಸಿಂಧುಗಂಗಾಯಾಃ ಸಾಗರಸ್ಯ ಚ ಸಂಗಮೇ
ಅದು ಸಿಂಧು ಮತ್ತು ಗಂಗೆಯ ಸಂಗಮದಲ್ಲಿ, ಸಾಗರದ ಬಳಿ ಬಿದ್ದಿತು.
ತಾವತ್ಸ ಬಾಲರೂಪತ್ವಮಗಾತ್ತತ್ರ ರುರೋದ ಚ 2.4.14.
ಅಲ್ಲಿ ಅದು ಮಕ್ಕಳ ರೂಪವನ್ನು ಪಡೆದು ಅಳಲು ಆರಂಭಿಸಿತು.
ಸ್ವರ್ಗಾದ್ಯಾಃ ಸತ್ಯಲೋಕಾಂತಾಸ್ತತ್ಸ್ವನಾದ್ಬಧಿರೀಕೃತಾಃ
ಆ ಮಗುವಿನ ಅಳಿಕೆಯಿಂದ ಸ್ವರ್ಗದಿಂದ ಸತ್ಯಲೋಕದವರೆಗೆ ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳೂ ಕಿವಿಗೋಳಾದವು.
ತಾವತ್ಸಮುದ್ರಸ್ಯೋತ್ಸಂಗೇ ತಂ ಬಾಲಂ ಸ ದದರ್ಶ ಹ
ಆಗ ಸಾಗರದ ತೀರದಲ್ಲಿ ಆ ಮಗುವನ್ನು ಅವನು ಕಂಡನು.
ಪ್ರಣಮ್ಯ ಶಿರಸಾ ಬಾಲಂ ತಸ್ಯೋತ್ಸಂಗೇ ನ್ಯವೇಶಯತ್ ಜಾತಕರ್ಮಾಽಽದಿಸಂಸ್ಕಾರಾನ್ಕುರುಷ್ವಾಽದ್ಯ ಜಗದ್ಗುರೋ
ತಲೆಯು ಬಾಗಿಸಿ ಆ ಮಗುವಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಅವನನ್ನು ತನ್ನ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟನು: 'ಜಗದ್ಗುರುವೇ, ಇಂದು ಜಾತಕರ್ಮಾದಿ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸು.'
ಬ್ರಹ್ಮಾಣಮಗ್ರಹೀತ್ಕೂರ್ಚೇ ವಿಧುನ್ವಂಸ್ತಂ ಮುಹುರ್ಮುಹುಃ ಕಥಂಚಿನ್ಮುಕ್ತಕೂರ್ಚೋಽಥ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಪ್ರೋವಾಚ ಸಾಗರಮ್
ಅವನು ಬ್ರಹ್ಮನ ಕೂರ್ಚನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಪುನಃ ಪುನಃ ಆತನನ್ನು ಅಲುಗಿಸಿದನು; ಹೇಗೋ ಬಿಡಿಸಿಕೊಂಡ ಬ್ರಹ್ಮನು ನಂತರ ಸಾಗರನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
ತಸ್ಮಾಜ್ಜಲಂಧರ ಇತಿ ಖ್ಯಾತೋ ನಾಮ್ನಾ ಭವಿಷ್ಯತಿ
ಆ ಕಾರಣ ಅವನು ಜಲಂಧರ ಎಂದು ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗುವನು.
ಅನೇನೈವೈಷ ತರುಣಃ ಸರ್ವಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಪಾರಗಃ
ಈ ರೀತಿ ಈ ಯುವಕನು ಎಲ್ಲಾ ಆಯುಧಗಳನ್ನೂ ಮತ್ತು ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕಲಿತುಕೊಂಡನು.
ಯತ ಏಷ ಸಮುದ್ಭೂತಸ್ತತ್ರೈವಾಂತಂ ಗಮಿಷ್ಯತಿ
ಅವನು ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದನೋ, ಅಲ್ಲಿಯೇ ಅವನ ಅಂತ್ಯವೂ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ.
ಆಮಂತ್ರ್ಯ ಸರಿತಾಂ ನಾಥಂ ಬ್ರಹ್ಮಾಂತರ್ಧಾನಮಾಗಮತ್
ನದಿಗಳ ಅಧಿಪತಿಯನ್ನು ವಂದಿಸಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಅಲ್ಲಿ ಅಂತರ್ಧಾನವಾದನು.
ಅಥ ತದ್ದರ್ಶನೋತ್ಫುಲ್ಲನಯನಃ ಸಾಗರಸ್ತದಾ 2.4.14.
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಆ ದರ್ಶನದಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಸಾಗರನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಹೂವಂತೆ ಅರಳಿದವು.
ತೇ ಕಾಲನೇಮಿಪ್ರಮುಖಾಸ್ತತೋಽಸುರಾಸ್ತಸ್ಮೈ ಸುತಾಂ ತಾಂ ಪ್ರದದುಃ ಪ್ರಹರ್ಷಿತಾಃ
ಆ ಕಾಲನೇಮಿಯನ್ನು ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡ ಅಸುರರು ಆ ಹೆಣ್ಮಗುವನ್ನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟರು.
ತೇಽಪಿ ಭೂಮಂಡಲಂ ಯಾತಾ ನಿರ್ಭಯಾಸ್ತಮುಪಾಶ್ರಿತಾಃ
ಅವರು ಕೂಡಾ ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಭೂಮಿಗೆ ಹೋಗಿ ಅವನ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಪಡೆದರು.