ಪ್ರಾಣಯಾತ್ರಾಂ ವಿಹಾಯಾಪಿ ಕದಾಚಿತ್ಸ್ಥಿರಮಾನಸೌ
ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಜೀವವನ್ನು ಉಳಿಸುವ ಆಹಾರವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು, ಸ್ಥಿರ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವರು ಇದ್ದರು.
ತತ್ರಾಸಕೃಜ್ಜನಾಕೀರ್ಣಂ ಪ್ರಾಸಾದಂ ಪರಿತೋಽವನೌ 5.2.45.
ಅಲ್ಲಿ ಆ ದೇವಾಲಯವು ಸದಾ ಜನರಿಂದ ತುಂಬಿ, ಭೂಮಿಯ ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ಜನರು ಸುತ್ತುವರಿದಿರುತ್ತಾರೆ.
ದೇವದಕ್ಷಿಣದಿಗ್ಭಾಗೇ ವಿಷ್ಣುದೇಹೋದ್ಭವಂ ಜಲಮ್
ದೇವಾಲಯದ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುವಿನ ದೇಹದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ನೀರು ಇದೆ.
ತಯೋರಿತ್ಥಂ ವಿಚರತೋಸ್ತ್ರಿಲೋಚನಸಮೀಪತಃ
ಅವರು ಹೀಗೆ ತಿರುಗಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ತ್ರಿನೇತ್ರನ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಇದ್ದರು.
ಅಥ ದೇವಾಲಯಸ್ಕಂಧೇ ಗವಾಕ್ಷಾಂತರ್ಗತೌ ಚ ತೌ
ಆಮೇಲೆ, ದೇವಾಲಯದ ಭುಜದ ಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಕಿಟಕಿಯ ಮೂಲಕ ಒಳಗೆ ಹೋದರು.
ತಚ್ಚ ಪಾರಾವತದ್ವಂದ್ವಂ ಶ್ಯೇನಃ ಪರಿಜಿಘೃಕ್ಷಯಾ
ಆ ಪಾರಿವಾಳದ ಜೋಡಿಯನ್ನು, ಹಿಡಿಯಲು ಬಯಸಿದ ಗಿಡುಗ ಹಕ್ಕಿ ಹಿಡಿಯಲು ಯತ್ನಿಸಿತು.
ತತೋ ವಿಲೋಕಯಾಮಾಸ ತದಾಗಮವಿನಿರ್ಗಮೌ
ಆಗ ಆ ಗಿಡುಗವು ಆ ಜೋಡಿ ಎಲ್ಲಿ ಒಳಗೆ ಹೋಗಿ ಹೊರಬಂದಿತು ಎಂದು ಗಮನಿಸಿದನು.
ಕೇನಾಧ್ವನಾ ಚ ನಿರ್ಯಾತಃ ಕಿಂಕಾಲೇ ಕುರುತಶ್ಚ ಕಿಮ್
ಯಾವ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಅವರು ಹೋದರು, ಯಾವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು ಎಂಬುದನ್ನು ನೋಡಿದನು.
ದುರ್ಬಲೋಽಪ್ಯಾಕಲಯಿತುಂ ಸಹಸಾರಿರ್ನ ಶಕ್ಯತೇ
ಶತ್ರು ದುರ್ಬಲನಾದರೂ ಕೂಡ, ಇದನ್ನು ತಕ್ಷಣ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ನ ಕರ್ಮ ಸಿದ್ಧ್ಯೇನ್ನೃಪತೇರ್ದುಗೇಣೈಕೇನ ಯದ್ಭವೇತ್ ಸ್ವತಂತ್ರಂ ಯದಿ ದುರ್ಗಂ ಸ್ಯಾದಪಮಾರ್ಗಪ್ರಕಾಶಕಮ್
ಒಂದು ಕೋಟೆಯೊಂದಿಗೇ ರಾಜನ ಕಾರ್ಯ ಸಾಧಿಸುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಕೋಟೆ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿದ್ದರೆ, ಗುಪ್ತ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸುತ್ತದೆ.
ಇತಿ ದುರ್ಗೇ ಬಲಂ ಶಂಸಞ್ಛ್ಯೇನೋ ರೋಷಾರುಣೇಕ್ಷಣಃ
ಹೀಗಾಗಿ ಕೋಟೆಯೊಳಗೆ, ಕೋಪದಿಂದ ಕೆಂಪಾದ ಕಣ್ಣುಗಳಿದ್ದ ಗಿಡುಗು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಘೋಷಿಸಿದನು.
