તત્ત્વધ્યાનં જલનિધિનિવહે સ્થિત્વા સ્થિત્વા ચરણનિવહૈઃ
તમારી સાચી સ્વરૂપની ધ્યાનમાં રહીને, વારંવાર સમુદ્રના વચમાં ઉભા રહીને, પગલાંની પંક્તિઓથી—
ઉદયાદ્રિનિતંબસંસ્થિતસ્ય હ્યુદયેષ્વસ્તમયેષુ ચાવૃતસ્ય
પૂર્વના પર્વતના ઢાળ પર તમે ઊભા રહો છો, અને સૂર્યોદય તથા સૂર્યાસ્ત સમયે આવરણમાં રહો છો—
યથાયથા વ્રજતિ રથસ્તવાંબરે વિપાટયન્ધનતિમિરૌઘસંચયાન્
જેમ જેમ તમારો રથ આકાશમાં આગળ વધે છે, તેમ તે તેજથી ઘનઘોર અંધકારને ફાડી નાખે છે.
ચારુપદ્મવિનિમીલિતેક્ષણાં ચક્રવાકકલહંસમેખલામ્
સુંદર કમળ જેવી અડધી બંધ આંખો, અને ચક્રવાક તથા હંસના સમૂહની કમરપટ્ટી—
નીલલોલમતિકાન્તમુત્પલં ભૃંગતુંગચરણાકુલીકૃતમ્
નીલાંગ અને અત્યંત મનોહર કમળ, જેમાં ઊંચા ઉડતાં ભમરા ભેગા થયા છે—
સ્ફુરચ્છશાંકહારનિર્મલં ખગ ત્વદંકેષ્વચંચલમ્
ચમકતા ચાંદની હાર, જે નિર્મળ છે અને પંખી, તે તમારા ખોળામાં ચંચળ રીતે હલતું રહે છે—
હરિતિ ચ તાવન્મુહિર્નિષેવિતતમસ્યશુભં ભવતિ ચ યાવદૈવ કિરણૈસ્તવ પૂજિતતરમ્
અને જેટલાં સમય સુધી લીલોછમ ધરતી અંધકારથી ઢંકાયેલી રહે છે, તેટલાં સમય સુધી તે શુદ્ધ નથી, જ્યાં સુધી તમારી કિરણોથી તે પૂજિત ન થાય.
ત્વં વિષ્ણુસ્ત્વં શશાંકસ્ત્વમસુરમથનઃ શણ્મુખસ્ત્વં ધનેશસ્ત્વં કાલસ્ત્વં ચ ધાતા ક્ષિતિધરમલયાપાશ્રયસ્ત્વં હુતાશઃ 5.1.32.
તમે વિષ્ણુ છો, તમે ચંદ્ર છો, તમે દૈત્યનો વિનાશક છો, તમે શણ્મુખ છો, તમે ધનની દેવતા છો, તમે સમય છો, તમે સર્જનહાર છો, પર્વતો તથા મલયનો આશ્રય છો, તમે અગ્નિ છો.
ત્વમનિંદ્ય ગોપતે ત્રિપુરમથન મન્મથદાહકરસ્ત્વમસુરભીમદર્પહા પાહિ મામ્
તમે નિર્દોષ છો, ગોપાલક છો, ત્રિપુરાના વિનાશક છો, કામદેવને ભસ્મ કરનાર છો, ભયાનક દૈત્યોના અહંકારને નાશ કરનાર છો—મારી રક્ષા કરો.
આદિત્ય ભાસ્કર દિવાકર સપ્તસપ્તે માર્તંડ સૂર્ય હરિદશ્વપતે ચ ભાનો
હે આદિત્ય, ભાસ્કર, દિવાકર, સપ્તસપ્તિ, માર્તંડ, સૂર્ય, લીલા ઘોડાના સ્વામી અને ભાનુ—
પ્રાગ્દિગ્વધૂતિલકભાસુરકર્ણપૂર મંદાકિનીદયિતનાથ જગત્પ્રદીપ
પૂર્વ દિશાની વધૂના કાનની ઝાંઝર જેવો તેજ, મન્દાકિનીના પ્રિય સ્વામી, જગતના પ્રકાશ—
બ્રહ્મૈવ સત્ય શુભમંગલ લોકનાથ વ્યોમાંગણેશ મુનિસંસ્તુત વિશ્વમૂર્તે
તમે જ બ્રહ્મા છો, તમે જ સત્ય અને શુભ છો, લોકના સ્વામી, આકાશના રાજા, ઋષિઓ દ્વારા સ્તુત, સમગ્ર વિશ્વના સ્વરૂપ—
કૃત્વાંજલિં શિરસિ પંકજકુડ્મલાભં યત્સંસ્તુતસ્ત્વમિહ દેવ મયાદ્ય ભક્ત્યા
હું કમળની કળી જેવી અંજલિ માથા પર રાખીને, આજે અહીં ભક્તિપૂર્વક તમને સ્તુતિ કરી છે, હે દેવ.
