ಸಿದ್ಧರು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದ ಲಿಂಗವು ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ. ಆ ಪುಣ್ಯಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಕೆರೆ ಇದೆ, ಅದು ಶುದ್ಧ ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವಾಗ ಯಾರು ಯಾವ ಕೋರುವಿಕೆಯನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವನು ಅದನ್ನು ಪೂರೈಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ರಾಜನಿಗೆ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇಂತಿ, ಸಿದ್ಧೇಶ್ವರ ಮಹಿಮೆ ವರ್ಣನೆಯಾದ ಅರುವತ್ತಮೂರನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಮುಕ್ತಾಯವಾಗಿದೆ. ಪುನಃ, ಪುಲಸ್ತ್ಯ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು: ಹಿಂದೆ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಧರಿಸುವ ಗಜಗಳು, ಅಂದರೆ ದಿಕ್ಕುಗಜರು, ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದ್ದರೆಂದು; ಅವರ ಆತ್ಮಗಳು ಶುದ್ಧವಾಗಿದ್ದವು. ಅವರಲ್ಲಿ ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿ ಐರಾವತನು ಇದ್ದನು. ಇವುಗಳೆಲ್ಲರೂ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಧರಿಸುವ ಮಹಾತ್ಮರು. ಈ ಸ್ಥಳದ ಶಕ್ತಿ ವರ್ಣನೆಯಾದ ಅಧ್ಯಾಯವು ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಈ ತೀರ್ಥದ ಮಹಿಮೆ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳೇ ಪ್ರಸಿದ್ಧಗೊಳಿಸಿದ್ದರು. ಇಲ್ಲಿ ಹೊಸಚಂದ್ರದಿನದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ಪಿತೃಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಕಷ್ಟಕರವಾದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಕೂಡ, ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಉದ್ಧಾರವಾಗುತ್ತಾರೆ. ಶ್ರೀ ದೇವಾಖ ಮೂಲ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ವರ್ಣಿಸುವ ಅಧ್ಯಾಯವು ಇಲ್ಲಿ ಮುಕ್ತಾಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಇನ್ನೂ ಮುಂದೆ, ಯಾರು ಆ ಪುಣ್ಯಸ್ಥಳದ ದರ್ಶನವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಬುದ್ಧಿವಂತರಾಗಿ, ಜ್ಞಾನಿಗಳಾಗಿ, ಪವಿತ್ರರಾದವರಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ವ್ಯಾಸತೀರ್ಥ ಮಹಿಮೆಯ ವರ್ಣನೆ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಮುಕ್ತಾಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಮುಂದೆ, ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಗೌತಮರು ಅಲ್ಲಿಗೆ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದರು. ಅವರು ಧರ್ಮಪರಾಯಣರಾಗಿದ್ದ ಮಹರ್ಷಿಗಳಾಗಿದ್ದರು. ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಭೂಮಿ ವಿಭಜಿತವಾಯಿತು. ಆಗ ಆಕಾಶವಾಣಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ: "ಶುಭನೇ, ನೀನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯಾವ ವರವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತೀಯೋ, ಅದನ್ನು ಬೇಡು" ಎಂದು ಹೇಳಿತು. ಗೌತಮರು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದರು: "ಪ್ರಭುವೇ, ನೀವು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಿದ್ದರೆ, ಸದಾ ಇಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಸನ್ನಿಧಾನ ಇರಲಿ." ಆಗ ಆಕಾಶವಾಣಿ ಹೇಳಿತು: "ಯಾರು ನಿನ್ನನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ದರ್ಶನ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಹೊಸಚಂದ್ರದ ದಿನದಲ್ಲಿ ಅವರು ಪರಮಗತಿಯನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ." ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಆಕಾಶವಾಣಿ ಅತ್ತಡಾಯಿತು. ಅಲ್ಲಿಗೆ ಯಾರು ಸ್ನಾನಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ತಮ್ಮ ಸಂಪೂರ್ಣ ವಂಶವನ್ನು ಉದ್ಧಾರಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅಮಾವಾಸ್ಯೆ ದಿನ ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡಿದರೆ, ಪಿತೃಗಳು ಉದ್ಧಾರವಾಗುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲಿಗೆ ತಿಲದಾನ ಮಾಡುವುದನ್ನು ಮುಂಚೂಣಿಯ ಋಷಿಗಳು ಪ್ರಶಂಸಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅರ್ಬುದದಲ್ಲಿ ಗೌತಮಿ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆ ಮತ್ತು ಗುರು ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಸಿಂಹರಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಗ, ಭಾಗೀರಥಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ, ಆ ಪುಣ್ಯವು ಆರು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಗೌತಮಾಶ್ರಮ ತೀರ್ಥ ಮಹಿಮೆ ವರ್ಣನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಇಲ್ಲಿ ಮುಕ್ತಾಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಯಾವುದೇ ಪುಣ್ಯತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಸ್ನಾನಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ತಮ್ಮ ಸಂಪೂರ್ಣ ವಂಶವನ್ನು ಉದ್ಧಾರಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ರಾಜನೇ, ಹತ್ತಾರು ಪಿತೃಗಳು, ಭೂತ, ಭವಿಷ್ಯ ಮತ್ತು ತಾನೂ ಕೂಡ, ಉದ್ಧಾರವಾಗುತ್ತಾರೆ. ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅಪ್ರಸ್ತುತ ಎಂಬ ರಾಜನು ಇದ್ದನು; ಅವನು ದುಷ್ಟನಾಗಿದ್ದ. ಅವನ ಆಳ್ವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಜೆಗೆ ಎಂದೂ ಸಂತೋಷವಿರಲಿಲ್ಲ. ನ್ಯಾಯವಾದರೂ, ಅನ್ಯಾಯವಾದರೂ, ಅವನು ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ವಯಸ್ಸಾದರೂ ಅವನಿಗೆ ಮನಶ್ಶಾಂತಿ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ; ಒಂದು ದಿನ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನರಕದ ಯಾತನೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಜೀವಗಳು ಅವನನ್ನು ಹಿಡಿದರು. ಅವನ ವಂಶದವರು, ದಾನ, ಯಜ್ಞ, ತಪಸ್ಸು, ಸ್ವಧರ್ಮ ಪಾಲನೆ ಮುಂತಾದ ಪುಣ್ಯಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದರು. ಅವರು ಹೇಳಿದರು: "ನೀನು ಸ್ವಲ್ಪವಾದರೂ ಶುಭಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರೆ, ನಮ್ಮನ್ನೆಲ್ಲಾ ಉದ್ಧಾರಮಾಡು." ಆದರೆ, "ನಿನ್ನ ಪಾಪದಿಂದ ನಮ್ಮ ವಂಶವು ನರಕದಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದಿದೆ," ಎಂದು ಪಿತೃಗಳು ದುಃಖದಿಂದ ಹೇಳಿದರು. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ, ದುಃಖದಿಂದ ಆ ರಾಜನು ಪಿತೃಗಳ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿದನು: "ನಿನ್ನ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ, ದೇಹದಲ್ಲಿ, ನಗರದಲ್ಲಿ ಸುಖ ಹೇಗೆ ಸಿಗಬಹುದು?" ಎಂದು ಆತನು ಆತ್ಮವಿಚಾರ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು. ನಂತರ ರಾಜನು ಹೇಳಿದನು: "ನಾನು ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ನನ್ನ ತಂದೆ ಮತ್ತು ತಾತನನ್ನು ಕಂಡೆ. ಅವರೆಲ್ಲರೂ ನನ್ನ ತಪ್ಪುಗಳಿಗಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ಗದರಿಸಿದರು. ಹತ್ತಾರು ಜನರು ಹೋದಂತೆ, ನೀನು ಕೂಡ ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಹೋಗಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ." ಹೀಗೆ, ಈ ಪುಣ್ಯತೀರ್ಥಗಳ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಮತ್ತು ಪಿತೃಗಳ ಉದ್ಧಾರವನ್ನು ವರ್ಣಿಸುವ ಪವಿತ್ರ ಕಥೆಗಳು ಸ್ಕಂದ ಮಹಾಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ವಿವರವಾಗಿವೆ.