અબ્રવીત્પરુષં વાક્યં ભર્ત્સયંશ્ચ પુનઃપુનઃ
તે પછી તેણે કઠોર શબ્દો કહ્યા અને વારંવાર ઠપકો આપ્યો.
સૃષ્ટસ્ત્વં હિ મયા મૂઢ પ્રથમોઽહમસંશયમ્ 7.3.34.
હા મૂર્ખ, હું જ પ્રથમ છું અને નિશ્ચયે તું મારી દ્વારા સર્જાયેલો છે.
એવં વિવદમાનૌ તૌ મિથો રાજન્મહાદ્યુતી
હે રાજા, એ બંને તેજસ્વી દેવતાઓ એકબીજાથી વાદવિવાદ કરતા હતા.
મુષ્ટિભિર્બાહુભિશ્ચૈવ નખૈર્દંતૈર્વિકર્ષણૈઃ
એમણે મુઠીઓ, હાથ, નખ, દાંત અને ખેંચાણથી જોરદાર લડાઈ કરી.
તતો વર્ષસહસ્રાંતે તયોર્મધ્યે નૃપોત્તમ
પછી, હજારો વર્ષ પછી, હે શ્રેષ્ઠ રાજા, એ બંને વચ્ચે આવું બન્યું.
એતસ્મિન્નેવ કાલે તુ વાગુવાચાશરીરિણી
એ જ સમયે, અદૃશ્ય અવાજે વાત કરી.
એતન્માહેશ્વરં લિંગં યોઽસ્ય ચાંતે ગમિષ્યતિ
તમામાંથી જે આ મહાન મહેશ્વરનું લિંગ અંત સુધી પહોંચશે—
અધોભાગં વ્રજત્વેક એકશ્ચોર્દ્ધ્વં મમાજ્ઞયા
મારા આદેશથી, એક નીચે જાય અને બીજો ઉપર જાય.
વિદાર્ય વસુધાં કૃષ્ણોઽપ્યધસ્તાત્સત્વરં ગતઃ તાવત્કાલાગ્નિરુદ્રસ્તુ દૃષ્ટસ્તેન મહાત્મના
કૃષ્ણે ધરતી ફાડી ઝડપી નીચે ગયો; ત્યાં એ મહાત્માએ કાળાગ્નિ રુદ્રને જોયા.
ગંતુમિચ્છંસ્તતોઽધસ્તાદ્યાવદ્વેગં કરોતિ સઃ
પછી, વધુ નીચે જવાની ઇચ્છાથી, એ ઝડપથી આગળ વધ્યો.
તતો મૂર્છાભિસંતપ્તો દહ્યમાનોઽદ્ભુતાગ્નિના
પછી, અદ્ભુત અગ્નિથી દાઝાતો અને બેહોશીથી પીડાતો રહ્યો.
તથા લિંગં સમાસાદ્ય ભક્ત્યા પૂજા કૃતા તતઃ 7.3.34.
આ રીતે, લિંગ સુધી પહોંચી, તેણે ભક્તિપૂર્વક પૂજા કરી.
બ્રહ્માઽપિ વ્યોમમાર્ગેણ ગતો હંસવિમાનતઃ
બ્રહ્માજી પણ હંસવાહન પર આકાશમાર્ગે ગયા.
તતો વર્ષસહસ્રાંતે કેતકીં સોઽપ્યપશ્યત
પછી, હજારો વર્ષ પછી, તેણે કેતકીનું ફૂલ જોયું.
ક્વ ત્વયા ગમ્યતે બ્રહ્મન્નિરાલંબે મહાપથિ
હે બ્રહ્મા, આ અનંત મહામાર્ગ પર તમે ક્યાં જઈ રહ્યા છો?
લિંગસ્યાસ્ય હિ પર્યંતં યો લભિષ્યતિ ચાવયોઃ
અમામાંથી જે આ લિંગનો અંત પામશે—
સ જ્યાયાનિતરો હીનો હ્યેતદુક્તં પિનાકિના
એ મોટો ગણાશે, બીજો નાનો; પિનાકધારી ભગવાને આવું કહ્યું છે.
લબ્ધ્વા લિંગસ્ય પર્યંતં યાસ્યામિ ક્ષિતિમંડલે
લિંગનો અંત મળ્યા પછી, હું પૃથ્વી પર પાછો જઈશ.
વ્યર્થશ્રમોઽસિ લોકેશ નાંતો લિંગસ્ય વિદ્યતે
હે જગતના સ્વામી, તારો પ્રયાસ વ્યર્થ છે; લિંગનો કોઈ અંત નથી.
લિંગમૂર્ધ્નઃ પતંત્યા મે કાલો જાતો મહાદ્યુતે
હે મહાતેજસ્વી, જ્યારે હું લિંગના શિખર પરથી પડ્યો, ત્યારે ઘણો સમય વીતી ગયો.
યાવત્કાલેન હંસસ્તે યોજનં સંપ્રગચ્છતિ
જ્યાં સુધી હંસ સમય પ્રમાણે એક યોજન દૂર જાય છે,
તસ્માન્નિવર્તનં યુક્તં મમ વાક્યેન તે વિભો 7.3.34.
એથી, મારા કહેવા પ્રમાણે પાછા ફરવું યોગ્ય છે, હે સ્વામી.
તતો હૃષ્ટમના ભૂત્વા ગૃહીત્વા તાં ચતુર્મુખઃ દર્શયામાસ તાં વિષ્ણોરેષા લિંગસ્ય મૂર્ધતઃ
પછી, મનમાં આનંદિત થઈને, ચતુરમુખે તેને લઈને, તે વિષ્ણુને બતાવ્યું; આ લિંગના શિર્ષ પરથી છે.
મયાઽઽનીતા શુભા માલા લબ્ધશ્ચાંતં ચતુર્ભુજ
શુભ માળા હું લાવ્યો હતો, અને ચતુરભુજએ તેનો અંત મેળવ્યો.
નાહં શક્તઃ પરં પારં ગંતું બ્રહ્મન્કથંચન
હું, હે બ્રહ્મા, ક્યારેય તેના અંત સુધી પહોંચી શકતો નથી.
યદિ ત્વયાઽસ્ય પર્યંતો લબ્ધો બ્રહ્મન્કથંચન
હે બ્રહ્મા, જો તું કઈ રીતે પણ તેનો અંત શોધી લીધો હોય,
નાન્યથા ચાસ્ય પર્યંતો દૃશ્યતે કેન ચિત્ક્વચિત્
અન્યથા, તેનો અંત કોઈ પણ જગ્યા પર કોઈને દેખાતો નથી.
કોપં ચક્રે મહારાજ બ્રહ્માણં પ્રતિ તત્ક્ષણાત્
મહારાજા એ જ ક્ષણે બ્રહ્મા પર ગુસ્સો કર્યો.
અથાહ દર્શનં ગત્વા ધિગ્ધિગ્વ્યર્થપ્રજલ્પક
પછી, સાક્ષી પાસે જઈને, તેણે કહ્યું: 'અરે, વ્યર્થ બોલનાર પર શરમ!'
યસ્માત્ત્વયા મૃષા પ્રોક્તં મમ પર્યંતદર્શનમ્
કારણ કે તું મારા અંત જોવા વિશે ખોટું કહ્યું છે,