તતઃ સર્વે સુરાસ્તત્ર સ્વયં દક્ષેણ પૂજિતાઃ પરિવાર્યાખિલાં વેદિં મંડપાંતરવર્તિનીમ્
પછી ત્યાં બધા દેવતાઓએ, દક્ષ દ્વારા પોતે સન્માન પામીને, મંડપની અંદર આવેલી આખી વેદી ને ઘેરી લીધી.
તતઃ પિતામહં પ્રાહ દક્ષઃ પ્રીતિપુરઃસરમ્
પછી દક્ષએ પ્રેમભર્યા હૃદયથી પિતામહ બ્રહ્માને કહ્યું,
સ્વયમેવ સુતાઽસ્માકં યેન સ્યાત્સુભગા સતી
અમારી પુત્રી સતી પોતે જેને પસંદ કરે, તેના દ્વારા સુખી થાય.
બાઢમિત્યેવ સોઽપ્યુક્ત્વા પ્રહૃષ્ટેનાંતરાત્મના
બ્રહ્માએ પણ આનંદપૂર્વક 'જેમ તું કહે તેમ જ' એમ કહ્યું,
સંપ્રદાનક્રિયાં કૃત્વા તત્રૈવ વિધિપૂર્વકમ્ માતૄણાં પુરતો વેધાઃ સતીશાભ્યાં યથોચિતમ્
પછી ત્યાં જ, માતાઓની હાજરીમાં, વિધિ પ્રમાણે, વિધાતા અને સતી સાથે વિવાહ સંસ્કાર કર્યો.
અથ વેદિં સમાસાદ્ય ગૃહ્યોક્તવિધિનાઽખિલમ્
પછી વેદી પાસે જઈને, ઘરગથ્થુ વિધિ પ્રમાણે બધું કર્યું.
યથાયથા સ રમ્યાણિ વીક્ષતેંઽગાનિ કૌતુકાત્ ૬.૭૭.
સતી ઉત્સુકતાથી એક પછી એક તેમના સુંદર અંગો જોઈ રહી હતી,
તેનૈકં વદનં મુક્ત્વા તસ્યા વસ્ત્રાવગુંઠિતમ્
તેણે પોતાનું એક જ મુખ ખુલ્લું રાખ્યું, બાકી બધું કપડાંથી ઢાંકી દીધું.
ન શંભોર્લજ્જયા વક્ત્રં પ્રત્યક્ષં સ વ્યલોકયત્
શંભુ સામે લાજથી, તેણે સીધું તેમનું મુખ જોયું નહીં.
તતસ્તદ્દર્શનાર્થાય સ ઉપાયં વ્યલો કયત્
પછી તેમને જોવા માટે, શંભુએ એક ઉપાય કર્યો.
આર્દ્રેંધનાનિ ભૂરીણિ ક્ષિપ્ત્વાક્ષિત્વા વિભાવસૌ
તેણે ઘણી ભીંજાયેલી લાકડીઓ અગ્નિમાં નાખી અને જ્વાળા ઉઠવા દીધી નહીં.
એતસ્મિન્નંતરે ધૂમઃ પ્રાદુર્ભૂતઃ સમંતતઃ
એ સમયે ચારે બાજુ ધૂમાડો ફેલાઈ ગયો.
તતો ધૂમાકુલેનેત્રે ભગવાંસ્ત્રિપુ રાન્તકઃ
પછી ધૂમથી આંખે લાલ થયેલા ત્રિપુરના વિનાશક ભગવાન ત્યાં આવ્યા.
તતો વસ્ત્રં સમુત્ક્ષિપ્ય સતીવક્ત્રં પિતામહઃ
પછી પિતામહે કપડું ઉંચકી સતીના ચહેરા તરફ લાવ્યું.
તસ્ય રેતઃ પ્રચસ્કન્દ તતસ્તદ્વીક્ષણાદ્દ્રુતમ્ ૩૮ તતશ્ચ સિકતૌઘેના તત્ક્ષણાત્પદ્મસંભવઃ
ત્યારે તેમનું બીજ પડી ગયું અને એ જોઈને પદ્મસમુદભવએ તરત રેતના ઢગથી તેને ઢાંકી દીધું.
