ગચ્છામ શરણં દેવં નિસ્તેજા બ્રહ્મતેજસા
'ચાલો, આપણે ભગવાનનો આશ્રય લઈએ, કેમ કે બ્રહ્માના તેજથી આપણું શક્તિ ઘટી ગઈ છે.'
તં ભીમમત્ર દક્ષ્યામો ભક્ત્યા નાન્યેન કેનચિત્ ચક્રુઃ સ્તોત્રં મહેશસ્ય પરયા સ્વરસંપદા
'અહીં આપણે ભયાનક ભગવાનને ભક્તિથી પ્રસન્ન કરીશું, બીજું કોઈ માર્ગ નથી.' તેમણે મહેશ માટે શ્રેષ્ઠ સ્વર સાથે સ્તુતિ રચી.
નમસ્તે દેવદેવેશ મહેશ્વર નમોનમઃ
હે દેવોના દેવ, મહેશ્વર, તને repeatedly નમન, નમન.
ન વિદ્મઃ પરમં મૂઢા મહિમાનં તવાતુલમ્
અમે ભટકેલા છીએ, અને તારી સર્વોચ્ચ, અદ્વિતીય મહિમા જાણતા નથી.
પ્રતિષ્ઠા સર્વભૂતાનાં હેતુઃ સર્વસ્ય સર્જને
તુ બધા જીવનો આધાર છે, અને સર્વ સર્જનનો કારણ છે.
નામસંકીર્તનાદેવ મુચ્યન્તે જંતવોઽશુભાત્
માત્ર તારા નામના સંકીર્તનથી જ જીવ અસુભથી મુક્ત થાય છે.
મૂર્તયસ્તે મહાદેવ વ્યાપ્તમાભિરશેષતઃ
હે મહાદેવ, તારી મૂર્તિઓ સર્વત્ર સંપૂર્ણ રીતે વ્યાપી ગઈ છે.
નાવબુધ્યતિ સર્વેશ સર્વમૂર્તિધરો યતઃ ત્વં કરોષિ યુગાવર્તકાલે કાલે ચ દુઃસહમ્ ।। 5.1.2.
હે સર્વના સ્વામી, કોઈ તને સમજી શકતું નથી, કેમ કે તું સર્વ મૂર્તિ ધારણ કરે છે અને યુગ પરિવર્તન સમયે અને યોગ્ય સમયે દુષ્કર કાર્ય કરે છે.
પ્રસન્નવદનો ભૂત્વા દેવૈશ્ચાપિ નમસ્કૃતઃ
હમેશા ખુશ રહેનાર ચહેરા સાથે, દેવોએ તેને સન્માન આપ્યું.
વાસયન્મોહનામ્ના તુ સહ દેવૈર્મહેશ્વરઃ
મહેશ્વર દેવો સાથે મળીને મોહન નામની મોહક ધૂન વગાડવા લાગ્યા.
એવં સંસ્તૂયમાનોઽસૌ દેવર્ષિપિતૃમાનવૈઃ
એ રીતે દેવો, ઋષિઓ, પિતૃઓ અને મનુષ્યો દ્વારા તે પ્રશંસા પામ્યો.
ત્વયા કારુણ્યતોઽસ્માકં વરશ્ચાપિ પ્રદીયતામ્
તમે દયાથી અમને પણ એક વરદાન આપો.
યદસ્માકં મહદ્વીર્યં તેજશ્ચૈવ પરાક્રમમ્
અમારી પાસે જે મહાન શક્તિ, તેજ અને પરાક્રમ છે—
વિનેશુઃ સર્વતેજાંસિ ત્વત્પ્રસાદાત્પુનઃ પ્રભો
પ્રભુ, તમારી કૃપાથી બધું શક્તિ ફરીથી પ્રાપ્ત થઈ, પહેલાં તો બધું દમાઈ ગયું હતું.
જગામ તત્ર યત્રાસૌ રજોઽહંકારમૂર્ત્તિમાન્
તે ત્યાં ગયો, જ્યાં રજસ અને અહંકારનું સ્વરૂપ હાજર હતું.
