લભતે ચેપ્સિતાન્કામાન્માનુષાન્દૈવિકાનપિ
અને ત્યાં મનુષ્ય અને દેવતા બંને પ્રકારની ઇચ્છિત વસ્તુઓ પ્રાપ્ત થાય છે.
પુરાસીત્પાર્થિવો ના્ના વિખ્યાતો બલવર્ધનઃ
કયાંક પહેલાં બલવર્ધન નામે પ્રસિદ્ધ રાજા હતો.
તસ્ય પુત્રઃ સમુત્પન્નઃ સર્વલક્ષણસંયુતઃ અમ્બુવીચિરિતિ સ્પષ્ટં સમાહૂય દ્વિજોત્તમાન્
તેને સર્વ ગુણો ધરાવતો પુત્ર થયો, અને શ્રેષ્ઠ બ્રાહ્મણોને બોલાવીને તેને સ્પષ્ટ રીતે અંબુવીચિ નામ આપ્યું.
તતઃ સ વવૃધે બાલો લાલિતસ્તેન ભૂભુજા
પછી તે બાળક રાજાના લાડમાં ઉછર્યો અને મોટો થયો.
તતોઽસ્ય સપ્તમે વર્ષે સંપ્રાપ્તે બલવર્ધનઃ
જ્યારે તેનું સાતમું વર્ષ આવ્યું, ત્યારે બલવર્ધન—
તતો મૂકોઽપિ બાલોપિ મંત્રિભિસ્તસ્ય ભૂપતેઃ
પછી, બાળક મૌન હોવા છતાં, તે રાજાના મંત્રીઓ—
એવં તસ્ય મહીપસ્ય રાજ્યસ્થસ્ય જડાત્મનઃ
એ રીતે, જ્યારે એ બુદ્ધિહીન રાજા સિંહાસન પર હતો,
તતો જલચરન્યાયઃ સંપ્રવૃત્તો મહીતલે ૬.૪૬.
પછી પૃથ્વી પર જલચરનો નિયમ ચાલ્યો.
તતસ્તે મંત્રિણઃ પ્રોચુર્વસિષ્ઠં સ્વપુરોહિતમ્
પછી મંત્રીઓએ પોતાના કુળપુરોહિત વસિષ્ઠને કહ્યું:
પશ્ય કૃત્સ્નં ધરાપૃષ્ઠે શૂન્યતાં સમુપસ્થિતમ્
જુઓ, પૃથ્વી પર સંપૂર્ણ ખાલીપો આવી ગયો છે.
તતસ્તુ સુચિરં ધ્યાત્વા દીનાન્પ્રોવાચ મંત્રિણઃ
પછી લાંબા સમય સુધી ધ્યાન કરીને, તેણે દુઃખી મંત્રીઓને કહ્યું:
અસ્તિ સારસ્વતં તીર્થં સર્વકામપ્રદં નૃણામ્
સારસ્વત તીર્થ છે, જે લોકોની તમામ ઇચ્છાઓ પૂરી કરે છે.
અથ તદ્વચનાત્સદ્યઃ સ ગત્વા તત્ર સત્વરમ્
પછી એ શબ્દો સાંભળીને, તે તરત જ ઝડપથી ત્યાં ગયો.
તત્પ્રભાવં સરસ્વત્યાઃ સ વિજ્ઞાય મહીપતિઃ
સરસ્વતીની શક્તિ જાણીને, એ રાજા—
તતસ્તૂર્ણં સમાદાય મૃત્તિકાં સ નદીતટાત્
પછી, નદીના કિનારેની માટી ઝડપથી લઈ લીધી.
દધતીં દક્ષિણે હસ્તે કમલં સુમનોહરમ્
જેમણે પોતાના જમણા હાથમાં અતિ સુંદર કમળ પકડી રાખ્યું હતું,
કમણ્ડલું તથાન્યસ્મિન્દિવ્યવારિપ્રપૂરિતમ્
અને બીજામાં દિવ્ય જળથી ભરેલો કળશ રાખ્યો હતો,
તતો મેધ્યે શિલાપૃષ્ઠે તાં નિવેશ્ય પ્રયત્નતઃ ૬.૪૬.
