अथ तं मातलिर्दृष्ट्वा विसंज्ञं वलघातिनम्
फिर मातलि ने जब वलघाति को बेहोश देखा,
ततः पराङ्मुखीभूते रथे शक्रस्य संगरे
उसी समय, जब युद्ध में इन्द्र का रथ पीछे मुड़ गया,
आदित्या वसवो रुद्रा विश्वेदेवा मरुद्गणाः
आदित्य, वसु, रुद्र, विश्वदेव और मरुतगण,
अथ भग्नं बलं दृष्ट्वा दानवैर्मधुसूदनः
तब मधुसूदन ने देखा कि दानवों ने सेना को तोड़ डाला है,
स तैराच्छादितो विष्णुः शुशुभे च समंततः
उन सबके बीच चारों ओर से घिरे विष्णु बड़े तेजस्वी दिखाई दिए,
ततः शार्ङ्गविनिर्मुक्तैः शरैः कंकपतत्रिभिः ६.३४.
फिर शार्ङ्ग धनुष से निकले बगुले के पंख वाले तीखे बाणों से,
ततो दैत्यगणाः सर्वे हन्यमाना सुरारिणा
तब देवताओं के शत्रु द्वारा मारे जा रहे सभी दैत्यगण,
एतस्मिन्नंतरे दैत्यः कालखंज इति स्मृतः
इसी बीच, कालखंज नामक एक दैत्य,
स हत्वा पञ्चभिर्बाणैर्वासुदेवं शिला शितैः
उसने पाँच नुकीले पत्थर वाले बाणों से वासुदेव को घायल किया,
ततः सुदर्शनं चक्रं तस्य दैत्यस्य माधवः ।] प्रमुमोच वधार्थाय ज्वालामालासमावृतम्
तब माधव ने उस दैत्य को मारने के लिए अग्निमय ज्वालाओं से घिरे सुदर्शन चक्र को छोड़ा,
सोऽपि तच्चक्रमालोक्य वासुदेवकराच्च्युतम्
उसने भी वासुदेव के हाथ से छोड़े गए उस चक्र को देख लिया,
अग्रसच्च महादैत्यस्तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत्
महादैत्य ने उसे पकड़कर कहा, 'ठहरो, ठहरो!'
ततश्चक्री स दैत्येन ग्रस्तचक्रेण ताडितः
फिर चक्रधारी भगवान को उस दैत्य ने, चक्र को पकड़कर, प्रहार किया,
एतस्मिन्नंतरे क्रुद्धो भगवांस्त्रिपुरांतकः
इसी बीच, क्रोधित होकर भगवान त्रिपुरांतक,
ततः शूलप्रहारेण तं निहत्य दनोः सुतम्
फिर त्रिशूल के प्रहार से उसने दानु के उस पुत्र का वध कर दिया,
कालप्रभं प्रकालं च कालास्यं कालविग्रहम् ६.३४.
कालप्रभा, प्रकाल, कालास्य और कालविग्रह,
ततः प्रधानास्ते सर्वे दानवा अपिदारुणाः
फिर वे सभी प्रधान और भयंकर दानव,
ततः शक्रश्च विष्णुश्च लब्धसंज्ञौ धृतायुधौ
तब इन्द्र और विष्णु, होश में आकर अपने-अपने शस्त्र उठा लिए,
एतस्मिन्नंतरे भग्नान्समुद्वीक्ष्य दनोः सुतान्
इसी बीच, दनु के पुत्रों को पराजित देखकर,
अथ ते हतभूयिष्ठा दानवा बलवत्तराः
तब वे दैत्य, जिनमें से अधिकतर मारे जा चुके थे, लेकिन जो बलवान थे, वे बचे रहे,
अगम्यं मनसा तेषां प्रविष्टा वरुणालयम्
उन सबने अपने मन से ही, जो स्थान पहुँच से बाहर था, वरुण के घर में प्रवेश किया।
प्रहृष्टमनसः सर्वे स्तुत्वा देवं महेश्वरम्
सभी ने प्रसन्न मन से महादेव की स्तुति की।
तेनैव चाथ निर्मुक्ताः प्रणम्य च मुहुर्मुहुः
फिर उन्हीं के द्वारा मुक्त होकर, वे बार-बार प्रणाम करने लगे।
तेऽपि दानवशार्दूला हताशाश्च सुरोत्तमैः
वे दानव, जो सिंह के समान थे, देवताओं के कारण निराश हो गए।
तेषां मंत्रयतामेष निश्चयः समपद्यत
जब वे आपस में विचार करने लगे, तो यही निश्चय हुआ।
तस्मात्तपस्विनो यै च ये च यज्ञपरायणाः
इसलिए, जो तपस्वी हैं और जो यज्ञ में लगे रहते हैं—
एवं ते निश्चयं कृत्वा निष्क्रम्य वरुणालयात्
ऐसा निश्चय करके वे वरुण के घर से बाहर आ गए।
यत्र यत्र भवेद्यज्ञः सत्रं ऽप्युत्सवोऽथवा
जहाँ कहीं भी यज्ञ, सत्संग या उत्सव होता,
तैः प्रसूता मखा ध्वस्ता दीक्षिता विनिपातिताः ८- सहस्रं ब्राह्मणेंद्राणां भक्षितं तैर्दुरात्मभिः.
उन दुष्टों ने यज्ञों को नष्ट कर दिया, दीक्षितों को मार डाला; हजारों श्रेष्ठ ब्राह्मणों को खा लिया।
शतानि च सहस्राणि निहतानि द्विजन्मनाम् ६.३५.
और लाखों द्विजों को मार डाला गया।