ಮಾಲಾವಿದ್ಯಾಧರಸುತಾ ನಾಮ್ನಾ ಮಲಯಗಂಧಿನೀ
ಮಾಲಾವಿದ್ಯಾಧರನ ಮಗಳಾದ ಮಲಯಗಂಧಿನಿ ಎಂಬ ಯುವತಿ ಇದ್ದಾಳೆ.
ಕಪಾಲಕೇತುಪುತ್ರೇಣ ದಾನವೇನ ಬಲೀಯಸಾ
ಅವಳನ್ನು ಕಪಾಲಕೇತು ಎಂಬ ದಾನವನ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದ ಮಗನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ.
ಪಾತಾಲೇ ಚಂಪಕಾವತ್ಯಾಂ ನಗರ್ಯಾಂ ಸಾಸ್ತಿ ಸಾಂಪ್ರತಮ್
ಅವಳು ಈಗ ಪಾತಾಳದಲ್ಲಿರುವ ಚಂಪಕಾವತಿ ಎಂಬ ನಗರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾಳೆ.
ದೃಷ್ಟಃ ಪ್ರಣಮ್ಯ ವಿಜ್ಞಪ್ತೋ ಯಥಾ ತಚ್ಚ ನಿಶಾಮಯ
ನಾನು ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ಮಾತು ಹೇಳಿದೆನು; ಏನಾಯಿತು ಎಂದು ಕೇಳು.
ಬಾಲಕ್ರೀಡನಕಾಸಕ್ತಾಂ ಮಾಂ ಜಹ್ರೇ ತ್ರಸ್ತಮಾನ ಸಾಮ್
ನಾನು ಮಕ್ಕಳ ಆಟದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದಾಗ, ಭಯದಿಂದ ನಡುಗುತ್ತಿದ್ದ ನನನ್ನು ಅವನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡನು.
ಸ ಸ್ವತ್ರಿಶೂಲಘಾತೇನ ಮ್ರಿಯತೇ ನಾನ್ಯಥಾ ರಣೇ
ಅವನನ್ನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವನ ಸ್ವಂತ ತ್ರಿಶೂಲದಿಂದ ಹೊಡೆದು ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾವ ರೀತಿಯಿಂದಲೂ ಕೊಲ್ಲಲಾಗದು.
ಯದಿ ಕೋಪಿ ಕೃತಜ್ಞೋ ಮಾಂ ಹತ್ವೇಮಂ ದುಷ್ಟದಾನವಮ್ 5.2.46.
ಯಾರಾದರೂ ಒಬ್ಬ ಕೃತಜ್ಞನು ಈ ದುಷ್ಟ ದಾನವನನ್ನು ಕೊಂದು ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದರೆ,
ಯದ್ಯತ್ರೋಪಚಿಕೀರ್ಷುಸ್ತ್ವಂ ರಕ್ಷ ಮಾಂ ದುಷ್ಟ ದಾನವಾತ್ ವಿಷ್ಣುಭಕ್ತೋ ಯುವಾ ಧೀಮಾನ್ಪುತ್ರಿ ತ್ವಾಂ ಪರಿಣೇಷ್ಯತಿ
ನೀನು ಇಲ್ಲಿ ಏನು ಮಾಡಲು ಇಚ್ಛಿಸಬಹುದಾದರೂ, ನನ್ನನ್ನು ಈ ದುಷ್ಟ ದಾನವನಿಂದ ರಕ್ಷಿಸು; ವಿಷ್ಣುಭಕ್ತನಾದ ಯುವಕ, ಬುದ್ಧಿವಂತನು, ಮಗಳು, ನಿನ್ನನ್ನು ವಿವಾಹವಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವನು.
ಆತೃತೀಯಾತಿಥಿ ಯಥಾ ತದ್ವಾಕ್ಯಂ ತಥ್ಯತಾಂ ವ್ರಜೇತ್
ಹಾಗೆ, ಮೂರನೇ ದಿನದ ಅತಿಥಿಯ ಮಾತು ಹೇಗೆ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೋ, ಈ ಮಾತೂ ಹಾಗೆಯೇ ನಿಜವಾಗಲಿ.
ಇತಿ ತದ್ವಚನಾದ್ರಾಜನ್ವಿಷ್ಣುಭಕ್ತಿಪರಾಯಣಮ್
ರಾಜನೇ, ಆ ಮಾತಿನಿಂದ ಅವನು ವಿಷ್ಣುಭಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದನು.
