આર્દ્રેંધનાનિ ભૂરીણિ ક્ષિપ્ત્વાક્ષિત્વા વિભાવસૌ
તેણે ઘણી ભીંજાયેલી લાકડીઓ અગ્નિમાં નાખી અને જ્વાળા ઉઠવા દીધી નહીં.
એતસ્મિન્નંતરે ધૂમઃ પ્રાદુર્ભૂતઃ સમંતતઃ
એ સમયે ચારે બાજુ ધૂમાડો ફેલાઈ ગયો.
તતો ધૂમાકુલેનેત્રે ભગવાંસ્ત્રિપુ રાન્તકઃ
પછી ધૂમથી આંખે લાલ થયેલા ત્રિપુરના વિનાશક ભગવાન ત્યાં આવ્યા.
તતો વસ્ત્રં સમુત્ક્ષિપ્ય સતીવક્ત્રં પિતામહઃ
પછી પિતામહે કપડું ઉંચકી સતીના ચહેરા તરફ લાવ્યું.
તસ્ય રેતઃ પ્રચસ્કન્દ તતસ્તદ્વીક્ષણાદ્દ્રુતમ્ ૩૮ તતશ્ચ સિકતૌઘેના તત્ક્ષણાત્પદ્મસંભવઃ
ત્યારે તેમનું બીજ પડી ગયું અને એ જોઈને પદ્મસમુદભવએ તરત રેતના ઢગથી તેને ઢાંકી દીધું.
અથ તદ્ભગવાઞ્ચ્છંભુર્જ્ઞાત્વા દિવ્યેન ચક્ષુષા ૬.૭૭.
પછી ભગવાન શંભુએ પોતાના દૈવી દ્રષ્ટિથી આ બધું જાણી લીધું.
કિમેતદ્વિહિતં પાપ ત્વયા કર્મ વિગર્હિતમ્
"આ પાપ અને નિંદનીય કાર્ય તું કેમ કર્યું?"
ત્વં વેત્સિ શંકરેણૈતત્કર્મજાલં ન વિંદિતમ્ યત્કિઞ્ચિત્ત્રિષુ લોકેષુ જંગમં સ્થાવરં તથા
"બ્રહ્મા, તું જાણે છે કે શંકર માટે આ કર્મજાળ અજાણ્યું નથી; ત્રણેય લોકમાં જે કંઈ છે, ચળવળતું કે સ્થિર, બધું જાણે છે."
તસ્માત્સ્પૃશ નિજં શીર્ષં બ્રહ્મન્નેતદસંશયમ્ તાવત્તત્ર સ્થિતઃ સાક્ષાત્તદ્રૂપો વૃષવાહનઃ
"તેથી, બ્રહ્મણ, નિઃશંકપણે પોતાનું માથું સ્પર્શ કર; ત્યાં વૃષધ્વજ ભગવાન એ જ રૂપે હાજર છે."
તતો લજ્જાપરીતાંગઃ સ્થિતશ્ચાધોમુખો દ્વિજાઃ
પછી, શરમથી ભરાઈને, તે માથું ઝુકાવી ઊભો રહ્યો, હે દ્વિજો.
અથાઽસૌ લજ્જયાવિષ્ટઃ પ્રણિપત્ય મહેશ્વરમ્
પછી, શરમમાં ગરકાવ થઈ, તેણે મહેશ્વરને વંદન કર્યું.
અસ્ય પાપસ્ય શુદ્ધ્યર્થં પ્રાય શ્ચિત્તં વદ પ્રભો
"પ્રભુ, આ પાપની શુદ્ધિ માટે કયું પ્રાયશ્ચિત્ત કરવું તે કહો."
તપઃ કુરુ સમાધિસ્થો મમારાધનતત્પરઃ
"મારી આરાધનામાં તત્પર રહી, ધ્યાનમાં સ્થિર રહી તપ કર."
ખ્યાતિં યાસ્યતિ સર્વત્ર નામ્ના રુદ્રશિરઃ ક્ષિતૌ
"પૃથ્વી પર સર્વત્ર આ સ્થાન 'રુદ્રશિર' નામે પ્રસિદ્ધ થશે."
