ದುಃಖಿತಾ ದುರ್ಭಗಾ ನಾರೀ ದರ್ಶನಂ ಯಾ ಕರಿಷ್ಯತಿ ವೀರಂ ತು ಗುರ್ವಿಣೀ ಕನ್ಯಾ ಪತಿಮಾಪ್ಸ್ಯತಿ ಶೋಭನಮ್
ಯಾವ ದುಃಖಿತೆಯಾದರೂ ಅಥವಾ ದುರ್ಭಾಗ್ಯವಂತೆಯಾದರೂ, ನೀನು ವೀರನೆಂದು ನೋಡಿದರೆ, ಗರ್ಭಿಣಿಯಾದ ಕನ್ಯೆಗೆ ಉತ್ತಮ ಪತಿ ಸಿಗುತ್ತಾನೆ.
ಯಂಯಂ ಕಾಮಮಭಿಧ್ಯಾಯ ಯೇ ತ್ವಾಂ ಪಶ್ಯಂತಿ ಮಾನವಾಃ
ಯಾವ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯಾವ ಆಸೆಯನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡುವರೋ, ಆ ಮಾನವರ ಆಕಾಂಕ್ಷೆ ಪೂರೈಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಏವಂ ಭವಿಷ್ಯತೀತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಲಿಂಗೇನ ಪರಮೇಶ್ವರಿ
ಹೀಗೆಯೇ ಆಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಆ ಲಿಂಗವು ಹೇಳಿತು, ಪರಮೇಶ್ವರಿ.
ಏಷ ತೇ ಕಥಿತೋ ದೇವಿ ಪ್ರಭಾವಃ ಪಾಪನಾಶನಃ
ದೇವಿ, ಪಾಪವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ನಿನ್ನ ಈ ಮಹಿಮೆ ಈಗ ವಿವರಿಸಲಾಯಿತು.
ಇತಿ ಶ್ರೀಸ್ಕಾಂದೇ ಮಹಾಪುರಾಣ ಏಕಾಶೀತಿಸಾಹಸ್ರ್ಯಾಂ ಸಂಹಿತಾಯಾಂ ಪಞ್ಚಮ ಆವನ್ತ್ಯಖಣ್ಡೇ ಚತುರಶೀತಿಲಿಂಗಮಾಹಾತ್ಮ್ಯೇಽಭಯೇಶ್ವರಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನಂನಾಮಾಷ್ಟಾಚತ್ವಾರಿಂಶೋಽಧ್ಯಾಯಃ
ಇಂತಿ ಶ್ರೀಸ್ಕಾಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಎಣ್ನೂರ ಐವತ್ತೊಂದು ಸಾವಿರ ಶ್ಲೋಕಗಳ ಸಂಹಿತೆಯ ಐದನೇ ಅವಂತ್ಯಖಂಡದ ಎಪ್ಪತ್ತ್ನಾಲ್ಕು ಲಿಂಗಗಳ ಮಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಭಯೇಶ್ವರ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನೆಯೆಂಬ ನಲವತ್ತೆಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಗಿಯಿತು.
ಶೃಣು ಪಂಚಾಶದೇಕೋನಂ ದೇವೇಶಂ ಪೃಥುಕೇಶ್ವರಮ್
ದೇವತೆಗಳಾಧಿಪತಿ, ಪೃಥುಕೇಶ್ವರ ಎಂಬ ಐವತ್ತೊಂಬತ್ತನೇ ಲಿಂಗದ ಕುರಿತು ಕೇಳು.
ವಂಶೇ ಸ್ವಾಯಂಭುವೇ ದೇವಿ ಹ್ಯಂಗೋ ರಾಜಾ ಬಭೂವ ಹ
ಸ್ವಾಯಂಭುವ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಅಂಗ ಎಂಬ ರಾಜನು ಇದ್ದನು, ದೇವಿ.
ವೇನನಾಮಾ ಸುತೋ ಜಾತೋ ನಾಸ್ತಿಕೋ ಧರ್ಮದೂಷಕಃ
ಅವನಿಗೆ ವೇನ ಎಂಬ ಮಗನು ಹುಟ್ಟಿದನು; ಅವನು ಧರ್ಮವನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡುವ, ದೇವರನ್ನು ನಂಬದವನು ಆಗಿದ್ದನು.
