એવં સંસ્તૂયમાનોઽસૌ દેવર્ષિપિતૃમાનવૈઃ
એ રીતે દેવો, ઋષિઓ, પિતૃઓ અને મનુષ્યો દ્વારા તે પ્રશંસા પામ્યો.
ત્વયા કારુણ્યતોઽસ્માકં વરશ્ચાપિ પ્રદીયતામ્
તમે દયાથી અમને પણ એક વરદાન આપો.
યદસ્માકં મહદ્વીર્યં તેજશ્ચૈવ પરાક્રમમ્
અમારી પાસે જે મહાન શક્તિ, તેજ અને પરાક્રમ છે—
વિનેશુઃ સર્વતેજાંસિ ત્વત્પ્રસાદાત્પુનઃ પ્રભો
પ્રભુ, તમારી કૃપાથી બધું શક્તિ ફરીથી પ્રાપ્ત થઈ, પહેલાં તો બધું દમાઈ ગયું હતું.
જગામ તત્ર યત્રાસૌ રજોઽહંકારમૂર્ત્તિમાન્
તે ત્યાં ગયો, જ્યાં રજસ અને અહંકારનું સ્વરૂપ હાજર હતું.
બ્રહ્મા તમાગતં દેવં નાજાનાત્તમસા વૃતઃ
બ્રહ્મા અંધકારથી ઢંકાયેલો હોવાથી, આવનાર દેવને ઓળખી શક્યો નહીં.
તદાઽદૃશ્યત વિશ્વાત્મા વિશ્વસૃગ્વિશ્વભાવ નઃ
પછી વિશ્વનો આત્મા, સર્વનું સર્જન અને સર્વનો સાર, અમને દેખાયો.
તેજસાભિભવન્રુદ્રસ્તેન મત્તોઽગ્રતઃ સ્થિતઃ 5.1.2.
રુદ્ર તેજથી ઝળહળતો, તેની સામે ઊભો રહ્યો અને તેજથી તેને દમાવી દીધો.
રાત્રૌ પ્રકાશકિરણશ્ચંદ્રઃ સૂર્યોદયે યથા
રાત્રે ચાંદની જેમ અથવા સૂર્યોદય સમયે ચાંદની જેવું તેનું તેજ હતું.
અવન્દત કરેણૈવ પ્રાહ વૈ સસ્મિતં વચઃ
તે હાથથી નમસ્કાર કરી, સ્મિત સાથે વાત કરી.
યતો ન વેદ પરમં દેવં તત્તેજસાવૃતઃ
એ તેજથી ઢંકાઈને, તે પરમ દેવને ઓળખી શક્યો નહીં.
પશ્યતાં સર્વદેવાનાં શૃણ્વતાં વાચમુક્તવાન્
બધા દેવો સામે, અને તેઓ સાંભળી રહ્યા હતા, ત્યારે તેણે આ શબ્દો કહ્યા.
તેજોરાશિશશાંકાભઃ શશાંકાર્કાગ્નિલોચનઃ
તે પ્રકાશના ગોળા જેવો હતો, ચાંદની જેવો, અને તેની આંખો ચાંદ, સૂર્ય અને અગ્નિ જેવી હતી.
ચકર્ત કદલીગર્ભં નરઃ કરરુહૈરિવ
માણસે જેમ આંગળીઓથી કેળાની દંડીને ફાડી નાખે છે, એમ તેણે કેળાની દંડીને ફાડી નાખી.
રુદ્રસ્ય તેજસા તસ્માન્મો હિતો ન નતિં ગતઃ
રુદ્રના તેજથી અચંબિત થઈ, તે ભટકાઈ ગયો અને નમસ્કાર કર્યો નહીં.
અપશ્યદ્દૈવતૈઃ સાર્ધં રૌદ્રમતિભયાજ્જ્વલત્
દેવો સાથે મળીને, તેણે રૌદ્ર અને ઝળહળતું સ્વરૂપ જોયું અને ખૂબ ડરાયો.