નમઃ સવિત્રે જગદેકચક્ષુષે જગત્પ્રસૂતિસ્થિતિનાશહે તવે
હે સવિત્ર, જગતની એકમાત્ર આંખ, જગતની ઉત્પત્તિ, સ્થિતિ અને વિનાશના કારણ, તમને વંદન છે.
વરં દાસ્યામિ યત્નેન યત્તે મનસિ વર્તતે
હું તને તારા મનમાં જે ઈચ્છા છે તે પૂર્ણ કરવા માટે પૂરેપૂરો પ્રયત્ન કરીને વરદાન આપું છું.
મદ્દર્શનં હિ વિફલં ન કદાચિત્પ્રજાયતે
મારો દર્શન ક્યારેય વ્યર્થ નથી જતું, એ હંમેશા ફળ આપનારું છે.
અર્જુન ઉવાચ એષ એવ વરો મહ્યં વરાણામુત્તમોત્તમઃ
અર્જુને કહ્યું: મને તો આ જ વરદાન સર્વોત્તમ છે, બધાં વરદાનોમાં શ્રેષ્ઠ છે.
યે ચ ત્વાં માનવા ભક્ત્યા સ્તો ષ્યંતિ પ્રણતાઃ સદા 5.1.32.
અને જે મનુષ્યો હંમેશા ભક્તિપૂર્વક તને વંદન કરીને સ્તુતિ કરે છે—
મનસશ્ચેપ્સિતં સર્વ દાતવ્યં હિ વરો મમ આદિત્યો ઽસ્મૈ વરં દત્ત્વા હ્યુવાચ વચનં શુભમ્
તેમના મનમાં જે કંઈ ઈચ્છા હોય તે બધું આપવું, એ જ મારું વરદાન છે. આ રીતે આદિત્યે તેને વરદાન આપી શુભ વચન કહ્યાં.
યસ્ત્વત્કૃતેન સ્તોત્રેણ માં સ્તોષ્યતિ નરોત્તમઃ
હે શ્રેષ્ઠ પુરુષ, તારા દ્વારા રચાયેલ સ્તોત્રથી જે મને સ્તુતિ કરશે—
સનત્કુમાર ઉવાચ નારાયણોઽપિ સંસ્થાપ્ય શંખં દધ્મૌ પ્રયત્નતઃ
સનત્કુમારે કહ્યું: નારાયણે પણ શંખને સ્થિર કરીને, ધ્યાનપૂર્વક તેને ફૂંક્યો.
દિવાકરં દિવાનાથં તપનં તપતાં વરમ્
દિવસને પ્રકાશ આપનાર, દેવતાઓના સ્વામી, તેજસ્વી, અને તપસ્વીઓમાં શ્રેષ્ઠ—
વરેણ્યં વરદં વિષ્ણુમનઘં વાસવાનુજમ્
વરદાન આપનાર, સર્વોત્તમ, પાપરહિત, ઇન્દ્રના નાના ભાઈ એવા વિષ્ણુ—
મયૂખમાલિનં વિશ્વં માર્તંડં ચંડરોચિષમ્
કિરણોથી શોભિત, સમગ્ર જગતરૂપ, સૂર્ય, અને પ્રખર તેજવાળો—
દેવદેવમહિર્બુધ્ન્યં ધામ્નાં નિધિમનુત્તમમ્
દેવોમાં દેવ, અગાધ જળોમાં વસવાટ કરનાર, અને પ્રકાશનો શ્રેષ્ઠ ખજાનો—
જગત્પ્રબોધજનકં જગદ્બીજં જગત્પ્રભુમ્
જગતને જાગૃત કરનાર, જગતનું મૂળ, અને જગતના સ્વામી—
ઇનં પ્રભાવિણં પુણ્યં પતંગં પવગેશ્વરમ્
પ્રભાવી, પવિત્ર, તેજસ્વી, પવનમાં ગતિ કરનારનો સ્વામી—
ગૃહં ગૃહકરં હંસં હરિદશ્વં હુતાશનમ્
ઘર, ઘર બનાવનાર, હંસ, લીલા ઘોડાવાળો, અને હવનના અન્નનો ભક્ષક—
ભવસંભાવિત ભાવં ભૂતભવ્યભવાત્મકમ્
અસ્તિત્વથી સન્માનિત, ભૂત, ભવિષ્ય અને વર્તમાનનો સાર—
ત્રૈલોક્યતિલકં તીર્થં તરણિં સર્વતોમુખમ્ 5.1.33.
ત્રણે લોકનો શોભા, તીર્થ, સર્વ દિશામાં પ્રકાશ ફેલાવનાર સૂર્ય—