ಸ ಚ ಶಪ್ತೋ ದ್ವಿಜೈರ್ದೇವಿ ತತ್ಕ್ಷಣಾನ್ನಿಧನಂ ಗತಃ
ಅವನನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಶಪಿಸಿದರು, ದೇವಿ; ಕೂಡಲೆ ಅವನು ಪ್ರಾಣಬಿಟ್ಟನು.
ಶರೀರೇ ಮಾತುರಂಶೇನ ಕೃಷ್ಣಾಂಜನಚಯಪ್ರಭಾಃ ಮಥಿತಾದ್ದಕ್ಷಿಣಾದ್ಧಸ್ತಾತ್ಪೃಥುಃ ಪ್ರಥಿತವಿಕ್ರಮಃ
ಅವನ ದೇಹದಿಂದ, ತಾಯಿಯ ಭಾಗದಿಂದ, ಕಪ್ಪು ಅಂಜನದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ, ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಶೌರ್ಯವಿರುವ ಪೃಥು ಎಂಬವನು ಬಲಗೈಯಿಂದ ಹೊರಬಂದನು.
ಸ ವಿಪ್ರೈರಭಿಷಿಕ್ತಶ್ಚ ತಪಃ ಕೃತ್ವಾ ಸುದುಷ್ಕರಮ್
ಅವನನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿದರು; ಅವನು ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು.
ಸ ಚ ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯರಹಿತಾ ನಿರ್ವಷಟ್ಕಾರನಿರ್ದ್ಧನಾಃ
ಅವನು ಜನರನ್ನು ವೇದಪಾಠವಿಲ್ಲದೆ, ವಷಟ್ ಧ್ವನಿಯಿಲ್ಲದೆ, ಬಡವರಾಗಿ ಕಂಡನು.
ಸ ದೋಗ್ಧುಮೈಚ್ಛತ್ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಂ ಸದೇವಾಸುರಮಾನುಷಮ್
ಅವನು ದೇವತೆಗಳು, ಅಸುರರು, ಮಾನವರೂ ಸೇರಿ ಮೂರು ಲೋಕವನ್ನೂ ಹಾಲುಹರಿಯಲು ಇಚ್ಛಿಸಿದನು.
ಏತಸ್ಮಿನ್ನಂತರೇ ಪ್ರಾಪ್ತೋ ನಾರದೋ ಮುನಿಸತ್ತಯಃ
ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಮಹರ್ಷಿ ನಾರದನು ಅಲ್ಲಿ ಬಂದುಹೋದನು.
ಲೋಕತ್ರಯವಿನಾಶಾಯ ಮಾ ಕೋಪಂ ಕುರು ಭೂಪತೇ ಗಿಲಿತಾನಿ ಚ ಅನ್ನಾನಿ ವಿದ್ಧ್ಯೇವೈತನ್ಮತಂ ಮಮ ।। 5.2.49.
ಮೂರು ಲೋಕಗಳು ನಾಶವಾಗಬಾರದೆಂದು, ರಾಜನೇ, ಕೋಪಗೊಳ್ಳಬೇಡ; ಅನ್ನವನ್ನು ಭೂಮಿ ಉಂಡಿದೆ ಎಂದು ನೀನು ತಿಳಿ — ಇದು ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ.
ನಾರದಸ್ಯ ಚ ವಾಕ್ಯೇನ ಕ್ರೋಧಂ ಚಕ್ರೇ ಪೃಥುಸ್ತದಾ
ನಾರದನ ಮಾತು ಕೇಳಿ ಪೃಥುಗೆ ಕೋಪವು ಬಂದಿತು.
ಮುಮೋಚ ಶಸ್ತ್ರಮಾಗ್ನೇಯಂ ತೇನ ಸಾ ಧರಣೀ ತದಾ
ಅವನು ಅಗ್ನಿಯ ಶಸ್ತ್ರವನ್ನು ಬಿಡಿಸಿದನು; ಅದರಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಹೊಡೆದನು.
ಸಾ ವಧ್ಯಮಾನಾ ತೇನೈವ ನೃಪಂ ವಚನಮಬ್ರವೀತ್
ಆ ಶಸ್ತ್ರದಿಂದ ಹಿಂಸಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಭೂಮಿ ರಾಜನೊಡನೆ ಮಾತಾಡಿತು.
ಗೌರವಧ್ಯಾ ಮಹೀಪಾಲ ವತ್ಸಂ ಕೃತ್ವಾ ಚ ದುಗ್ಧಿ ಮಾಮ್
ಭೂಮಿಯ ರಕ್ಷಕನೇ, ನಾನು ಹಾಲುಹರಿಯುವ ಹಸುವಿನಂತೆ; ಮೊದಲು ಕರುವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ, ನಂತರ ನನ್ನಿಂದ ಹಾಲುಹರಿಸು.