ತದ್ಗಚ್ಛ ಕಾರ್ಯಸಿದ್ಧ್ಯೈ ತ್ವಂ ಹತ್ವಾ ತಂ ದುಷ್ಟದಾನವಮ್
ಆದುದರಿಂದ, ನೀನು ಹೋಗಿ, ಆ ದುಷ್ಟ ದಾನವನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ನಿನ್ನ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸು.
ಸಾ ತು ವಿದ್ಯಾಧರೀ ಬಾಲಾ ವಿಲೋಕ್ಯ ತ್ವಾಂ ನರೇಶ್ವರ ಪಾರ್ವತೀವಚನಾದ್ದುಷ್ಟಂ ಘಾತಯಿಷ್ಯಸ್ಯಸಂಶಯಮ್
ಆ ಯುವ ವಿದ್ಯಾಧರಿ, ರಾಜನೇ, ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಿ, ಪಾರ್ವತಿಯ ಮಾತಿನಂತೆ, ಆ ದುಷ್ಟನನ್ನು ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಕೊಲ್ಲುವಳು—ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂಶಯವೂ ಇಲ್ಲ.
ಇತಿ ನಾರದವಾಕ್ಯಂ ಸ ನಿಶಮ್ಯಾಮಿತ್ರಜಿನ್ನೃಪಃ ಉಪಾಯಂ ಚಾಪಿ ಪಪ್ರಚ್ಛ ಗಂತುಂ ವೈ ಚಂಪಕಾವತೀಮ್
ನಾರದನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಅಮಿತ್ರಜಿತ್ ರಾಜನು, ಚಂಪಕಾವತಿಗೆ ಹೋಗುವ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಕೇಳಿದನು.
ನಾರದೇನ ಪುನಃ ಪ್ರೋಕ್ತಃ ಸ ರಾಜಾ ಗಿರಿರಾಜಜೇ
ಆಗ ಮತ್ತೆ ನಾರದನು, ಪರ್ವತಕುಮಾರನಾದ ಆ ರಾಜನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
ಭವಾನ್ದ್ರಕ್ಷ್ಯತಿ ಪೋತಸ್ಥಕಲ್ಪವೃಕ್ಷರಥಾಸ್ಥಿತಾಮ್ ವೀಣಾಮಾದಾಯ ಗಾಯಂತೀಂ ಗಾಥಾಮತ್ಯಂತಸುಸ್ವರಮ್
ನೀನು ಆಕೆಯನ್ನು, ಇಷ್ಟವೃಕ್ಷಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ರಥದ ಮೇಲೆ, ದೋಣಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು, ವೀಣೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಬಹಳ ಸಿಹಿಯಾದ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಹಾಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡುವೆ.
ಯತ್ಕರ್ಮ ವಿಹಿತಂ ಯೇನ ಶುಭಂ ವಾಪ್ಯಥವಾಽಶುಭಮ್
ಯಾರು ಯಾವ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡಿದರೂ, ಅದು ಶುಭವಾಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ಅಶುಭವಾಗಿರಲಿ—
ಗಾಥಾಮಿಮಾಂ ತು ಸಂಗೀಯ ಸರಥಾ ಸಮಹೀರುಹಾ 5.2.46.
ಈ ಹಾಡನ್ನೇ ಆಕೆ, ರಥ ಮತ್ತು ಮರಗಳೊಂದಿಗೆ ಹಾಡುತ್ತಾಳೆ.
ಭವಾನಪ್ಯವಿಶಂಕಂ ಚ ತತಃ ಪೋತಾನ್ಮಹಾರ್ಣವೇ
ನೀನು ಕೂಡಾ, ಯಾವ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲದೆ, ಆ ಮಹಾಸಮುದ್ರದ ದೋಣಿಗೆ ಏರಿ.
ತತೋ ದ್ರಕ್ಷ್ಯಸಿ ಪಾತಾಲೇ ನಗರೀಂ ಚಂಪಕಾವತೀಮ್
ನಂತರ ನೀನು ಪಾತಾಳದಲ್ಲಿ ಚಂಪಕಾವತಿ ನಗರವನ್ನು ನೋಡುತ್ತೀ.
ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾಂತರ್ಹಿತೋ ದೇವಿ ಸ ಚತುರ್ಮು ಖನಂದನಃ
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ದೇವಿ ಮತ್ತು ನಾಲ್ಕು ಮುಖಗಳವನು ಅದೆಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅಡಗಿಹೋದರು.
ವಿವೇಶಾಂತಃ ಸಮುದ್ರಂ ಚ ನಗರೀಮಾಸಸಾದ ತಾಮ್
ಅವನು ಸಮುದ್ರದ ಒಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಆ ನಗರವನ್ನು ತಲುಪಿದನು.
ತೇನ ರಾಜ್ಞಾ ತ್ರಿಜಗತೀಸೌಂದರ್ಯಶ್ರೀರಿವೈಕಿಕಾ
ಆ ರಾಜನಿಂದ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಸೌಂದರ್ಯವೂ ಮೀರಿದ ವಿಶಿಷ್ಟ ಕೀರ್ತಿ ಉಂಟಾಯಿತು.
ನಿರಮಾಯಿ ಪ್ರಮೋದ್ದೇಶಾತ್ಸ್ರಷ್ಟೃಸೃಷ್ಟಿರ್ವಿ ಲಕ್ಷಣಾ
ಆನಂದದಿಂದ, ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನ ಸೃಷ್ಟಿಗೆ ಭಿನ್ನವಾದ ಒಂದು ಹೊಸ ಸೃಷ್ಟಿ ರೂಪುಗೊಂಡಿತು.
ಯೋಷಿದ್ರೂಪಂ ಸಮಾಶ್ರಿತ್ಯ ತಿಷ್ಠತ್ಯತ್ರಾಕುತೋಭಯಾ
ಆಕೆ ಮಹಿಳೆಯ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಅಲ್ಲಿ ಯಾವ ಭಯವಿಲ್ಲದೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಾಳೆ.
ಸಾ ವಿಲೋಕ್ಯಾಥ ತಂ ಬಾಲಂ ನಿತರಾಂ ಮಧುರಾಕೃತಿಮ್
ಆಮೇಲೆ, ಆಕೆ ಅತ್ಯಂತ ಮಧುರವಾದ ರೂಪದ ಆ ಬಾಲಕನನ್ನು ನೋಡಿ—
ಶಂಖಚಕ್ರಾಂಕಸುಭಗಭುಜದ್ವಯವಿರಾಜಿ ತಮ್
ಶಂಖ ಮತ್ತು ಚಕ್ರದ ಗುರುತುಗಳಿರುವ ಸುಂದರವಾದ ಎರಡೂ ಕೈಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನನ್ನು—
ಭವಾನೀಭಕ್ತಿಬೀಜೋತ್ಥಭೂರುಹಂ ಪುರುಷಾಕೃತಿಮ್ 5.2.46.
ಭವಾನಿಗೆ ಭಕ್ತಿಯ ಬೀಜದಿಂದ ಮೊಳಕೆಯಾದ ಮರದಂತೆ, ಮಾನವರೂಪದಲ್ಲಿ ಅವನು ಇದ್ದನು.
ಇತಿ ಪರ್ಯಾಕುಲೀಕೃತ್ಯ ಚಕ್ಷುಷೀ ಚ ಮುಹುರ್ಮುಹುಃ
ಹೀಗೆ, ಆಕೆ ತನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಚಲಿಸಿ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಗೊಂದಲಗೊಳಿಸಿಕೊಂಡಳು.
ತಾವದ್ಗುಪ್ತಂ ಸಮಾತಿಷ್ಠ ಶಸ್ತ್ರಾಗಾರೇಽತ್ರ ಗಹ್ವರೇ
ಈ ಗುಹೆಯೊಳಗಿನ ಆಯುಧಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ನೀನು ಈಗಾಗಲೇ ಹಗುರವಾಗಿ ಮರೆತುಕುಳಿತುಕೋ.
ಆಗಾಮಿನ್ಯಾಂ ತೃತೀಯಾಯಾಂ ಪರಶ್ವಃ ಪಾಣಿಪೀಡನಮ್
ಮೂರನೇ ದಿನ ಬರುವಂತೆ, ಕೈಯಿಂದ ಬಲ ಪರೀಕ್ಷೆ ನಡೆಯಲಿದೆ.