નૃપસ્ય વચનં શ્રુત્વા રાજ્ઞી વચનમબ્રવીત્
રાજાના શબ્દો સાંભળીને રાણી બોલી.
ક્રીડનં પીડનાયૈવ તેષાં યે પુત્રવર્જિતાઃ અપુત્રે ચ ગતિર્નાસ્તિ સુતાપુત્રવિવર્જિતે
જેઓને દીકરો નથી, એમને રમણું પણ દુઃખદાયી બને છે; અને જે સંતાન વિહોણા છે, એમને તો કોઈ આશ્રય જ નથી, ખાસ કરીને દીકરો અને પૌત્ર બંને ન હોય ત્યારે.
સુખિનસ્તે જના લોકે યે બાલં પાંસુભૂષિતમ્
આ દુનિયામાં એ લોકો ખરેખર સુખી છે, જેમને ધૂળથી રમતાં બાળક મળે છે.
અનેન કારણેનાસ્મિ નિર્વેદં પરમં ગતા
આ કારણથી હું ખૂબ જ નિરાશ થઈ ગઈ છું.
ઇહ ભિક્ષુઃ સમાયાતો દેવરૂપી સનાતનઃ
અહીં એક ભિક્ષુક આવ્યો છે, જે દેવ જેવો અને સદા માટે છે.
સસ્ત્રીબાલો જનશ્ચાત્ર શરણં યસ્ય ગચ્છતિ ભવિષ્યામોઽત્ર સંદેહો ન મે મનસિ વર્ત્તતે
અહીં સ્ત્રીઓ, બાળકો અને લોકો એના આશ્રયે જાય છે; મને જરા પણ શંકા નથી કે આપણે પણ એ જ કરીશું.
તસ્યાઃ સ વચનં શ્રુત્વા જીર્ણોદ્યાનં જગામ હ
એના શબ્દો સાંભળીને તે જૂના બગીચામાં ગયો.
દૃષ્ટમાત્રો નૃપતિના ભિક્ષુર્લિગત્વમાગતઃ પૂજયામાસ વિધિવત્તલ્લિંગં ભિક્ષુ રૂપકમ્ ।। 5.2.37.
રાજાએ ભિક્ષુકને જોયા જ તરત, ભિક્ષુકે પોતાનું રૂપ ધારણ કર્યું અને એ ભિક્ષુરૂપ લિંગની વિધિપૂર્વક પૂજા કરી.
અપુત્રોઽસ્મીત્યુવાચેદં ધન્યેયં મહિષી મમ
એણે કહ્યું, 'હું દીકરાવિહોણો છું; મારી રાણી ધન્ય છે.'
ઇત્યુક્તો રાજસિંહેન ભિક્ષુર્લિંગા કૃતિસ્તદા
રાજસિંહે આવું કહ્યું ત્યારે, લિંગરૂપ ભિક્ષુએ તત્કાળ ક્રિયા કરી.
તતઃપ્રભૃતિ રાજાસૌ સકલત્રો મહામતિઃ
ત્યાંથી પછી, એ રાજા પોતાની તમામ રાણીઓ સાથે, મહાન બુદ્ધિ ધરાવતો,
દેવદેવસ્ય માહાત્મ્યાત્પુત્રો જાતો મહાબલઃ
દેવદેવના મહિમાથી, એક મહાબળવાન પુત્ર જન્મ્યો.
અથાહં મન્દરાદ્દેવિ કૌતુ- કાત્તુ સમાગતઃ
પછી, હે દેવી, હું મન્દર પરથી જિજ્ઞાસાથી આવ્યો છું.
યોગૈશ્વર્યેણ ચ મયા કૃતં વૈ પુરમાત્મનઃ તચ્છિવં શાશ્વતં સ્થાનં દત્તં દેવિ તદા મયા
મારી યોગશક્તિથી મેં મારા માટે એક નગર બનાવ્યું; એ શિવનું શાશ્વત સ્થાન મેં એ સમયે તને આપ્યું હતું, હે દેવી.