ಅಥ ಪಾರಾವತೀ ದಕ್ಷಾ ವಿಪಕ್ಷಕ್ಷಪಣೇಕ್ಷಣಮ್ 5.2.45.
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ದೃಷ್ಟಿಯುಳ್ಳ, ಬುದ್ಧಿವಂತಿಯಾದ ಪಾರಾವತೀ ಮಾತಾಡಿದಳು.
ತವ ದೃಗ್ವಿಷಯಂ ಪ್ರಾಪ್ತಃ ಶ್ಯೇನೋಽಯಂ ಪ್ರಬಲೋ ರಿಪುಃ
ಈ ಗಿಡುಗು, ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದ ಶತ್ರು, ಈಗ ನಿನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಯ ವ್ಯಾಪ್ತಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ.
ಸ ಚ ತದ್ವಾಕ್ಯಮಾಕರ್ಣ್ಯ ಪಾರಾವತ್ಯಾಶ್ಚ ಸತ್ಪತಿಃ
ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಪಾರಾವತಿಯ ಗಂಡನು ಕೂಡ ಅದನ್ನು ಆಲಿಸಿದನು.
ಪಾರಾವತ ಉವಾಚ ಕತಿ ನಾಮ ನ ಸಂತೀಹ ಸುಭಗೇ ವ್ಯೋಮಚಾರಿಣಃ
ಪಾರಾವತನು ಹೇಳಿದನು: ಸುಭಗೆಯೇ, ಇಲ್ಲಿ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹಾರುವವರು ಎಷ್ಟು ಮಂದಿ ಇದ್ದಾರೆ ಎಂದು?
ಕತಿ ಚೈವ ನ ಪಶ್ಯಂತಿ ನೌ ಸುಖಸ್ಥಾವಿಹ ಪ್ರಿಯೇ
ಇಲ್ಲಿಯೇ ಸುಖವಾಗಿ ಇರುವ ನಮ್ಮನ್ನು ಎಷ್ಟು ಮಂದಿ ನೋಡುತ್ತಿಲ್ಲ, ಪ್ರಿಯೆಯೇ?
ಇತ್ಥಂ ಪಾರಾವತವರಾಚ್ಛುತ್ವಾ ಪಾರಾವತೀ ವಚಃ
ಪಾರಾವತನು ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಪಾರಾವತೀ ಕೂಡ ಉತ್ತರಿಸಿದಳು.
ಹಿತವತ್ಯೋಪದಿಶ್ಯಾಪಿ ಪ್ರಿಯಂ ಪ್ರಿಯಚಿಕೀರ್ಷಯಾ
ತಾನು ಪ್ರಿಯನಿಗೆ ಹಿತವಾಗಲಿ ಎಂದು, ಪ್ರಿಯನಿಗೆ ಇಷ್ಟವನ್ನೇ ಮಾಡಲು ಬಯಸಿ, ಅವಳ ಸಲಹೆ ನೀಡಿದಳು.
ಅನ್ಯೇದ್ಯುರಪ್ಯಥಾಯಾತಃ ಶ್ಯೇನಃ ಪಶ್ಯನ್ಸ ದಂಪತೀ
ಮರುದಿನವೂ ಆ ಗಿಡುಗು ಬಂದನು, ಆ dampatigalaನ್ನು ನೋಡಿ.
ಅಥ ಮಂಡಲಗತ್ಯಾ ಸ ಪ್ರಾಸಾದಂ ಪರಿತೋ ಭ್ರಮನ್
ನಂತರ, ಆ ಗಿಡುಗು ವೃತ್ತಾಕಾರವಾಗಿ ಹಾರುತ್ತಾ ಅರಮನೆಯ ಸುತ್ತಲೂ ಓಡಾಡಿದನು.
ತಸ್ಯಾ ವಾಕ್ಯಂ ಸಮಾಕರ್ಣ್ಯ ಪುನಃ ಕಲರವೋಽಬ್ರವೀತ್ 5.2.45.
ಅವಳ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅವನು ಮತ್ತೆ ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಕೂಗು ಹಾಕಿದನು.
ದುರ್ಗಂ ಚ ಸ್ವರ್ಗತುಲ್ಯಂ ಮೇ ಯತ್ರ ನಾಸ್ತ್ಯರಿತೋ ಭಯಮ್
ಈ ಕೋಟೆ ನನಗೆ ಸ್ವರ್ಗದಂತಿದೆ; ಇಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಯಾವುದೇ ಭಯವಿಲ್ಲ.