ગ્રહમણ્ડલમધ્યસ્થો દ્વિતીય ઇવ ચન્દ્રમાઃ
ગ્રહમંડળના મધ્યમાં, બીજા ચંદ્ર જેવો, તે ઉભો રહ્યો.
શિખરસ્થેન સૂર્યેણ કૈલાસ ઇવ પર્વતઃ તુષ્ટુવુર્વિવિધૈઃ સ્તોત્રૈર્દેવદેવં કપાલિનમ્ ।। 5.1.2.
શિખર પર સુર્ય ઊભો હતો, તો તે પર્વતોમાં કૈલાસ જેવો લાગ્યો; અને બધા લોકોએ વિવિધ સ્તુતિઓથી દેવોના દેવ, કપાલીનું સ્તવન કર્યું.
ઐશ્વર્યજ્ઞાનયુક્તાય સર્વભોગપ્રદાયિને
જેમાં ઐશ્વર્ય અને જ્ઞાન છે, અને જે સર્વ ભોગ આપનાર છે, એ તને.
કાલસંહારકર્તા ત્વં મહાકાલસ્તતો હ્યસિ
તુ સમયનો સંહાર કરનાર છે; તેથી તું મહાકાળ છે.
શંકરોપ્યાશુ ભક્તાનાં તેન ત્વં શંકરઃ સ્મૃતઃ
તુ ભક્તોને ઝડપથી સુખ આપે છે; એ કારણે તને શંકર તરીકે યાદ કરવામાં આવે છે.
તેન દેવ કપાલી ત્વં સ્તુતો હ્યસિ પ્રસીદ નઃ
એથી, હે દેવ કપાલી, તારા સ્તવન થાય છે; અમ પર કૃપા કર.
કૃપાનિધિઃ સ ભગવાંસ્તત્રૈવાંતરધીયત સિતવિધૃતકપાલો માલયા રુદ્રપાર્શ્વે સ જયતિ જિતવેધા ઊર્જિતઃ પ્રાજ્યતેજાઃ
એ ભગવાં, કૃપાના ખજાના, ત્યાં જ અદૃશ્ય થયો; સફેદ કપાળ ધારણ કરનાર, માળાથી સજ્જ, રુદ્રના બાજુમાં, વિધાતા પર વિજય પામીને, શક્તિશાળી અને તેજસ્વી છે.
લલાટે સ્વદમુત્પન્નં ગૃહીત્વાઽતાડયદ્ભુવિ
લલાટ પરથી ઉગેલો પસીનો લઈ, તેણે ધરા પર ફેંક્યો.
તત્સ્વેદાત્કુંડલી જજ્ઞે સધનુઃ સમહેષુધિઃ
એ પસીનામાંથી કુંડળી જન્મ્યો, ધનુષ અને મોટા બાણો સાથે.
તમુવાચ વિરંચિસ્તુ દર્શયન્રુદ્રમોજસા
બ્રહ્માએ, રુદ્રની શક્તિ દર્શાવી, તેને કહ્યું.
બ્રહ્મણો વચનં શ્રુત્વા ધનુરુદ્યમ્ય પૃષ્ઠતઃ
બ્રહ્માના વચન સાંભળીને, તેણે ધનુષ ઉંચું કર્યું અને પાછળ ઊભો રહ્યો.
સ દૃષ્ટ્વા પુરુષં ચોગ્રમગમદ્વિસ્મિતો ભવઃ
એ ઉગ્ર પુરુષને જોઈ, ભવ આશ્ચર્યચકિત થયો.
મયા ન વધ્યોઽતિબલઃ સખા વિષ્ણોર્ભવિષ્યતિ
એ મારા દ્વારા મારવામાં આવવાનો નથી; તે વિષ્ણુનો શક્તિશાળી મિત્ર બનશે.
ચિંતયન્નિત્થમીશોઽપિ વિષ્ણોરાશ્રમમભ્યગાત્
ઈશ્વર એ રીતે વિચારી, વિષ્ણુના આશ્રમમાં ગયો.