માર્કંડેયેશ્વરાદ્દેવાદુત્તરે વરવર્ણિનિ .
હે સુંદરે, એ માર્કંડેયેશ્વર દેવના ઉત્તર તરફ છે.
યેઽર્ચયિષ્યન્તિ સતતં શિવેશ્વરમનુત્તમમ્
જે લોકો હંમેશાં શ્રેષ્ઠ શિવેશ્વરની પૂજા કરશે,
વિદિત્વાર્ભગુરું લોકં યે દ્રક્ષ્યંતિ શિવેશ્વ રમ્
જે લોકો જગતના પૂજ્ય ગુરુને ઓળખી, શિવેશ્વરને જોશે,
મોક્ષં સુદુર્લભં મત્વા સંસારં ચાતિભીષણમ્ ।। 5.2.37.
મોક્ષ ખૂબ જ દુર્લભ છે એમ માનીને અને સંસારને અત્યંત ભયાનક જાણીને.
સર્વાવસ્થોઽપિ યો મર્ત્યઃ સંશ્રયેત્તં શિવેશ્વરમ્
જે કોઈ પણ અવસ્થામાં હોય, એવો મનુષ્ય જો એ મહાદેવ શિવનું આશ્રય લે છે,
આખ્યાનં પ્રયતો મર્ત્ત્યો ય ઇદં શ્રાવયેચ્છુચિઃ
અથવા, જે ભક્તિપૂર્વક અને પવિત્રતાથી આ કથા કહે છે કે સંભળાવે છે,
એષ તે કથિતા દેવિ પ્રભાવઃ પાપનાશનઃ
હે દેવી, પાપ નાશક જે શક્તિ છે, એ હું તને કહી દીધી.
દેવં સ્વર્ગપ્રદં દેવિ મહાપાતકના શનમ્
હે દેવી, જે દેવ સ્વર્ગ આપનાર છે અને મોટા પાપો પણ નાશ કરે છે—
પુરા વૈવસ્વતે કલ્પે પ્રાપ્તે વારાહસંજ્ઞકે
પહેલાં વૈવસ્વત મન્વંતરમાં, વારાહ નામના સમયગાળામાં,
મહાકાલવને રમ્યે રમમાણસ્ય પાર્વતિ
મહાકાળવનના સુંદર સ્થળે આનંદ માણતા, હે પાર્વતી—
પૃષ્ટોઽહં ચ તદા શ્રુત્વા શબ્દં ચાતીવ દુઃસહમ્
ત્યારે હું, બહુ અસહ્ય એવો અવાજ સાંભળી, પ્રશ્ન કરવામાં આવ્યો હતો.
એતે ગણેશાઃ ક્રીડંતિ મધ્યે વૈ વીરકો ગણઃ
આ બધા ગણેશો રમે છે, અને એમાં વીરક નામનો ગણ પણ છે.
કુસુમૈર્હન્યતેઽપ્યર્થં પૂજ્યતે કુસુમોત્કરૈઃ
મોજમાં, ફૂલો વડે તેને મારવામાં આવે છે, અને ફૂલોની ઢગલીઓથી પૂજા કરવામાં આવે છે.
નાનાશ્ચર્યગુણાધારો ગણેશ્વરશતાર્ચિતઃ
તેમાં અનેક અદ્ભુત ગુણો છે અને સૈંકડો ગણેશ્વરો તેની પૂજા કરે છે.
ન દૃશ્યતે વિના પુણ્યૈઃ પુત્રસ્યાનનપંકજમ્
પુણ્ય વગર, તારા પુત્રનું કમળ જેવું મુખ કોઈ જોઈ શકતું નથી.
કદાહમીદૃશં પુત્રં દ્રક્ષ્યામ્યાનન્દદાયકમ્ પ્રોક્તં પાર્વતિ પુત્રોઽયં પ્રદત્તો વીરકોઽધુના
ક્યારે હું એવો આનંદ આપનાર પુત્ર જોઈશ? કહેવામાં આવ્યું: 'હે પાર્વતી, આ વીરક નામનો પુત્ર તને હવે મળ્યો છે.'