ಪ್ರಡೀನೋಡ್ಡೀನಸಂಡೀನಕಾಂಡವ್ಯಾಂಡಕಪಾಟಿಕಾ
ಇಲ್ಲಿ ಗೂಡುಗಳು, ಮೊಟ್ಟೆಗಳು, ಚಿಕ್ಕ ಹಕ್ಕಿಗಳು ಮತ್ತು ಮೊಟ್ಟೆಯ ಸಿಪ್ಪೆಗಳು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಹರಡಿವೆ.
ಯಥೈತಾಸು ಹಿ ಕೌಶಲ್ಯಂ ಮಯಿ ವರ್ತ್ತತಿ ಚ ಪ್ರಿಯೇ ಸುಖೇನ ತಿಷ್ಠ ಕಾ ಚಿಂಚಾ ಮಯಿ ಜೀವತಿ ತೇ ಪ್ರಿಯೇ
ಈ ಎಲ್ಲರಲ್ಲಿ ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ಚಾತುರ್ಯವಿರುವಂತೆ, ನನ್ನಲ್ಲಿಯೂ ಇದೆ, ಪ್ರಿಯೆ. ನಾನು ಜೀವಂತವಾಗಿರುವವರೆಗೆ ನೀನು ಸುಖವಾಗಿ ಬಾಳು, ಚಿಂಚೆಯೆ.
ಇತಿ ತದ್ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಆಸ್ಥಿತಾ ಮೂಕವತ್ಸತೀ ಕಿಯದಂತರಮಾಸಾದ್ಯ ಉಪವಿಷ್ಟೋಽತಿಹೃಷ್ಟವತ್।। ಆಯಾಮಾಂತೇ ಚ ಸ ಸ್ಥಿತ್ವಾ ತತ್ಕುಲಾಯಕುಲಸ್ಯ ಚ
ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಅವಳು ಮೌನವಾಗಿ ಕುಳಿತಳು. ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರ ಹೋಗಿ, ಅವನು ಬಹಳ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕುಳಿತನು. ಹತ್ತಿರ ಹೋದ ಮೇಲೆ, ಅವನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ನಿಂತನು ಮತ್ತು ಅವರ ಗೂಡಿನ ಬಳಿಯೂ ನಿಂತನು.
ಪುನಃ ಶ್ಯೇನೋ ವಿನಿರ್ಯಾತಃ ಸಾಪಿ ಕಾಂತಾಽಬ್ರವೀತ್ಪುನಃ
ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಗಿಡುಗು ಹೊರಟುಹೋದನು, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆ ಪ್ರಿಯೆಯು ಮತ್ತೆ ಮಾತಾಡಿದಳು.
ಅಸೌ ಕ್ರೂರೋಽತಿನಿಕಟಮುಪವಿಷ್ಟೋಽತಿಹೃಷ್ಟವತ್
ಆ ಕ್ರೂರನು ಬಹಳ ಹತ್ತಿರ ಕುಳಿತು, ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟನು.
ಮೃಗಾಕ್ಷೀಣಾಂ ಸ್ವಭಾವೋಯಂ ಪ್ರಾಯಶೋ ಭೀರುವೃತ್ತಯಃ
ಹರಿಣದ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ ಹೆಂಗಸರಿಗೆ ಇದೇ ಸ್ವಭಾವ; ಅವಳವರು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಭಯಭೀತರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.
ತಯೋರಭಿಮುಖಂ ತತ್ರ ಸ್ಥಿತೋ ಯಾಮದ್ವಯಾವಧಿ
ಅವನು ಆ ಇಬ್ಬರನ್ನು ಎದುರಿಸಿ, ರಾತ್ರಿ ಎರಡನೇ ಪಹರೆಯ ಅಂತ್ಯವರೆಗೆ ಅಲ್ಲೇ ನಿಂತಿದ್ದನು.
ಗತೇಥ ಶಕುನೌ ತಸ್ಮಿನ್ಸಾ ಬಭಾಷೇ ವಿಹಂಗಮಮ್ 5.2.45.
ಆ ಇಬ್ಬ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೋದ ನಂತರ, ಆಕೆ ಮತ್ತೊಂದು ಹಕ್ಕಿಗೆ ಮಾತಾಡಿದಳು.