ગતોઽસૌ શક્રલોકં તુ કૌતુકાર્થં યદૃચ્છયા
તે પોતાની ઈચ્છાથી અને જિજ્ઞાસાથી ઇન્દ્રલોકમાં ગયો.
ભાવાન્બહુવિધાન્રમ્યાન્દૃષ્ટિહસ્તાદિકાઞ્છુભાન્। સૂચીવિદ્ધાદિકરણાન્પતાકાદિકહસ્તકાન્
ત્યાં તેણે અનેક સુંદર ભાવો જોયા— આંખ, હાથ વગેરેના મોહક હાવભાવ, સૂઈથી વીંધેલા જેવા સંકેતો અને ધ્વજાદિ હસ્તમુદ્રાઓ.
શક્રોઽપિ ત્રિદશૈઃ સાર્દ્ધં તન્મુખાસક્તલોચનઃ
ઇન્દ્ર પણ દેવતાઓ સાથે બેઠો અને તેની તરફ જોતો રહ્યો.
એતસ્મિન્નંતરે દેવિ ઢુંઢસ્તલ્લલિતેન તુ
એ સમયે, હે દેવી, ḍhuṇḍha પોતાની રમૂજી રીતે—
તેન રંગરતા રંભા પુષ્પગુચ્છેન તાડિતા
ત્યાં, રંભા નૃત્યમાં તલ્લીન હતી ત્યારે તેને પુષ્પગચ્છથી મારવામાં આવી.
પત ત્વં માનુષં લોકં રંગભંગસ્ત્વયા કૃતઃ
"તું માનવલોકમાં પડી જા! તારા કારણે નૃત્યમાં વિઘ્ન આવ્યું છે."
પતિતો માનુષે લોકે વિસંજ્ઞો વિહ્વલેન્દ્રિયઃ
માનવલોકમાં પડીને, રંભા બેભાન થઈ ગઈ અને તેના ઇન્દ્રિયો ગૂંચવાઈ ગયા.
અહોઽન્યાયફલં પ્રાપ્તં મયા મોહાદનુષ્ઠિતમ્ 5.2.3.
"હાય! હું મોહમાં આવીને અયોગ્ય કામ કર્યું અને તેનો ફળ મળ્યું."
ન્યાયમાર્ગં સમાશ્રિત્ય યેન સિદ્ધિર્ભવેન્મમ
"હવે હું યોગ્ય માર્ગે ચાલીને સિદ્ધિ મેળવવા ઈચ્છું છું."
ઇત્યુક્ત્વા સ તપસ્તેપે મહેંદ્રે પર્વતોત્તમે
આ રીતે કહીને, તેણે મહેન્દ્ર પર્વત પર કઠિન તપ કર્યું.
નો સિદ્ધોઽસૌ યદા દેવિ તદા ગંગામહત્તટમ્
હે દેવી, જ્યારે એ સિદ્ધ થતું નથી, ત્યારે ગંગાજીનું મહાન કિનારો પણ નિષ્ફળ રહે છે.
ગોદાવરીં ભીમરથીં કૌશિકીં શારદાં શિવામ્
ગોદાવરી, ભીમરથી, કૌશિકી, શારદા અને પવિત્ર શિવા પણ નિષ્ફળ બની જાય છે.
તીર્થં વ્યર્થં તપો વ્યર્થં તીર્થયાત્રાફલં યતઃ
ત્યાં તીર્થયાત્રા વ્યર્થ છે, તપ વ્યર્થ છે અને તીર્થયાત્રાનો ફળ પણ ફોકટ છે.
એતસ્મિન્નંતરે દેવિ વાગુવાચાશરીરિણી
એ સમયે, હે દેવી, આકાશમાંથી એક અવાજ સંભળાયો.
પ્રયાગાદ્યાનિ તીર્થાનિ પૃથિવ્યાં યાનિ સંતિ વૈ
પૃથ્વી પર પ્રયાગથી શરૂ કરીને જેટલા બધા તીર્થો છે—
તત્રાસ્તે સુમહાપુણ્યં લિંગં સર્વાર્થસાધકમ્
ત્યાં એક મહાપુણ્ય લિંગ છે, જે દરેક ઈચ્છા પૂરી કરે છે.
પ્રસાદાત્તસ્ય લિંગસ્ય પુનર્યાસ્યસિ શાંકરમ્
એ લિંગની કૃપાથી તું ફરીથી શંકરજીને પ્રાપ્ત કરશે.
ઇતિ શ્રુત્વા તતો વાણીમાકાશસ્થાં ગણસ્તદા 5.2.3.
આકાશમાંથી એ વાણી સાંભળી, એ સમૂહે પછી—
દદર્શ તત્ર તલ્લિંગં સર્વસંપત્કરં શુભમ્
ત્યાં એ શુભ લિંગ જોયું, જે સર્વસંપત્તિ આપનારું છે.
લિંગમધ્યાત્તતો વાણી નિઃસૃતા પર્વ તાત્મજે
પછી એ લિંગની અંદરથી, હે પાર્વતીપુત્ર, એક અવાજ નીકળ્યો.
ત્વત્પાદપંકજે ભૂયાદ્ભક્તિર્મેઽવિચલા સદા
મારા મનમાં તારા પદપંકજમાં હંમેશા અડગ ભક્તિ રહે.
વરમેનં પ્રયચ્છાશુ યદિ તુષ્ટો મહેશ્વરઃ
જો મહાદેવ, તમે પ્રસન્ન હોવ તો, કૃપા કરીને આ વરદાની તરત આપો.
યે ચ ત્વાં માનવા દેવ પશ્યંતિ પરમેશ્વર
અને, હે પરમેશ્વર, જે મનુષ્યો તમારું દર્શન કરે છે—
ઢુંઢસ્ય ભાષિતં શ્રુત્વા લિંગેનોક્તં યશસ્વિનિ તે ભવિષ્યંતિ સતતં સદા પાતકવર્જિતાઃ
ઢુંઢના શબ્દો લિંગમાંથી સાંભળી, હે યશસ્વિની, તેઓ હંમેશા મોટા પાપોથી મુક્ત રહેશે.
લપ્સ્યંતિ તે પરાન્કામાન્ભવિષ્યંતિ ગણોત્તમાઃ
તેઓ સર્વોત્તમ ઈચ્છાઓ પ્રાપ્ત કરશે અને શ્રેષ્ઠ ગણોમાં સ્થાન પામશે.
એવં લબ્ધવરો ઢુંઢઃ પ્રાંજલિઃ પુનરબ્રવીત્
આ રીતે વરદાન મળ્યા પછી, ઢુંઢએ હાથ જોડીને ફરી કહ્યું.
એવમસ્ત્વિતિ લિંગેન પ્રોક્તં તુષ્ટેન પાર્વતિ
પછી પ્રસન્ન થયેલા લિંગએ, હે પાર્વતી, 'એવું જ થાઓ' એમ કહ્યું.
યસ્ય દર્શનમાત્રેણ સદા સિદ્ધિર્ભવેન્નૃણામ્।। 5.2.3.
જેનાં માત્ર દર્શનથી મનુષ્યોને હંમેશા સિદ્ધિ મળે છે.
ભક્ત્યા યે પૂજયિષ્યંતિ દેવં ઢુંઢેશ્વરં પરમ્
જે લોકો ભક્તિપૂર્વક ધુંઢેશ્વર ભગવાનની પૂજા કરે છે,
સ એવ સુકૃતી લોકે સ એવ મમ વલ્લભઃ
એ જ માણસ દુનિયામાં સારા કર્મો કરનાર છે અને એ જ મને સૌથી વધુ પ્રિય છે.