તતસ્તં લોલુપં દૃષ્ટ્વા સા દેવી કોપસંયુતા 7.3.36.
પછી, તેને લોભી જોઈને, દેવી ક્રોધથી ભરાઈ ગઈ.
અબ્રવીત્પરુષં વાક્યં ગચ્છગચ્છેતિ ચાસકૃત્
તે કઠોર વાક્ય બોલી, વારંવાર 'જા, જા' એમ કહ્યું.
અથાઽસૌ સચિવૈઃ સાર્દ્ધં સમંતાત્પર્યવેષ્ટયત્
પછી, પોતાના મંત્રીઓ સાથે, તેણે ચારે બાજુથી તેને ઘેરી લીધી.
તતો જહાસ સા દેવી સશબ્દં પરમેશ્વરી
પછી પરમેશ્વરી દેવી ઉંચે અવાજે હસીને.
સુસન્નદ્ધાઃ સશસ્ત્રાશ્ચ રોષેણ મહતાઽન્વિતાઃ
તેઓ સારી રીતે કવચ પહેરીને અને શસ્ત્રોથી સજ્જ હતા, અને ભારે ક્રોધથી ભરેલા હતા.
તતસ્તે સહિતાઃ સર્વે મહિષં સમુપાદ્રવન્
પછી, બધા મળીને મહિષ તરફ દોડી ગયા.
તતઃ સમભવદ્યુદ્ધં ગણાનાં દાનવૈઃ સહ
પછી, ગણો અને દાનવો વચ્ચે યુદ્ધ શરૂ થયું.
અથાઽસૌ મહિષો રુષ્ટઃ સચિવૈર્વિંનિપાતિતૈઃ
પછી, મહિષો ગુસ્સામાં, પોતાના મંત્રીઓ દ્વારા પડ્યો, વધુ ક્રોધિત થયો.
રથપ્રવરમારુહ્ય સારથિં સમભાષત
ઉત્કૃષ્ટ રથ પર ચડીને, તેણે રથચાલકને કહ્યું.
હત્વૈનામદ્ય યાસ્યામિ પારં રોષસ્ય દુસ્તરમ્
આજે હું તેને મારીને, ગુસ્સાના કઠિન કિનારે પાર જઈશ.
રથં તેનૈવ માર્ગેણ યત્ર સા તિષ્ઠતે ધ્રુવમ્ 7.3.36.
રથને એ જ રસ્તે લઈ જ, જ્યાં એ નિશ્ચિત રીતે ઊભી છે.
બહવસ્તેન માર્ગેણ યેનાસૌ પ્રસ્થિતો નૃપ
મહારાજ, એ જ માર્ગે ઘણા લોકો ગયા છે, જે માર્ગે એ ગઈ હતી.
પપાત મહતી ચોલ્કા નિહત્ય રવિમંડલમ્
સૂર્યમંડળને વાગીને, એક વિશાળ ઉલ્કા પડી.
ઉપવિષ્ટાસ્તથા વાંતા બહુમૂત્રં પ્રસુસ્રુવુઃ
એ રીતે બેઠેલા, ભયથી તેઓએ ઘણું મૂત્ર છોડ્યું.
સ તાન્સર્વાનનાદૃત્ય મહોત્પાતાન્સુદારુણાન્
તેણે એ બધા ભયંકર અને ભયાનક અશુભ સંકેતોની અવગણના કરી.
વિમુંચંશ્ચ શરાન્નાદાંસ્તિષ્ઠતિષ્ઠેતિ ચ બ્રુવન્
તીર છોડતા અને ગર્જના કરતા, તેણે 'રોકો, રોકો!' કહીને બૂમ પાડી.
મહિષં રોષસંયુક્તં યો વારયતિ સંગરે
યુદ્ધમાં ગુસ્સાવાળું મહિષ restrain કરે, એ કોણ છે?
તતો દેવી સમાસાદ્ય પ્રોક્તા ગર્વેણ પાર્થિવ
પછી દેવી પાસે જઈને, તેણે ગર્વથી વાત કરી, રાજા.
ન ચ બાલિશિ મે વીર્યં ન સૌભાગ્યં ન વા ધનમ્
મારા શૌર્ય, સૌભાગ્ય કે ધન, કાંઈ પણ બાળિશ નથી.
નૂનં તત્ત્વેન જાનામિ અવલિપ્તાસિ ભામિનિ
નિશ્ચયથી હું જાણું છું કે, તું અહંકારથી ભરેલી છે, સુંદર.
સ્ત્રિયં ત્વાં નોત્સહે હંતું પૌરુષે ચ વ્યવસ્થિતઃ 7.3.36.
સ્ત્રીને મારવાનો મને મન નથી, ભલે હું પુરુષત્વમાં દૃઢ છું.
ત્રૈલોક્યે નાસ્તિ મત્તુલ્યઃ પુમાન્કશ્ચિચ્ચ બાલિશિ
ત્રણે લોકમાં, મારી બરાબરનો પુરુષ કોઈ નથી, બાળિશ.
પ્રગૃહ્ય સશરં ચાપં વાક્યમેતદુવાચ હ
તેણે તીરો સાથે ધનુષ પકડીને, આ શબ્દો કહ્યું.
કુમાર્યાઃ કામયુક્તેન તથાપિ શૃણુ મે વચઃ
કુમારી માટે ઇચ્છાથી ભરેલો છું, છતાં મારા શબ્દો સાંભળ.
પિતામહ વરં દેવા મન્યંતે દાનવાધમ
પિતામહ અને દેવો, દાનવોમાં સૌથી નીચાને પણ યોગ્ય માને છે.
મુક્ત્વૈકાં કામિનીં પાપ ત્વં કૃતઃ પદ્મયોનિના
એક પ્રેમી સ્ત્રીને છોડીને, પાપી, તને કમળમાંથી જન્મ આપ્યો.
પિતામહવરઃ સોઽત્ર જયશીલોઽસિ દાનવ
અહીં તને પિતામહનું વર મળ્યું છે અને તું યુદ્ધમાં વિજયી થયો છે, દાનવ.
એષા ત્વામિષુભિસ્તીક્ષ્ણૈર્નયામિ યમસાદનમ્
હવે, આ તીક્ષ્ણ બાણોથી હું તને યમના ઘર પહોંચાડી દઈશ.
ચતુર્ભિશ્ચતુરો વાહાનનયદ્યમસાદનમ્
ચાર બાણોથી તેણે તેના ચાર ઘોડાઓને યમના લોકમાં મોકલી દીધા.
ધ્વજં ચિચ્છેદ ચૈકેન તતોઽન્યેન હૃદિ ક્ષતઃ
એક બાણથી ધ્વજ કાપી નાખ્યો અને બીજાથી તેના હૃદયમાં ઘાવ કર્યો.