પછી, પવિત્ર સ્થળે પથ્થરની પાટ પર એ માટી ખૂબ જ કાળજીપૂર્વક મૂકી.
ચકાર ચ સ્તુતિં પશ્ચાચ્છ્રદ્ધાપૂતેન ચેતસા
પછી, શ્રદ્ધાથી શુદ્ધ થયેલા મનથી સ્તુતિ કરી.
સદસદ્દેવિ યત્કિઞ્ચિદ્બન્ધમોક્ષાત્મકં પદમ્
હે દેવી, જે કંઈ છે, સાચું કે અસાચું, બંધન અને મુક્તિનું મૂળ તે બધું તું જ છે.
સર્વસ્ય સિદ્ધિરૂપેણ ત્વં જનસ્ય હૃદિ સ્થિતા
તું સર્વ લોકોના હૃદયમાં સિદ્ધિરૂપે વસે છે.
ભક્તિગ્રાહ્યાસિ દેવેશિ ત્વમેકા ભુવનત્રયે
હે દેવીઓની દેવી, તું ત્રણેય લોકમાં ભક્તિથી જ પ્રાપ્ત થાય છે.
ત્વં કીર્તિસ્ત્વં ધૃતિર્મેધા ત્વં ભક્તિસ્ત્વં પ્રભા સ્મૃતા
તું કીર્તિ છે, તું ધીરતા છે, તું બુદ્ધિ છે, તું ભક્તિ છે, અને તું પ્રકાશ તરીકે ઓળખાય છે.
તુષ્ટિઃ પુષ્ટિર્વપુઃ પ્રીતિઃ સ્વધા સ્વાહા વિભાવરી
તું સંતોષ છે, તું પોષણ છે, તું રૂપ છે, તું પ્રેમ છે, તું સ્વધા, તું સ્વાહા અને તું રાત છે.
લજ્જા શાંતિઃ સ્મૃતિર્દક્ષા ક્ષમા ગૌરી ચ રોહિણી
તું લાજ છે, તું શાંતિ છે, તું સ્મૃતિ છે, તું કુશળતા છે, તું ક્ષમા છે, તું ગૌરી અને તું રોહિણી છે.
બ્રહ્માણી વિનતા લક્ષ્મીઃ કદ્રૂર્દાક્ષાયણી શિવા
તું બ્રહ્માણી, વિનતા, લક્ષ્મી, કદ્રૂ, દાક્ષાયણી અને શિવા છે.
બલાનાડી તુષ્ટિકાષ્ઠા રસના ચ સરસ્વતી
તું બલ, નાડી, સંતોષ, દૃઢતા, વાણી અને સરસ્વતી છે.
ઇંગિતં નેંગિતં તચ્ચ તદ્રૂપં તે સુરેશ્વરિ ૬.૪૬.
હે દેવીઓની રાણી, જે કંઈ ઈંગિત કે અનિંગિત છે, એ બધું પણ તારા સ્વરૂપમાં આવે છે.
યક્ષગુહ્યકભૂતાશ્ચ દૈત્યા યે ચ વિનાયકાઃ
યક્ષ, ગુહ્યક, ભૂત, દૈત્ય અને વિનાયક,
તથાન્યેઽપિ બહુત્વાદ્યે ન મયા પરિકીર્તિતાઃ હરંતુ દેવતાઃ પાપમન્યે ત્વં કીર્તિતાઽપિ ચ
અને અનેક બીજા, જેમને હું બહુ હોવાના કારણે ઉલ્લેખ કર્યો નથી—દેવતાઓ પાપ દૂર કરે, પણ તું તો સ્તુતિ કરવામાં આવે ત્યારે પણ પાપ દૂર કરે છે.