અથ તદ્ભગવાઞ્ચ્છંભુર્જ્ઞાત્વા દિવ્યેન ચક્ષુષા ૬.૭૭.
પછી ભગવાન શંભુએ પોતાના દૈવી દ્રષ્ટિથી આ બધું જાણી લીધું.
કિમેતદ્વિહિતં પાપ ત્વયા કર્મ વિગર્હિતમ્
"આ પાપ અને નિંદનીય કાર્ય તું કેમ કર્યું?"
ત્વં વેત્સિ શંકરેણૈતત્કર્મજાલં ન વિંદિતમ્ યત્કિઞ્ચિત્ત્રિષુ લોકેષુ જંગમં સ્થાવરં તથા
"બ્રહ્મા, તું જાણે છે કે શંકર માટે આ કર્મજાળ અજાણ્યું નથી; ત્રણેય લોકમાં જે કંઈ છે, ચળવળતું કે સ્થિર, બધું જાણે છે."
તસ્માત્સ્પૃશ નિજં શીર્ષં બ્રહ્મન્નેતદસંશયમ્ તાવત્તત્ર સ્થિતઃ સાક્ષાત્તદ્રૂપો વૃષવાહનઃ
"તેથી, બ્રહ્મણ, નિઃશંકપણે પોતાનું માથું સ્પર્શ કર; ત્યાં વૃષધ્વજ ભગવાન એ જ રૂપે હાજર છે."
તતો લજ્જાપરીતાંગઃ સ્થિતશ્ચાધોમુખો દ્વિજાઃ
પછી, શરમથી ભરાઈને, તે માથું ઝુકાવી ઊભો રહ્યો, હે દ્વિજો.
અથાઽસૌ લજ્જયાવિષ્ટઃ પ્રણિપત્ય મહેશ્વરમ્
પછી, શરમમાં ગરકાવ થઈ, તેણે મહેશ્વરને વંદન કર્યું.
અસ્ય પાપસ્ય શુદ્ધ્યર્થં પ્રાય શ્ચિત્તં વદ પ્રભો
"પ્રભુ, આ પાપની શુદ્ધિ માટે કયું પ્રાયશ્ચિત્ત કરવું તે કહો."
તપઃ કુરુ સમાધિસ્થો મમારાધનતત્પરઃ
"મારી આરાધનામાં તત્પર રહી, ધ્યાનમાં સ્થિર રહી તપ કર."
ખ્યાતિં યાસ્યતિ સર્વત્ર નામ્ના રુદ્રશિરઃ ક્ષિતૌ
"પૃથ્વી પર સર્વત્ર આ સ્થાન 'રુદ્રશિર' નામે પ્રસિદ્ધ થશે."
માનુષાણામિદં કૃત્યં યસ્માચ્ચીર્ણં ત્વયાઽઽધુના ॥ તસ્માત્ત્વં માનુષો ભૂત્વા વિચરિષ્યસિ ભૂતલે । ૬.૭૭.
"કારણ કે તું માનવોનું કાર્ય હવે કર્યું છે, તેથી તું માનવ બની પૃથ્વી પર ફરશે."
યસ્ત્વાં ચાનેન રૂપેણ દૃષ્ટ્વા પૃચ્છાં કરિષ્યતિ
"જે કોઈ તને આ રૂપે જોઈને પૂછશે,
તતસ્તે ચેષ્ટિતં સર્વં કૌતુકાચ્ચ શૃણોતિ યઃ
અને જે કોઈ જિજ્ઞાસાથી તારા બધા કૃત્યો સાંભળશે,
યથાયથા જનસ્ત્વેતત્કૃત્યં તે કીર્તયિષ્યતિ
અને લોકો જેમ જેમ તારા આ કાર્યને વર્ણન કરશે,
એતદેવ હિ તે બ્રહ્મન્પ્રાયશ્ચિત્તં પ્રકીર્તિતમ્
"બ્રહ્મણ, આ જ તારા માટે પ્રાયશ્ચિત્ત તરીકે ઘોષિત થયું છે."
એતચ્ચ તવ વીર્યં તુ પતિતં વેદિમધ્યગમ્
અને તારો આ વીર્ય યજ્ઞવેદિની વચ્ચે પડ્યું છે.