બ્રહ્મા તમાગતં દેવં નાજાનાત્તમસા વૃતઃ
બ્રહ્મા અંધકારથી ઢંકાયેલો હોવાથી, આવનાર દેવને ઓળખી શક્યો નહીં.
તદાઽદૃશ્યત વિશ્વાત્મા વિશ્વસૃગ્વિશ્વભાવ નઃ
પછી વિશ્વનો આત્મા, સર્વનું સર્જન અને સર્વનો સાર, અમને દેખાયો.
તેજસાભિભવન્રુદ્રસ્તેન મત્તોઽગ્રતઃ સ્થિતઃ 5.1.2.
રુદ્ર તેજથી ઝળહળતો, તેની સામે ઊભો રહ્યો અને તેજથી તેને દમાવી દીધો.
રાત્રૌ પ્રકાશકિરણશ્ચંદ્રઃ સૂર્યોદયે યથા
રાત્રે ચાંદની જેમ અથવા સૂર્યોદય સમયે ચાંદની જેવું તેનું તેજ હતું.
અવન્દત કરેણૈવ પ્રાહ વૈ સસ્મિતં વચઃ
તે હાથથી નમસ્કાર કરી, સ્મિત સાથે વાત કરી.
યતો ન વેદ પરમં દેવં તત્તેજસાવૃતઃ
એ તેજથી ઢંકાઈને, તે પરમ દેવને ઓળખી શક્યો નહીં.
પશ્યતાં સર્વદેવાનાં શૃણ્વતાં વાચમુક્તવાન્
બધા દેવો સામે, અને તેઓ સાંભળી રહ્યા હતા, ત્યારે તેણે આ શબ્દો કહ્યા.
તેજોરાશિશશાંકાભઃ શશાંકાર્કાગ્નિલોચનઃ
તે પ્રકાશના ગોળા જેવો હતો, ચાંદની જેવો, અને તેની આંખો ચાંદ, સૂર્ય અને અગ્નિ જેવી હતી.
ચકર્ત કદલીગર્ભં નરઃ કરરુહૈરિવ
માણસે જેમ આંગળીઓથી કેળાની દંડીને ફાડી નાખે છે, એમ તેણે કેળાની દંડીને ફાડી નાખી.
રુદ્રસ્ય તેજસા તસ્માન્મો હિતો ન નતિં ગતઃ
રુદ્રના તેજથી અચંબિત થઈ, તે ભટકાઈ ગયો અને નમસ્કાર કર્યો નહીં.
અપશ્યદ્દૈવતૈઃ સાર્ધં રૌદ્રમતિભયાજ્જ્વલત્
દેવો સાથે મળીને, તેણે રૌદ્ર અને ઝળહળતું સ્વરૂપ જોયું અને ખૂબ ડરાયો.
ગ્રહમણ્ડલમધ્યસ્થો દ્વિતીય ઇવ ચન્દ્રમાઃ
ગ્રહમંડળના મધ્યમાં, બીજા ચંદ્ર જેવો, તે ઉભો રહ્યો.
શિખરસ્થેન સૂર્યેણ કૈલાસ ઇવ પર્વતઃ તુષ્ટુવુર્વિવિધૈઃ સ્તોત્રૈર્દેવદેવં કપાલિનમ્ ।। 5.1.2.
શિખર પર સુર્ય ઊભો હતો, તો તે પર્વતોમાં કૈલાસ જેવો લાગ્યો; અને બધા લોકોએ વિવિધ સ્તુતિઓથી દેવોના દેવ, કપાલીનું સ્તવન કર્યું.
ઐશ્વર્યજ્ઞાનયુક્તાય સર્વભોગપ્રદાયિને
જેમાં ઐશ્વર્ય અને જ્ઞાન છે, અને જે સર્વ ભોગ આપનાર છે, એ તને.
કાલસંહારકર્તા ત્વં મહાકાલસ્તતો હ્યસિ
તુ સમયનો સંહાર કરનાર છે; તેથી તું મહાકાળ છે.