માનુષાણામિદં કૃત્યં યસ્માચ્ચીર્ણં ત્વયાઽઽધુના ॥ તસ્માત્ત્વં માનુષો ભૂત્વા વિચરિષ્યસિ ભૂતલે । ૬.૭૭.
"કારણ કે તું માનવોનું કાર્ય હવે કર્યું છે, તેથી તું માનવ બની પૃથ્વી પર ફરશે."
યસ્ત્વાં ચાનેન રૂપેણ દૃષ્ટ્વા પૃચ્છાં કરિષ્યતિ
"જે કોઈ તને આ રૂપે જોઈને પૂછશે,
તતસ્તે ચેષ્ટિતં સર્વં કૌતુકાચ્ચ શૃણોતિ યઃ
અને જે કોઈ જિજ્ઞાસાથી તારા બધા કૃત્યો સાંભળશે,
યથાયથા જનસ્ત્વેતત્કૃત્યં તે કીર્તયિષ્યતિ
અને લોકો જેમ જેમ તારા આ કાર્યને વર્ણન કરશે,
એતદેવ હિ તે બ્રહ્મન્પ્રાયશ્ચિત્તં પ્રકીર્તિતમ્
"બ્રહ્મણ, આ જ તારા માટે પ્રાયશ્ચિત્ત તરીકે ઘોષિત થયું છે."
એતચ્ચ તવ વીર્યં તુ પતિતં વેદિમધ્યગમ્
અને તારો આ વીર્ય યજ્ઞવેદિની વચ્ચે પડ્યું છે.
યાવન્માત્રૈઃ પરિસ્પૃષ્ટમેતત્સૈકતરેણુભિઃ
જેટલું આ રેતીના કણો દ્વારા સ્પર્શાય છે,
વાલખિલ્યા ઇતિ ખ્યાતાઃ સર્વેંઽગુષ્ઠપ્રમાણકાઃ
એ બધા વાલખિલ્ય તરીકે ઓળખાતા thumb જેટલા નાના છે.
એતસ્મિન્નંતરે તસ્માદ્વેદિમધ્યાચ્ચ તત્ક્ષણાત્ અંગુષ્ઠકપ્રમાણાનિ નિષ્ક્રાન્તાનિ દ્વિજોત્તમાઃ
એ જ સમયે, એ યજ્ઞવેદિની વચ્ચેથી, દ્વિજશ્રેષ્ઠો, અંગુઠા જેટલા નાના જીવ બહાર આવ્યા.
તતસ્તે પ્રણિપત્યોચ્ચૈઃ પ્રોચુર્દેવં પિતામહમ્
પછી તેઓએ ઊંડો નમસ્કાર કરીને દેવ પિતામહને બોલ્યા.
ગમિષ્યથ પરાં સિદ્ધિં યેન લોકે સુદુર્લભામ્ ॥ ૬.૭૭.
તમે એ સર્વોચ્ચ સિદ્ધિ હાંસલ કરશો, જે દુનિયામાં બહુ દુર્લભ છે.
તે તથેતિ પ્રતિજ્ઞાય કૃત્વા તત્રાશ્રમં શુભમ્
તેઓએ 'જેમ કહ્યું તેમ' માનીને ત્યાં પવિત્ર આશ્રમ સ્થાપ્યો.
અથ બ્રહ્માપિ તત્કર્મ સર્વં વૈવાહિકં ક્રમાત્
પછી બ્રહ્માએ બધાં લગ્નવિધિ ક્રમશઃ પૂર્ણ કર્યા.
પતત્સુ પુષ્પવર્ષેષુ સમન્તાદ્ગગનાંગણાત્
આકાશના ચારે બાજુથી ફૂલવર્ષા વરસી રહી હતી,
પઠત્સુ વિપ્રમુખ્યેષુ નૃત્યમાનાસુ રાગતઃ
મુખ્ય બ્રાહ્મણો પાઠ કરતા અને નૃત્યાંગનાઓ ભાવપૂર્વક નૃત્ય કરતી હતી,
એવં મહોત્સવો જજ્ઞે તત સ્તુંબુરુપૂર્વકૈઃ
આ રીતે સંગીત અને ગીત સાથે મહોત્સવ ઉજવાયો.