ತಸ್ಯಾಸ್ತದ್ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ದುದೋಹ ನೃಪಸತ್ತಮಃ
ಅವಳ ಮಾತು ಕೇಳಿ, ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಾಜನು ಭೂಮಿಯಿಂದ ಹಾಲುಹರಿಸಿದನು.
ಜಾತಾಃ ಪ್ರಜಾಶ್ಚ ಸುಮುಖಾಃ ಪ್ರವೃತ್ತಶ್ಚ ಮಹೋತ್ಸವಃ
ಸುಂದರವಾದ ಪ್ರಜೆಗಳು ಹುಟ್ಟಿದರು, ಮಹೋತ್ಸವವೂ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು.
ರಾಜಾಥ ಚಿಂತಯಾಮಾಸ ಮಯಾ ಪಾಪಮಿದಂ ಕೃತಮ್
ಆಮೇಲೆ ರಾಜನು, 'ನಾನು ಪಾಪ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ' ಎಂದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯೋಚಿಸಿದನು.
ಏವಂ ಚಿಂತಯತಸ್ತಸ್ಯ ಪೃಥೋರಮಿತತೇಜಸಃ
ಅಮಿತತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಪೃಥು ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ,
ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತಥಾವಿಧಂ ದೀನಂ ಚಿಂತಯಾನಂ ಪೃಥುಂ ಪ್ರಿಯೇ 5.2.49.
ಪ್ರಿಯೆಯೇ, ಪೃಥುವನ್ನು ಇಷ್ಟು ದುಃಖದಿಂದ, ಯೋಚನೆಗಳಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ,
ತತಃ ಸ ಕಥಯಾಮಾಸ ಮಯಾ ಪಾಪಮಿದಂ ಕೃತಮ್
ಆಗ ಅವನು, 'ನಾನು ಈ ಪಾಪವನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ' ಎಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡನು.
ಕಾಁಲ್ಲೋಕಾನು ಗಮಿ ಷ್ಯಾಮಿ ಕೃತ್ವಾ ಕರ್ಮ ಸುದಾರುಣಮ್
ನಾನು ಇಂತಹ ಭಯಾನಕ ಕರ್ಮ ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ ಯಾವ ಲೋಕಗಳಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಆತನು ಕೇಳಿದನು.
ಅಥ ಚೇಷ್ಟೋಪದೇಶೇನ ದುಃಖಾದುದ್ಧರ ಮಾಂ ದ್ವಿಜ ಮಹಾಪಾಪಪ್ರಶಮನಂ ಲಿಂಗಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಮುತ್ತಮಮ್
ಆದಕಾರಣ, ದ್ವಿಜನೇ, ನೀನು ನನಗೆ ಉಪದೇಶ ನೀಡಿ, ಈ ದುಃಖದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಎತ್ತಿ ಕಾಪಾಡು. ಮಹಾಪಾಪಗಳನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡುವ ಲಿಂಗದ ಮಹಿಮೆ ಏನೆಂದು ನನಗೆ ಹೇಳು.
ಮಹಾಕಾಲವನೇ ಲಿಂಗಮಭಯೇಶ್ವರಪಶ್ಚಿಮೇ ಗಚ್ಛ ತ್ವಂ ಸಹಸಾ ರಾಜಂಸ್ತತ್ರ ಪೂತೋ ಭವಿಷ್ಯಸಿ
ಮಹಾಕಾಲ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ, ಅಭಯೇಶ್ವರ ಲಿಂಗದ ಪಶ್ಚಿಮ ಭಾಗಕ್ಕೆ ನೀನು ಬೇಗ ಹೋಗು ರಾಜನೇ; ಅಲ್ಲಿ ನೀನು ಪವಿತ್ರನಾಗುವೆ.
ನಾರದಸ್ಯ ವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಪೃಧುಸ್ತತ್ರ ಜಗಾಮ ಸಃ
ನಾರದನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಪೃಥು ಅಲ್ಲಿ ಹೋದನು.
ದ್ವಾದಶಾದಿತ್ಯಸಂಕಾಶೋ ಬಭೂವ ಪೃಥಿವೀಪತಿಃ
ಆ ಭೂಮಿಪಾಲನು ಹನ್ನೆರಡು ಸೂರ್ಯರಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾದನು.