બ્રહ્મણો દક્ષિણાંગુષ્ઠાદ્દક્ષઃ પ્રાચેતસોઽભવત્
બ્રહ્માજીના જમણા અંગૂઠાથી દક્ષ, પ્રચેતસપુત્ર, જન્મ્યા.
તાસાં જ્યેષ્ઠતમા સાધ્વી સતીનામ શુચિસ્મિતા ॥ બભૂવ કન્યકા સર્વૈર્ગુણૈર્યુક્તાઽઽયતેક્ષણા
તેમની ધર્મપત્નીઓમાં સૌથી મોટી, પવિત્ર સ્મિતવાળી, સર્વ ગુણોથી યુક્ત, વિશાળ નેત્રોવાળી સતી કન્યા હતી.
ન દેવી ન ચ ગંધર્વી નાસુરી ન ચ નાગજા
તે દેવીઓમાં, ગંધર્વીઓમાં, અસુરીઓમાં કે નાગકન્યાઓમાંની નહોતી.
તતઃ પુણ્યતમં ક્ષેત્રં કન્યાદાનસ્ય સ ક્ષમમ્
પછી એ પવિત્ર ક્ષેત્ર કન્યાદાન માટે યોગ્ય બની ગયું.
તતશ્ચોદ્વાહયોગ્યાનિ વસુનિ વિવિધાન્યપિ
પછી લગ્ન માટે યોગ્ય એવા અનેક પ્રકારના ધન-સંપત્તિ લાવવામાં આવ્યા.
અથ ચૈત્રસ્ય શુક્લસ્ય નક્ષત્રે ભગદૈવતે
પછી ચૈત્ર મહિનાના શુક્લ પક્ષમાં, ભાગા દેવતા જે નક્ષત્રના અધિપતિ હતા, તે સમયે,
સર્વૈઃ સુરગણૈઃ સાર્ધં દેવવિષ્ણુપુરઃસરૈઃ ૬.૭૭.
બધા દેવતાઓ સાથે, અને ભગવાન વિષ્ણુ આગળ-આગળ હતા,
સિદ્ધૈઃ સાધ્યગણૈર્ભૂતૈઃ પ્રેતૈર્વૈનાયકૈસ્તથા
સિદ્ધો, સાધ્ય, ભૂત, પ્રેત અને વિનાયક પણ સાથે હતા,
એતસ્મિન્નંતરે દક્ષઃ સંપ્રહૃષ્ટતનૂરુહઃ
એ સમયે દક્ષ ખુશીથી રોમાંચિત થઈ ગયા,
વાદ્યમાનૈર્મહાવાદ્યૈઃ સૂતમાગધબન્દિભિઃ
સૂત, માગધ અને ભાંડોએ મોટા વાદ્યો વગાડ્યા,
તતઃ સર્વે સુરાસ્તત્ર સ્વયં દક્ષેણ પૂજિતાઃ પરિવાર્યાખિલાં વેદિં મંડપાંતરવર્તિનીમ્
પછી ત્યાં બધા દેવતાઓએ, દક્ષ દ્વારા પોતે સન્માન પામીને, મંડપની અંદર આવેલી આખી વેદી ને ઘેરી લીધી.
તતઃ પિતામહં પ્રાહ દક્ષઃ પ્રીતિપુરઃસરમ્
પછી દક્ષએ પ્રેમભર્યા હૃદયથી પિતામહ બ્રહ્માને કહ્યું,
સ્વયમેવ સુતાઽસ્માકં યેન સ્યાત્સુભગા સતી
અમારી પુત્રી સતી પોતે જેને પસંદ કરે, તેના દ્વારા સુખી થાય.
બાઢમિત્યેવ સોઽપ્યુક્ત્વા પ્રહૃષ્ટેનાંતરાત્મના
બ્રહ્માએ પણ આનંદપૂર્વક 'જેમ તું કહે તેમ જ' એમ કહ્યું,
સંપ્રદાનક્રિયાં કૃત્વા તત્રૈવ વિધિપૂર્વકમ્ માતૄણાં પુરતો વેધાઃ સતીશાભ્યાં યથોચિતમ્
પછી ત્યાં જ, માતાઓની હાજરીમાં, વિધિ પ્રમાણે, વિધાતા અને સતી સાથે વિવાહ સંસ્કાર કર્યો.
અથ વેદિં સમાસાદ્ય ગૃહ્યોક્તવિધિનાઽખિલમ્
પછી વેદી પાસે જઈને, ઘરગથ્થુ વિધિ પ્રમાણે બધું કર્યું.
યથાયથા સ રમ્યાણિ વીક્ષતેંઽગાનિ કૌતુકાત્ ૬.૭૭.
સતી ઉત્સુકતાથી એક પછી એક તેમના સુંદર અંગો જોઈ રહી હતી,
તેનૈકં વદનં મુક્ત્વા તસ્યા વસ્ત્રાવગુંઠિતમ્
તેણે પોતાનું એક જ મુખ ખુલ્લું રાખ્યું, બાકી બધું કપડાંથી ઢાંકી દીધું.
ન શંભોર્લજ્જયા વક્ત્રં પ્રત્યક્ષં સ વ્યલોકયત્
શંભુ સામે લાજથી, તેણે સીધું તેમનું મુખ જોયું નહીં.
તતસ્તદ્દર્શનાર્થાય સ ઉપાયં વ્યલો કયત્
પછી તેમને જોવા માટે, શંભુએ એક ઉપાય કર્યો.
આર્દ્રેંધનાનિ ભૂરીણિ ક્ષિપ્ત્વાક્ષિત્વા વિભાવસૌ
તેણે ઘણી ભીંજાયેલી લાકડીઓ અગ્નિમાં નાખી અને જ્વાળા ઉઠવા દીધી નહીં.
એતસ્મિન્નંતરે ધૂમઃ પ્રાદુર્ભૂતઃ સમંતતઃ
એ સમયે ચારે બાજુ ધૂમાડો ફેલાઈ ગયો.
તતો ધૂમાકુલેનેત્રે ભગવાંસ્ત્રિપુ રાન્તકઃ
પછી ધૂમથી આંખે લાલ થયેલા ત્રિપુરના વિનાશક ભગવાન ત્યાં આવ્યા.
તતો વસ્ત્રં સમુત્ક્ષિપ્ય સતીવક્ત્રં પિતામહઃ
પછી પિતામહે કપડું ઉંચકી સતીના ચહેરા તરફ લાવ્યું.
તસ્ય રેતઃ પ્રચસ્કન્દ તતસ્તદ્વીક્ષણાદ્દ્રુતમ્ ૩૮ તતશ્ચ સિકતૌઘેના તત્ક્ષણાત્પદ્મસંભવઃ
ત્યારે તેમનું બીજ પડી ગયું અને એ જોઈને પદ્મસમુદભવએ તરત રેતના ઢગથી તેને ઢાંકી દીધું.
અથ તદ્ભગવાઞ્ચ્છંભુર્જ્ઞાત્વા દિવ્યેન ચક્ષુષા ૬.૭૭.
પછી ભગવાન શંભુએ પોતાના દૈવી દ્રષ્ટિથી આ બધું જાણી લીધું.
કિમેતદ્વિહિતં પાપ ત્વયા કર્મ વિગર્હિતમ્
"આ પાપ અને નિંદનીય કાર્ય તું કેમ કર્યું?"
ત્વં વેત્સિ શંકરેણૈતત્કર્મજાલં ન વિંદિતમ્ યત્કિઞ્ચિત્ત્રિષુ લોકેષુ જંગમં સ્થાવરં તથા
"બ્રહ્મા, તું જાણે છે કે શંકર માટે આ કર્મજાળ અજાણ્યું નથી; ત્રણેય લોકમાં જે કંઈ છે, ચળવળતું કે સ્થિર, બધું જાણે છે."
તસ્માત્સ્પૃશ નિજં શીર્ષં બ્રહ્મન્નેતદસંશયમ્ તાવત્તત્ર સ્થિતઃ સાક્ષાત્તદ્રૂપો વૃષવાહનઃ
"તેથી, બ્રહ્મણ, નિઃશંકપણે પોતાનું માથું સ્પર્શ કર; ત્યાં વૃષધ્વજ ભગવાન એ જ રૂપે હાજર છે."
તતો લજ્જાપરીતાંગઃ સ્થિતશ્ચાધોમુખો દ્વિજાઃ
પછી, શરમથી ભરાઈને, તે માથું ઝુકાવી ઊભો રહ્યો, હે દ્વિજો.